Mahābhārata · Adhyāya 1.215
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.215.1
अश्रुत्वैवं वचनं ते महर्षे ।
मया पूर्वं यतितं संविधातुम्।
न वै शक्यं विहितस्यापयानं ।
तदेवेदमुपपन्नं विधानम् ॥ १.२१५.१ ॥
Sin haber escuchado tus palabras, gran vidente, antes intenté disponerlo de otro modo; pero lo ya ordenado no puede revertirse. Este mismo decreto se ha cumplido.
1.215.2
दिष्टस्य ग्रन्थिरनिवर्तनीयः ।
स्वकर्मणा विहितं तेन किंचित्।
कृतं निमित्तमिह नैकहेतो-
स्तदेवेदमुपन्नं विधानम् ॥ १.२१५.२ ॥
El nudo del destino no puede deshacerse. Lo ordenado por la propia acción, que aquí se hizo causa entre muchas causas, esa misma decisión se ha cumplido.
1.215.3
यथैव कृष्णोक्तवती पुरस्ता-
न्नैकान्पतीन्मे भगवान्ददातु।
स चाप्येवं वरमित्यब्रवीत्तां ।
देवो हि वेत्ता परमं यदत्र ॥ १.२१५.३ ॥
Tal como Kṛṣṇā (Draupadī) dijo antes, que el bienaventurado no me diera un solo esposo, así también él le concedió ese don. Solo el dios conoce lo supremo en este caso.
1.215.4
यदि चैवं विहितः शङ्करेण ।
धर्मोऽधर्मो वा नात्र ममापराधः।
गृह्णन्त्विमे विधितत्पाणिमस्या ।
यथोपजोषं विहितैषां हि कृष्णा ॥ १.२१५.४ ॥
Si así lo ha dispuesto Śaṅkara, sea dharma o adharma, la falta no es mía. Que estos tomen su mano según el rito; que Kṛṣṇā esté contenta como está dispuesto para todos ellos.
1.215.5
नायं विधिर्मानुषाणां विवाहे ।
देवा ह्येते द्रौपदी चापि लक्ष्मीः।
प्राक्कर्मणः सुकृतात्पाण्डवानां ।
पञ्चानां भार्या देवदेवप्रसादात् ॥ १.२१५.५ ॥
Este no es el rito del matrimonio para los seres humanos; estos son dioses, y Draupadī también es Lakṣmī. Por las buenas acciones previas de los Pāṇḍavas, por la gracia del dios de los dioses, se convirtió en esposa de los cinco.
1.215.6
तेषामेवायं विहितः स्याद्विवाहो ।
यथा ह्येष द्रौपदीपाण्डवानाम्।
अन्येषां नृणां योषितां च ।
न धर्मः स्यान्मानवोक्तो नरेन्द्र ॥ १.२१५.६ ॥
Este matrimonio estaría prescrito solo para ellos, como lo es para Draupadī y los Pāṇḍavas. Para otros hombres y mujeres, oh señor de los hombres, no es el dharma declarado en la ley de Manu.
1.215.7
तत आजग्मतुस्तत्र तौ व्यासद्रुपदावुभौ ।
कुन्ती सपुत्रा यत्रास्ते धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः।
ततो द्वैपायनः कृष्णो युधिष्ठिरमथागमत् ॥ १.२१५.७ ॥
Entonces ambos, Vyāsa y Drupada, llegaron al lugar donde estaban Kuntī con sus hijos, y Dhṛṣṭadyumna y el hijo de Pṛṣata. Entonces Dvaipāyana Kṛṣṇa llegó hasta Yudhiṣṭhira.
1.215.8
ततोऽब्रवीद्भगवान्धर्मराज-
मद्यैव पुण्येऽहनि पाण्डवेय।
पुण्ये पुष्ये योगमुपैति चन्द्रमाः ।
पाणिं कृष्णायास्त्वं गृहाणाद्य पूर्वं ॥ १.२१५.८ ॥
Entonces el venerable habló al rey del dharma: Oh hijo de Pāṇḍu, hoy mismo, en este día auspicioso, cuando la luna entra en conjunción con Puṣya, primero debes tomar la mano de Kṛṣṇā.
1.215.9
एवमुक्त्वा धर्मराजं भीमादीनप्यभाषत ॥ १.२१५.९ ॥
Habiendo hablado así al rey del dharma, habló también a Bhīma y a los demás.
1.215.10
क्रमेण पुरुषव्याघ्राः पाणिं गृह्णन्तु पाणिभिः ।
एवमेव मया सर्वं दृष्टमेतत्पुराऽनघाः ॥ १.२१५.१० ॥
Oh tigres entre los hombres, tomen la mano por turno, cada uno con su mano. Oh sin pecado, todo esto lo he visto antes exactamente así.
