ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.206

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

1.206.1

गत्वा तु तां भार्गवकर्मशालां ।
पार्थौ पृथां प्राप्य महानुभावौ।
तां याज्ञसेनीं परमप्रतीतौ ।
भिक्षेत्यथावेदयतां नराग्र्यौ ॥ १.२०६.१ ॥

ਉਹ ਮਹਾਨੁਭਾਵ ਪਾਰਥ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਕੁਮ੍ਹਾਰਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਕਿ 'ਇਹ ਭਿੱਖਿਆ ਹੈ'।

1.206.2

कुटीगता सा त्वनवेक्ष्य पुत्रौ ।
प्रोवाच भुङ्क्तेति समेत्य सर्वे।
पश्चाच्च कुन्ती प्रसमीक्ष्य कृष्णां ।
कष्टं मया भाषितमित्युवाच ॥ १.२०६.२ ॥

ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਬੋਲੀ, 'ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਓ।' ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਗ਼ਲਤ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ।'

1.206.3

साऽधर्मभीता परिचिन्तयन्ती ।
तां याज्ञसेनीं परमप्रतीताम्।
पाणौ गृहीत्वोपजगाम कुन्ती ।
युधिष्ठिरं वाक्यमुवाच चेदम् ॥ १.२०६.३ ॥

ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਕੁੰਤੀ ਸੋਚਦੀ ਹੋਈ, ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੀ।

1.206.4

इयं तु कन्या द्रुपदस्य राज्ञ-
स्तवानुजाभ्यां मयि संनिसृष्टा।
यथोचितं पुत्र मयाऽपि चोक्तं ।
समेत्य भुङ्क्तेति नृप प्रमादात् ॥ १.२०६.४ ॥

ਇਹ ਕੰਨਿਆ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਵੀ ਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ 'ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਓ' ਕਿਹਾ ਸੀ; ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।

1.206.5

मया कथं नानृतमुक्तमद्य ।
भवेत्कुरूणामृषभ ब्रवीहि।
पञ्चालराजस्य सुतामधर्मो ।
न चोपवर्तेत न विभ्रमेच्च ॥ १.२०६.५ ॥

ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਝੂਠ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ? ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੱਸੋ। ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਨਾ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਉਹ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਵੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੋ।

1.206.6

स एवमुक्तो मतिमान्नृवीरो ।
मात्रा मुहूर्तं तु विचिन्त्य राजा।
कुन्तीं समाश्वास्य कुरुप्रवीरो ।
धनञ्जयं वाक्यमिदं बभाषे ॥ १.२०६.६ ॥

ਮਾਤਾ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਉੱਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨਰਵੀਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਚਿਆ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵੀਰ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।

1.206.7

त्वया जिता फाल्गुन याज्ञसेनी ।
त्वयैव शोभिष्यति राजपुत्री।
प्रज्वाल्यतामग्निरमित्रसाह ।
गृहाण पाणिं विधिवत्त्वमस्याः ॥ १.२०६.७ ॥

ਹੇ ਫਾਲਗੁਨ, ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੋਭੇਗੀ। ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਗਨੀ ਬਾਲੀ ਜਾਵੇ; ਤੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ।

1.206.8

मा मां नरेन्द्र त्वमधर्मभाजं ।
कृथा न धर्मोऽयमशिष्टदृष्टः।
भवान्निवेश्यः प्रथमं ततोऽयं ।
भीमो महाबाहुरचिन्त्यकर्मा ॥ १.२०६.८ ॥

ਹੇ ਨਰੇਂਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਅਧਰਮ ਦਾ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਇਹ ਉਹ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅਸਭਿਅ ਲੋਕ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਿਆਹ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਇਹ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਅਚਿੰਤ੍ਯਕਰਮਾ ਭੀਮ।

1.206.9

अहं ततो नकुलोऽनन्तरं मे ।
पश्चादयं सहदेवस्तरस्वी।
वृकोदरोऽहं च यमौ च राज-
न्नियं च कन्या भवतो नियोज्याः ॥ १.२०६.९ ॥

ਫਿਰ ਮੈਂ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਨਕੁਲ, ਫਿਰ ਇਹ ਤੇਜ਼ ਸਹਦੇਵ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਮੈਂ, ਦੋਵੇਂ ਜੁੜਵੇਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਨਿਆ — ਆਪ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ।

