ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.206

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

1.206.1

गत्वा तु तां भार्गवकर्मशालां ।
पार्थौ पृथां प्राप्य महानुभावौ।
तां याज्ञसेनीं परमप्रतीतौ ।
भिक्षेत्यथावेदयतां नराग्र्यौ ॥ १.२०६.१ ॥

ಆ ಮಹಾನುಭಾವರಾದ ಪಾರ್ಥರು ಭಾರ್ಗವನ ಕುಂಬಾರ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಪೃಥೆಯನ್ನು ಸೇರಿ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯ ಕುರಿತು 'ಇದು ಭಿಕ್ಷೆ' ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

1.206.2

कुटीगता सा त्वनवेक्ष्य पुत्रौ ।
प्रोवाच भुङ्क्तेति समेत्य सर्वे।
पश्चाच्च कुन्ती प्रसमीक्ष्य कृष्णां ।
कष्टं मया भाषितमित्युवाच ॥ १.२०६.२ ॥

ಗುಡಿಸಲಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡದೆಯೇ 'ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟಮಾಡಿ' ಎಂದಳು. ನಂತರ ಕುಂತಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ತಪ್ಪಾಯಿತು' ಎಂದಳು.

1.206.3

साऽधर्मभीता परिचिन्तयन्ती ।
तां याज्ञसेनीं परमप्रतीताम्।
पाणौ गृहीत्वोपजगाम कुन्ती ।
युधिष्ठिरं वाक्यमुवाच चेदम् ॥ १.२०६.३ ॥

ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದ ಕುಂತಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದ ಆ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯ ಕೈಹಿಡಿದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

1.206.4

इयं तु कन्या द्रुपदस्य राज्ञ-
स्तवानुजाभ्यां मयि संनिसृष्टा।
यथोचितं पुत्र मयाऽपि चोक्तं ।
समेत्य भुङ्क्तेति नृप प्रमादात् ॥ १.२०६.४ ॥

ಈ ಕನ್ಯೆ ದ್ರುಪದ ರಾಜನ ಮಗಳು; ನಿನ್ನ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮಂದಿರು ಇವಳನ್ನು ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಗನೇ, ನಾನೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ 'ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟಮಾಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ; ರಾಜನೇ, ಅದು ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

1.206.5

मया कथं नानृतमुक्तमद्य ।
भवेत्कुरूणामृषभ ब्रवीहि।
पञ्चालराजस्य सुतामधर्मो ।
न चोपवर्तेत न विभ्रमेच्च ॥ १.२०६.५ ॥

ಇಂದು ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳದೆ ಇರುವುದು ಹೇಗೆ? ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೇಳು. ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಮಗಳಿಗೆ ಅಧರ್ಮ ಬಾರದೆ, ಅವಳು ಭ್ರಮೆಗೆ ಒಳಗಾಗದಂತೆ ಹೇಳು.

1.206.6

स एवमुक्तो मतिमान्नृवीरो ।
मात्रा मुहूर्तं तु विचिन्त्य राजा।
कुन्तीं समाश्वास्य कुरुप्रवीरो ।
धनञ्जयं वाक्यमिदं बभाषे ॥ १.२०६.६ ॥

ತಾಯಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಬುದ್ಧಿವಂತ ನರವೀರ ರಾಜನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಕುಂತಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಧನಂಜಯನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

1.206.7

त्वया जिता फाल्गुन याज्ञसेनी ।
त्वयैव शोभिष्यति राजपुत्री।
प्रज्वाल्यतामग्निरमित्रसाह ।
गृहाण पाणिं विधिवत्त्वमस्याः ॥ १.२०६.७ ॥

ಫಾಲ್ಗುನ, ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯನ್ನು ನೀನೇ ಗೆದ್ದಿರುವೆ; ಈ ರಾಜಕುಮಾರಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೇ ಶೋಭಿಸುವಳು. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೇ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಲಿ; ನೀನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಇವಳ ಕೈಹಿಡಿ.

