મહાભારત · અધ્યાય 1.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.210.1
तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥
ત્યારે મહાતેજસ્વી પાંચાલ રાજાએ રાજકુમાર યુધિષ્ઠિરને બોલાવી બ્રાહ્મણ વિધિ પ્રમાણે સ્વાગત કરીને સ્વીકાર્યા.
1.210.2
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥
તે નિર્ભય મનના રાજાએ તેજસ્વી કુંતીપુત્રને પૂછ્યું, "અમે તમને ક્ષત્રિય ગણીએ કે બ્રાહ્મણ?"
1.210.3
वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥
તમે ગુણસંપન્ન વૈશ્ય છો, કે શૂદ્ર યોનિમાં જન્મેલા? અથવા માયા ધારણ કરીને સર્વ દિશાઓમાં ફરતા સિદ્ધો?
1.210.4
कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥
કૃષ્ણાને કારણે દેવતાઓ દર્શનની ઇચ્છાથી આવ્યા છે. તમે અમને સત્ય કહો; આમાં અમને મોટો સંદેહ છે.
1.210.5
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥
હે શત્રુદમન! સંશયના અંતે અમારા મનને સંતોષ મળે, અને અમારા ભાગ્ય શુભ થાય.
1.210.6
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥
ઇચ્છાપૂર્વક તે સત્ય કહો; રાજાઓમાં સત્ય જ શોભે છે. યજ્ઞ અને દાનની જેમ અસત્ય ન બોલવું.
1.210.7
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥
હે શત્રુદમન, દેવતુલ્ય, તમારું વચન સાંભળીને હું નિશ્ચય વિધિપૂર્વક વિવાહકર્મ કરીશ.
1.210.8
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥
હે રાજન, તમે ઉદાસ ન થાઓ; હે પાંચાલ, તમને આનંદ થાઓ. તમારી ઇચ્છિત કામના નિશ્ચયથી પૂર્ણ થઈ છે, એમાં સંશય નથી.
1.210.9
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥
હે રાજન, અમે ક્ષત્રિય છીએ, મહાત્મા પાંડુના પુત્રો. મને કુંતીના જ્યેષ્ઠ પુત્ર જાણો; આ બે ભીમસેન અને અર્જુન છે.
1.210.10
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥
હે રાજન, આ બે દ્વારા તમારી પુત્રી રાજસભામાં જીતાઈ હતી; ત્યાં જોડિયા ભાઈઓ અને કુંતી પણ હતાં, જ્યાં કૃષ્ણા (દ્રૌપદી) બેઠી હતી.
1.210.11
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥
તમારું મનનું દુઃખ દૂર થાઓ; અમે ક્ષત્રિય છીએ, હે નરશ્રેષ્ઠ. જેમ કમળવેલ એક સરોવરથી બીજા સરોવરમાં જાય, તેમ તમારી આ પુત્રી ગઈ છે.
1.210.12
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥
હે મહારાજ, હું તમને જે કહું છું તે બધું સત્ય છે. તમે જ અમારા ગુરુ અને પરમ આશ્રય છો.
1.210.13
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥
ત્યારે રાજા દ્રુપદ હર્ષથી વ્યાકુળ નેત્રોવાળા થઈને આનંદથી ભરાઈ જવાને કારણે યુધિષ્ઠિરને ઉત્તર આપી શક્યા નહીં.
1.210.14
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥
શત્રુઓને તપાવનાર દ્રુપદે ઘણા પ્રયાસથી એ હર્ષને રોકીને તે સમયે યુધિષ્ઠિરને યોગ્ય વાણીથી ઉત્તર આપ્યો.
1.210.15
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥
ધર્માત્મા દ્રુપદે પૂછ્યું કે તેઓ નગરમાંથી કેવી રીતે ભાગી છૂટ્યા; પાંડવે તેમને ક્રમવાર બધું કહી સંભળાવ્યું.
1.210.16
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥
કુંતીપુત્રની એ વાત સાંભળીને રાજા દ્રુપદે ત્યારે નરેશ્વર ધૃતરાષ્ટ્રની નિંદા કરી.
1.210.17
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥
વક્તાઓમાં શ્રેષ્ઠ દ્રુપદે કુંતીપુત્ર યુધિષ્ઠિરને આશ્વાસન આપ્યું અને રાજ્ય માટે વચન આપ્યું.