1.206.10

एवं गते यत्करणीयमत्र ।
धर्म्यं यशस्यं कुरु तद्विचिन्त्य।
पाञ्चालराजस्य हितं च यत्स्या-
त्प्रशाधि सर्वे स्म वशे स्थितास्ते ॥ १.२०६.१० ॥

ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਜੋ ਧਰਮਯੁਕਤ ਤੇ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰੋ; ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜੇ ਦਾ ਜੋ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਉਹ ਵੀ ਕਰੋ। ਰਾਜ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।

1.206.11

जिष्णोर्वचनमाज्ञाय भक्तिस्नेहसमन्वितम् ।
दृष्टिं निवेशयामासुः पाञ्चाल्यां पाण्डुनन्दनाः ॥ १.२०६.११ ॥

ਜਿਸ਼ਣੂ (ਅਰਜੁਨ) ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾਈ।

1.206.12

दृष्ट्वा ते तत्र पश्यन्तीं सर्वे कृष्णां यशस्विनीम् ।
संप्रेक्ष्यान्योन्यमासीना हृदयैस्तामधारयन् ॥ १.२०६.१२ ॥

ਉੱਥੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਬੈਠੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।

1.206.13

तेषां तु द्रौपदीं दृष्ट्वा सर्वेषाममितौजसाम् ।
संप्रमथ्येन्द्रियग्रामं प्रादुरासीन्मनोभवः ॥ १.२०६.१३ ॥

ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਥ ਕੇ ਮਨੋਭਵ (ਕਾਮ) ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

1.206.14

काम्यं हि रूपं पाञ्चाल्या विधात्रा विहितं स्वयम् ।
बभूवाधिकमन्याभ्यः सर्वभूतमनोहरम् ॥ १.२०६.१४ ॥

ਪਾਂਚਾਲੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਸਵੈਂ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ, ਹੋਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹਰਨ ਵਾਲਾ।

1.206.15

तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
द्वैपायनवचः कृत्स्नं सस्मार मनुजर्षभः ॥ १.२०६.१५ ॥

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਨੇ, ਉਸ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ, ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ (ਵਿਆਸ) ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕੀਤੇ।

1.206.16

अब्रवीत्सहितान्भ्रातॄन्मिथो भेदभयान्नृपः ।
सर्वेषां द्रौपदी भार्या भविष्यति हि नः शुभा ॥ १.२०६.१६ ॥

ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਾਜੇ (ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ) ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਾਡੇ ਸਭਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।"

1.206.17

सताऽपि शक्तेन च केशवेन ।
सज्यं धनुस्तन्न कृतं किमर्थम्।
विद्धं च लक्ष्यं न च कस्य हेतो-
राचक्ष्व तन्मे द्विपदां वरिष्ठ ॥ १.२०६.१७ ॥

ਕੇਸ਼ਵ ਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚਿੱਲਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ? ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ? ਹੇ ਦੋ-ਪੈਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।

1.206.18

शक्तेन कृष्णेन च कार्मुकं त-
न्नारोपितं ज्ञातुकामेन पार्थान्।
परिश्रवादेव बभूव लोके ।
जीवन्ति पार्था इति निश्चयोऽस्य ॥ १.२०६.१८ ॥

ਸਮਰੱਥ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚਿੱਲਾ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ। ਅਫ਼ਵਾਹ ਤੋਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣਿਆ ਕਿ ਪਾਰਥ ਜੀਵਿਤ ਹਨ।

1.206.19

अन्यानशक्तान्नृपतीन्समीक्ष्य ।
स्वयंवरे कार्मुकेणोत्तमेन।
धनञ्जयस्तद्धनुरेकवीरः ।
सज्यं करोतीत्यभिवीक्ष्य कृष्णः ॥ १.२०६.१९ ॥

ਸਵੈਂਵਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਮਰੱਥ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਕਵੀਰ ਧਨੰਜਯ ਉਸ ਉੱਤਮ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚਿੱਲਾ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।

1.206.20

इति स्वयं वासुदेवो विचिन्त्य ।
पार्थान्विवित्सन्विविधैरुपायैः।
न तद्धनुः सज्यमियेप कर्तुं ।
बभूवुरस्येष्टतमा हि पार्थाः ॥ १.२०६.२० ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪ ਸੋਚ ਕੇ, ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਉਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚਿੱਲਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਨਾ ਚਾਹਿਆ; ਪਾਰਥ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਨ।

1.206.21

भ्रातुर्वचस्तत्प्रसमीक्ष्य सर्वे ।
ज्येष्ठस्य पाण्डोस्तनयास्तदानीम्।
तमेवार्थं ध्यायमाना मनोभिः ।
सर्वे च ते तस्थुरदीनसत्वाः ॥ १.२०६.२१ ॥

