மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.210.1
तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥
பின்னர் மகா ஒளிபொருந்திய பாஞ்சால மன்னன், அரசகுமாரன் யுதிட்டிரனை அழைத்து, பிராமண முறைப்படி வரவேற்று ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.210.2
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥
அஞ்சாத மனம் கொண்டவன் ஒளிமிகு குந்தியின் மகனிடம் கேட்டான்: "நீங்கள் க்ஷத்திரியரா அல்லது பிராமணரா என்று நாங்கள் எப்படி அறிவது?"
1.210.3
वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥
நீங்கள் நற்குணம் நிறைந்த வைசியரா, அல்லது சூத்திர குலத்தில் பிறந்தவரா? அல்லது மாயை கொண்டு எங்கும் சுற்றித் திரியும் சித்தர்களா?
1.210.4
कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥
கிருஷ்ணையின் பொருட்டு தேவர்கள் காணும் விருப்பத்துடன் வந்துள்ளனர். நீங்கள் எங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்லுங்கள்; இதில் எங்களுக்கு பெரும் ஐயம் உள்ளது.
1.210.5
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே! ஐயம் தீரும் முடிவில் எங்கள் மனம் நிறைவடையட்டும்; எங்கள் நற்பேறுகளும் மங்களமாகட்டும்.
1.210.6
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥
விருப்பத்துடன் அந்த உண்மையைச் சொல்லுங்கள்; அரசர்களிடையே உண்மையே சோபிக்கும். யாகமும் தானமும் போல பொய் சொல்லக் கூடாது.
1.210.7
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவரே, தேவர்களுக்கு நிகரானவரே, உமது வார்த்தையைக் கேட்டு, நிச்சயமாக விதிப்படி திருமணச் சடங்கை நான் மேற்கொள்வேன்.
1.210.8
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥
அரசே, நீர் மனம் வருந்த வேண்டாம்; பாஞ்சால அரசே, உமக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகட்டும். உமது விருப்பம் நிச்சயமாக நிறைவேறிவிட்டது, இதில் ஐயமில்லை.
1.210.9
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥
அரசே, நாங்கள் க்ஷத்திரியர்கள்; மகாத்மாவாகிய பாண்டுவின் புதல்வர்கள். என்னை குந்தியின் மூத்த மகனாக அறிவீராக; இவர்கள் இருவரும் பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் ஆவர்.
1.210.10
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥
அரசே, இவ்விருவரால் உமது மகள் அரசவையில் வெல்லப்பட்டாள்; அங்கே இரட்டையர்களும் குந்தியும் இருந்தனர், கிருஷ்ணை (திரௌபதி) அமர்ந்திருந்த இடத்தில்.
1.210.11
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥
உமது மன துக்கம் நீங்கட்டும்; நாங்கள் க்ஷத்திரியர்கள், நரர்களில் சிறந்தவரே. தாமரைக்கொடி ஒரு ஏரியிலிருந்து மற்றொரு ஏரிக்குச் செல்வது போல உமது இந்த மகள் சென்றிருக்கிறாள்.
1.210.12
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥
மகாராஜாவே, இவை அனைத்தும் உண்மை; இதனை உம்மிடம் சொல்கிறேன். நீரே எங்களுக்கு குருவும் உயர்ந்த புகலிடமும் ஆவீர்.
1.210.13
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥
அப்போது அரசன் துருபதன் மகிழ்ச்சியால் கலங்கிய கண்களுடன், ஆனந்தத்தால் நிறைந்தவனாய், யுதிஷ்டிரனுக்குப் பதில் சொல்ல இயலவில்லை.
1.210.14
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥
பகைவரை வாட்டும் துருபதன் அந்த மகிழ்ச்சியை முயற்சியுடன் அடக்கி, அப்போது யுதிஷ்டிரனுக்குத் தகுந்த சொற்களால் பதில் சொன்னான்.
1.210.15
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥
அறமுடையவனாகிய துருபதன் அவர்கள் நகரிலிருந்து எவ்வாறு தப்பி ஓடினார்கள் என்று கேட்டான்; பாண்டவன் அவனுக்கு எல்லாவற்றையும் முறையாகச் சொன்னான்.
1.210.16
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥
குந்தியின் மகன் சொன்னதைக் கேட்ட அரசன் துருபதன் அப்போது மன்னன் திருதராஷ்டிரனைக் கண்டித்தான்.
1.210.17
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥
பேச்சாளர்களில் சிறந்த துருபதன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனுக்கு ஆறுதல் கூறி, அரசுரிமைக்காக வாக்குறுதி அளித்தான்.
