مهابهاراتا · أدهيايا 1.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.210.1
तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥
ثم استدعى ملك البانشالا العظيم الضياء الأمير يودهيشثيرا، واستقبله وقبله وفق الطقس البراهمي.
1.210.2
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥
سأل الملك ذو القلب الشجاع ابن كونتي المتألق: "كيف نعرف أأنتم كشاتريا أم براهمة؟"
1.210.3
वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥
أأنتم فيشيا فاضلون، أم مولودون من أصل شودرا، أم سِدهة يتخذون الوهم ويجوبون الجهات كلها؟
1.210.4
कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥
من أجل كريشنا جاءت الآلهة راغبة في رؤيتكم. فأخبرونا بالحق، فإن شكّنا في هذا عظيم.
1.210.5
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥
يا مُحرق الأعداء، ليجد عقلنا الطمأنينة عند انتهاء هذا الشك، وليكن نصيبنا ميموناً.
1.210.6
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥
فقل ذلك الحق عن طيب خاطر، فبين الملوك لا يزين إلا الصدق. وكما في القربان والصدقة، لا ينبغي أن يُقال الكذب.
1.210.7
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥
بعد أن سمعتُ كلامك، يا قاهر الأعداء، المماثل للآلهة، سأتولى بالتأكيد مراسم الزواج وفق الأصول.
1.210.8
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥
لا تحزن أيها الملك، وليكن لك السرور أيها البانچالي. لقد تحققت رغبتك المنشودة بلا ريب، فلا شك في ذلك.
1.210.9
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥
نحن، أيها الملك، كشاتريا، أبناء الباندو العظيم النفس. فاعلم أنني الابن الأكبر لكونتي، وهذان الاثنان هما بهيماسينا وأرجونا.
1.210.10
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥
أيها الملك، لقد فاز بابنتك هذان في مجلس الملوك؛ وهناك كان التوأمان وكذلك كونتي، حيث كانت كرشنا (دروبادي) جالسة.
1.210.11
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥
لينقشع الحزن عن نفسك؛ نحن كشاتريا، يا ثور الرجال. كما تنتقل نبتة اللوتس من بحيرة إلى أخرى، هكذا مضت ابنتك هذه.
1.210.12
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥
هكذا، أيها الملك العظيم، كل ما أقوله لك حق. فأنت حقاً معلمنا وملاذنا الأعلى.
1.210.13
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥
فعجز الملك دروبادا، وقد اضطربت عيناه من الفرح وامتلأ سرورًا، عن الرد على يديشتهيرا.
1.210.14
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥
فكبح دروبادا، محرق الأعداء، ذلك الفرح بجهد، ثم أجاب يديشتهيرا بكلام يليق.
1.210.15
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥
وسأل دروبادا ذو النفس الصالحة كيف فرّوا من المدينة، فأخبره البانداوي بكل شيء على ترتيبه.
1.210.16
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥
فلما سمع الملك دروبادا كلام ابن كونتي، لام حينئذ سيد البشر دهريتاراشطرا.
1.210.17
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥
فعزّى دروبادا، أفضل المتكلمين، ابن كونتي يديشتهيرا، ووعده بالملك.
1.210.18
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥
ثم دخلت كونتي وكريشنا (دروبادي) وبهيمسينا وأرجونا، وكذلك التوأمان، القصر العظيم كما أمر الملك.
1.210.19
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥
أقاموا هناك مكرّمين من ياجنياسينا. ثم تكلّم الملك، وقد اطمأن، مع أبنائه إليه.
1.210.20
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥
ليأخذ هذا فرح الكورو يدها اليوم وفق الشعائر؛ وفي هذا اليوم المبارك، ليُتمّ هذه اللحظة أرجونا ذو الذراعين القويتين.
1.210.21
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥
فقال له الملك يُدهشثيرا ذو النفس الصالحة: «يا سيد البشر، ينبغي الآن أن يُعقد أيضًا رباط زواجي.»
1.210.22
तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥
لذلك ينبغي أن أفعل أنا ذلك أولًا؛ فليأذن به سموّك. أو فلتأخذ أنت نفسك يد ابنتي وفق الشعائر. أيها البطل، لمن رأيته مناسبًا فامنح كريشنا.
1.210.23
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥
أيها الملك، ستكون دروبدي الملكة الأولى علينا جميعًا. يا سيد البشر، هكذا أعلنت أمي من قبل.
1.210.24
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥
أنا لم أتزوج بعد، ولا بهيماسينا البانداوي. لقد فاز بها بارثا؛ وابنتك هذه جوهرة.
1.210.25
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥
أيها الملك، إن تناول ما كسبناه معًا هو عهدنا، ولا نريد أن نترك ذلك العهد، يا خير الملوك.
1.210.26
अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥
إن الزواج خارج الترتيب سيكون خرقًا عظيمًا للدارما. وبحسب الدارما ستكون كرشنا الملكة الرئيسة لنا جميعًا؛ فليأخذها كل واحد منا بدوره، واضعًا يده في النار.
1.210.27
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥
يا فرحة الكورو، يُفرض للرجل الواحد زوجات رئيسيات كثيرات؛ أما أن تكون للمرأة الواحدة أزواج كثيرون فلم يُسمع بذلك قط.
1.210.28
सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥
لم يُمدح هذا الدارما قط في العالم ولا في الفيدا. وأنت، يا عارف الدارما ويا ابن كونتي الطاهر، لا ينبغي لك أن تفعل هذا الإثم المخالف لعرف العالم والفيدا. لماذا صارت عقلك هكذا؟
1.210.29
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥
أيها الملك العظيم، الدارما دقيقة؛ ولا نعلم سبيلها. إنما نتبع الطريق الذي سلكه أسلافنا بالتتابع.
1.210.30
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥
لم يتفوّه لساني بكذب قط، ولا ينصرف عقلي إلى الإثم. وكذلك تقول أمي، وهذا ما في قلبي أيضًا.
1.210.31
आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥
سمعتُ هذا من فياسا الذي أشار إليه رودرا في الناسك. أيها الملك، هذا هو الدارما الثابت؛ فاتبعه دون تردد. أيها الحاكم، لا يخالجك أي شك فيه البتة.
1.210.32
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥
أنتِ يا كونتي، ويا ابن كونتي، وابني دريشتاديومنا، قولوا ما ينبغي فعله؛ وفي الغد باكراً نفعله.
1.210.33
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥
ثم اجتمعوا جميعاً وتكلموا، يا بهاراتا. وعندئذٍ، أيها الملك، جاء دفايبايانا فياسا إلى هناك صدفةً.