മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.205.1
अजिनानि विधुन्वन्तः करकाश्च द्विजर्षभाः ।
ऊचुस्ते भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान् ॥ १.२०५.१ ॥
മാനിൻതോലുകൾ ഇളക്കിക്കൊണ്ടും കമണ്ഡലുക്കൾ പിടിച്ചുകൊണ്ടുമുള്ള ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർ പറഞ്ഞു: 'ഭയം വേണ്ട; ഞങ്ങൾ ശത്രുക്കളോട് യുദ്ധം ചെയ്യും.'
1.205.2
तानेवं वदतो विप्रानर्जुनः प्रहसन्निव ।
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः ॥ १.२०५.२ ॥
ആ ബ്രാഹ്മണർ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് കേട്ട് അർജുനൻ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ മാറിനിന്ന് കാണികളായിരിക്കൂ.'
1.205.3
अहमेनानजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्छरैः ।
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैराशीविषानिव ॥ १.२०५.३ ॥
നേരായ അഗ്രങ്ങളുള്ള നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾ വർഷിച്ച്, മന്ത്രങ്ങളാൽ വിഷസർപ്പങ്ങളെ തടയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ഇവരെ, കോപിച്ചവരെ, തടയും.
1.205.4
इति तद्धनुरानम्य शुल्कावाप्तं महाबलः ।
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ॥ १.२०५.४ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സമ്മാനമായി നേടിയ ആ വില്ല് വളച്ച്, ആ മഹാബലൻ അനുജൻ ഭീമനോടൊപ്പം പർവതംപോലെ ഇളകാതെ നിന്നു.
1.205.5
ततः कर्णमुखान्दृष्ट्वा क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान् ।
संपेततुरभीतौ तौ गजौ प्रतिगजानिव ॥ १.२०५.५ ॥
അപ്പോൾ കർണനെ മുന്നിൽ നിർത്തി യുദ്ധമദത്തിൽ ഉന്മത്തരായ ക്ഷത്രിയരെ കണ്ട്, ഭയമില്ലാത്ത ആ രണ്ടുപേരും എതിർ ആനകളുടെമേൽ ചാടുന്ന ആനകളെപ്പോലെ അവർക്കുനേരെ പാഞ്ഞു.
1.205.6
ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो युयुत्सवः ।
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः ॥ १.२०५.६ ॥
യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച ആ രാജാക്കന്മാർ പരുഷവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'യുദ്ധത്തിൽ പോരാടുന്ന ബ്രാഹ്മണനെയും വധിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.'
1.205.7
इत्येवमुक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान् ।
ततः कर्णो महातेजा जिष्णुं प्रति ययौ रणे ॥ १.२०५.७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് രാജാക്കന്മാർ പെട്ടെന്ന് ബ്രാഹ്മണരുടെ മേൽ ചാടിവീണു. അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ കർണൻ യുദ്ധത്തിൽ ജിഷ്ണുവിനെ (അർജുനനെ) ലക്ഷ്യമാക്കി പോയി.
1.205.8
युद्धार्थी वासिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा ।
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणामीश्वरो बली ॥ १.२०५.८ ॥
പിടിയാനയെ ചൊല്ലി യുദ്ധമോഹത്തോടെ ഒരു ആന മറ്റൊരാനയുടെ നേരെ ചെല്ലുന്നതുപോലെ, ബലവാനായ മദ്രരാജാവ് ശല്യൻ ഭീമസേനന്റെ നേരെ ചെന്നു.
1.205.9
दुर्योधनादयः सर्वे ब्राह्मणैः सह संगताः ।
मृदुपूर्वमयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाऽऽहवे ॥ १.२०५.९ ॥
ദുര്യോധനനും മറ്റെല്ലാവരും ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം ഏറ്റുമുട്ടി. അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ ആദ്യം മൃദുവായി, അനായാസമായി അവരെ എതിർത്തു.
1.205.10
ततोऽर्जुनः प्रत्यविध्यदापतन्तं शितैः शरैः ।
कर्णं वैकर्तनं श्रीमान्विकृष्य बलवद्धनुः ॥ १.२०५.१० ॥
അപ്പോൾ ശ്രീമാനായ അർജുനൻ ശക്തമായ വില്ല് വലിച്ച് തന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്ത വൈകർതനൻ കർണനെ മൂർച്ചയേറിയ ശരങ്ങളാൽ എതിർത്തു.
