Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 1.210

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.210.1

तत आहूय पाञ्चाल्यो राजपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
परिग्रहेण ब्राह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ १.२१०.१ ॥

ลำดับนั้น ท้าวปาญจาละผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ ทรงเรียกเจ้าชายยุธิษฐิระมา แล้วต้อนรับด้วยพิธีต้อนรับตามแบบพราหมณ์

1.210.2

पर्यपृच्छददीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम् ।
कथं जानीम भवतः क्षत्रियान्ब्राह्मणानुत ॥ १.२१०.२ ॥

พระราชาผู้มีจิตไม่หวั่นไหวตรัสถามพระโอรสของพระนางกุนตีผู้มีรัศมีงดงามว่า "เราจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านเป็นกษัตริย์หรือเป็นพราหมณ์"

1.210.3

वैश्यान्वा गुणसंपन्नानथ वा शूद्रयोनिजान् ।
मायामास्थाय वा सिद्धांश्चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.२१०.३ ॥

หรือเป็นแพศย์ผู้ประกอบด้วยคุณธรรม หรือเกิดจากกำเนิดศูทร หรือเป็นสิทธะที่แสร้งใช้มายาพเนจรไปทุกทิศ

1.210.4

कृष्णाहेतोरनुप्राप्ता देवाः संदर्शनार्थिनः ।
ब्रवीतु नो भवान्सत्यं सन्देहो ह्यत्र नो महान् ॥ १.२१०.४ ॥

เพราะเทพทั้งหลายมาด้วยเหตุแห่งกฤษณา ปรารถนาจะได้เห็นท่าน ขอท่านจงบอกความจริงแก่เรา เพราะความสงสัยในเรื่องนี้ของเรามีมากนัก

1.210.5

अपि नः संशयस्यान्ते मनः संतुष्टिमावहेत् ।
अपि नो भागधेयानि शुभानि स्युः परन्तप ॥ १.२१०.५ ॥

ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู ขอให้ใจของเราได้รับความพอใจเมื่อความสงสัยสิ้นสุดลง และขอให้โชคลาภของเราเป็นมงคลเถิด

1.210.6

इच्छया ब्रूहि तत्सत्यं सत्यं राजसु शोभते ।
इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यमनृतं न तु ॥ १.२१०.६ ॥

จงกล่าวความจริงนั้นด้วยความเต็มใจ เพราะความจริงย่อมรุ่งเรืองในหมู่กษัตริย์ ส่วนการพูดเท็จไม่ควรกล่าวเลย ดังเช่นการบูชายัญและการให้ทาน

1.210.7

श्रुत्वा ह्यमरसङ्काश तव वाक्यमरिंदम ।
ध्रुवं विवाहकरणमास्थास्यामि विधानतः ॥ १.२१०.७ ॥

ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู ผู้เสมอด้วยเทพ เมื่อได้ฟังถ้อยคำของท่านแล้ว เราจะประกอบพิธีอภิเษกสมรสตามแบบแผนอย่างแน่นอน

1.210.8

मा राजन्विमना भूस्त्वं पाञ्चाल्य प्रीतिरस्तु ते ।
ईप्सितस्ते ध्रुवः कामः संवृत्तोऽयमसंशयम् ॥ १.२१०.८ ॥

ข้าแต่พระราชา อย่าได้ทรงเศร้าหมองเลย ขอให้พระองค์มีความยินดี ข้าแต่ท้าวปาญจาละ ความปรารถนาอันพึงใจของพระองค์บัดนี้สำเร็จลงแน่นอนแล้ว ไม่มีข้อสงสัย

1.210.9

वयं हि क्षत्रिया राजन्पाण्डोः पुत्रा महात्मनः ।
ज्येष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाविमौ ॥ १.२१०.९ ॥

ข้าแต่พระราชา พวกเราเป็นกษัตริย์ เป็นโอรสของพระปาณฑุผู้ยิ่งใหญ่ ขอทรงทราบว่าข้าพระองค์คือบุตรคนโตของพระนางกุนตี ส่วนผู้นี้สองคนคือภีมเสนและอรชุน

