Mahābhārata · Adhyāya 1.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.210.1
तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥
Then the greatly radiant king of the Pāñcālas summoned the prince Yudhiṣṭhira and received him with the Brahmanical rite of welcome.
1.210.2
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥
The undaunted king asked the radiant son of Kuntī: "How are we to know you — as kṣatriyas or as brahmins?"
1.210.3
वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥
Are you accomplished vaiśyas, or born of śūdra stock, or siddhas who have taken on illusion and wander in every direction?
1.210.4
कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥
For Kṛṣṇā's sake the gods have come, desiring to see you. Tell us the truth, for our doubt in this matter is great.
1.210.5
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥
O scorcher of foes, may our mind find contentment at the end of this doubt, and may our fortunes be auspicious.
1.210.6
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥
Speak that truth willingly; among kings truth alone shines. As with sacrifice and gift, falsehood must not be spoken.
1.210.7
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥
Having heard your words, O subduer of foes, equal to the gods, I shall surely undertake the marriage rite according to the rule.
1.210.8
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥
Do not be downcast, O king; may there be joy for you, O Pāñcāla. Your desired wish has surely come to pass; of this there is no doubt.
1.210.9
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥
We, O king, are kṣatriyas, the sons of the great-souled Pāṇḍu. Know me to be the eldest, the son of Kuntī; these two are Bhīmasena and Arjuna.
1.210.10
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥
By these two, O king, your daughter was won in the assembly of kings; there the twins were, and Kuntī too, where Kṛṣṇā (Draupadī) was seated.
1.210.11
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥
May the grief in your mind depart; we are kṣatriyas, O bull among men. As a lotus-plant passes from one lake to another, so has this daughter of yours gone.
1.210.12
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥
Thus, great king, all this that I tell you is true. You indeed are our teacher and our supreme refuge.
1.210.13
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥
Then King Drupada, his eyes troubled with joy, filled with delight, was unable to answer Yudhiṣṭhira.
1.210.14
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥
But Drupada, the scorcher of foes, with effort restrained that joy and then answered Yudhiṣṭhira in fitting words.
1.210.15
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥
The righteous Drupada asked how they had fled from the city, and the Pāṇḍava told him everything in order.
1.210.16
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥
Hearing the words of Kuntī's son, King Drupada then reproached the lord of men, Dhṛtarāṣṭra.
1.210.17
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥
Drupada, the best of speakers, comforted Yudhiṣṭhira, the son of Kuntī, and promised him the kingdom.
1.210.18
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥
Then Kuntī and Kṛṣṇā (Draupadī), Bhīmasena and Arjuna, and also the twins, entered the great palace as the king had directed.
1.210.19
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥
There they dwelt, honoured by Yajñasena. Then the king, now reassured, spoke to him together with his sons.
1.210.20
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥
Let this delight of the Kurus take her hand today according to rite; on this auspicious day, let the mighty-armed Arjuna perform this moment.
1.210.21
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥
Then the righteous king Yudhiṣṭhira said to him: 'O lord of men, my own marital bond too must now be arranged.'
1.210.22
तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥
Therefore this must first be done by me; let your honour consent to it. Or else let you yourself take the hand of my daughter according to rite. O hero, to whomever you think fit, bestow Kṛṣṇā.
1.210.23
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥
O king, Draupadī shall be the chief queen of us all. O lord of men, this was declared before by my mother.
1.210.24
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥
I am not yet married, nor is the Pāṇḍava Bhīmasena. Pārtha has won her; this daughter of yours is a jewel.
1.210.25
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥
O king, eating together what we have won is our agreement; we do not wish to abandon that agreement, best of kings.
1.210.26
अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥
To take a wife out of turn would be a great breach of dharma. By dharma, Kṛṣṇā shall be the chief wife of us all; let each take her in turn, placing his hand in the fire.
1.210.27
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥
O delight of the Kurus, many chief wives are prescribed for one man; but never have many husbands of one woman been heard of.
1.210.28
सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥
This is never a dharma praised in the world or in the Veda. You, knower of dharma and pure son of Kuntī, ought not to do this unrighteousness contrary to worldly and Vedic usage. Why has your intellect become such?
1.210.29
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥
O great king, dharma is subtle; we do not know its course. We follow the path trodden in due succession by our forefathers.
1.210.30
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥
My speech has never spoken falsehood, and my mind is not set on unrighteousness. Thus also my mother speaks, and this is what is in my mind as well.
1.210.31
आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥
I heard this from Vyāsa, whom Rudra pointed out at the hermitage. O king, this is the fixed dharma; follow it without hesitation. O king, let no doubt about it arise in you in any way.
1.210.32
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥
You, Kuntī, son of Kuntī, and my son Dhṛṣṭadyumna, tell us what is to be done; tomorrow early in the morning we shall do it.
1.210.33
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥
Then they all came together and spoke, O Bhārata. And then, O king, Dvaipāyana Vyāsa came there by chance.