Mahābhārata · Adhyāya 1.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.210.1
तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥
Entonces el rey de los Pāñcāla, de gran esplendor, llamó al príncipe Yudhiṣṭhira y lo recibió según el rito brahmánico de bienvenida.
1.210.2
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥
El rey de ánimo intrépido preguntó al resplandeciente hijo de Kuntī: "¿Cómo sabremos si sois kṣatriyas o brahmanes?"
1.210.3
वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥
¿Sois vaiśyas virtuosos, o nacidos de linaje śūdra, o siddhas que, asumiendo la ilusión, vagáis por todas las direcciones?
1.210.4
कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥
Por causa de Kṛṣṇā han llegado los dioses, deseosos de veros. Decidnos la verdad, pues nuestra duda en esto es grande.
1.210.5
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥
¡Oh tú que abrasas a los enemigos! Que al final de esta duda nuestra mente halle sosiego, y que nuestras fortunas sean auspiciosas.
1.210.6
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥
Decid esa verdad de buen grado; entre los reyes solo brilla la verdad. Como en el sacrificio y la ofrenda, no debe pronunciarse la falsedad.
1.210.7
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥
Habiendo oído tus palabras, oh domador de enemigos, igual a los dioses, emprenderé con certeza la ceremonia del matrimonio según la regla.
1.210.8
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥
No estés abatido, oh rey; que haya alegría para ti, oh Pāñcāla. Tu deseo anhelado se ha cumplido con certeza; de ello no hay duda.
1.210.9
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥
Nosotros, oh rey, somos kṣatriyas, hijos del magnánimo Pāṇḍu. Sabe que yo soy el mayor, hijo de Kuntī; estos dos son Bhīmasena y Arjuna.
1.210.10
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥
Por estos dos, oh rey, tu hija fue conquistada en la asamblea de reyes; allí estaban los gemelos y también Kuntī, donde Kṛṣṇā (Draupadī) estaba sentada.
1.210.11
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥
Que se aparte de tu mente el dolor; somos kṣatriyas, oh toro entre los hombres. Como una planta de loto pasa de un lago a otro lago, así ha ido esta hija tuya.
1.210.12
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥
Así pues, gran rey, todo esto que te digo es verdad. Tú eres en efecto nuestro maestro y nuestro supremo refugio.
1.210.13
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥
Entonces el rey Drupada, con los ojos turbados por la alegría y lleno de gozo, no pudo responder a Yudhiṣṭhira.
1.210.14
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥
Pero Drupada, abrasador de enemigos, con esfuerzo contuvo aquella alegría y entonces respondió a Yudhiṣṭhira con palabras apropiadas.
1.210.15
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥
El justo Drupada preguntó cómo habían huido de la ciudad, y el Pāṇḍava le contó todo en orden.
1.210.16
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥
Al oír las palabras del hijo de Kuntī, el rey Drupada reprochó entonces al señor de los hombres, Dhṛtarāṣṭra.
1.210.17
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥
Drupada, el mejor de los oradores, consoló a Yudhiṣṭhira, el hijo de Kuntī, y le prometió el reino.
1.210.18
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥
Entonces Kuntī y Kṛṣṇā (Draupadī), Bhīmasena y Arjuna, y también los gemelos, entraron en el gran palacio según lo había ordenado el rey.
1.210.19
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥
Allí habitaron, honrados por Yajñasena. Entonces el rey, ya tranquilizado, habló con él junto con sus hijos.
1.210.20
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥
Que este deleite de los Kurus tome hoy su mano según el rito; en este día auspicioso, que el de brazos poderosos Arjuna cumpla este momento.
1.210.21
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira, de alma justa, le dijo: 'Oh señor de los hombres, también mi vínculo matrimonial debe concertarse ahora.'
1.210.22
तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥
Por tanto, esto debe hacerlo primero yo; que vuestra honra lo consienta. O bien tomad vos mismo la mano de mi hija según el rito. Oh héroe, a quien consideréis apto, otorgad a Kṛṣṇā.
1.210.23
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥
Oh rey, Draupadī será la reina principal de todos nosotros. Oh señor de los hombres, esto lo declaró antes mi madre.
1.210.24
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥
Yo aún no estoy casado, ni tampoco el pāṇḍava Bhīmasena. Pārtha la ha ganado; esta hija tuya es una joya.
1.210.25
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥
Oh rey, comer juntos lo que hemos ganado es nuestro acuerdo; no deseamos abandonar ese acuerdo, mejor de los reyes.
1.210.26
अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥
Tomar esposa fuera de turno sería una gran violación del dharma. Según el dharma, Kṛṣṇā será la esposa principal de todos nosotros; que cada uno la tome por turno, poniendo su mano en el fuego.
1.210.27
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥
Oh deleite de los Kurus, para un solo hombre se prescriben muchas esposas principales; pero nunca se ha oído de muchos maridos de una sola mujer.
1.210.28
सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥
Este dharma nunca ha sido alabado ni en el mundo ni en el Veda. Tú, conocedor del dharma y puro hijo de Kuntī, no deberías cometer esta injusticia contraria al uso del mundo y del Veda. ¿Por qué se ha vuelto tu juicio así?
1.210.29
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥
Oh gran rey, el dharma es sutil; no conocemos su curso. Seguimos el camino recorrido en sucesión por nuestros antepasados.
1.210.30
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥
Mi palabra nunca ha dicho falsedad, y mi mente no se inclina a la injusticia. Así también habla mi madre, y esto es lo que también está en mi mente.
1.210.31
आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥
Escuché esto de Vyāsa, a quien Rudra señaló en el ermitaño. Oh rey, este es el dharma firme; síguelo sin vacilar. Oh soberano, que no surja en ti duda alguna al respecto.
1.210.32
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥
Tú, Kuntī, hijo de Kuntī, y mi hijo Dhṛṣṭadyumna, decid qué debe hacerse; mañana temprano lo haremos.
1.210.33
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥
Entonces todos se reunieron y hablaron, oh Bhārata. Y entonces, oh rey, Dvaipāyana Vyāsa llegó allí por casualidad.