1.210.10

आभ्यां तव सुता राजन्निर्जिता राजसंसदि ।
यमौ च तत्र कुन्ती च यत्र कृष्मा व्यवस्थिता ॥ १.२१०.१० ॥

ข้าแต่พระราชา พระธิดาของพระองค์ถูกทั้งสองคนนี้ชนะไว้ในที่ประชุมของกษัตริย์ ฝาแฝดและพระนางกุนตีก็อยู่ที่นั่น ณ ที่ซึ่งพระกฤษณา (เทราปที) ประทับอยู่

1.210.11

व्येतु ते मानसं दुःखं क्षत्रियाः स्मो नरर्षभ ।
पद्मिनीव सुतेयं ते ह्रदादन्यह्रदं गता ॥ १.२१०.११ ॥

ขอให้ความทุกข์ในใจของพระองค์สิ้นไปเถิด ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ พวกเรานั้นเป็นกษัตริย์ เหมือนดังต้นบัวที่ย้ายจากสระหนึ่งไปยังอีกสระหนึ่ง พระธิดาของพระองค์ก็ได้ไปเช่นนั้น

1.210.12

इति तथ्यं महाराज सर्वमेतद्ब्रवीमि ते ।
भवान्हि गुरुरस्माकं परमं च परायणम् ॥ १.२१०.१२ ॥

ข้าแต่พระมหาราช ทั้งหมดที่ข้าพระองค์กล่าวนี้เป็นความจริงดังนี้ พระองค์เป็นครูของพวกเรา และเป็นที่พึ่งสูงสุดของพวกเรา

1.210.13

ततः स द्रुपदो राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
प्रतिवक्तुं मुदा युक्तो नाशकत्तं युधिष्टिरम् ॥ १.२१०.१३ ॥

ลำดับนั้น พระเจ้าทรุปทะมีพระเนตรสั่นไหวด้วยความปีติยินดี เต็มด้วยความยินดี ไม่อาจตอบยุธิษฐิระได้

1.210.14

यत्नेन तु स तं हर्षं सन्निगृह्य परंतपः ।
अनुरूपं तदा वाचा प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ॥ १.२१०.१४ ॥

แต่ทรุปทะผู้เผาผลาญศัตรูนั้น ข่มความปีติยินดีนั้นไว้ด้วยความพยายาม แล้วจึงตรัสตอบยุธิษฐิระด้วยถ้อยคำที่เหมาะสม

1.210.15

पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते प्रद्रुताः पुरात् ।
स तस्मै सर्वमाचख्यावानुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ १.२१०.१५ ॥

ผู้มีธรรมในใจได้ทรงถามว่า พวกท่านหนีออกมาจากนครได้อย่างไร ปาณฑพผู้นั้นจึงเล่าทุกสิ่งแก่พระองค์โดยลำดับ

1.210.16

तच्छ्रुत्वा द्रुपदो राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम् ।
विगर्हयामास तदा धृतराष्ट्रं नरेश्वरम् ॥ १.२१०.१६ ॥

เมื่อพระเจ้าทรุปทะได้ฟังถ้อยคำของพระโอรสพระนางกุนตี ก็ทรงตำหนิพระธฤตราษฏร์ เจ้าแห่งมนุษย์ในเวลานั้น

1.210.17

आश्वासयामास च तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रतिजज्ञे च राज्याय द्रुपदो वदतां वरः ॥ १.२१०.१७ ॥

ทรุปทะผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้กล่าวถ้อยคำ ได้ปลอบโยนยุธิษฐิระพระโอรสพระนางกุนตี และรับปากว่าจะถวายอาณาจักรให้

1.210.18

ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनावपि ।
यमौ च राज्ञा संदिष्टं विविशुर्भवनं महत् ॥ १.२१०.१८ ॥

ลำดับนั้น พระนางกุนตี พระกฤษณา ภีมเสน อรชุน และฝาแฝดก็เข้าไปยังปราสาทอันใหญ่โต ตามที่พระราชาได้ทรงสั่งไว้

