Mahābhārata · Adhyāya 1.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.205.1
अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः ।
ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान् ॥ १.२०५.१ ॥
Agitando sus pieles de venado y sosteniendo sus cántaros, aquellos toros entre los dvijas dijeron: «No debe haber temor; lucharemos contra los enemigos.»
1.205.2
तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव ।
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः ॥ १.२०५.२ ॥
Al ver que aquellos brahmanes hablaban así, Arjuna, como riendo, dijo: «Quédense a un lado y sean espectadores.»
1.205.3
अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः ।
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव ॥ १.२०५.३ ॥
Con cientos de flechas de punta recta dispersaré y contendré a estos enfurecidos, como se contiene a serpientes venenosas con conjuros.
1.205.4
इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः ।
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ १.२०५.४ ॥
Dicho esto, tensando el arco ganado como premio, el de gran fuerza se mantuvo en pie junto a su hermano Bhīma, inamovible como una montaña.
1.205.5
ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव ॥ १.२०५.५ ॥
Entonces, al ver a los kṣatriyas encabezados por Karṇa, ebrios de orgullo bélico, aquellos dos, sin temor, se lanzaron sobre ellos como elefantes contra elefantes rivales.
1.205.6
ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः ।
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः ॥ १.२०५.६ ॥
Y aquellos reyes, ansiosos de combate, pronunciaron palabras duras: «En la batalla se ha visto matar incluso a un brahmán que lucha.»
1.205.7
इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान् ।
ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे ॥ १.२०५.७ ॥
Habiendo dicho esto, los reyes se abalanzaron de repente sobre los brahmanes. Entonces Karṇa, de gran esplendor, avanzó en la batalla hacia Jiṣṇu (Arjuna).
1.205.8
युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा ।
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली ॥ १.२०५.८ ॥
Como un elefante ansioso de batalla, por una hembra en celo, avanza contra otro elefante, así Śalya, señor de los Madra, el poderoso, marchó contra Bhīmasena.
1.205.9
दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः ।
मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे ॥ १.२०५.९ ॥
Duryodhana y todos los demás se enfrentaron a los brahmanes; al principio, con suavidad y sin esfuerzo, combatieron contra ellos en la batalla.
1.205.10
ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः ।
कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः ॥ १.२०५.१० ॥
Entonces el glorioso Arjuna, tensando su poderoso arco, contraatacó con flechas afiladas a Karṇa, hijo de Vikartana, que se le echaba encima.
1.205.11
तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम् ।
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति ॥ १.२०५.११ ॥
Desconcertado por la fuerza de aquellas flechas afiladas y de fulgor feroz, Karṇa, hijo de Rādhā, lo perseguía con esfuerzo.
1.205.12
तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ ।
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ ॥ १.२०५.१२ ॥
Aquellos dos, los mejores de los vencedores, no podían distinguirse por su destreza; muy airados y deseosos de vencerse mutuamente, combatieron.
1.205.13
कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे ।
इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम् ॥ १.२०५.१३ ॥
"Mira la respuesta al acto, y mira la fuerza de mis brazos." Así, con palabras dignas de héroes, se hablaron el uno al otro.
1.205.14
ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि ।
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत् ॥ १.२०५.१४ ॥
Entonces, sabiendo del valor incomparable de los brazos de Arjuna sobre la tierra, Karṇa, hijo de Vikartana, enfurecido, combatió contra él.
1.205.15
अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा ।
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन् ॥ १.२०५.१५ ॥
Entonces, deteniendo aquellas flechas veloces lanzadas por Arjuna, rugió con fuerza, y los ejércitos lo honraron.
1.205.16
तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे ।
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च ॥ १.२०५.१६ ॥
¡Oh, mejor de los brahmanes! Me complazco en tu valor de brazos en la batalla, en el valor de este intrépido y en su victoria en armas y proyectiles.
1.205.17
किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम ।
अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः ॥ १.२०५.१७ ॥
¡Oh, mejor de los brahmanes! ¿Eres tú en persona la ciencia del arco, o Rāma? ¿O eres en persona Indra de los corceles verdes, o el inmutable Viṣṇu?
