మహాభారతం · అధ్యాయం 1.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.206.1
गत्वा तु तां भार्गवकर्मशालां ।
पार्थौ पृथां प्राप्य महानुभावौ।
तां याज्ञसेनीं परमप्रतीतौ ।
भिक्षेत्यथावेदयतां नराग्र्यौ ॥ १.२०६.१ ॥
ఆ మహానుభావులైన పార్థులు భార్గవుని కుండల శాలకు వెళ్లి పృథను చేరి, అత్యంత సంతోషంతో, ఆ యాజ్ఞసేనిని గురించి 'ఇది భిక్ష' అని తెలిపిరి.
1.206.2
कुटीगता सा त्वनवेक्ष्य पुत्रौ ।
प्रोवाच भुङ्क्तेति समेत्य सर्वे।
पश्चाच्च कुन्ती प्रसमीक्ष्य कृष्णां ।
कष्टं मया भाषितमित्युवाच ॥ १.२०६.२ ॥
గుడిసెలో ఉన్న ఆమె కుమారులను చూడకుండానే 'అందరూ కలిసి భుజించండి' అని చెప్పింది. తర్వాత కుంతి కృష్ణను చూసి, 'నేను పలికింది తప్పు' అని అన్నది.
1.206.3
साऽधर्मभीता परिचिन्तयन्ती ।
तां याज्ञसेनीं परमप्रतीताम्।
पाणौ गृहीत्वोपजगाम कुन्ती ।
युधिष्ठिरं वाक्यमुवाच चेदम् ॥ १.२०६.३ ॥
అధర్మానికి భయపడిన కుంతి ఆలోచిస్తూ, అత్యంత సంతోషంతో ఉన్న ఆ యాజ్ఞసేనిని చేయి పట్టుకుని, యుధిష్ఠిరుని వద్దకు వెళ్లి ఈ మాటలు పలికింది.
1.206.4
इयं तु कन्या द्रुपदस्य राज्ञ-
स्तवानुजाभ्यां मयि संनिसृष्टा।
यथोचितं पुत्र मयाऽपि चोक्तं ।
समेत्य भुङ्क्तेति नृप प्रमादात् ॥ १.२०६.४ ॥
ఈ కన్య ద్రుపద రాజు కుమార్తె; నీ ఇద్దరు తమ్ముళ్లు నాకు అప్పగించారు. కుమారా, నేను కూడా తగినట్లుగా 'కలిసి భుజించండి' అని చెప్పాను; రాజా, అది అజాగ్రత్తతో చెప్పబడింది.
1.206.5
मया कथं नानृतमुक्तमद्य ।
भवेत्कुरूणामृषभ ब्रवीहि।
पञ्चालराजस्य सुतामधर्मो ।
न चोपवर्तेत न विभ्रमेच्च ॥ १.२०६.५ ॥
ఈ రోజు నేను అసత్యం పలకలేదా? కురువృషభా, చెప్పు. పాంచాల రాజు కుమార్తెకు అధర్మం కలగకుండా, ఆమె భ్రమకు గురికాకుండా ఉండేలా చెప్పు.
1.206.6
स एवमुक्तो मतिमान्नृवीरो ।
मात्रा मुहूर्तं तु विचिन्त्य राजा।
कुन्तीं समाश्वास्य कुरुप्रवीरो ।
धनञ्जयं वाक्यमिदं बभाषे ॥ १.२०६.६ ॥
తల్లి అలా చెప్పగా, బుద్ధిమంతుడైన నరవీరుడు రాజు క్షణకాలం ఆలోచించి, కుంతిని ఓదార్చి, కురువీరుడు ధనంజయునితో ఈ మాటలు పలికాడు.
1.206.7
त्वया जिता फाल्गुन याज्ञसेनी ।
त्वयैव शोभिष्यति राजपुत्री।
प्रज्वाल्यतामग्निरमित्रसाह ।
गृहाण पाणिं विधिवत्त्वमस्याः ॥ १.२०६.७ ॥
ఫాల్గునా, యాజ్ఞసేనిని నీవే గెలిచావు; ఈ రాజపుత్రి నీతోనే శోభిస్తుంది. శత్రువులను జయించినవాడా, అగ్ని వెలిగించబడనీ; నీవు విధిప్రకారం ఆమె చేయి పట్టుకో.
