మహాభారతం · అధ్యాయం 1.210

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

1.210.1

तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥

అప్పుడు మహాతేజస్వి అయిన పాంచాల రాజు, రాజకుమారుడు యుధిష్ఠిరుని పిలిచి బ్రాహ్మణ విధి ప్రకారం స్వాగతించి స్వీకరించాడు.

1.210.2

पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥

ధైర్యమైన మనసుగల ఆ రాజు తేజస్వి అయిన కుంతీపుత్రుని అడిగాడు: "మేము మిమ్మల్ని క్షత్రియులుగా తెలుసుకోవాలా, బ్రాహ్మణులుగా తెలుసుకోవాలా?"

1.210.3

वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥

మీరు గుణవంతులైన వైశ్యులా, లేదా శూద్ర జన్మించినవారా? లేక మాయను ధరించి అన్ని దిక్కుల్లో తిరుగుతున్న సిద్ధులా?

1.210.4

कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥

కృష్ణ కారణంగా దేవతలు దర్శనాభిలాషతో వచ్చారు. మీరు మాకు సత్యం చెప్పండి; ఇక్కడ మాకు గొప్ప సందేహం ఉంది.

1.210.5

अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥

ఓ శత్రువులను దహించేవాడా! సందేహం తీరిన తర్వాత మా మనసుకు సంతృప్తి కలుగుగాక; మా భాగ్యాలు శుభమగుగాక.

1.210.6

इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥

ఇష్టంగా ఆ సత్యాన్ని చెప్పండి; రాజుల మధ్య సత్యమే శోభిస్తుంది. యజ్ఞ-దానాలవలె అసత్యం పలకరాదు.

1.210.7

श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥

శత్రుదమనా, దేవతలతో సమానుడా, నీ మాటలు విని, నిశ్చయంగా విధి ప్రకారం వివాహ కార్యాన్ని నేను చేపడతాను.

1.210.8

मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥

రాజా, నీవు విచారపడకు; పాంచాల రాజా, నీకు ఆనందం కలుగుగాక. నీ కోరిక నిశ్చయంగా నెరవేరింది, ఇందులో సందేహం లేదు.

1.210.9

वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥

రాజా, మేము క్షత్రియులం, మహాత్ముడైన పాండుని పుత్రులం. నన్ను కుంతీ జ్యేష్ఠ పుత్రునిగా తెలుసుకో; ఇక్కడ ఉన్న ఈ ఇద్దరు భీమసేనుడు, అర్జునుడు.

1.210.10

आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥

రాజా, ఈ ఇద్దరి చేత నీ కుమార్తె రాజసభలో గెలవబడింది; అక్కడ కవల సోదరులు, కుంతీ కూడా ఉన్నారు, కృష్ణ (ద్రౌపది) కూర్చుని ఉన్న చోట.

1.210.11

व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥

నీ మనోవ్యథ తొలగిపోవుగాక; మేము క్షత్రియులం, నరశ్రేష్ఠా. తామరతీగ ఒక సరస్సు నుండి మరొక సరస్సుకు వెళ్లినట్లు నీ ఈ కుమార్తె వెళ్లింది.

1.210.12

इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥

మహారాజా, నేను నీతో చెప్పే ఇదంతా సత్యమే. నీవే మాకు గురువు, పరమ ఆశ్రయము కూడా.

1.210.13

ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥

అప్పుడు రాజు ద్రుపదుడు ఆనందంతో కలత చెందిన నేత్రాలు కలవాడై, సంతోషంతో నిండి, యుధిష్ఠిరునికి ప్రతిస్పందించలేకపోయాడు.

1.210.14

यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥

శత్రువులను దహించే ద్రుపదుడు ఆ ఆనందాన్ని ప్రయత్నపూర్వకంగా నిగ్రహించి, అప్పుడు యుధిష్ఠిరునికి తగిన మాటలతో ప్రతిస్పందించాడు.

1.210.15

पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥

ధర్మాత్ముడైన ద్రుపదుడు వారు నగరం నుండి ఎలా పారిపోయారని అడిగాడు; పాండవుడు అతనికి అన్నింటినీ క్రమంగా చెప్పాడు.

1.210.16

तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥

కుంతీ కుమారుడు చెప్పిన మాటలు విని రాజు ద్రుపదుడు అప్పుడు నరేశ్వరుడైన ధృతరాష్ట్రుని నిందించాడు.

1.210.17

आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥

మాట్లాడేవారిలో శ్రేష్ఠుడైన ద్రుపదుడు కుంతీపుత్రుడైన యుధిష్ఠిరునికి ఓదార్పునిచ్చి, రాజ్యం కోసం వాగ్దానం చేశాడు.