1.210.18
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥
પછી કુંતી, કૃષ્ણા (દ્રૌપદી), ભીમસેન, અર્જુન અને બંને યમજોએ પણ રાજાની આજ્ઞાથી તે વિશાળ ભવનમાં પ્રવેશ કર્યો.
1.210.19
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥
ત્યાં તેઓ યજ્ઞસેન દ્વારા સન્માનિત થઈને રહ્યા. પછી આશ્વસ્ત થયેલા રાજાએ પુત્રો સાથે તેને કહ્યું.
1.210.20
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥
કુરુનંદન આજે વિધિપૂર્વક પાણિગ્રહણ કરે. મહાબાહુ અર્જુન આ પુણ્ય દિવસે આ ક્ષણ પૂર્ણ કરે.
1.210.21
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥
ત્યારે ધર્માત્મા રાજા યુધિષ્ઠિરે તેને કહ્યું: 'હે પ્રજાપતિ, મારો પણ લગ્નસંબંધ હમણાં કરવો જોઈએ.'
1.210.22
तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥
તેથી પહેલાં મારે આ કરવું જોઈએ; તમે તેની અનુમતિ આપો. અથવા તમે જ મારી પુત્રીનું વિધિપૂર્વક પાણિગ્રહણ કરો. વીર, જેને તમે યોગ્ય ગણો તેને કૃષ્ણાને સોંપો.
1.210.23
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥
હે રાજા, દ્રૌપદી અમારા સૌની મુખ્ય રાણી થશે. હે પ્રજાપતિ, પહેલાં મારી માતાએ આ રીતે કહ્યું હતું.
1.210.24
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥
હું પણ હજી પરણ્યો નથી, અને પાંડવ ભીમસેન પણ નહીં. પાર્થે આને જીતી છે; તમારી આ પુત્રી રત્નસ્વરૂપ છે.
1.210.25
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥
હે રાજન, જે પ્રાપ્ત થયું છે તેનું સાથે ભોજન કરવું એ અમારો નિયમ છે. હે રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, એ નિયમ છોડવા અમે ઇચ્છતા નથી.
1.210.26
अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥
ક્રમ વિના લગ્ન કરવાથી મોટો ધર્મલોપ થશે. ધર્મ પ્રમાણે કૃષ્ણા આપણ સૌની મહિષી થશે; ક્રમાનુસાર સૌ અગ્નિમાં હાથ મૂકીને તેને સ્વીકારે.
1.210.27
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥
હે કુરુનંદન, એક પુરુષને અનેક મહિષીઓ વિહિત છે; પણ એક સ્ત્રીને અનેક પતિ હોવાનું ક્યાંય સંભળાયું નથી.
1.210.28
सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥
આ ધર્મ લોકમાં કે વેદમાં કદી પ્રશંસનીય નથી. લોક અને વેદથી વિરુદ્ધ આ અધર્મ, હે ધર્મજ્ઞ શુચિ કૌન્તેય, તમારે ન કરવો જોઈએ. તમારી બુદ્ધિ આવી કેમ થઈ?
1.210.29
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥
હે મહારાજ, ધર્મ સૂક્ષ્મ છે; તેની ગતિ અમે જાણતા નથી. પૂર્વજોએ ચાલેલા માર્ગનું જ અમે અનુસરણ કરીએ છીએ.
1.210.30
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥
મારી વાણીએ ક્યારેય અસત્ય કહ્યું નથી, અને મારી બુદ્ધિ અધર્મમાં લાગતી નથી. આ જ રીતે મારી માતા પણ કહે છે, અને આ જ મારા મનમાં છે.
1.210.31
आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥
આશ્રમમાં રુદ્રે નિર્દેશેલા વ્યાસ પાસેથી મેં આ સાંભળ્યું છે. હે રાજન, આ જ ધ્રુવ ધર્મ છે; વિચાર્યા વિના તેનું આચરણ કર. હે પાર્થિવ, આમાં તને કોઈ શંકા ન હોવી જોઈએ.
1.210.32
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥
તું, કુંતી, હે કૌંતેય, અને મારો પુત્ર ધૃષ્ટદ્યુમ્ન, શું કરવું જોઈએ તે કહો; આવતી કાલે સવારે અમે તે કરીશું.
1.210.33
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥
પછી તેઓ બધા એકત્ર થઈને બોલ્યા, હે ભારત. ત્યારે, હે રાજન, દ્વૈપાયન વ્યાસ યદૃચ્છાએ ત્યાં આવી પહોંચ્યા.