ਭਰਾ ਦੇ ਉਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਭਲੀ ਭਾਂਤ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਜੇਠੇ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਉਸੇ ਅਰਥ ਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਧਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਲੇਰ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ।

1.206.22

वृष्णिप्रवीरस्तु कुरुप्रवीरा-
नाशंसमानः सहरौहिणेयः।
जगाम तां भार्गवकर्मशालां ।
यत्रासते ते पुरुषप्रवीराः ॥ १.२०६.२२ ॥

ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਵੀਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੁਰੂ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰੌਹਿਣੇਯ ਸਮੇਤ ਉਸ ਭਾਰਗਵ ਕਰਮਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਵੀਰ ਬੈਠੇ ਸਨ।

1.206.23

तत्रोपविष्टं पृथुदीर्घबाहुं ।
ददर्श कृष्णः सहरौहिणेयः।
अजातशत्रुं परिवार्य तांश्चा-
प्युपोपविष्टाञ्ज्वलनप्रकाशान् ॥ १.२०६.२३ ॥

ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਲੰਮੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਅਜਾਤਸ਼ਤਰੂ (ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ) ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰੌਹਿਣੇਯ ਸਮੇਤ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।

1.206.24

ततोऽब्रवीद्वासुदेवोऽभिगम्य ।
कुन्तीसुतं धर्मभृतां वरिष्ठम्।
कृष्णोऽहमस्मीति निपीड्य पादौ ।
युधिष्ठिरस्याजमीढस्य राज्ञः ॥ १.२०६.२४ ॥

ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਧਰਮ ਧਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੁੰਤੀ-ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ — 'ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਾਂ' — ਅਤੇ ਅਜਮੀਢ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਪੈਰ ਦਬਾਏ।

1.206.25

तथैव तस्याप्यनु रौहिणेय-
स्तौ चापि हृष्टाः कुरवोऽभ्यनन्दन।
पितृष्वसुश्चापि यदुप्रवीरा-
वगृह्णतां भारतमुख्य पादौ ॥ १.२०६.२५ ॥

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਿਰ ਰੌਹਿਣੇਯ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੁਰੂਆਂ ਨੇ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਯਾਦਵ ਵੀਰ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੂਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜੇ।

1.206.26

अजातशत्रुश्च कुरुप्रवीरः ।
पप्रच्छ कृष्णं कुशलं विलोक्य।
कथं वयं वासुदेव त्वयेह ।
गूढा वसन्तो विदिताश्च सर्वे ॥ १.२०६.२६ ॥

ਅਜਾਤਸ਼ਤਰੂ ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਵੀਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਕੁਸ਼ਲ-ਖੇਮ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ — 'ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਲਿਆ?'

1.206.27

तमब्रवीद्वासुदेवः प्रहस्य ।
गूढोऽप्यग्निर्ज्ञायत एव राजन्।
तं विक्रमं पाण्डवेयानतीत्य ।
कोऽन्यः कर्ता विद्यते मानुषेषु ॥ १.२०६.२७ ॥

ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੱਸ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲੇ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਲੁਕੀ ਅੱਗ ਵੀ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਉਸ ਪਰਾਕਰਮ ਨੂੰ ਟੱਪ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੌਣ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?

1.206.28

दिष्ट्या सर्वे पावकाद्विप्रमुक्ता ।
यूयं घोरात्पाण्डवाः शत्रुसाहाः।
दिष्ट्या पापो धृतराष्ट्रस्य पुत्रः ।
सहामात्यो न सकामोऽभविष्यत् ॥ १.२०६.२८ ॥

ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਗਏ। ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪਾਪੀ ਪੁੱਤਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।

भद्रं वोऽस्तु निहितं यद्गुहायां ।
विवर्धध्वं ज्वलना इवैधमानाः।
मा वो विद्युः पार्थिवाः केचिदेव ।
यास्यावहे शिबिरायैव तावत्।
सोऽनुज्ञातः पाण्डवेनाव्ययश्रीः ।
प्रायाच्छीघ्रं बलदेवेन सार्धम् ॥ १.२०६.२९ ॥

ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬਲਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧੇ। ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਛਾਉਣੀ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਪਾਂਡਵ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਅਕਸ਼ੈ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲੇ ਉਹ ਬਲਰਾਮ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਚਲੇ ਗਏ।