1.205.18
आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः ।
विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे ॥ १.२०५.१८ ॥
Sin duda, para ocultarte, has recurrido al valor de tus brazos y adoptado esta forma de brahmán; creo que luchas contra mí.
1.205.19
न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः ।
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.१९ ॥
Ningún otro hombre, salvo Indra, señor de Śacī, podría combatir directamente conmigo cuando estoy airado en la batalla, ni ninguno de los Pāṇḍavas excepto Arjuna, el portador de la diadema.
1.205.20
दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा ।
विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन् ॥ १.२०५.२० ॥
Entonces todos los Pāṇḍavas, junto con Arjuna, fueron quemados en la casa de laca; sin Arjuna no habrían podido matarme en batalla.
1.205.21
तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत ।
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान् ॥ १.२०५.२१ ॥
A él, que así hablaba allí, Phālguna (Arjuna) respondió: «Oh Karṇa, no soy un maestro de la ciencia del arco, ni soy el poderoso Rāma.»
1.205.22
ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात् ॥ १.२०५.२२ ॥
Soy brahmán, el mejor de los guerreros y el primero de todos los que portan armas; por la enseñanza de mi maestro soy experto en el arma de Brahmā y en el arma de Paurandara (Indra).
1.205.23
स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव ।
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम् ॥ १.२०५.२३ ॥
Ahora me erijo en la batalla para vencerte, oh héroe; mantente firme. O di «estoy derrotado», y luego vete como quieras.
1.205.24
एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम् ॥ १.२०५.२४ ॥
Dicho esto, el Pāṇḍava cortó el arco de Karṇa; luego, tomando otro arco, colocó una flecha para combatir.
1.205.25
दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः ।
तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः ॥ १.२०५.२५ ॥
Al verlo, el hijo de Kuntī cortó aquel arco con flechas veloces, y en la batalla Arjuna hirió también a Karṇa, hijo de Vikartana.
1.205.26
ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः ।
शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत् ॥ १.२०५.२६ ॥
Entonces Karṇa, hijo de Rādhā, el poderoso, con el arco cortado y los miembros gravemente heridos por flechas, emprendió la huida.
1.205.27
पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः ।
ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा ॥ १.२०५.२७ ॥
En un instante volvió, tomó su arco con una flecha, y el hijo de Vikartana también lanzó una lluvia de flechas sobre Pārtha.
1.205.28
तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः ।
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः ॥ १.२०५.२८ ॥
El hijo de Kuntī derribó aquellas redes de flechas con sus propias flechas; y Karṇa, conociendo todas las terribles flechas, las disparó rápidamente hacia afuera.
1.205.29
ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः ।
अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ ॥ १.२०५.२९ ॥
Entonces el gran guerrero, considerando invencible el poder brahmánico, vio en otro lugar del bosque a los dos héroes, Śalya y Vṛkodara.
1.205.30
बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च ।
अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ ॥ १.२०५.३० ॥
Los dos, poderosos, diestros en la guerra, dotados de saber y de fuerza, se desafiaban mutuamente como dos grandes elefantes enloquecidos.
1.205.31
मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम् ।
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ॥ १.२०५.३१ ॥
Golpeándose mutuamente con los puños y las rodillas, luchaban arrastrando, tirando y forcejeando.
1.205.32
आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः ।
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः ॥ १.२०५.३२ ॥
Se arrastraban mutuamente y también se golpeaban con los puños; entonces de los dos surgió un horrible crujido.
1.205.33
पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ।
मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम् ॥ १.२०५.३३ ॥
Con golpes semejantes a piedras que caen se hirieron mutuamente; por un momento se arrastraron el uno al otro en la batalla.
1.205.34
ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे ।
अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा ॥ १.२०५.३४ ॥
Entonces Bhīma, el mejor de los Kuru, levantando a Śalya con ambos brazos, lo derribó en la batalla; y los brahmanes rieron.
1.205.35
तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः ।
यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली ॥ १.२०५.३५ ॥
Allí el toro entre los hombres, Bhīmasena, realizó una maravilla: tras haber derribado al poderoso Śalya al suelo, el fuerte no volvió a herirlo.