1.206.8
मा मां नरेन्द्र त्वमधर्मभाजं ।
कृथा न धर्मोऽयमशिष्टदृष्टः।
भवान्निवेश्यः प्रथमं ततोऽयं ।
भीमो महाबाहुरचिन्त्यकर्मा ॥ १.२०६.८ ॥
నరేంద్రా, నన్ను అధర్మ భాగస్వామిగా చేయకు. ఇది అనాగరికులు చూసే ధర్మం కాదు. ముందు నీవే వివాహం చేసుకో; తర్వాత ఈ మహాబాహువు, అచింత్యకర్ముడైన భీముడు.
1.206.9
अहं ततो नकुलोऽनन्तरं मे ।
पश्चादयं सहदेवस्तरस्वी।
वृकोदरोऽहं च यमौ च राज-
न्नियं च कन्या भवतो नियोज्याः ॥ १.२०६.९ ॥
తర్వాత నేను, నా తర్వాత నకులుడు, ఆ తర్వాత ఈ చురుకైన సహదేవుడు, వృకోదరుడను నేను, కవల సోదరులు, రాజా, ఈ కన్య — ఇవన్నీ నీ అధీనంలో ఉండాలి.
1.206.10
एवं गते यत्करणीयमत्र ।
धर्म्यं यशस्यं कुरु तद्विचिन्त्य।
पाञ्चालराजस्य हितं च यत्स्या-
त्प्रशाधि सर्वे स्म वशे स्थितास्ते ॥ १.२०६.१० ॥
ఈ స్థితిలో ఏమి చేయాలో ఆలోచించి, ధర్మబద్ధమైనదీ కీర్తిదాయకమైనదీ చేయి; పాంచాల రాజుకు హితమైనదీ చేయి. పాలించు; మేమంతా నీ వశంలోనే ఉన్నాము.
1.206.11
जिष्णोर्वचनमाज्ञाय भक्तिस्नेहसमन्वितम् ।
दृष्टिं निवेशयामासुः पाञ्चाल्यां पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२०६.११ ॥
జిష్ణువు (అర్జునుడు) మాటను అర్థం చేసుకొని, భక్తిస్నేహాలతో కూడినవారై, పాండు పుత్రులు పాంచాల కుమారిపై దృష్టి నిలిపారు.
1.206.12
दृष्ट्वा ते तत्र पश्यन्तीं सर्वे कृष्णां यशस्विनीम् ।
संप्रेक्ष्यान्योन्यमासीना हृदयैस्तामधारयन् ॥ १.२०६.१२ ॥
అక్కడ కీర్తిమంతురాలైన కృష్ణను చూస్తూ, ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ కూర్చున్న వారందరూ ఆమెను హృదయంలో నిలుపుకున్నారు.
1.206.13
तेषां तु द्रौपदीं दृष्ट्वा सर्वेषाममितौजसाम् ।
संप्रमथ्येन्द्रियग्रामं प्रादुरासीन्मनोभवः ॥ १.२०६.१३ ॥
ద్రౌపదిని చూసి, అమితతేజస్కులైన వారందరి ఇంద్రియ సమూహాన్ని కలచివేస్తూ మనోభవుడు (మన్మథుడు) ఉదయించాడు.
1.206.14
काम्यं हि रूपं पाञ्चाल्या विधात्रा विहितं स्वयम् ।
बभूवाधिकमन्याभ्यः सर्वभूतमनोहरम् ॥ १.२०६.१४ ॥
పాంచాల కుమారి రూపం, విధాత స్వయంగా రూపొందించినది, ఇతర స్త్రీలకంటే అధికంగా, సర్వప్రాణుల మనసును హరించేదిగా ఉంది.
1.206.15
तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
द्वैपायनवचः कृत्स्नं सस्मार मनुजर्षभः ॥ १.२०६.१५ ॥
వారి ఆకారాలను, భావాలను గ్రహించిన కుంతీపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు, ఆ నరశ్రేష్ఠుడు, ద్వైపాయనుని (వ్యాసుని) మాటలన్నింటినీ స్మరించాడు.
1.206.16
अब्रवीत्सहितान्भ्रातॄन्मिथो भेदभयान्नृपः ।
सर्वेषां द्रौपदी भार्या भविष्यति हि नः शुभा ॥ १.२०६.१६ ॥
భేదభయంతో రాజు (యుధిష్ఠిరుడు) కలిసి ఉన్న సోదరులతో ఇలా అన్నాడు: "ద్రౌపది మనందరికీ శుభకరమైన భార్య అవుతుంది."