1.210.19

तत्र ते न्यवसन्राजन्यज्ञसेनेन पूजिताः ।
प्रत्याश्वस्तस्ततो राजा सह पुत्रैरुवाच तम् ॥ १.२१०.१९ ॥

ที่นั่นพวกเขาได้พำนักอยู่ ได้รับการต้อนรับจากยัชญเสนะ แล้วพระราชาที่คลายความกังวลแล้วได้ตรัสกับยัชญเสนะพร้อมด้วยโอรสทั้งหลาย

1.210.20

गृह्णातु विधिवत्पाणिमद्यायं कुरुनन्दनः ।
पुण्येऽहनि महाबाहुरर्जुनः कुरुतां क्षणम् ॥ १.२१०.२० ॥

ขอให้ผู้ที่เป็นความยินดีของกุรุนี้ จับมือนางตามพิธีในวันนี้เถิด ในวันอันเป็นมงคลนี้ ขอให้อรชุนผู้มีแขนทรงพลังกระทำช่วงเวลานี้

1.210.21

तमब्रवीत्ततो राजा धर्मात्मा च युधिष्ठिरः ।
ममापि दारसंबन्धः कार्यस्तावद्विशांपते ॥ १.२१०.२१ ॥

ครั้งนั้น พระเจ้ายุธิษฐิระผู้ทรงธรรมตรัสกับท่านว่า ข้าแต่จอมนรา ข้าพเจ้าเองก็ยังต้องจัดการเรื่องการครองคู่ของตนเช่นกัน

1.210.22

तस्मात्पूर्वं मया कार्यं तद्भवाननुमन्यताम् ।
भवान्वा विधिवत्पाणिं गृह्णातु दुहितुर्मम।
यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णामुपादिश ॥ १.२१०.२२ ॥

เพราะฉะนั้น สิ่งนี้ต้องทำก่อนโดยข้าพเจ้า ขอให้ท่านอนุญาตเถิด หรือไม่ก็ให้ท่านเองจับมือธิดาของข้าพเจ้าตามพิธีเถิด ข้าแต่วีรบุรุษ จะมอบกฤษณาให้แก่ผู้ใดที่ท่านเห็นสมควร ก็จงสั่งเถิด

1.210.23

सर्वेषां महिषी राजन्द्रौपदी नो भविष्यति ।
एवं प्रव्याहृतं पूर्वं मम मात्रा विशांपते ॥ १.२१०.२३ ॥

ข้าแต่พระราชา เทราปทีจักเป็นมเหสีเอกของพวกเราทุกคน ข้าแต่จอมนรา แม่ของข้าพเจ้าได้ประกาศไว้ก่อนแล้วเช่นนี้

1.210.24

अहं चाप्यनिविष्टो वै भीमसेनश्च पाण्डवः ।
पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता सुता तव ॥ १.२१०.२४ ॥

ข้าพเจ้ายังไม่ได้แต่งงาน และภีมเสนผู้เป็นปาณฑพก็ยังไม่ได้แต่งงานเช่นกัน ปารถะเป็นผู้ชนะนาง ธิดาของพระองค์ผู้นี้เปรียบดั่งอัญมณี

1.210.25

एष नः समयो राजँल्लब्धस्य सह भोजनम् ।
न च तं हातुमिच्छामः समयं राजसत्तम ॥ १.२१०.२५ ॥

ข้าแต่พระราชา การที่ได้มาแล้วต้องรับประทานร่วมกันนั้น เป็นข้อตกลงของพวกเรา และพวกเราไม่ปรารถนาจะละทิ้งข้อตกลงนั้น ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่กษัตริย์

1.210.26

अक्रमेण निवेशे च धर्मलोपो महान्भवेत् ।
सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नो भविष्यति।
आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु ज्वलने करान् ॥ १.२१०.२६ ॥

การรับเอาภริยาโดยไม่เป็นไปตามลำดับนั้น จะเป็นการละเมิดธรรมอย่างใหญ่หลวง โดยธรรม กฤษณาจักเป็นมเหสีเอกของพวกเราทุกคน ให้แต่ละคนรับนางตามลำดับ โดยวางมือของตนลงในกองไฟ