1.210.18
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥
பின்னர் குந்தி, கிருஷ்ணை (திரௌபதி), பீமசேனன், அர்ஜுனன் மற்றும் இரட்டையர்களான யமர்கள் ஆகியோரும் அரசனின் கட்டளையின்படி பெரிய மாளிகைக்குள் நுழைந்தனர்.
1.210.19
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥
அங்கே அவர்கள் யக்ஞசேனனால் மதிக்கப்பட்டு தங்கினர். பின்னர் ஆறுதல் பெற்ற அரசன் புதல்வர்களுடன் அவனிடம் கூறினான்.
1.210.20
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியான இவன் இன்று முறைப்படி கரம் பற்றட்டும். மகாபாகுவான அர்ஜுனன் இந்த புண்ணிய நாளில் இந்த நேரத்தைச் செய்யட்டும்.
1.210.21
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥
அப்போது தர்மாத்மாவான அரசன் யுதிஷ்டிரன் அவனிடம் கூறினான்: 'மக்களின் தலைவனே, எனக்கும் மனைவியுடன் உறவு இப்போது செய்ய வேண்டும்.'
1.210.22
तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥
ஆகவே முதலில் இதை நான் செய்ய வேண்டும்; நீங்கள் இதற்கு அனுமதியுங்கள். அல்லது நீங்களே முறைப்படி என் மகளின் கரம் பற்றுங்கள். வீரனே, யாருக்கு நீங்கள் சரியென்று கருதுகிறீர்களோ அவருக்கு கிருஷ்ணையை அளியுங்கள்.
1.210.23
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥
அரசே, திரௌபதி எங்கள் அனைவருக்கும் பட்டத்து ராணியாவாள். மக்களின் தலைவனே, முன்பு என் அன்னை இவ்வாறு கூறியிருந்தார்.
1.210.24
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥
நானும் இன்னும் மணக்கவில்லை; பாண்டவனான பீமசேனனும் மணக்கவில்லை. பார்த்தனால் வெல்லப்பட்டாள்; உன் இந்த மகள் ரத்தினம் போன்றவள்.
1.210.25
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥
அரசே, கிடைத்ததை ஒன்றாக உண்பதே எங்கள் ஒப்பந்தம். அந்த ஒப்பந்தத்தை கைவிட நாங்கள் விரும்பவில்லை, அரசர்களில் சிறந்தவரே.
1.210.26
अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥
முறையின்றி மணம் செய்தால் பெரிய தர்மம் கெடும். தர்மப்படி கிருஷ்ணை நம் அனைவருக்கும் பட்டத்தரசியாவாள்; முறைப்படி அனைவரும் நெருப்பில் கை வைத்து அவளை ஏற்கட்டும்.
1.210.27
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥
குருநந்தனா, ஒரு ஆணுக்குப் பல மனைவியர் விதிக்கப்பட்டுள்ளனர்; ஒரு பெண்ணுக்குப் பல கணவர்கள் இருந்ததாக எங்கும் கேட்கப்படவில்லை.
1.210.28
सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥
இது உலகிலும் வேதத்திலும் ஒருபோதும் போற்றப்பட்ட தர்மம் அல்ல. உலகுக்கும் வேதத்துக்கும் எதிரான இந்த அதர்மத்தை, தர்மமறிந்த தூய கௌந்தேயனே, நீ செய்யக்கூடாது. உனக்கு ஏன் இப்படிப்பட்ட புத்தி வந்தது?
1.210.29
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥
மகாராஜா, தர்மம் நுட்பமானது; அதன் போக்கை நாங்கள் அறியோம். முன்னோர் வகுத்த வழியையே பின்பற்றுகிறோம்.
1.210.30
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥
என் வாக்கு பொய் சொன்னதில்லை; என் மனம் அதர்மத்தில் நிலைப்பதில்லை. இவ்வாறே என் அன்னையும் சொல்கிறாள்; இதுவே என் மனதிலும் உள்ளது.
1.210.31
आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥
ஆசிரமத்தில் ருத்ரனால் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட வியாசரிடமிருந்து இதை நான் கேட்டேன். அரசே, இதுவே நிலையான தர்மம்; ஐயமின்றி இதைப் பின்பற்று. பார்த்திவனே, இதில் உனக்கு எவ்விதச் சந்தேகமும் வேண்டாம்.
1.210.32
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥
நீயும், குந்தியும், குந்தியின் மகனே, என் மகன் திருஷ்டத்யும்னனும் சொல்லுங்கள், எது செய்யப்பட வேண்டுமென்று; நாளை அதிகாலையில் நாங்கள் செய்வோம்.
1.210.33
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥
அவர்கள் அனைவரும் கூடிப் பேசினர், பாரதனே. அப்போது, அரசே, துவைபாயனர் வியாசர் தற்செயலாக அங்கு வந்தார்.