Mahābhārata · Adhyāya 1.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.205.1
अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः ।
ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान् ॥ १.२०५.१ ॥
Sacudindo suas peles de veado e segurando seus cântaros, aqueles touros entre os nascidos duas vezes disseram: «Não se deve sentir medo; lutaremos contra os inimigos.»
1.205.2
तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव ।
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः ॥ १.२०५.२ ॥
Vendo aqueles brâmanes falarem assim, Arjuna, como que rindo, disse: «Fiquem de lado e sejam espectadores.»
1.205.3
अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः ।
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव ॥ १.२०५.३ ॥
Com centenas de flechas de pontas retas dispersarei e conterei estes enfurecidos, como se contêm serpentes venenosas com encantamentos.
1.205.4
इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः ।
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ १.२०५.४ ॥
Dito isso, curvando o arco conquistado como prêmio, o de grande força permaneceu de pé com seu irmão Bhīma, imóvel como uma montanha.
1.205.5
ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव ॥ १.२०५.५ ॥
Então, vendo os kṣatriyas liderados por Karṇa, embriagados do orgulho da batalha, aqueles dois, sem medo, precipitaram-se sobre eles como elefantes investindo contra elefantes rivais.
1.205.6
ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः ।
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः ॥ १.२०५.६ ॥
E aqueles reis, ávidos por combate, proferiram palavras duras: «Na batalha, já se viu até um brâmane que luta ser morto.»
1.205.7
इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान् ।
ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे ॥ १.२०५.७ ॥
Tendo dito isso, os reis lançaram-se de repente sobre os brâmanes. Então Karṇa, de grande esplendor, avançou na batalha em direção a Jiṣṇu (Arjuna).
1.205.8
युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा ।
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली ॥ १.२०५.८ ॥
Como um elefante ávido por combate, por causa de uma fêmea no cio, avança contra outro elefante, assim Śalya, senhor dos Madra, o poderoso, avançou contra Bhīmasena.
1.205.9
दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः ।
मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे ॥ १.२०५.९ ॥
Duryodhana e todos os outros entraram em combate com os brâmanes; a princípio, suavemente e sem esforço, lutaram contra eles na batalha.
1.205.10
ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः ।
कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः ॥ १.२०५.१० ॥
Então o glorioso Arjuna, puxando seu poderoso arco, revidou com flechas afiadas contra Karṇa, filho de Vikartana, que avançava sobre ele.
1.205.11
तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम् ।
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति ॥ १.२०५.११ ॥
Desorientado pela força daquelas flechas afiadas de brilho feroz, Karṇa, filho de Rādhā, perseguia-o com esforço.
1.205.12
तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ ।
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ ॥ १.२०५.१२ ॥
Aqueles dois, os melhores entre os vencedores, não podiam ser distinguidos por sua habilidade; muito irados e desejosos de vencer um ao outro, combateram.
1.205.13
कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे ।
इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम् ॥ १.२०५.१३ ॥
"Vê a retribuição pelo ato, e vê a força dos meus braços." Assim, com palavras dignas de heróis, falaram um ao outro.
1.205.14
ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि ।
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत् ॥ १.२०५.१४ ॥
Então, sabendo do valor incomparável dos braços de Arjuna na terra, Karṇa, filho de Vikartana, enfurecido, combateu contra ele.
1.205.15
अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा ।
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन् ॥ १.२०५.१५ ॥
Então, detendo aquelas flechas velozes disparadas por Arjuna, rugiu alto, e os exércitos o honraram.
1.205.16
तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे ।
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च ॥ १.२०५.१६ ॥
Ó melhor dos brâmanes! Alegro-me com o teu valor de braços na batalha, com o valor deste destemido e com a sua vitória nas armas e nos projéteis.
1.205.17
किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम ।
अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः ॥ १.२०५.१७ ॥
Ó melhor dos brâmanes! És tu em pessoa a ciência do arco, ou Rāma? Ou és em pessoa Indra dos corcéis verdes, ou o imorredouro Viṣṇu?