1.205.11
तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम् ।
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तमनुधावति ॥ १.२०५.११ ॥
ആ മൂർച്ചയേറിയ, തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ള ശരങ്ങളുടെ വേഗത്താൽ മോഹിതനായ രാധേയൻ കർണൻ പ്രയാസപ്പെട്ട് അദ്ദേഹത്തെത്തന്നെ പിന്തുടർന്നു.
1.205.12
तावुभावप्यनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ ।
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजिगीषिणौ ॥ १.२०५.१२ ॥
ജയിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ ആ ഇരുവരും തങ്ങളുടെ വൈദഗ്ധ്യത്താൽ ആരാണ് മികച്ചവൻ എന്ന് നിർണയിക്കാനാകാത്തവരായിരുന്നു. അത്യന്തം കോപത്തോടെ, പരസ്പരം ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഇരുവരും യുദ്ധം ചെയ്തു.
1.205.13
कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे ।
इति शूरार्थवचनैरभाषेतां परस्परम् ॥ १.२०५.१३ ॥
"ചെയ്തതിന് പ്രതികാരം കാണുക, എന്റെ ഭുജബലവും കാണുക" — ഇങ്ങനെ വീരന്മാർക്കു യോജിച്ച വാക്കുകളാൽ അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
1.205.14
ततोऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यमप्रतिमं भुवि ।
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत् ॥ १.२०५.१४ ॥
അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ അർജുനന്റെ ഭുജങ്ങളുടെ അതുല്യമായ വീര്യം അറിഞ്ഞ വികർത്തനപുത്രനായ കർണൻ കോപത്തോടെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
1.205.15
अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा ।
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यानि तदपूजयन् ॥ १.२०५.१५ ॥
അപ്പോൾ അർജുനൻ തൊടുത്ത ആ വേഗമേറിയ അമ്പുകളെ തടഞ്ഞ് അവൻ ഉറക്കെ ഗർജ്ജിച്ചു; സേനകൾ അതിനെ ആദരിച്ചു.
1.205.16
तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीयर्स्य संयुगे ।
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविजयस्य च ॥ १.२०५.१६ ॥
വിപ്രശ്രേഷ്ഠാ! യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ ഭുജവീര്യത്തിലും, ഈ നിർഭയന്റെ വീര്യത്തിലും, ശസ്ത്രാസ്ത്രവിജയത്തിലും ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്.
1.205.17
किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम ।
अथ साक्षाद्धरिहयः साक्षाद्वा विष्णुरच्युतः ॥ १.२०५.१७ ॥
വിപ്രശ്രേഷ്ഠാ! നീ നേരിട്ടുള്ള ധനുർവേദമോ, രാമനോ? അതോ നേരിട്ടുള്ള ഹരിഹയനോ (ഇന്ദ്രനോ), അതോ അച്യുതനായ വിഷ്ണുവോ?
1.205.18
आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यमुपाश्रितः ।
विप्ररूपं विधायेदं मन्ये मां प्रतियुध्यसे ॥ १.२०५.१८ ॥
നിന്നെ മറയ്ക്കാനായി നീ ഭുജവീര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ഈ വിപ്രരൂപം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ എന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
1.205.19
न हि मामाहवे क्रुद्धमन्यः साक्षाच्छचीपतेः ।
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.१९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കോപിച്ച എന്നോട് ശചീപതിയായ ഇന്ദ്രനല്ലാതെ മറ്റൊരു മനുഷ്യനും നേരിട്ട് പോരാടാൻ കഴിയില്ല; പാണ്ഡവരിൽ കിരീടിയായ അർജുനനല്ലാതെ.
1.205.20
दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा ।
विनार्जुनं वा समरे मां निहन्तुमशक्नुवन् ॥ १.२०५.२० ॥
അന്ന് അരക്കുഭവനത്തിൽ അർജുനനോടൊപ്പം പാണ്ഡവരെല്ലാം ദഹിച്ചുപോയി; അർജുനനില്ലാതെ യുദ്ധത്തിൽ എന്നെ വധിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
1.205.21
तमेवंवादिनं तत्र फाल्गुनः प्रत्यभाषत ।
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान् ॥ १.२०५.२१ ॥
അവിടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ അവനോട് ഫാൽഗുനൻ (അർജുനൻ) മറുപടി പറഞ്ഞു: കർണ, ഞാൻ ധനുർവേദജ്ഞനല്ല; പ്രതാപവാനായ രാമനുമല്ല.
