ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.210.1
तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ରାଜକୁମାର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଡାକି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଧି ଅନୁସାରେ ସ୍ୱାଗତ କରି ଗ୍ରହଣ କଲେ।
1.210.2
पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥
ସେହି ନିର୍ଭୟମନା ରାଜା ତେଜସ୍ୱୀ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୋଲି ଜାଣିବା ନା ବ୍ରାହ୍ମଣ?"
1.210.3
वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥
ଆପଣ ଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ବୈଶ୍ୟ କି ଶୂଦ୍ରଯୋନିଜ? ନା ମାୟା ଧରି ସର୍ବଦିଗରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସିଦ୍ଧ?
1.210.4
कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥
କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଦର୍ଶନ ଇଚ୍ଛାରେ ଆସିଛନ୍ତି। ଆପଣ ଆମକୁ ସତ୍ୟ କହନ୍ତୁ; ଏଥିରେ ଆମର ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ ଅଛି।
1.210.5
अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥
ହେ ପରନ୍ତପ! ସନ୍ଦେହ ଶେଷରେ ଆମ ମନକୁ ସନ୍ତୋଷ ମିଳୁ; ଆମ ଭାଗ୍ୟ ଶୁଭ ହେଉ।
1.210.6
इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥
ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ସତ୍ୟ କୁହନ୍ତୁ; ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ହିଁ ଶୋଭେ। ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ ପରି ମିଥ୍ୟା କୁହାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
1.210.7
श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ଦେବତୁଲ୍ୟ, ତୁମର ବଚନ ଶୁଣି ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ବିଧି ଅନୁସାରେ ବିବାହକର୍ମ କରିବି।
1.210.8
मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅ ନାହିଁ; ହେ ପାଞ୍ଚାଳ, ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ହେଉ। ତୁମର ଇଚ୍ଛିତ କାମନା ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ ହୋଇଛି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
1.210.9
वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଆମେ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁତ୍ର। ମୋତେ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ବୋଲି ଜାଣ; ଏ ଦୁଇ ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନ।
1.210.10
आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଝିଅ ରାଜସଭାରେ ଜିତାଯାଇଥିଲା; ସେଠାରେ ଯମଜ ଭାଇମାନେ ଓ କୁନ୍ତୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣା (ଦ୍ରୌପଦୀ) ବସିଥିଲେ।
1.210.11
व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥
ତୁମ ମନର ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଉ; ଆମେ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପଦ୍ମିନୀ ଯେପରି ଗୋଟିଏ ହ୍ରଦରୁ ଅନ୍ୟ ହ୍ରଦକୁ ଯାଏ, ସେହିପରି ତୁମ ଏ ଝିଅ ଯାଇଛି।
1.210.12
इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହୁଛି ସବୁ ସତ୍ୟ। ତୁମେ ହିଁ ଆମର ଗୁରୁ ଓ ପରମ ଆଶ୍ରୟ।
1.210.13
ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥
ସେତେବେଳେ ରାଜା ଦ୍ରୁପଦ ହର୍ଷରେ ବ୍ୟାକୁଳ ନୟନ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ।
1.210.14
यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦହନ କରୁଥିବା ଦ୍ରୁପଦ ଯତ୍ନରେ ସେ ହର୍ଷକୁ ସଂଯତ କରି ସେତେବେଳେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ବାଣୀରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
1.210.15
पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ଦ୍ରୁପଦ ପଚାରିଲେ ସେମାନେ ନଗରରୁ କିପରି ପଳାଇଲେ; ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କୁ କ୍ରମରେ ସବୁକିଛି କହିଲେ।
1.210.16
तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଦ୍ରୁପଦ ସେତେବେଳେ ନରେଶ୍ବର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ।
1.210.17
आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥
ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ରୁପଦ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଲେ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ।
1.210.18
ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥
ତା'ପରେ କୁନ୍ତୀ, କୃଷ୍ଣା (ଦ୍ରୌପଦୀ), ଭୀମସେନ, ଅର୍ଜୁନ ଏବଂ ଯମଜ ଭାଇମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେହି ମହାନ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.210.19
तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ରହିଲେ। ତା'ପରେ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ ରାଜା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.210.20
गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥
କୁରୁନନ୍ଦନ ଆଜି ବିଧିପୂର୍ବକ ପାଣିଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ମହାବାହୁ ଅର୍ଜୁନ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଦିନରେ ଏହି କ୍ଷଣ ସମ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତୁ।
1.210.21
तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥
ତା'ପରେ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ପ୍ରଜାପତି, ମୋ'ର ମଧ୍ୟ ବିବାହ ସମ୍ବନ୍ଧ ଏବେ କରାଯିବା ଉଚିତ।'
1.210.22
तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥
ଅତଏବ ପ୍ରଥମେ ମୋର ଏହା କରିବା ଉଚିତ; ଆପଣ ଏଥିରେ ସମ୍ମତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଥବା ଆପଣ ନିଜେ ମୋ ଝିଅର ବିଧିପୂର୍ବକ ପାଣିଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ହେ ବୀର, ଆପଣ ଯାହାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ମନେ କରନ୍ତି ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
1.210.23
सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥
ହେ ରାଜା, ଦ୍ରୌପଦୀ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ରାଣୀ ହେବେ। ହେ ପ୍ରଜାପତି, ପୂର୍ବରୁ ମୋ ମାତା ଏହିପରି କହିଥିଲେ।
1.210.24
अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିବାହିତ ନୁହେଁ, ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ନୁହନ୍ତି। ପାର୍ଥ ଏହାକୁ ଜିତିଛନ୍ତି; ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଝିଅ ରତ୍ନସ୍ୱରୂପା।
1.210.25
एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯାହା ଲାଭ ହୋଇଛି ତାକୁ ଏକତ୍ର ଭୋଜନ କରିବା ଆମର ନିୟମ। ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ନିୟମ ଆମେ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନାହୁଁ।
1.210.26
अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥
କ୍ରମ ବିନା ବିବାହ କଲେ ମହାନ ଧର୍ମଲୋପ ହେବ। ଧର୍ମାନୁସାରେ କୃଷ୍ଣା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମହିଷୀ ହେବେ; କ୍ରମାନୁସାରେ ସମସ୍ତେ ଅଗ୍ନିରେ ହାତ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
1.210.27
एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଜଣେ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ମହିଷୀ ବିହିତ; କିନ୍ତୁ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀର ଅନେକ ପତି କେବେ ଶୁଣାଯାଇନାହିଁ।
1.210.28
सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥
ଏହି ଧର୍ମ ଲୋକରେ କିମ୍ବା ବେଦରେ କେବେ ପ୍ରଶଂସିତ ନୁହେଁ। ଲୋକ ଓ ବେଦର ବିରୁଦ୍ଧ ଏହି ଅଧର୍ମ, ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଶୁଚି କୌନ୍ତେୟ, ତୁମେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଏପରି କାହିଁକି ହେଲା?
1.210.29
सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଧର୍ମ ସୂକ୍ଷ୍ମ; ତାହାର ଗତି ଆମେ ଜାଣୁନାହୁଁ। ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଚାଲିଥିବା ପଥକୁ ହିଁ ଆମେ ଅନୁସରଣ କରୁ।
1.210.30
न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥
ମୋ ବାଣୀ କେବେ ମିଥ୍ୟା କହିନାହିଁ; ମୋ ବୁଦ୍ଧି ଅଧର୍ମରେ ଲାଗେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ମୋ ମାଆ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି; ଏହା ହିଁ ମୋ ମନରେ ଅଛି।
1.210.31
आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥
ଆଶ୍ରମରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ବ୍ୟାସଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିଛି। ହେ ରାଜନ୍, ଏହା ହିଁ ଧ୍ରୁବ ଧର୍ମ; ବିଚାର ନ କରି ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କର। ହେ ପାର୍ଥିବ, ଏଥିରେ ତୁମର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନ ହେଉ।
1.210.32
त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥
ତୁମେ, କୁନ୍ତୀ, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଏବଂ ମୋ ପୁତ୍ର ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, କ'ଣ କରାଯିବା ଉଚିତ କୁହ; ଆସନ୍ତାକାଲି ସକାଳେ ଆମେ ତାହା କରିବୁ।
1.210.33
ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ କହିଲେ, ହେ ଭାରତ। ସେତେବେଳେ, ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ୟାସ ଆକସ୍ମିକ ଭାବେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।