1.205.18
आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः ।
विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे ॥ १.२०५.१८ ॥
Certamente, para te ocultares, recorreste ao valor dos teus braços e assumiste esta forma de brâmane; penso que estás a combater contra mim.
1.205.19
न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः ।
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.१९ ॥
Nenhum outro homem, exceto Indra, senhor de Śacī, pode combater-me diretamente quando estou irado na batalha, nem qualquer dos Pāṇḍavas exceto Arjuna, o portador do diadema.
1.205.20
दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा ।
विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन् ॥ १.२०५.२० ॥
Então todos os Pāṇḍavas, junto com Arjuna, foram queimados na casa de laca; sem Arjuna não poderiam matar-me em batalha.
1.205.21
तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत ।
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान् ॥ १.२०५.२१ ॥
A ele, que assim falava ali, Phālguna (Arjuna) respondeu: «Ó Karṇa, não sou mestre da ciência do arco, nem sou o poderoso Rāma.»
1.205.22
ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात् ॥ १.२०५.२२ ॥
Sou brâmane, o melhor dos guerreiros e o primeiro de todos os portadores de armas; pelo ensinamento do meu mestre sou perito na arma de Brahmā e na arma de Paurandara (Indra).
1.205.23
स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव ।
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम् ॥ १.२०५.२३ ॥
Agora me coloco em batalha para vencer-te, ó herói; mantém-te firme. Ou diz «estou derrotado» e depois vai-te como quiseres.
1.205.24
एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम् ॥ १.२०५.२४ ॥
Tendo dito isto, o Pāṇḍava cortou o arco de Karṇa; então, pegando outro arco, encaixou uma flecha para combater.
1.205.25
दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः ।
तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः ॥ १.२०५.२५ ॥
Vendo isso, o filho de Kuntī cortou aquele arco com flechas velozes, e na batalha Arjuna também feriu Karṇa, filho de Vikartana.
1.205.26
ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः ।
शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत् ॥ १.२०५.२६ ॥
Então Karṇa, filho de Rādhā, o poderoso, com o arco cortado e os membros gravemente feridos por flechas, pôs-se em fuga.
1.205.27
पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः ।
ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा ॥ १.२०५.२७ ॥
Num instante voltou, pegou o arco com uma flecha, e o filho de Vikartana também fez chover uma saraivada de flechas sobre Pārtha.
1.205.28
तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः ।
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः ॥ १.२०५.२८ ॥
O filho de Kuntī derrubou aquelas redes de flechas com as suas próprias flechas; e Karṇa, conhecendo todas as terríveis flechas, disparou-as rapidamente para fora.
1.205.29
ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः ।
अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ ॥ १.२०५.२९ ॥
Então o grande guerreiro, julgando invencível o poder brâmico, viu em outra parte da floresta os dois heróis, Śalya e Vṛkodara.
1.205.30
बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च ।
अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ ॥ १.२०५.३० ॥
Os dois, poderosos, hábeis na guerra, dotados de saber e de força, desafiavam-se mutuamente como dois grandes elefantes enfurecidos.
1.205.31
मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम् ।
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ॥ १.२०५.३१ ॥
Golpeando-se com punhos e joelhos, lutavam arrastando, puxando e forçando um ao outro.
1.205.32
आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः ।
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः ॥ १.२०५.३२ ॥
Arrastavam um ao outro e também se golpeavam com punhos; então dos dois surgiu um estalo terrível.
1.205.33
पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ।
मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम् ॥ १.२०५.३३ ॥
Com golpes semelhantes a pedras que caem, feriram-se um ao outro; por um momento arrastaram-se um ao outro na batalha.
1.205.34
ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे ।
अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा ॥ १.२०५.३४ ॥
Então Bhīma, o melhor dos Kuru, erguendo Śalya com ambos os braços, lançou-o ao chão na batalha; e os brâmanes riram.
1.205.35
तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः ।
यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली ॥ १.२०५.३५ ॥
Ali, o touro entre os homens, Bhīmasena, realizou uma maravilha: depois de lançar Śalya ao chão, o forte não o feriu de novo.