1.205.22
ब्राह्मणोऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
ब्राह्मे पौरन्दरे चास्त्रे निष्ठितोगुरुशासनात् ॥ १.२०५.२२ ॥
ഞാൻ ബ്രാഹ്മണനാണ്; യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ആയുധധാരികളിൽ ഉത്തമനുമാണ്; ഗുരുശാസനപ്രകാരം ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തിലും പൗരന്ദര (ഇന്ദ്ര) അസ്ത്രത്തിലും ഞാൻ നിപുണനാണ്.
1.205.23
स्थितोऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वै वीर स्थिरो भव ।
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम् ॥ १.२०५.२३ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ ജയിക്കാൻ ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു; വീരാ, ഉറച്ചുനിൽക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ 'ഞാൻ തോറ്റു' എന്ന് പറഞ്ഞ് യഥേഷ്ടം പോകുക.
1.205.24
एवमुक्त्वाऽथ कर्णस्य धनुश्चिच्छेद पाण्डवः ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय संयोद्धुं सन्दधे शरम् ॥ १.२०५.२४ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം പാണ്ഡവൻ കർണന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു; പിന്നെ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത് യുദ്ധത്തിനായി അമ്പ് തൊടുത്തു.
1.205.25
दृष्ट्वा तच्चापि कौन्तेयश्छित्वा तद्धनुराशुगैः ।
तथा वैकर्तनं कर्णं बिभेद समरेऽर्जुनः ॥ १.२०५.२५ ॥
കുന്തിയുടെ പുത്രനായ അർജ്ജുനൻ ആ വില്ല് കണ്ട് വേഗമേറിയ ശരങ്ങളാൽ അത് മുറിച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ വികർത്തനപുത്രനായ കർണ്ണനെയും അവൻ തുളച്ചു.
1.205.26
ततः कर्णस्तु राधेयः छिन्नछन्वा महाबलः ।
शरैरतीव विद्धाङ्गः पलायनमथाकरोत् ॥ १.२०५.२६ ॥
അപ്പോൾ വില്ല് മുറിഞ്ഞ്, ശരങ്ങളാൽ ദേഹം അതിശയം തുളയ്ക്കപ്പെട്ട മഹാബലനായ രാധേയൻ കർണ്ണൻ പലായനം ചെയ്തു.
1.205.27
पुनरायान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः ।
ववर्ष शरवर्षाणि पार्थं वैकर्तनस्तथा ॥ १.२०५.२७ ॥
ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് തിരിച്ചെത്തി, ശരത്തോടുകൂടിയ വില്ലെടുത്ത് വികർത്തനപുത്രൻ കർണ്ണനും പാർത്ഥന്റെ മേൽ ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.
1.205.28
तानि वै शरजालानि कौन्तेयोऽभ्यहनच्छरैः ।
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णोऽदावद्द्रुतं बहिः ॥ १.२०५.२८ ॥
ആ ശരജാലങ്ങളെ കുന്തിയുടെ പുത്രൻ തന്റെ ശരങ്ങളാൽ തകർത്തു; ഭയങ്കരങ്ങളായ എല്ലാ ശരങ്ങളെയും അറിഞ്ഞ് കർണ്ണൻ വേഗം പുറത്തേക്ക് എയ്തു.
1.205.29
ब्राह्मं तेजस्तदाऽजय्यं मन्यमानो महारथः ।
अपरस्मिन्वनोद्देशे वीरौ शल्यवृकोदरौ ॥ १.२०५.२९ ॥
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മതേജസ്സ് അജയ്യമെന്ന് കരുതിയ മഹാരഥൻ, മറ്റൊരു വനപ്രദേശത്ത് വീരന്മാരായ ശല്യനെയും വൃകോദരനെയും കണ്ടു.
1.205.30
बलिनौ युद्धसंपन्नौ विद्यया च बलेन च ।
अन्योन्यमाह्वयन्तौ तु मत्ताविव महागजौ ॥ १.२०५.३० ॥
ബലവാന്മാരും യുദ്ധനിപുണരും വിദ്യയും ബലവും ഒത്തുചേർന്നവരുമായ ആ ഇരുവരും, മദിച്ച രണ്ടു മഹാഗജങ്ങളെപ്പോലെ പരസ്പരം വെല്ലുവിളിച്ചു.