1.206.8

मा मां नरेन्द्र त्वमधर्मभाजं ।
कृथा न धर्मोऽयमशिष्टदृष्टः।
भवान्निवेश्यः प्रथमं ततोऽयं ।
भीमो महाबाहुरचिन्त्यकर्मा ॥ १.२०६.८ ॥

ನರೇಂದ್ರನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಅಧರ್ಮದ ಭಾಗಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಡ. ಇದು ಅನಾಗರಿಕರು ಕಾಣುವ ಧರ್ಮವಲ್ಲ. ಮೊದಲು ನೀನೇ ವಿವಾಹವಾಗು; ನಂತರ ಈ ಮಹಾಬಾಹು, ಅಚಿಂತ್ಯಕರ್ಮಿ ಭೀಮ.

1.206.9

अहं ततो नकुलोऽनन्तरं मे ।
पश्चादयं सहदेवस्तरस्वी।
वृकोदरोऽहं च यमौ च राज-
न्नियं च कन्या भवतो नियोज्याः ॥ १.२०६.९ ॥

ನಂತರ ನಾನು, ನನ್ನ ನಂತರ ನಕುಲ, ಅನಂತರ ಈ ಚುರುಕಾದ ಸಹದೇವ, ವೃಕೋದರನಾದ ನಾನು, ಅವಳಿ ಸಹೋದರರು, ರಾಜನೇ, ಮತ್ತು ಈ ಕನ್ಯೆ — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಅಧೀನರಾಗಿರಲಿ.

1.206.10

एवं गते यत्करणीयमत्र ।
धर्म्यं यशस्यं कुरु तद्विचिन्त्य।
पाञ्चालराजस्य हितं च यत्स्या-
त्प्रशाधि सर्वे स्म वशे स्थितास्ते ॥ १.२०६.१० ॥

ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಧರ್ಮ್ಯವೂ ಯಶಸ್ಕರವೂ ಆದುದನ್ನು ಮಾಡು; ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನಿಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನೂ ಮಾಡು. ಆಳು; ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.

1.206.11

जिष्णोर्वचनमाज्ञाय भक्तिस्नेहसमन्वितम् ।
दृष्टिं निवेशयामासुः पाञ्चाल्यां पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२०६.११ ॥

ಜಿಷ್ಣುವಿನ (ಅರ್ಜುನನ) ಮಾತನ್ನು ಅರಿತು, ಭಕ್ತಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳು ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಮೇಲೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟರು.

1.206.12

दृष्ट्वा ते तत्र पश्यन्तीं सर्वे कृष्णां यशस्विनीम् ।
संप्रेक्ष्यान्योन्यमासीना हृदयैस्तामधारयन् ॥ १.२०६.१२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದರು.

1.206.13

तेषां तु द्रौपदीं दृष्ट्वा सर्वेषाममितौजसाम् ।
संप्रमथ्येन्द्रियग्रामं प्रादुरासीन्मनोभवः ॥ १.२०६.१३ ॥

ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಅವರೆಲ್ಲರ ಇಂದ್ರಿಯ ಸಮೂಹವನ್ನು ಕಲಕಿ ಮನೋಭವ (ಮನ್ಮಥ) ಉದಯಿಸಿದನು.

1.206.14

काम्यं हि रूपं पाञ्चाल्या विधात्रा विहितं स्वयम् ।
बभूवाधिकमन्याभ्यः सर्वभूतमनोहरम् ॥ १.२०६.१४ ॥

ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ರೂಪ, ವಿಧಾತನೇ ಸ್ವತಃ ರೂಪಿಸಿದಂತೆ, ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗಿಂತ ಅಧಿಕವಾಗಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವಂತಿತ್ತು.

1.206.15

तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
द्वैपायनवचः कृत्स्नं सस्मार मनुजर्षभः ॥ १.२०६.१५ ॥

ಅವರ ಆಕಾರ ಮತ್ತು ಭಾವಗಳನ್ನು ಅರಿತ ಕುಂತಿಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು, ದ್ವೈಪಾಯನನ (ವ್ಯಾಸನ) ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆದನು.

