Mahābhārata · Adhyāya 1.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.210.1
तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥
Da rief der strahlende König der Pāñcāla den Prinzen Yudhiṣṭhira herbei und empfing ihn nach dem brahmanischen Ritus der Begrüßung.
1.210.2
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥
Der unerschrockene König fragte den strahlenden Sohn der Kuntī: "Wie sollen wir wissen, ob ihr Kṣatriyas oder Brāhmaṇas seid?"
1.210.3
वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥
Seid ihr tugendhafte Vaiśyas, oder aus śūdra-Geschlecht geboren, oder Siddhas, die sich Täuschung angenommen haben und in alle Richtungen wandern?
1.210.4
कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥
Um Kṛṣṇās willen sind die Götter gekommen, begierig, euch zu sehen. Sagt uns die Wahrheit, denn unser Zweifel hierin ist groß.
1.210.5
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥
O Vernichter der Feinde, möge unser Geist am Ende dieses Zweifels Zufriedenheit finden und unser Schicksal glückverheißend sein.
1.210.6
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥
Sprecht jene Wahrheit gern aus; unter Königen glänzt allein die Wahrheit. Wie bei Opfer und Gabe darf keine Lüge gesprochen werden.
1.210.7
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥
Nachdem ich deine Worte gehört habe, o Bezwinger der Feinde, gleich den Göttern, werde ich gewiss die Hochzeit nach der Vorschrift vollziehen.
1.210.8
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥
Sei nicht niedergeschlagen, o König; möge Freude dir zuteil werden, o Pāñcāla. Dein ersehnter Wunsch ist gewiss in Erfüllung gegangen, daran ist kein Zweifel.
1.210.9
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥
Wir sind, o König, Kṣatriyas, die Söhne des großherzigen Pāṇḍu. Wisse, dass ich der Älteste bin, der Sohn Kuntīs; diese beiden sind Bhīmasena und Arjuna.
1.210.10
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥
Von diesen beiden, o König, wurde deine Tochter in der Versammlung der Könige gewonnen; dort waren die Zwillinge und auch Kuntī, wo Kṛṣṇā (Draupadī) saß.
1.210.11
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥
Möge der Kummer aus deinem Geist weichen; wir sind Kṣatriyas, o Stier unter den Menschen. Wie eine Lotuspflanze von einem See zu einem anderen gelangt, so ist deine Tochter gegangen.
1.210.12
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥
So ist, großer König, alles wahr, was ich dir sage. Du bist in der Tat unser Lehrer und unsere höchste Zuflucht.
1.210.13
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥
Da vermochte König Drupada, mit von Freude verwirrten Augen und voller Wonne, Yudhiṣṭhira nicht zu antworten.
1.210.14
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥
Drupada aber, der Feindeverbrenner, hielt jene Freude mit Mühe zurück und antwortete Yudhiṣṭhira da mit passenden Worten.
1.210.15
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥
Der rechtschaffene Drupada fragte, wie sie aus der Stadt geflohen seien, und der Pāṇḍava erzählte ihm alles der Reihe nach.
1.210.16
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥
Als König Drupada die Worte des Kuntī-Sohnes hörte, tadelte er da den Menschenherrscher Dhṛtarāṣṭra.
1.210.17
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥
Drupada, der beste der Redner, tröstete Yudhiṣṭhira, den Sohn Kuntīs, und versprach ihm das Königreich.
1.210.18
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥
Da betraten Kuntī und Kṛṣṇā (Draupadī), Bhīmasena und Arjuna, auch die Zwillinge, auf Geheiß des Königs den großen Palast.
1.210.19
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥
Dort wohnten sie, von Yajñasena geehrt. Dann sprach der nun beruhigte König mit seinen Söhnen zu ihm.
1.210.20
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥
Möge dieser Liebling der Kuru heute nach dem Ritus ihre Hand ergreifen; an diesem glückverheißenden Tag möge der starkarmige Arjuna diesen Augenblick vollziehen.
1.210.21
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥
Da sprach der rechtschaffene König Yudhiṣṭhira zu ihm: 'O Herr der Menschen, auch meine eigene Ehe muss nun geordnet werden.'
1.210.22
तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥
Deshalb muss dies zuerst von mir getan werden; möge Eure Hoheit einwilligen. Oder nehmt selbst die Hand meiner Tochter nach dem Ritus. O Held, wem immer Ihr es für angemessen haltet, dem gebt Kṛṣṇā.
1.210.23
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥
O König, Draupadī wird die Hauptkönigin von uns allen sein. O Herr der Menschen, dies wurde früher von meiner Mutter verkündet.
1.210.24
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥
Ich bin noch nicht vermählt, und auch der Pāṇḍava Bhīmasena ist es nicht. Pārtha hat sie gewonnen; diese deine Tochter ist ein Juwel.
1.210.25
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥
O König, gemeinsam zu essen, was wir gewonnen haben, ist unsere Abmachung; wir wollen diese Abmachung nicht aufgeben, bester der Könige.
1.210.26
अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥
Eine Frau außer der Reihe zu nehmen, wäre ein großer Bruch des Dharma. Nach dem Dharma soll Kṛṣṇā unsere aller Hauptgemahlin sein; jeder nehme sie der Reihe nach, die Hand ins Feuer legend.
1.210.27
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥
O Freude der Kurus, für einen Mann sind viele Hauptgemahlinnen vorgeschrieben; doch von vielen Ehemännern einer einzigen Frau hat man nie gehört.
1.210.28
सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥
Dieser Dharma wurde weder in der Welt noch im Veda jemals gepriesen. Du, Kenner des Dharma und reiner Sohn der Kuntī, solltest diese dem Brauch der Welt und des Veda widersprechende Ungerechtigkeit nicht begehen. Warum ist dein Verstand so geworden?
1.210.29
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥
O großer König, der Dharma ist subtil; seinen Weg kennen wir nicht. Wir folgen dem Pfad, den unsere Vorfahren der Reihe nach gegangen sind.
1.210.30
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥
Meine Rede hat nie Falsches gesprochen, und mein Geist richtet sich nicht auf Ungerechtigkeit. So spricht auch meine Mutter, und das ist auch, was in meinem Sinn ist.
1.210.31
आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥
Dies habe ich von Vyāsa gehört, den Rudra im Einsiedlerhaus gewiesen hat. O König, dies ist das feste Dharma; folge ihm ohne Zögern. O Herrscher, möge kein Zweifel daran in dir aufkommen.
1.210.32
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥
Ihr, Kuntī, Sohn der Kuntī, und mein Sohn Dhṛṣṭadyumna, sagt, was zu tun ist; morgen früh werden wir es tun.
1.210.33
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥
Dann kamen sie alle zusammen und sprachen, o Bhārata. Und dann, o König, kam Dvaipāyana Vyāsa zufällig dorthin.