1.205.36
पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते ।
विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम् ॥ १.२०५.३६ ॥
Quando Śalya foi lançado ao chão por Bhīmasena e Karṇa ficou apreensivo, surgiu um espanto supremo em todos os homens que observavam.
1.205.37
ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत् ।
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट् ॥ १.२०५.३७ ॥
Então, enquanto a assembleia dos reis observava, ele arrancou uma árvore. Então o rei do dharma conteve Bhīma por sinais.
1.205.38
आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत ।
धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२०५.३८ ॥
Compreendendo o sinal de seu irmão, o Pāṇḍava também voltou. E, ó Kauravya, o rei do dharma enfrentou o irado Duryodhana.
1.205.39
अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम् ।
ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम् ॥ १.२०५.३९ ॥
Enquanto os reis observavam, ele lutou no meio da assembleia. Então Duryodhana, desprezando Yudhiṣṭhira, lutou contra ele.
1.205.40
नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः ।
एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा ॥ १.२०५.४० ॥
Então o poderoso Suyodhana não pôde lutar com ele. Enquanto isso, perfurou-o com uma flecha de nó curvado.
1.205.41
दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः ॥ १.२०५.४१ ॥
O rei do dharma Yudhiṣṭhira perfurou Duryodhana, o matador de inimigos. Então Duryodhana, enfurecido como uma serpente atingida por um bastão,
1.205.42
प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः ।
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ १.२०५.४२ ॥
Ele revidou contra o rei com esforço supremo. Tendo cortado, na batalha, o arco com sua corda do filho de Dhṛtarāṣṭra, o rei
1.205.43
अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम् ।
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव ॥ १.२०५.४३ ॥
Cobriram-no com uma chuva de flechas, e ele abandonou a batalha e fugiu. Mas Duḥśāsana, muito irado, ó rei, [enfrentou] Sahadeva.
1.205.44
युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः ।
उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः।
उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च ॥ १.२०५.४४ ॥
Depois de lutar longamente com Sahadeva, foi derrotado. Largando o arco na batalha, caiu de joelhos no chão. Levantando-se, correu com uma espada e pegou também um escudo.
1.205.45
विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः ।
मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै ॥ १.२०५.४५ ॥
Vikarṇa e Citrasena agarraram o Kaurava. Ó descendente de Kuru, um brâmane sem poder disse: «Não lutem», e assim (o deteve).
1.205.46
दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै ।
तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ ॥ १.२०५.४६ ॥
Duḥsaha e Nakula estavam ambos prontos para a batalha. Vendo-os, os poderosos Kauravas disseram estas palavras.
1.205.47
निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता ।
दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः ॥ १.२०५.४७ ॥
«Voltem todos! Por que esta crueldade contra os brâmanes? Estes brâmanes são fracos, e vocês são muito poderosos.»
1.205.48
द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले ।
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम् ॥ १.२०५.४८ ॥
«Aqui há dois brâmanes, iguais a Vāyu e Indra em força. Quem quer que sejam, reverência a eles; nós voltamos para a nossa cidade.»
1.205.49
एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः ।
जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः ॥ १.२०५.४९ ॥
Assim conversando, os kurus retornaram, e os brâmanes ali reunidos se alegraram em grupos.
1.205.50
बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि ।
प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः ॥ १.२०५.५० ॥
Então muitos xátrias, de pé na frente do campo de batalha, ficaram olhando os brâmanes ao redor.
1.205.51
ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः ।
विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते ॥ १.२०५.५१ ॥
Quando Bhīmasena venceu Śalya e Karṇa foi derrotado, os brâmanes, tendo obtido a vitória, partiram levando a donzela.
1.205.52
दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात् ।
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम् ॥ १.२०५.५२ ॥
Quando Duryodhana e Duḥśāsana se retiraram da batalha, todos os reis, alarmados, cercaram Vṛkodara.