1.205.31
मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम् ।
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ॥ १.२०५.३१ ॥
മുഷ്ടികൊണ്ടും മുട്ടുകൊണ്ടും പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചും വലിച്ചും ഉലച്ചും അവർ പോരാടി.
1.205.32
आचकर्षतुरन्योन्यं मुष्टिभिश्चापि जघ्नतुः ।
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः ॥ १.२०५.३२ ॥
അവർ പരസ്പരം വലിച്ചു, മുഷ്ടികൊണ്ടും അടിച്ചു. അപ്പോൾ ഇരുവരിൽനിന്നും ചടചട എന്ന ഭയങ്കര ശബ്ദം ഉയർന്നു.
1.205.33
पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ।
मुहूर्तं तौ तदाऽन्योन्यं समरे पर्यकर्षताम् ॥ १.२०५.३३ ॥
കല്ലുകൾ വീഴുന്നതുപോലെയുള്ള പ്രഹരങ്ങളാൽ അവർ പരസ്പരം അടിച്ചു. ഒരു നിമിഷം ആ ഇരുവരും യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം വലിച്ചിഴച്ചു.
1.205.34
ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यमाहवे ।
अपातयत्कुरुश्रेष्ठो ब्राह्मणा जहसुस्तदा ॥ १.२०५.३४ ॥
അപ്പോൾ കുരുശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ ശല്യനെ ഇരു കൈകളാലും ഉയർത്തി വീഴ്ത്തി; അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണർ ചിരിച്ചു.
1.205.35
तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः ।
यच्छल्यं पातितं भूमौ नावधीद्बलिनं बली ॥ १.२०५.३५ ॥
അവിടെ പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമസേനൻ ഒരു അദ്ഭുതം ചെയ്തു: ശല്യനെ നിലത്തു വീഴ്ത്തിയിട്ടും, ബലവാനായ ആ ബലവാനെ അവൻ വീണ്ടും അടിച്ചില്ല.
1.205.36
पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते ।
विस्मयः परमो जज्ञे सर्वेषां पश्यतां नृणाम् ॥ १.२०५.३६ ॥
ഭീമസേനൻ ശല്യനെ വീഴ്ത്തിയപ്പോഴും കർണൻ ആശങ്കപ്പെട്ടപ്പോഴും കണ്ടുനിന്ന എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും വലിയ വിസ്മയമുണ്ടായി.
1.205.37
ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षमारुजत् ।
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट् ॥ १.२०५.३७ ॥
രാജസമൂഹം നോക്കിനിൽക്കെ അവൻ ഒരു മരം ഒടിച്ചു. അപ്പോൾ ധർമ്മരാജൻ ആംഗ്യങ്ങളാൽ ഭീമനെ തടഞ്ഞു.
1.205.38
आकारज्ञस्तथा भ्रातुः पाण्डवोऽपि न्यवर्तत ।
धर्मराजश्च कौरव्य दुर्योधनममर्षणम् ॥ १.२०५.३८ ॥
സഹോദരന്റെ സൂചന മനസ്സിലാക്കി പാണ്ഡവനും പിന്തിരിഞ്ഞു. കൗരവ്യാ, ധർമ്മരാജൻ കോപിയായ ദുര്യോധനനെ എതിരിട്ടു.
1.205.39
अयोधयत्सभामध्ये पश्यतां वै महीक्षिताम् ।
ततो दुर्योधनस्तं तु ह्यवज्ञाय युधिष्ठिरम् ॥ १.२०५.३९ ॥
രാജാക്കന്മാർ നോക്കിനിൽക്കെ സഭയുടെ മധ്യത്തിൽ അവൻ യുദ്ധം ചെയ്തു. അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ യുധിഷ്ഠിരനെ അവജ്ഞയോടെ കണ്ട് അവനുമായി പോരാടി.
1.205.40
नायोधयत्तदा तेन बलवान्वै सुयोधनः ।
एतस्मिन्नन्तरेऽविध्यद्बाणेनानतपर्वणा ॥ १.२०५.४० ॥
അപ്പോൾ ബലവാനായ സുയോധനൻ അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്തില്ല. ഇതിനിടെ വളഞ്ഞ മുട്ടുള്ള ബാണംകൊണ്ട് അവൻ എയ്തു.
1.205.41
दुर्योधनममित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः ॥ १.२०५.४१ ॥
ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ശത്രുസംഹാരകനായ ദുര്യോധനനെ എയ്തു. അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ വടികൊണ്ടടിയേറ്റ പാമ്പുപോലെ കോപിച്ചു.