1.215.11
ततो राजा यज्ञसेनः सपुत्रो ।
जन्यार्थणुक्तं बहु तत्तदग्र्यम्।
समर्थयामास महानुभावो ।
हृष्टः सपुत्रः सहबन्धुवर्गः।
समानयामास सुतां च कृष्णा-
माप्लाव्य रत्नैर्बहुभिर्विभूष्य ॥ १.२१५.११ ॥
Entonces el rey Yajñasena, junto con sus hijos, proveyó por completo todo lo más selecto que se había pedido para el lado del novio. Aquel magnánimo, complacido, con sus hijos y su círculo de parientes, bañó a su hija Kṛṣṇā, la adornó con muchas joyas y la trajo.
1.215.12
ततस्तु सर्वे सुहृदो नृपस्य ।
समाजग्मुः सहिता मन्त्रिणश्च।
द्रष्टुं विवाहं परमप्रतीता ।
द्विजाश्च पौराश्च यथाप्रधानाः ॥ १.२१५.१२ ॥
Entonces todos los amigos del rey, junto con sus consejeros, se reunieron, muy complacidos por ver la boda; y los brahmanes y ciudadanos también acudieron, cada uno según su rango.
1.215.13
ततोऽस्य वेश्माग्र्यजनोपशोभितं ।
विस्तीर्णपद्मोत्पलभूषिताजिरम्।
बलौघरत्नौघविचित्रमाबभौ ।
नभो यथा निर्मलतारकान्वितम् ॥ १.२१५.१३ ॥
Entonces su palacio, adornado con sus más distinguidas personas, con el patio engalanado de amplios lotos y nenúfares, variado con multitudes de tropas y montones de joyas, brilló como el cielo lleno de estrellas claras.
1.215.14
ततस्तु ते कौरवराजपुत्रा ।
विभूषिताः कुण्डलिनो युवानः।
महार्हवस्त्राम्बरचन्दनोक्षिताः ।
कृताभिषेकाः कृतमङ्गलक्रियाः ॥ १.२१५.१४ ॥
Entonces aquellos hijos del rey Kaurava, jóvenes con pendientes, adornados, rociados de sándalo y vestidos con costosas prendas y mantos, habiéndose bañado ritualmente y cumplido los ritos auspiciosos, estaban listos.
1.215.15
पुरोहितेनाग्निसमानवर्चसा ।
सहैव धौम्येन यताविधि प्रभो।
क्रमेण सर्वे विविशुस्ततः सदो ।
महर्षभा गोष्ठमिवाभिनन्दिनः ॥ १.२१५.१५ ॥
Con el sacerdote Dhaumya, resplandeciente como el fuego, oh señor, todos entraron en la sala de asamblea en orden, según la regla, como toros alegres que entran en un establo, aquellos toros entre los grandes sabios.
1.215.16
ततः समाधाय स वेदपरागो ।
जुहाव मन्त्रैर्ज्वलितं हुताशनम्।
युधिष्ठिरं चाप्युपनीय मन्त्रवि-
न्नियोजयामास सहैव कृष्णया ॥ १.२१५.१६ ॥
Entonces el maestro de los Vedas, tras concentrarse, ofreció oblaciones con mantras al fuego ardiente; y el conocedor de los mantras, acercando a Yudhiṣṭhira, lo unió con Kṛṣṇā.
1.215.17
प्रदक्षिणं तौ प्रगृहीतपाणी ।
समानयामास स वेदपरागः।
विप्रांश्च संतर्प्य युधिष्ठिरो धनै-
र्गोभिश्च रत्नैर्विविधैश्च पूर्वम् ॥ १.२१५.१७ ॥
El maestro de los Vedas, tomando las manos de los dos, los hizo dar la vuelta ritual; y Yudhiṣṭhira primero satisfizo a los brahmanes con riquezas, vacas y diversas joyas.
1.215.18
तदा स राजा द्रुपदस्य पुत्रिका-
पाणिं प्रजग्राह हुताशनाग्रतः।
धौम्येन मन्त्रैर्विधिवद्भुतेऽग्नौ ।
सहाग्निकल्पैर्ऋषिभिः समेत्य ॥ १.२१५.१८ ॥
Entonces aquel rey tomó la mano de la hija de Drupada ante el fuego; Dhaumya, con mantras y según la regla, en el fuego encendido, reunido con sabios semejantes al fuego, lo realizó.
1.215.19
ततोऽन्तरिक्षात्कुसुमानि पेतु-
र्ववौ च वायुः सुमनोज्ञगन्धः।
ततोऽभ्यनुज्ञाप्य समाजशोभितं ।
युधिष्ठिरं राजपुरोहितस्तदा ॥ १.२१५.१९ ॥
Entonces cayeron flores del cielo y sopló un viento de agradable fragancia; luego el sacerdote real, tras despedirse, concedió su aprobación a Yudhiṣṭhira, adornado por la asamblea.