1.205.53
ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ ।
विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च ॥ १.२०५.५३ ॥
Reunidos ali, disseram: 'Esses dois touros entre os brâmanes são excelentes. De que nascimento são, e onde habitam?'
1.205.54
को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे ।
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.५४ ॥
Quem, de fato, pode lutar em batalha contra Karṇa, filho de Rādhā, exceto Rāma, Droṇa, os Pāṇḍava ou Kirīṭin?
1.205.55
कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः ।
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे ॥ १.२०५.५५ ॥
Quem, além de Kṛṣṇa, filho de Devakī, ou Kṛpa, filho de Śaradvat, é capaz de lutar contra Duryodhana na batalha?
1.205.56
तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम् ।
बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात् ॥ १.२०५.५६ ॥
Igualmente, quem, além de Balarāma ou do herói pāṇḍava Vṛkodara (Bhīma), poderia deter Śalya, senhor dos Madra e o melhor dos fortes?
1.205.57
वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे ।
क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात् ॥ १.२०५.५७ ॥
Além do herói Duryodhana, quem mais é capaz de derrubá-lo na batalha? Portanto, faça-se uma retirada desta batalha cercada de brâmanes.
1.205.58
ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा ।
अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत् ॥ १.२०५.५८ ॥
Os brâmanes devem sempre ser protegidos, mesmo quando culpados, sempre. Tendo-os encontrado aqui, lutaremos novamente com alegria.
1.205.59
तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान् ।
अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे ॥ १.२०५.५९ ॥
Tendo observado atentamente todos aqueles reis que falavam assim, e depois tendo feito outros homens também realizarem aquele ato na batalha—
1.205.60
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः ।
कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः।
निवारयामास महीपतींस्ता-
न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान् ॥ १.२०५.६० ॥
Vendo o feito de Bhīma, Kṛṣṇa, apreensivo pelos dois filhos de Kuntī, conteve aqueles reis, suplicando a todos e dizendo: «Foi conquistado pelo dharma».
1.205.61
एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः ।
यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः ॥ १.२०५.६१ ॥
Assim, todos os peritos na guerra retiraram-se da batalha, e os melhores dos reis, espantados, partiram cada um para a sua morada.
1.205.62
वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता ।
इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः ॥ १.२०५.६२ ॥
"O certame terminou sob a liderança dos brâmanes; Pāñcālī foi conquistada pelos brâmanes" — dizendo isto, os que ali se haviam reunido partiram.
1.205.63
ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः ।
कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.२०५.६३ ॥
Disfarçados entre os brâmanes, vestidos com peles do veado ruru, Bhīmasena e Dhanañjaya partiram com dificuldade.
1.205.64
विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ ।
कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः ॥ १.२०५.६४ ॥
Libertados da multidão, feridos pelos inimigos, seguidos por Kṛṣṇā, aqueles dois heróis entre os homens brilharam ali.
1.205.65
पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत् ॥ १.२०५.६५ ॥
No dia da lua cheia, libertos das nuvens, eram como a lua e o sol nascidos; a mãe deles considerou de muitas maneiras a destruição deles.
1.205.66
अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते ।
धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः ॥ १.२०५.६६ ॥
Quando os filhos não voltaram e o tempo das esmolas passou, ela, temendo que os filhos de Dhṛtarāṣṭra tivessem matado os touros dos Kurus, inquietou-se.
1.205.67
मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः ।
विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः ॥ १.२०५.६७ ॥
Ou então, pelos rākṣasas dotados de ilusão, terríveis e de inimizade firme, até a opinião do magnânimo Vyāsa se tornou contrária.
1.205.68
इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा ।
ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते ॥ १.२०५.६८ ॥
Assim pensou Pṛthā, envolta pelo afeto aos filhos. Então, em um dia sombrio quase como um povo adormecido, coberto de nuvens—
1.205.69
महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः ।
ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत् ॥ १.२०५.६९ ॥
Na grande tarde, como o sol coberto por nuvens densas, Jiṣṇu (Arjuna), com os brāhmaṇas, entrou naquela casa do Bhārgava.