1.205.36
पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते ।
विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम् ॥ १.२०५.३६ ॥
Cuando Śalya fue derribado por Bhīmasena y Karṇa se inquietó, surgió un asombro supremo en todos los hombres que miraban.
1.205.37
ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत् ।
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट् ॥ १.२०५.३७ ॥
Entonces, mientras la asamblea de reyes miraba, arrancó un árbol. Entonces el rey del dharma contuvo a Bhīma con señas.
1.205.38
आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत ।
धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२०५.३८ ॥
Comprendiendo la señal de su hermano, el Pāṇḍava también regresó. Y, oh Kauravya, el rey del dharma se enfrentó al iracundo Duryodhana.
1.205.39
अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम् ।
ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम् ॥ १.२०५.३९ ॥
Mientras los reyes miraban, luchó en medio de la asamblea. Entonces Duryodhana, despreciando a Yudhiṣṭhira, combatió contra él.
1.205.40
नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः ।
एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा ॥ १.२०५.४० ॥
Entonces el poderoso Suyodhana no pudo combatir con él. Mientras tanto, lo atravesó con una flecha de nudo doblado.
1.205.41
दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः ॥ १.२०५.४१ ॥
El rey del dharma Yudhiṣṭhira atravesó a Duryodhana, el matador de enemigos. Entonces Duryodhana, enfurecido como una serpiente golpeada con un bastón,
1.205.42
प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः ।
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ १.२०५.४२ ॥
Contraatacó al rey con el máximo esfuerzo. Habiendo cortado en batalla el arco, con su cuerda, del hijo de Dhṛtarāṣṭra, el rey
1.205.43
अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम् ।
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव ॥ १.२०५.४३ ॥
Lo cubrieron con una lluvia de flechas, y él abandonó la batalla y huyó. Pero Duḥśāsana, muy enfurecido, oh rey, [se enfrentó] a Sahadeva.
1.205.44
युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः ।
उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः।
उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च ॥ १.२०५.४४ ॥
Tras luchar largo tiempo con Sahadeva, fue vencido. Soltando su arco en la batalla, cayó de rodillas al suelo. Levantándose, corrió con una espada y tomó también un escudo.
1.205.45
विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः ।
मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै ॥ १.२०५.४५ ॥
Vikarṇa y Citrasena apresaron al Kaurava. Oh descendiente de Kuru, un brahmán sin poder dijo: «No luches», y así lo detuvo.
1.205.46
दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै ।
तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ ॥ १.२०५.४६ ॥
Duḥsaha y Nakula estaban ambos dispuestos a combatir. Al verlos, los poderosos Kauravas pronunciaron estas palabras.
1.205.47
निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता ।
दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः ॥ १.२०५.४७ ॥
'¡Volved todos! ¿Por qué esta crueldad hacia los brahmanes? Estos brahmanes son débiles, y vosotros sois muy poderosos.'
1.205.48
द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले ।
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम् ॥ १.२०५.४८ ॥
'Aquí hay dos brahmanes, iguales a Vāyu e Indra en fuerza. Quienesquiera que sean, reverencia a ellos; nosotros volvemos a nuestra ciudad.'
1.205.49
एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः ।
जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः ॥ १.२०५.४९ ॥
Así conversando, los kurus regresaron, y los brahmanes reunidos allí se regocijaron por grupos.
1.205.50
बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि ।
प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः ॥ १.२०५.५० ॥
Entonces muchos kshatriyas, de pie al frente del campo de batalla, permanecieron mirando a los brahmanes a su alrededor.
1.205.51
ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः ।
विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते ॥ १.२०५.५१ ॥
Cuando Bhīmasena venció a Śalya y Karṇa fue derrotado, los brahmanes, habiendo obtenido la victoria, partieron llevándose a la doncella.
1.205.52
दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात् ।
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम् ॥ १.२०५.५२ ॥
Cuando Duryodhana y Duḥśāsana se retiraron de la batalla, todos los reyes, alarmados, rodearon a Vṛkodara.
1.205.53
ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ ।
विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च ॥ १.२०५.५३ ॥
Reunidos allí, dijeron: 'Estos dos toros entre los brahmanes son excelentes. ¿De qué linaje son y dónde habitan?'