1.210.18

ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥

తరువాత కుంతి, కృష్ణ (ద్రౌపది), భీమసేనుడు, అర్జునుడు, యమజులైన ఇద్దరూ కూడా రాజు ఆజ్ఞ మేరకు ఆ గొప్ప భవనంలోకి ప్రవేశించారు.

1.210.19

तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥

అక్కడ వారు యజ్ఞసేనునిచే గౌరవించబడి నివసించారు. అప్పుడు ఊరట పొందిన రాజు కుమారులతో కలిసి అతనితో అన్నాడు.

1.210.20

गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥

కురునందనుడు ఈ రోజు విధిప్రకారం పాణిగ్రహణం చేయుగాక. మహాబాహుడైన అర్జునుడు ఈ పుణ్యదినాన ఈ క్షణాన్ని జరిపించుగాక.

1.210.21

तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥

అప్పుడు ధర్మాత్ముడైన రాజు యుధిష్ఠిరుడు అతనితో అన్నాడు: 'ప్రజాపతీ, నాకు కూడా ఇప్పుడు వివాహబంధం చేయాలి.'

1.210.22

तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥

కాబట్టి ముందు నేను దీన్ని చేయాలి; మీరు అంగీకరించండి. లేదా మీరే నా కుమార్తె పాణిగ్రహణం విధిప్రకారం చేయండి. వీరా, ఎవరు తగినవారని మీరు భావిస్తారో వారికి కృష్ణను ఇవ్వండి.

1.210.23

सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥

రాజా, ద్రౌపది మా అందరికీ ప్రధాన రాణి అవుతుంది. ప్రజాపతీ, పూర్వం నా తల్లి ఇలా చెప్పింది.

1.210.24

अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥

నేను ఇంకా వివాహం చేసుకోలేదు, పాండవుడైన భీమసేనుడూ చేసుకోలేదు. పార్థునిచే ఇది గెలవబడింది; మీ ఈ కుమార్తె రత్నమే.

1.210.25

एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥

రాజా, లభించినదానిని కలిసి అనుభవించడమే మా ఒప్పందం. ఆ ఒప్పందాన్ని విడిచిపెట్టాలని మేము కోరడం లేదు, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా.

1.210.26

अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥

క్రమం లేకుండా వివాహం చేస్తే గొప్ప ధర్మలోపం కలుగుతుంది. ధర్మప్రకారం కృష్ణ మనందరికీ మహిషి అవుతుంది; క్రమంగా అందరూ అగ్నిలో చేతులుంచి ఆమెను స్వీకరించనివ్వండి.

1.210.27

एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥

కురునందనా, ఒక పురుషునికి అనేక మహిషులు విధింపబడ్డారు; ఒక స్త్రీకి అనేకమంది భర్తలు ఉన్నట్లు ఎక్కడా వినబడలేదు.

1.210.28

सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥

ఇది లోకంలోనూ వేదంలోనూ ఎప్పుడూ ప్రశంసింపబడిన ధర్మం కాదు. లోకానికీ వేదానికీ విరుద్ధమైన ఈ అధర్మాన్ని, ధర్మజ్ఞుడా పవిత్ర కౌంతేయా, నీవు చేయకూడదు. నీకు ఇంత బుద్ధి ఎందుకు కలిగింది?

1.210.29

सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥

మహారాజా, ధర్మం సూక్ష్మమైనది; దాని గతిని మేము ఎరుగము. పూర్వీకులు నడిచిన మార్గాన్నే అనుసరిస్తాము.

1.210.30

न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥

నా మాట ఎప్పుడూ అసత్యం పలికలేదు; నా బుద్ధి అధర్మంలో లగ్నం కాదు. ఇలాగే మా అమ్మ కూడా అంటోంది; ఇదే నా మనసులోనూ ఉంది.

1.210.31

आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥

ఆశ్రమంలో రుద్రుడు సూచించిన వ్యాసుని నుండి నేను ఇది విన్నాను. రాజా, ఇదే స్థిరమైన ధర్మం; సందేహించకుండా దీనిని అనుసరించు. పార్థివా, ఇందులో నీకు ఎట్టి సందేహమూ ఉండకూడదు.

1.210.32

त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥

నీవు, కుంతీ, కౌంతేయా, నా కుమారుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు, ఏమి చేయాలో చెప్పండి; రేపు ఉదయమే మేము అది చేస్తాం.

1.210.33

ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥

అప్పుడు వారందరూ సమావేశమై మాట్లాడారు, భారతా. అంతలో, రాజా, ద్వైపాయనుడు వ్యాసుడు యాదృచ్ఛికంగా అక్కడికి వచ్చాడు.