1.206.16

अब्रवीत्सहितान्भ्रातॄन्मिथो भेदभयान्नृपः ।
सर्वेषां द्रौपदी भार्या भविष्यति हि नः शुभा ॥ १.२०६.१६ ॥

ಭೇದದ ಭಯದಿಂದ ರಾಜನು (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ಒಟ್ಟಿಗಿದ್ದ ಸೋದರರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ದ್ರೌಪದಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭಕರ ಭಾರ್ಯೆಯಾಗುವಳು."

1.206.17

सताऽपि शक्तेन च केशवेन ।
सज्यं धनुस्तन्न कृतं किमर्थम्।
विद्धं च लक्ष्यं न च कस्य हेतो-
राचक्ष्व तन्मे द्विपदां वरिष्ठ ॥ १.२०६.१७ ॥

ಕೇಶವನು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಅವನು ಆ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ? ಗುರಿಯೇಕೆ ಭೇದಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ? ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.

1.206.18

शक्तेन कृष्णेन च कार्मुकं त-
न्नारोपितं ज्ञातुकामेन पार्थान्।
परिश्रवादेव बभूव लोके ।
जीवन्ति पार्था इति निश्चयोऽस्य ॥ १.२०६.१८ ॥

ಶಕ್ತನಾದ ಕೃಷ್ಣನೂ ಆ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಪಾರ್ಥರನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವದಂತಿಯಿಂದಲೇ 'ಪಾರ್ಥರು ಜೀವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ' ಎಂಬ ನಿಶ್ಚಯ ಹರಡಿತು.

1.206.19

अन्यानशक्तान्नृपतीन्समीक्ष्य ।
स्वयंवरे कार्मुकेणोत्तमेन।
धनञ्जयस्तद्धनुरेकवीरः ।
सज्यं करोतीत्यभिवीक्ष्य कृष्णः ॥ १.२०६.१९ ॥

ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಇತರ ರಾಜರು ಅಸಮರ್ಥರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಏಕವೀರನಾದ ಧನಂಜಯನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸುವನು ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಗಮನಿಸಿದನು.

1.206.20

इति स्वयं वासुदेवो विचिन्त्य ।
पार्थान्विवित्सन्विविधैरुपायैः।
न तद्धनुः सज्यमियेप कर्तुं ।
बभूवुरस्येष्टतमा हि पार्थाः ॥ १.२०६.२० ॥

ಹೀಗೆ ವಾಸುದೇವನು ತಾನೇ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಪಾರ್ಥರನ್ನು ನಾನಾ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿ, ಆ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ; ಪಾರ್ಥರು ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರು.

1.206.21

भ्रातुर्वचस्तत्प्रसमीक्ष्य सर्वे ।
ज्येष्ठस्य पाण्डोस्तनयास्तदानीम्।
तमेवार्थं ध्यायमाना मनोभिः ।
सर्वे च ते तस्थुरदीनसत्वाः ॥ १.२०६.२१ ॥

ಅಣ್ಣನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಪಾಂಡುವಿನ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರರೆಲ್ಲರೂ ಅದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತರು.

1.206.22

वृष्णिप्रवीरस्तु कुरुप्रवीरा-
नाशंसमानः सहरौहिणेयः।
जगाम तां भार्गवकर्मशालां ।
यत्रासते ते पुरुषप्रवीराः ॥ १.२०६.२२ ॥

ವೃಷ್ಣಿ ವೀರ ಕೃಷ್ಣನು ಕುರು ವೀರರನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ರೌಹಿಣೇಯನೊಂದಿಗೆ ಆ ಭಾರ್ಗವ ಕರ್ಮಶಾಲೆಗೆ ತೆರಳಿದನು, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪುರುಷ ವೀರರು ಕುಳಿತಿದ್ದರು.