1.205.54
को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे ।
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.५४ ॥
¿Quién, en efecto, puede combatir en batalla contra Karṇa, hijo de Rādhā, salvo Rāma, Droṇa, los Pāṇḍava o Kirīṭin?
1.205.55
कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः ।
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे ॥ १.२०५.५५ ॥
¿Quién, salvo Kṛṣṇa, el hijo de Devakī, o Kṛpa, el hijo de Śaradvat, es capaz de luchar contra Duryodhana en la batalla?
1.205.56
तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम् ।
बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात् ॥ १.२०५.५६ ॥
Asimismo, ¿quién, salvo Balarāma o el héroe pāṇḍava Vṛkodara (Bhīma), podría detener a Śalya, señor de los Madras y el mejor de los fuertes?
1.205.57
वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे ।
क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात् ॥ १.२०५.५७ ॥
Aparte del héroe Duryodhana, ¿quién más es capaz de derribarlo en la batalla? Por tanto, que se haga una retirada de esta batalla rodeada de brahmanes.
1.205.58
ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा ।
अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत् ॥ १.२०५.५८ ॥
Los brahmanes deben ser siempre protegidos, incluso cuando son culpables, siempre. Habiéndolos encontrado aquí, volveremos a luchar con alegría.
1.205.59
तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान् ।
अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे ॥ १.२०५.५९ ॥
Tras observar atentamente a todos aquellos reyes que hablaban así, y luego habiendo hecho que otros hombres también llevaran a cabo aquella acción en la batalla—
1.205.60
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः ।
कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः।
निवारयामास महीपतींस्ता-
न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान् ॥ १.२०५.६० ॥
Al ver la acción de Bhīma, Kṛṣṇa, preocupado por los dos hijos de Kuntī, contuvo a aquellos reyes, suplicando a todos y diciendo: «Fue conseguido por el dharma».
1.205.61
एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः ।
यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः ॥ १.२०५.६१ ॥
Así, todos aquellos diestros en la guerra se retiraron de la batalla, y los reyes más excelsos, asombrados, marcharon cada uno a su morada.
1.205.62
वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता ।
इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः ॥ १.२०५.६२ ॥
"El certamen ha terminado bajo la dirección de los brahmanes; Pāñcālī ha sido ganada por los brahmanes": diciendo esto, quienes se habían reunido allí se marcharon.
1.205.63
ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः ।
कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.२०५.६३ ॥
Disfrazados entre los brahmanes, vestidos con pieles de ciervo ruru, Bhīmasena y Dhanañjaya se marcharon con dificultad.
1.205.64
विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ ।
कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः ॥ १.२०५.६४ ॥
Liberados de la multitud, heridos por sus enemigos, seguidos por Kṛṣṇā, aquellos dos héroes entre los hombres resplandecieron allí.
1.205.65
पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत् ॥ १.२०५.६५ ॥
En el día de luna llena, liberados de las nubes, eran como la luna y el sol recién salidos; su madre consideró de muchas maneras su destrucción.
1.205.66
अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते ।
धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः ॥ १.२०५.६६ ॥
Cuando sus hijos no habían regresado y había pasado la hora de la limosna, ella, sabiendo que los hijos de Dhṛtarāṣṭra podrían haberlos matado, bulls de los kurus, se inquietó.
1.205.67
मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः ।
विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः ॥ १.२०५.६७ ॥
O bien, por los rākṣasas dotados de ilusión, sumamente terribles y de enemistad firme, incluso la opinión del magnánimo Vyāsa se volvió su contrario.
1.205.68
इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा ।
ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते ॥ १.२०५.६८ ॥
Así pensó Pṛthā, envuelta en el afecto por sus hijos. Entonces, en un día sombrío casi como un pueblo dormido, cubierto de nubes—
1.205.69
महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः ।
ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत् ॥ १.२०५.६९ ॥
En la gran tarde, como el sol cubierto por densas nubes, Jiṣṇu (Arjuna) entró con los brāhmaṇas en aquella casa del Bhārgava.