1.215.20
विप्रांश्च सर्वान्सुहृदश्च राज्ञः ।
समेत्य राजानमदीनसत्वम्।
जगाद भूयोऽपि महानुभावो ।
वचोऽर्थयुक्तं मनुजेश्वरं तम् ॥ १.२१५.२० ॥
Entonces, habiéndose reunido con todos los brahmanes y los amigos del rey, aquel de gran ánimo e intrépido espíritu volvió a dirigir palabras llenas de sentido al señor de los hombres.
1.215.21
गृह्णन्त्वथान्ये नरदेवकन्या-
पाणिं यथावन्नरदेवपुत्राः।
तमभ्यनन्दद्द्रुपदस्तथा द्विजं ।
तथा कुरुष्वेति तमादिदेश ॥ १.२१५.२१ ॥
Ahora que los demás príncipes tomen debidamente la mano de las hijas de los reyes. Drupada recibió con honor a aquel dvija y le dijo: 'Hazlo así', y de este modo le ordenó.
1.215.22
पुरोहितस्यानुमतेन राज्ञ-
स्ते राजपुत्रा मुदिता बभूवुः।
क्रमेण चान्ये च नराधिपात्मजा ।
वरस्त्रियास्ते जगृहुः करं तदा ॥ १.२१५.२२ ॥
Con el consentimiento del rey y la aprobación del sacerdote de la casa, aquellos príncipes se alegraron. Y, por orden, los demás hijos de señores de hombres tomaron entonces las manos de aquellas excelentes mujeres.
1.215.23
अहन्यहन्युत्तमरूपधारिणो ।
महारथाः कौरववंशवर्धनाः ॥ १.२१५.२३ ॥
Día tras día, los grandes guerreros en carros, portadores de hermosas formas, acrecentadores del linaje kuru.
1.215.24
इदं च तत्राद्भुतरूपमुत्तमं ।
जगाद देवर्षिरतीतमानुषम्।
महानुभावा किल सा सुमध्यमा ।
बभूव कन्यैव गते गतेऽहनि ॥ १.२१५.२४ ॥
Allí el sabio divino, que trascendía lo humano, habló de esta forma maravillosa y excelente. Aquella de esbelta cintura, de gran poder, seguía siendo doncella a medida que pasaban los días.
1.215.25
पतिश्वशुरता ज्येष्ठे पतिदेवरताऽनुजे ।
मध्यमेषु च पाञ्चाल्यास्त्रितयं त्रितयं त्रिषु ॥ १.२१५.२५ ॥
Para el mayor, la relación es de esposo y suegro; para el menor, de esposo y cuñado; entre los del medio, las relaciones de la princesa de Pāñcāla son triples para cada uno de los tres.
1.215.26
कृते विवाहे द्रुपदो धनं ददौ ।
महारथेभ्यो बहुरूपमुत्तमम्।
शतं रथानां वरहेममालिनां ।
चतुर्युजां हेमखलीनमालिनाम् ॥ १.२१५.२६ ॥
Concluido el matrimonio, Drupada dio a los grandes guerreros riquezas de muchas clases y excelentes: cien carros adornados con guirnaldas de oro, uncidos a cuatro caballos, con guirnaldas de riendas doradas.
1.215.27
शतं गजानामपि पद्मिनां तथा ।
शतं गिरिणामिव हेमशृङ्गिणाम्।
तथैव दासीशतमग्र्ययौवनं ।
महार्हवेषाभरणाम्बरस्रजम् ॥ १.२१५.२७ ॥
Y cien elefantes con marcas de loto, como cien montañas de cumbres doradas; asimismo cien sirvientas de excelente juventud, adornadas con vestidos preciosos, joyas, ropas y guirnaldas.
1.215.28
पृथक्पृथग्दिव्यदृशां पुनर्ददौ ।
तदा धनं सौमकिरग्निसाक्षिकम्।
तथैव वस्त्राणि विभूषणानि ।
प्रभावयुक्तानि महानुभावः ॥ १.२१५.२८ ॥
Luego, a los Pāṇḍavas de visión divina, uno por uno, Drupada, hijo de Somaka, dio riquezas con el fuego como testigo; asimismo aquel magnánimo dio vestidos y adornos dotados de esplendor.
1.215.29
कृते विवाहे च ततस्तु पाण्डवाः ।
प्रभूतरत्नामुपलभ्य तां श्रियम्।
विजह्रुरिन्द्रप्रतिमा महाबलाः ।
पुरे तु पाञ्चालनृपस्य तस्य ह ॥ १.२१५.२९ ॥
Consumado el matrimonio, los Pāṇḍavas, poderosos como Indra, habiendo obtenido aquella abundancia de joyas y esplendor, se deleitaban en la ciudad del rey de los Pañcālas.