1.206.23

तत्रोपविष्टं पृथुदीर्घबाहुं ।
ददर्श कृष्णः सहरौहिणेयः।
अजातशत्रुं परिवार्य तांश्चा-
प्युपोपविष्टाञ्ज्वलनप्रकाशान् ॥ १.२०६.२३ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವಿಶಾಲ ದೀರ್ಘಬಾಹುವಾದ ಅಜಾತಶತ್ರುವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ರೌಹಿಣೇಯನೊಂದಿಗೆ ಕಂಡನು; ಅವನ ಸುತ್ತ ಕುಳಿತ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರನ್ನೂ ಕಂಡನು.

1.206.24

ततोऽब्रवीद्वासुदेवोऽभिगम्य ।
कुन्तीसुतं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
कृष्णोऽहमस्मीति निपीड्य पादौ ।
युधिष्ठिरस्याजमीढस्य राज्ञः ॥ १.२०६.२४ ॥

ನಂತರ ವಾಸುದೇವನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕುಂತೀಸುತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — 'ನಾನು ಕೃಷ್ಣ' ಎಂದು; ಆಮೇಲೆ ಅಜಮೀಢ ವಂಶದ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿದನು.

1.206.25

तथैव तस्याप्यनु रौहिणेय-
स्तौ चापि हृष्टाः कुरवोऽभ्यनन्दन।
पितृष्वसुश्चापि यदुप्रवीरा-
वगृह्णतां भारतमुख्य पादौ ॥ १.२०६.२५ ॥

ಅದೇ ರೀತಿ, ನಂತರ ರೌಹಿಣೇಯನೂ ಮಾಡಿದನು; ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಹರ್ಷಿತ ಕುರುಗಳು ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು. ಓ ಭಾರತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾದವ ವೀರರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಅತ್ತೆಯ ಮಗನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

1.206.26

अजातशत्रुश्च कुरुप्रवीरः ।
पप्रच्छ कृष्णं कुशलं विलोक्य।
कथं वयं वासुदेव त्वयेह ।
गूढा वसन्तो विदिताश्च सर्वे ॥ १.२०६.२६ ॥

ಅಜಾತಶತ್ರು, ಕುರುವೀರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕೃಷ್ಣನ ಕುಶಲವನ್ನು ನೋಡಿ ಕೇಳಿದನು — 'ಓ ವಾಸುದೇವ, ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನೀನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದೆ?'

1.206.27

तमब्रवीद्वासुदेवः प्रहस्य ।
गूढोऽप्यग्निर्ज्ञायत एव राजन्।
तं विक्रमं पाण्डवेयानतीत्य ।
कोऽन्यः कर्ता विद्यते मानुषेषु ॥ १.२०६.२७ ॥

ವಾಸುದೇವನು ನಗುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜನೇ, ಅಡಗಿದ ಬೆಂಕಿಯೂ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಪಾಂಡವರ ಆ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಮೀರಿ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಇನ್ನಾರು ಮಾಡಬಲ್ಲರು?

1.206.28

दिष्ट्या सर्वे पावकाद्विप्रमुक्ता ।
यूयं घोरात्पाण्डवाः शत्रुसाहाः।
दिष्ट्या पापो धृतराष्ट्रस्य पुत्रः ।
सहामात्यो न सकामोऽभविष्यत् ॥ १.२०६.२८ ॥

ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಪಾಂಡವರೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಆ ಘೋರ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿರಿ. ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪಾಪಿ ಮಗನು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

भद्रं वोऽस्तु निहितं यद्गुहायां ।
विवर्धध्वं ज्वलना इवैधमानाः।
मा वो विद्युः पार्थिवाः केचिदेव ।
यास्यावहे शिबिरायैव तावत्।
सोऽनुज्ञातः पाण्डवेनाव्ययश्रीः ।
प्रायाच्छीघ्रं बलदेवेन सार्धम् ॥ १.२०६.२९ ॥

ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು, ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಗಳಂತೆ ಬೆಳೆಯಲಿ. ಯಾವ ರಾಜನೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ. ಪಾಂಡವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅಕ್ಷಯ ತೇಜಸ್ಸಿನವರು ಬಲದೇವನೊಂದಿಗೆ ಬೇಗನೆ ಹೊರಟರು.