1.205.42
प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परममास्थितः ।
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे ॥ १.२०५.४२ ॥
പരമമായ പരിശ്രമത്തോടെ അവൻ രാജാവിനോട് എതിർത്തു പോരാടി. യുദ്ധത്തിൽ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ ഞാണോടുകൂടിയ വില്ല് മുറിച്ചു.
1.205.43
अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम् ।
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव ॥ १.२०५.४३ ॥
അവർ അവന്റെ മേൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു; അവൻ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടിപ്പോയി. എന്നാൽ ദുശ്ശാസനൻ അത്യന്തം കോപിച്ച്, ഹേ രാജാവേ, സഹദേവനോടു (ഏറ്റുമുട്ടി).
1.205.44
युद्ध्वा च सुचिरं कालं सहदेवेन निर्जितः ।
उत्सृज्य च धनुः सङ्ख्ये जानुभ्यामवनीं गतः।
उत्थाय सोऽभिदुद्राव सोसिं जग्राह चर्म च ॥ १.२०५.४४ ॥
സഹദേവനോടു ദീർഘനേരം യുദ്ധം ചെയ്ത് അവൻ പരാജിതനായി. യുദ്ധത്തിൽ വില്ല് ഉപേക്ഷിച്ച് മുട്ടുകുത്തി നിലത്തു വീണു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് വാളുമായി (സഹദേവനെ നോക്കി) ഓടി, പരിചയും എടുത്തു.
1.205.45
विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः ।
मा युद्धमिति कौरव्य ब्राह्मणेनाबलेन वै ॥ १.२०५.४५ ॥
വികർണ്ണനും ചിത്രസേനനും കൗരവനെ പിടികൂടി. ഹേ കൗരവ്യാ, 'യുദ്ധം ചെയ്യരുത്' എന്ന് ഒരു ദുർബലനായ ബ്രാഹ്മണൻ (തടഞ്ഞു).
1.205.46
दुःसहो नकुलश्चोभौ युद्धं कर्तुं समुद्यतै ।
तौ दृष्ट्वा कौरवा युद्धं वाक्यमूचुर्महाबलौ ॥ १.२०५.४६ ॥
ദുസ്സഹനും നകുലനും ഇരുവരും യുദ്ധത്തിന് ഒരുങ്ങി. അവരെ കണ്ട മഹാബലരായ കൗരവർ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.205.47
निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु क्रूरता ।
दुर्बला ब्राह्मणाश्चेमे भवन्तो वै महाबलाः ॥ १.२०५.४७ ॥
'നിങ്ങൾ മടങ്ങിപ്പോകൂ. ബ്രാഹ്മണരോട് ക്രൂരത എന്തിന്? ഈ ബ്രാഹ്മണർ ദുർബലരാണ്; നിങ്ങൾ മഹാബലരാണ്.'
1.205.48
द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ वाय्विन्द्रसदृशौ बले ।
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम् ॥ १.२०५.४८ ॥
'ഇവിടെ ബലത്തിൽ വായുവിനും ഇന്ദ്രനും തുല്യരായ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണരുണ്ട്. അവർ ആരായാലും അവർക്കു നമസ്കാരം; ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേക്കു പോകുന്നു.'
1.205.49
एवं संभाषमाणास्ते न्यवर्तन्ताथ कौरवाः ।
जहृषुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतास्तत्र सङ्घशः ॥ १.२०५.४९ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് കൗരവർ മടങ്ങി. അവിടെ ഒത്തുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണർ കൂട്ടംകൂട്ടമായി സന്തോഷിച്ചു.
1.205.50
बहुशस्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि ।
प्रेक्षमाणास्तथाऽतिष्ठन्ब्राह्मणांश्च समन्ततः ॥ १.२०५.५० ॥
പിന്നീട് യുദ്ധമുഖത്ത് നിന്ന പല ക്ഷത്രിയരും ചുറ്റും ബ്രാഹ്മണരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു.
1.205.51
ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्यामादाय निर्ययुः ।
विजिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च निर्जिते ॥ १.२०५.५१ ॥
ഭീമസേനൻ ശല്യനെ ജയിക്കുകയും കർണൻ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണർ വിജയം നേടി കന്യയെ കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു.