1.206.17
सताऽपि शक्तेन च केशवेन ।
सज्यं धनुस्तन्न कृतं किमर्थम्।
विद्धं च लक्ष्यं न च कस्य हेतो-
राचक्ष्व तन्मे द्विपदां वरिष्ठ ॥ १.२०६.१७ ॥
కేశవుడు సమర్థుడైనప్పటికీ ఆయన ఆ విల్లును ఎందుకు సంధించలేదు? లక్ష్యం ఎందుకు ఛేదించబడలేదు? ద్విపదులలో శ్రేష్ఠుడా, దానికి కారణమేమిటో నాకు చెప్పండి.
1.206.18
शक्तेन कृष्णेन च कार्मुकं त-
न्नारोपितं ज्ञातुकामेन पार्थान्।
परिश्रवादेव बभूव लोके ।
जीवन्ति पार्था इति निश्चयोऽस्य ॥ १.२०६.१८ ॥
శక్తిమంతుడైన కృష్ణుడు కూడా ఆ విల్లును సంధించలేదు; పార్థులను తెలుసుకోవాలని కోరిక వల్లనే అలా చేశాడు. పుకారు ద్వారానే లోకంలో 'పార్థులు బ్రతికే ఉన్నారు' అనే నిశ్చయం ఏర్పడింది.
1.206.19
अन्यानशक्तान्नृपतीन्समीक्ष्य ।
स्वयंवरे कार्मुकेणोत्तमेन।
धनञ्जयस्तद्धनुरेकवीरः ।
सज्यं करोतीत्यभिवीक्ष्य कृष्णः ॥ १.२०६.१९ ॥
స్వయంవరంలో ఇతర రాజులు అసమర్థులుగా ఉండటం చూసి, ఏకవీరుడైన ధనంజయుడు ఆ ఉత్తమ విల్లును సంధిస్తాడని కృష్ణుడు భావించాడు.
1.206.20
इति स्वयं वासुदेवो विचिन्त्य ।
पार्थान्विवित्सन्विविधैरुपायैः।
न तद्धनुः सज्यमियेप कर्तुं ।
बभूवुरस्येष्टतमा हि पार्थाः ॥ १.२०६.२० ॥
ఇలా వాసుదేవుడు స్వయంగా ఆలోచించి, పార్థులను వివిధ ఉపాయాలతో తెలుసుకోవాలని కోరి, ఆ విల్లును సంధించాలని భావించలేదు; పార్థులు ఆయనకు అత్యంత ప్రియులు.
1.206.21
भ्रातुर्वचस्तत्प्रसमीक्ष्य सर्वे ।
ज्येष्ठस्य पाण्डोस्तनयास्तदानीम्।
तमेवार्थं ध्यायमाना मनोभिः ।
सर्वे च ते तस्थुरदीनसत्वाः ॥ १.२०६.२१ ॥
అన్న ఆ మాటను బాగా ఆలోచించి, పాండు జ్యేష్ఠ పుత్రులంతా ఆ అర్థాన్నే మనసులో ధ్యానిస్తూ, అప్పుడు ధైర్యంగా నిలిచారు.
1.206.22
वृष्णिप्रवीरस्तु कुरुप्रवीरा-
नाशंसमानः सहरौहिणेयः।
जगाम तां भार्गवकर्मशालां ।
यत्रासते ते पुरुषप्रवीराः ॥ १.२०६.२२ ॥
వృష్ణి వీరుడైన కృష్ణుడు కురు వీరులను అభినందించాలనే కోరికతో, రౌహిణేయునితో కలిసి ఆ భార్గవ కర్మశాలకు వెళ్లాడు, అక్కడ ఆ పురుష వీరులు కూర్చొని ఉన్నారు.
1.206.23
तत्रोपविष्टं पृथुदीर्घबाहुं ।
ददर्श कृष्णः सहरौहिणेयः।
अजातशत्रुं परिवार्य तांश्चा-
प्युपोपविष्टाञ्ज्वलनप्रकाशान् ॥ १.२०६.२३ ॥
అక్కడ కూర్చున్న విశాల దీర్ఘబాహువైన అజాతశత్రువును కృష్ణుడు రౌహిణేయునితో కలిసి చూశాడు; ఆయన చుట్టూ కూర్చున్న అగ్నిలా ప్రకాశించే వారినీ చూశాడు.