1.210.27

एकस्य बह्व्यो विहिता महिष्यः कुरुनन्दन ।
नैकस्या बहवः पुंसः श्रूयन्ते पतयः क्वचित् ॥ १.२१०.२७ ॥

ข้าแต่ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของชาวกุรุ มเหสีหลายนางถูกกำหนดไว้สำหรับชายคนเดียว แต่ไม่เคยได้ยินว่าสามีหลายคนของหญิงคนเดียวมีมาเลย

1.210.28

सोऽयं न लोके वेदे वा जातु धर्मः प्रशस्ते ।
लोकवेदविरुद्धं त्वं नाधर्मं धर्मविच्छुचिः।
कर्तुमर्हसि कौन्तेय कस्मात्ते बुद्धिरीदृशी ॥ १.२१०.२८ ॥

ธรรมเช่นนี้ไม่เคยได้รับการสรรเสริญทั้งในโลกและในพระเวท ท่านผู้รู้ธรรมและบริสุทธิ์ บุตรแห่งกุนตี ไม่ควรทำอธรรมอันขัดต่อจารีตของโลกและพระเวทเช่นนี้ เหตุใดความคิดของท่านจึงเป็นเช่นนี้

1.210.29

सूक्ष्मो धर्मो महाराज नास्य विद्मो वयं गतिम् ।
पूर्वेषामानुपूर्व्येण यातं वर्त्माऽनुयामहे ॥ १.२१०.२९ ॥

ข้าแต่มหาราช ธรรมนั้นละเอียดอ่อน พวกเราไม่รู้แนวทางของมัน พวกเราเดินตามทางที่บรรพบุรุษของเราเดินไว้ตามลำดับ

1.210.30

न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः ।
एवं चैव वदत्यम्बा मम चैतन्मनोगतम् ॥ १.२१०.३० ॥

วาจาของข้าพเจ้าไม่เคยกล่าวเท็จ และจิตของข้าพเจ้าก็ไม่ได้ตั้งมั่นในอธรรม มารดาของข้าพเจ้าก็กล่าวเช่นนี้เหมือนกัน และนี่ก็คือสิ่งที่อยู่ในใจของข้าพเจ้าด้วย

1.210.31

आश्रमे रुद्रनिर्दिष्टाद्व्यासादेतन्मया श्रुतम् ।
एष धर्मो ध्रुवो राजंश्चरैनमविचारयन्।
मा च शङ्का तत्र ते स्यात्कथंचिदपि पार्थिव ॥ १.२१०.३१ ॥

ข้าพเจ้าได้ฟังเรื่องนี้จากวยาสะ ผู้ที่พระรุทรชี้ไว้ที่อาศรม ข้าแต่พระราชา นี่คือธรรมอันมั่นคง จงปฏิบัติตามโดยไม่ลังเล ข้าแต่พระราชา ขอให้ความสงสัยในเรื่องนี้อย่าได้เกิดขึ้นในพระองค์เลย ไม่ว่าด้วยเหตุใดก็ตาม

1.210.32

त्वं च कुन्ती च कौन्तय धृष्टद्युम्नश्च मे सुतः ।
कथयन्त्विति कर्तव्यं श्वः काल्ये करवामहे ॥ १.२१०.३२ ॥

ท่านและกุนตี บุตรแห่งกุนตี และธฤษฏะทยุมนะบุตรของข้าพเจ้า จงบอกว่าควรทำอย่างไร พรุ่งนี้แต่เช้าตรู่พวกเราจักทำตามนั้น

1.210.33

ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति स्म भारत ।
अथ द्वैपायनो राजन्नभ्यागच्छद्यदृच्छया ॥ १.२१०.३३ ॥

ข้าแต่ภารตะ ทุกคนมาประชุมกันแล้วปรึกษากัน จากนั้น ข้าแต่พระราชา ทไวปายนะ (วยาสะ) ได้เสด็จมาที่นั่นโดยบังเอิญ