1.205.52
दुर्योधने चापयाते तथा दुःशासने रणात् ।
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम् ॥ १.२०५.५२ ॥
ദുര്യോധനനും ദുശ്ശാസനനും യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയപ്പോൾ ഭയന്ന എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും വൃകോദരനെ വളഞ്ഞു.
1.205.53
ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ ।
विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च ॥ १.२०५.५३ ॥
അവർ അവിടെ ഒന്നിച്ചു പറഞ്ഞു: 'ഈ രണ്ട് ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരും നല്ലവർ. ഇവർ എവിടെ ജനിച്ചവർ, എവിടെ വസിക്കുന്നവർ?'
1.205.54
को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे ।
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा पाण्डवाद्वा किरीटिनः ॥ १.२०५.५४ ॥
രാധയുടെ പുത്രനായ കർണനോട് യുദ്ധത്തിൽ പൊരുതാൻ കഴിവുള്ളത് ആർക്ക്? പരശുരാമൻ, ദ്രോണൻ, പാണ്ഡവർ, അല്ലെങ്കിൽ കിരീടി (അർജുനൻ) ഒഴികെ?
1.205.55
कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्कृपाद्वापि शरद्वतः ।
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोथयितुं रणे ॥ १.२०५.५५ ॥
കൃഷ്ണനിൽ നിന്നോ, ദേവകീപുത്രനിൽ നിന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ ശരദ്വാന്റെ പുത്രനായ കൃപനിൽ നിന്നോ — യുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനനെ എതിർത്തു പോരാടാൻ ആർക്കു കഴിയും?
1.205.56
तथैव मद्राधिपतिं शल्यं बलवतांवरम् ।
बलदेवादृते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात् ॥ १.२०५.५६ ॥
അതുപോലെ മദ്രരാജാവും ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ശല്യനെ — ബലരാമനെയും പാണ്ഡവരിൽ വീരനായ വൃകോദരനെയും (ഭീമനെയും) ഒഴികെ — ആർക്കു നേരിടാൻ കഴിയും?
1.205.57
वीराद्दुर्योधनाद्वाऽन्यः शक्तः पातयितुं रणे ।
क्रियतामवहारोऽस्माद्युद्धाद्ब्राह्मणसंवृतात् ॥ १.२०५.५७ ॥
വീരനായ ദുര്യോധനനെ ഒഴികെ മറ്റാർക്കു യുദ്ധത്തിൽ വീഴ്ത്താൻ കഴിയും? അതിനാൽ ബ്രാഹ്മണരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഈ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങുക.
1.205.58
ब्राह्मणा हि सदा रक्ष्याः सापराधाऽपिनित्यदा ।
अथैनानुपलभ्येह पुनर्योत्स्याम हृष्टवत् ॥ १.२०५.५८ ॥
ബ്രാഹ്മണർ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ് — അവർ കുറ്റക്കാരായിരുന്നാലും, എന്നും. ഇവിടെ അവരെ കണ്ടെത്തിയ ശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്യും.
1.205.59
तांस्तथावादिनः सर्वान्प्रसमीक्ष्य क्षितीश्वरान् ।
अथान्यान्पुरुषांश्चापि कृत्वा तत्कर्म संयुगे ॥ १.२०५.५९ ॥
അങ്ങനെ സംസാരിച്ച ആ രാജാക്കന്മാരെ എല്ലാവരെയും നന്നായി നിരീക്ഷിച്ച്, പിന്നെ മറ്റു പുരുഷന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ ആ പ്രവൃത്തി ചെയ്യിച്ച്—
1.205.60
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य कृष्णः ।
कुन्तीसुतौ तौ परिशङ्कमानः।
निवारयामास महीपतींस्ता-
न्धर्मेण लब्धेत्यनुनीय सर्वान् ॥ १.२०५.६० ॥
ഭീമന്റെ ആ പ്രവൃത്തി കണ്ട കൃഷ്ണൻ, കുന്തിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെട്ട്, "ഇത് ധർമത്താൽ നേടിയതാണ്" എന്നു പറഞ്ഞ് എല്ലാവരെയും അപേക്ഷിച്ച് ആ രാജാക്കന്മാരെ തടഞ്ഞു.