1.206.24
ततोऽब्रवीद्वासुदेवोऽभिगम्य ।
कुन्तीसुतं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
कृष्णोऽहमस्मीति निपीड्य पादौ ।
युधिष्ठिरस्याजमीढस्य राज्ञः ॥ १.२०६.२४ ॥
అప్పుడు వాసుదేవుడు సమీపించి, ధర్మాత్ములలో శ్రేష్ఠుడైన కుంతీపుత్రునితో ఇలా అన్నాడు — 'నేను కృష్ణుడను' అని; ఆపై అజమీఢ వంశ రాజు యుధిష్ఠిరుని పాదాలను నొక్కాడు.
1.206.25
तथैव तस्याप्यनु रौहिणेय-
स्तौ चापि हृष्टाः कुरवोऽभ्यनन्दन।
पितृष्वसुश्चापि यदुप्रवीरा-
वगृह्णतां भारतमुख्य पादौ ॥ १.२०६.२५ ॥
అదే విధంగా, తర్వాత రౌహిణేయుడూ చేశాడు; ఆ ఇద్దరూ కూడా — సంతోషించిన కురువులు వారిని అభినందించారు. ఓ భారత ప్రధానుడా, యాదవ వీరులిద్దరూ తమ మేనత్త కుమారుని పాదాలను పట్టుకున్నారు.
1.206.26
अजातशत्रुश्च कुरुप्रवीरः ।
पप्रच्छ कृष्णं कुशलं विलोक्य।
कथं वयं वासुदेव त्वयेह ।
गूढा वसन्तो विदिताश्च सर्वे ॥ १.२०६.२६ ॥
అజాతశత్రువు, కురువీరుడైన యుధిష్ఠిరుడు కృష్ణుని క్షేమాన్ని చూసి ఇలా అడిగాడు — 'ఓ వాసుదేవా, మేము ఇక్కడ రహస్యంగా నివసిస్తున్నా, మమ్మల్ని అందరినీ నీవు ఎలా తెలుసుకున్నావు?'
1.206.27
तमब्रवीद्वासुदेवः प्रहस्य ।
गूढोऽप्यग्निर्ज्ञायत एव राजन्।
तं विक्रमं पाण्डवेयानतीत्य ।
कोऽन्यः कर्ता विद्यते मानुषेषु ॥ १.२०६.२७ ॥
వాసుదేవుడు నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: ఓ రాజా, దాచబడిన అగ్ని కూడా తెలిసిపోతుంది. పాండవుల ఆ పరాక్రమాన్ని మించి, మనుషులలో మరెవరు చేయగలరు?
1.206.28
दिष्ट्या सर्वे पावकाद्विप्रमुक्ता ।
यूयं घोरात्पाण्डवाः शत्रुसाहाः।
दिष्ट्या पापो धृतराष्ट्रस्य पुत्रः ।
सहामात्यो न सकामोऽभविष्यत् ॥ १.२०६.२८ ॥
అదృష్టవశాత్తు, శత్రువులను అణచే పాండవులారా, మీరందరూ ఆ భయంకర అగ్ని నుండి విముక్తులయ్యారు. అదృష్టవశాత్తు, ధృతరాష్ట్రుని పాపపు కుమారుడు మంత్రులతో సహా తన కోరిక నెరవేర్చుకోలేకపోయాడు.
1.206.29
भद्रं वोऽस्तु निहितं यद्गुहायां ।
विवर्धध्वं ज्वलना इवैधमानाः।
मा वो विद्युः पार्थिवाः केचिदेव ।
यास्यावहे शिबिरायैव तावत्।
सोऽनुज्ञातः पाण्डवेनाव्ययश्रीः ।
प्रायाच्छीघ्रं बलदेवेन सार्धम् ॥ १.२०६.२९ ॥
మీకు శుభం కలుగుగాక. గుహలో ఉంచబడినది, మండుతున్న అగ్నులవలె ప్రజ్వలిస్తూ పెరగండి. రాజులు ఎవరూ తెలుసుకోకుండా, మేమిద్దరం శిబిరానికి వెళ్తాము. పాండవుని అనుమతి పొంది, అక్షయ కాంతిగల ఆయన బలరాముడితో కలిసి త్వరగా వెళ్లారు.