1.205.61
एवं ते विनिवृत्तास्तु युद्धाद्युद्धविशारदाः ।
यथावासं ययुः सर्वे विस्मिता राजसत्तमाः ॥ १.२०५.६१ ॥
ഇങ്ങനെ യുദ്ധനിപുണരായ അവരെല്ലാം യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു; വിസ്മിതരായ ശ്രേഷ്ഠരാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
1.205.62
वृत्तो ब्रह्मोत्तरो रङ्गः पाञ्चाली ब्राह्मणैर्वृता ।
इति ब्रुवन्तः प्रययुर्ये तत्रासन्समागताः ॥ १.२०५.६२ ॥
"ബ്രാഹ്മണരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രംഗം അവസാനിച്ചു; പാഞ്ചാലിയെ ബ്രാഹ്മണർ വരിച്ചു" എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ സമ്മേളിച്ചിരുന്നവർ പോയി.
1.205.63
ब्राह्मणैस्तु प्रतिच्छन्नौ रौरवाजिनवासिभिः ।
कृच्छ्रेण जग्मतुस्तौ तु भीमसेनधनञ्जयौ ॥ १.२०५.६३ ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെ ഇടയിൽ മറഞ്ഞ്, രുരുമാൻതോൽ ഉടുത്ത്, ഭീമസേനനും ധനഞ്ജയനും ഏറെ പ്രയാസപ്പെട്ട് പോയി.
1.205.64
विमुक्तौ जनसंबाधाच्छत्रुभिः परिविक्षतौ ।
कृष्णयानुगतौ तत्र नृवीरौ तौ विरेजतुः ॥ १.२०५.६४ ॥
ജനത്തിരക്കിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ശത്രുക്കളാൽ മുറിവേറ്റ്, കൃഷ്ണയെ പിന്തുടർന്ന ആ നരവീരന്മാർ അവിടെ ശോഭിച്ചു.
1.205.65
पौर्णमास्यां घनैर्मुक्तौ चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।
तेषां माता बहुविधं विनाशं पर्यचिन्तयत् ॥ १.२०५.६५ ॥
പൗർണമിനാളിൽ മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി ഉദിച്ച ചന്ദ്രസൂര്യന്മാരെപ്പോലെ അവർ ഇരുവരും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരുടെ മാതാവ് അവർക്കു വന്നേക്കാവുന്ന നാശത്തെ പലവിധത്തിൽ ചിന്തിച്ചു.
1.205.66
अनागच्छत्सु पुत्रेषु भैक्षकाले च लिङ्घिते ।
धार्तराष्ट्रैर्हताश्च स्युर्विज्ञाय कुरुपुङ्गवाः ॥ १.२०५.६६ ॥
പുത്രന്മാർ മടങ്ങിയെത്താതെയും ഭിക്ഷാകാലം കടന്നുപോയപ്പോഴും, "ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരാൽ അവർ വധിക്കപ്പെട്ടുവോ" എന്ന് മനസ്സിലാക്കി (അവൾ വ്യാകുലയായി).
1.205.67
मायान्वितैर्वा रक्षोभिः सुघोरैर्दृढवैरिभिः ।
विपरीतं मतं जातं व्यासस्यापि महात्मनः ॥ १.२०५.६७ ॥
അല്ലെങ്കിൽ മായയോടു കൂടിയവരും അതിഭയങ്കരരും ഉറച്ച ശത്രുക്കളുമായ രാക്ഷസന്മാരാൽ, മഹാത്മാവായ വ്യാസന്റെ അഭിപ്രായം പോലും വിപരീതമായി.
1.205.68
इत्येवं चिन्तयामासं सुतस्नेहावृता पृथा ।
ततः सुप्तजनप्राये दुर्दिने मेघसंप्लुते ॥ १.२०५.६८ ॥
ഇങ്ങനെ പുത്രസ്നേഹത്താൽ മൂടപ്പെട്ട പൃഥ ചിന്തിച്ചു. പിന്നെ ഉറങ്ങുന്ന ജനങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള, മേഘങ്ങളാൽ മൂടിയ ദുർദിനത്തിൽ—
1.205.69
महत्यथापराह्णे तु घनैः सूर्य इवावृतः ।
ब्राह्मणैः प्राविशत्तत्र जिष्णुर्भार्गववेश्म तत् ॥ १.२०५.६९ ॥
വലിയ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ നേരത്ത്, ഇടതൂർന്ന മേഘങ്ങളാൽ മറഞ്ഞ സൂര്യനെപ്പോലെ, ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം വിജയിയായ അർജുനൻ ആ ഭാർഗവന്റെ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു.