మహాభారతం · అధ్యాయం 1.215
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.215.1
अश्रुत्वैवं वचनं ते महर्षे ।
मया पूर्वं यतितं संविधातुम्।
न वै शक्यं विहितस्यापयानं ।
तदेवेदमुपपन्नं विधानम् ॥ १.२१५.१ ॥
మహర్షీ, మీ ఈ మాట వినకముందే నేను దానిని మార్చడానికి ప్రయత్నించాను; కానీ విధించబడినదాన్ని తప్పించడం సాధ్యం కాదు. అదే ఇప్పుడు ఈ విధిగా సంభవించింది.
1.215.2
दिष्टस्य ग्रन्थिरनिवर्तनीयः ।
स्वकर्मणा विहितं तेन किंचित्।
कृतं निमित्तमिह नैकहेतो-
स्तदेवेदमुपन्नं विधानम् ॥ १.२१५.२ ॥
విధి యొక్క ముడి తప్పించుకోలేనిది. తన కర్మవల్ల విధించబడినది, ఇక్కడ అనేక కారణాలలో ఒకటిగా నిలిచినది, అదే ఈ విధానంగా సంభవించింది.
1.215.3
यथैव कृष्णोक्तवती पुरस्ता-
न्नैकान्पतीन्मे भगवान्ददातु।
स चाप्येवं वरमित्यब्रवीत्तां ।
देवो हि वेत्ता परमं यदत्र ॥ १.२१५.३ ॥
కృష్ణ (ద్రౌపది) పూర్వం చెప్పినట్లు, భగవంతుడు నాకు ఒక్క భర్తనే ఇవ్వకూడదు అని; ఆయన కూడా ఆమెకు ఆ వరాన్ని ఇలాగే ఇచ్చాడు. ఇక్కడ పరమమైనది ఏమిటో తెలిసినవాడు దేవుడే.
1.215.4
यदि चैवं विहितः शङ्करेण ।
धर्मोऽधर्मो वा नात्र ममापराधः।
गृह्णन्त्विमे विधितत्पाणिमस्या ।
यथोपजोषं विहितैषां हि कृष्णा ॥ १.२१५.४ ॥
శంకరుడు ఇలా విధించినట్లైతే, అది ధర్మమైనా అధర్మమైనా, ఇందులో నా తప్పు లేదు. వీరు విధానప్రకారం ఆమె చేతిని స్వీకరించనివ్వండి; కృష్ణ వీరందరికీ విధించబడినట్లు సుఖంగా ఉండనివ్వండి.
1.215.5
नायं विधिर्मानुषाणां विवाहे ।
देवा ह्येते द्रौपदी चापि लक्ष्मीः।
प्राक्कर्मणः सुकृतात्पाण्डवानां ।
पञ्चानां भार्या देवदेवप्रसादात् ॥ १.२१५.५ ॥
ఇది మనుషుల వివాహ విధానం కాదు; వీరంతా దేవతలు, ద్రౌపది కూడా లక్ష్మియే. పూర్వకర్మ పుణ్యఫలంగా, దేవదేవుని అనుగ్రహంతో, ఈ ఐదుగురు పాండవులకు ఆమె భార్యయైంది.
1.215.6
तेषामेवायं विहितः स्याद्विवाहो ।
यथा ह्येष द्रौपदीपाण्डवानाम्।
अन्येषां नृणां योषितां च ।
न धर्मः स्यान्मानवोक्तो नरेन्द्र ॥ १.२१५.६ ॥
ఇది వారికే విధించబడిన వివాహం; ద్రౌపదీ పాండవులకు వలె. ఇతర మనుషులకు, స్త్రీలకు, ఓ నరేంద్రా, మానవ ధర్మంలో చెప్పిన ధర్మం ఇది కాదు.
1.215.7
तत आजग्मतुस्तत्र तौ व्यासद्रुपदावुभौ ।
कुन्ती सपुत्रा यत्रास्ते धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः।
ततो द्वैपायनः कृष्णो युधिष्ठिरमथागमत् ॥ १.२१५.७ ॥
అప్పుడు వ్యాస, ద్రుపదులిద్దరూ, కుంతి తన కుమారులతో ఉన్న చోటికి, ధృష్టద్యుమ్నుడు, పార్షతుడు ఉన్న చోటికి వచ్చారు. తరువాత ద్వైపాయనుడు కృష్ణుడు యుధిష్ఠిరుని వద్దకు వచ్చాడు.
1.215.8
ततोऽब्रवीद्भगवान्धर्मराज-
मद्यैव पुण्येऽहनि पाण्डवेय।
पुण्ये पुष्ये योगमुपैति चन्द्रमाः ।
पाणिं कृष्णायास्त्वं गृहाणाद्य पूर्वं ॥ १.२१५.८ ॥
అప్పుడు భగవంతుడు ధర్మరాజుతో ఇలా అన్నాడు: ఓ పాండవుడా, ఈ రోజే, పవిత్రమైన ఈ దినాన, చంద్రుడు పుష్య నక్షత్రంతో కలిసే వేళ, నీవు మొదట కృష్ణ చేయి పట్టుకో.
1.215.9
एवमुक्त्वा धर्मराजं भीमादीनप्यभाषत ॥ १.२१५.९ ॥
ధర్మరాజుతో ఇలా చెప్పి, భీముడు మొదలైనవారితో కూడా మాట్లాడాడు.
1.215.10
क्रमेण पुरुषव्याघ्राः पाणिं गृह्णन्तु पाणिभिः ।
एवमेव मया सर्वं दृष्टमेतत्पुराऽनघाः ॥ १.२१५.१० ॥
ఓ పురుషవ్యాఘ్రులారా, క్రమంగా చేతితో చేయి పట్టుకోండి. ఓ పాపరహితులారా, ఇదంతా గతంలో నేను ఇలాగే చూశాను.
1.215.11
ततो राजा यज्ञसेनः सपुत्रो ।
जन्यार्थणुक्तं बहु तत्तदग्र्यम्।
समर्थयामास महानुभावो ।
हृष्टः सपुत्रः सहबन्धुवर्गः।
समानयामास सुतां च कृष्णा-
माप्लाव्य रत्नैर्बहुभिर्विभूष्य ॥ १.२१५.११ ॥
అప్పుడు రాజు యజ్ఞసేనుడు తన కుమారులతో కలిసి, వరుని పక్షానికి చెప్పబడిన అన్ని శ్రేష్ఠ వస్తువులను పూర్తిగా సమకూర్చాడు. ఆ మహానుభావుడు సంతోషంతో, కుమారులు మరియు బంధువర్గంతో కలిసి, కుమార్తె కృష్ణను స్నానం చేయించి అనేక రత్నాలతో అలంకరించి తీసుకువచ్చాడు.
1.215.12
ततस्तु सर्वे सुहृदो नृपस्य ।
समाजग्मुः सहिता मन्त्रिणश्च।
द्रष्टुं विवाहं परमप्रतीता ।
द्विजाश्च पौराश्च यथाप्रधानाः ॥ १.२१५.१२ ॥
అప్పుడు రాజు యొక్క మిత్రులందరూ, మంత్రులతో కలిసి, వివాహాన్ని చూడటానికి అత్యంత సంతోషంతో సమకూడారు; బ్రాహ్మణులు, పౌరులు కూడా తమ తమ ప్రాధాన్యం ప్రకారం వచ్చారు.
1.215.13
ततोऽस्य वेश्माग्र्यजनोपशोभितं ।
विस्तीर्णपद्मोत्पलभूषिताजिरम्।
बलौघरत्नौघविचित्रमाबभौ ।
नभो यथा निर्मलतारकान्वितम् ॥ १.२१५.१३ ॥
అప్పుడు అతని భవనం, శ్రేష్ఠ జనులతో అలంకరించబడి, విశాలమైన తామరలు మరియు కలువలతో అలంకరించిన ప్రాంగణంతో, సైన్యసమూహాలు మరియు రత్నరాశులతో విచిత్రమై, నిర్మల నక్షత్రాలతో నిండిన ఆకాశంలా ప్రకాశించింది.
1.215.14
ततस्तु ते कौरवराजपुत्रा ।
विभूषिताः कुण्डलिनो युवानः।
महार्हवस्त्राम्बरचन्दनोक्षिताः ।
कृताभिषेकाः कृतमङ्गलक्रियाः ॥ १.२१५.१४ ॥
అప్పుడు ఆ కౌరవ రాజు కుమారులు, కుండలాలు ధరించిన యువకులు, అలంకరించుకొని, విలువైన వస్త్రాలు, గంధంతో అభిషిక్తులై, అభిషేకం చేయించుకొని, శుభకార్యాలను పూర్తిచేసుకొని ఉన్నారు.
1.215.15
पुरोहितेनाग्निसमानवर्चसा ।
सहैव धौम्येन यताविधि प्रभो।
क्रमेण सर्वे विविशुस्ततः सदो ।
महर्षभा गोष्ठमिवाभिनन्दिनः ॥ १.२१५.१५ ॥
అగ్నితో సమానమైన తేజస్సుగల పురోహితుడు ధౌమ్యునితో కలిసి, ఓ ప్రభూ, విధి ప్రకారం క్రమంగా వారందరూ ఆ సభలోకి ప్రవేశించారు; ఆనందంతో ఉన్న ఎద్దులు గోశాలలోకి వెళ్లినట్లు ఆ మహర్షభులు వెళ్లారు.
1.215.16
ततः समाधाय स वेदपरागो ।
जुहाव मन्त्रैर्ज्वलितं हुताशनम्।
युधिष्ठिरं चाप्युपनीय मन्त्रवि-
न्नियोजयामास सहैव कृष्णया ॥ १.२१५.१६ ॥
అప్పుడు వేదపారంగతుడు మనస్సును నిలిపి, మంత్రాలతో ప్రజ్వలిస్తున్న అగ్నిలో ఆహుతులు ఇచ్చాడు; యుధిష్ఠిరుని కూడా దగ్గరకు తెచ్చి, మంత్రజ్ఞుడు కృష్ణతో కలిసి అతనిని నియమించాడు.
1.215.17
प्रदक्षिणं तौ प्रगृहीतपाणी ।
समानयामास स वेदपरागः।
विप्रांश्च संतर्प्य युधिष्ठिरो धनै-
र्गोभिश्च रत्नैर्विविधैश्च पूर्वम् ॥ १.२१५.१७ ॥
వేదపారంగతుడు వారిద్దరి చేతులు పట్టుకొని ప్రదక్షిణం చేయించాడు; యుధిష్ఠిరుడు మొదట బ్రాహ్మణులను ధనంతో, గోవులతో, వివిధ రత్నాలతో సంతృప్తిపరచాడు.
1.215.18
तदा स राजा द्रुपदस्य पुत्रिका-
पाणिं प्रजग्राह हुताशनाग्रतः।
धौम्येन मन्त्रैर्विधिवद्भुतेऽग्नौ ।
सहाग्निकल्पैर्ऋषिभिः समेत्य ॥ १.२१५.१८ ॥
అప్పుడు ఆ రాజు ద్రుపదుని కుమార్తె చేయిని అగ్ని ముందు పట్టుకున్నాడు; ధౌమ్యుడు మంత్రాలతో విధి ప్రకారం రగిలిన అగ్నిలో, అగ్నితుల్య ఋషులతో కలిసి ఈ క్రియ చేశాడు.
1.215.19
ततोऽन्तरिक्षात्कुसुमानि पेतु-
र्ववौ च वायुः सुमनोज्ञगन्धः।
ततोऽभ्यनुज्ञाप्य समाजशोभितं ।
युधिष्ठिरं राजपुरोहितस्तदा ॥ १.२१५.१९ ॥
అప్పుడు ఆకాశం నుంచి పూలు రాలాయి; మనోహరమైన సుగంధంతో గాలి వీచింది; తరువాత రాజపురోహితుడు సభతో శోభిస్తున్న యుధిష్ఠిరుని అనుమతి తీసుకున్నాడు.
1.215.20
विप्रांश्च सर्वान्सुहृदश्च राज्ञः ।
समेत्य राजानमदीनसत्वम्।
जगाद भूयोऽपि महानुभावो ।
वचोऽर्थयुक्तं मनुजेश्वरं तम् ॥ १.२१५.२० ॥
తర్వాత బ్రాహ్మణులను, రాజు స్నేహితులందరినీ కలుసుకొని, ధైర్యం చెదరని ఆ మహానుభావుడు ఆ నరాధిపతికి అర్థవంతమైన మాటలను మళ్లీ చెప్పాడు.
1.215.21
गृह्णन्त्वथान्ये नरदेवकन्या-
पाणिं यथावन्नरदेवपुत्राः।
तमभ्यनन्दद्द्रुपदस्तथा द्विजं ।
तथा कुरुष्वेति तमादिदेश ॥ १.२१५.२१ ॥
ఇప్పుడు మిగిలిన రాజకుమారులు కూడా రాజకన్యల చేతిని యథావిధిగా గ్రహించనివ్వండి. ద్రుపదుడు ఆ ద్విజుడిని స్వాగతించి, 'అలాగే చేయి' అని ఆజ్ఞాపించాడు.
1.215.22
पुरोहितस्यानुमतेन राज्ञ-
स्ते राजपुत्रा मुदिता बभूवुः।
क्रमेण चान्ये च नराधिपात्मजा ।
वरस्त्रियास्ते जगृहुः करं तदा ॥ १.२१५.२२ ॥
రాజు అనుమతితో, పురోహితుని సమ్మతితో ఆ రాజకుమారులు ఆనందించారు. క్రమంగా ఇతర నరాధిపుల పుత్రులు కూడా ఆ ఉత్తమ స్త్రీల చేతులను అప్పుడు గ్రహించారు.
1.215.23
अहन्यहन्युत्तमरूपधारिणो ।
महारथाः कौरववंशवर्धनाः ॥ १.२१५.२३ ॥
రోజురోజుకూ ఉత్తమ రూపంతో ఉన్న, కౌరవ వంశాన్ని వర్ధిల్లజేసే మహారథులు.
1.215.24
इदं च तत्राद्भुतरूपमुत्तमं ।
जगाद देवर्षिरतीतमानुषम्।
महानुभावा किल सा सुमध्यमा ।
बभूव कन्यैव गते गतेऽहनि ॥ १.२१५.२४ ॥
అక్కడ ఈ అద్భుతమైన ఉత్తమ రూపాన్ని గురించి, మానవాతీతుడైన దేవర్షి చెప్పాడు. ఆ సన్నని నడుము గల మహానుభావురాలు, రోజులు గడిచినా కన్యగానే ఉండిపోయింది.
1.215.25
पतिश्वशुरता ज्येष्ठे पतिदेवरताऽनुजे ।
मध्यमेषु च पाञ्चाल्यास्त्रितयं त्रितयं त्रिषु ॥ १.२१५.२५ ॥
పెద్దవానికి భర్త మరియు మామగారు, చిన్నవానికి భర్త మరియు మరిది; మధ్యముల విషయంలో పాంచాలి సంబంధాలు మూడు విధాలుగా ఉంటాయి.
1.215.26
कृते विवाहे द्रुपदो धनं ददौ ।
महारथेभ्यो बहुरूपमुत्तमम्।
शतं रथानां वरहेममालिनां ।
चतुर्युजां हेमखलीनमालिनाम् ॥ १.२१५.२६ ॥
వివాహం పూర్తయ్యాక ద్రుపదుడు మహారథులకు అనేక రకాల ఉత్తమ ధనాన్ని ఇచ్చాడు — బంగారు మాలలతో అలంకరించిన, నాలుగు గుర్రాలు కట్టిన, బంగారు కళ్ళెం మాలలు గల వందరథాలు.
1.215.27
शतं गजानामपि पद्मिनां तथा ।
शतं गिरिणामिव हेमशृङ्गिणाम्।
तथैव दासीशतमग्र्ययौवनं ।
महार्हवेषाभरणाम्बरस्रजम् ॥ १.२१५.२७ ॥
పద్మచిహ్నాలు గల వందగజాలు, బంగారు శిఖరాల వందపర్వతాల వలె; అలాగే ఉత్తమ యౌవనం గల వందమంది దాసీలు, విలువైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, వస్త్రాలు, మాలలతో.
1.215.28
पृथक्पृथग्दिव्यदृशां पुनर्ददौ ।
तदा धनं सौमकिरग्निसाक्षिकम्।
तथैव वस्त्राणि विभूषणानि ।
प्रभावयुक्तानि महानुभावः ॥ १.२१५.२८ ॥
తరువాత దివ్యదృష్టి గల పాండవులకు ఒక్కొక్కరికి, అగ్నిసాక్షిగా, సౌమకుడైన ద్రుపదుడు ధనాన్ని ఇచ్చాడు; అలాగే ప్రభావవంతమైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలను ఆ మహానుభావుడు ఇచ్చాడు.
1.215.29
कृते विवाहे च ततस्तु पाण्डवाः ।
प्रभूतरत्नामुपलभ्य तां श्रियम्।
विजह्रुरिन्द्रप्रतिमा महाबलाः ।
पुरे तु पाञ्चालनृपस्य तस्य ह ॥ १.२१५.२९ ॥
వివాహం పూర్తయ్యాక ఇంద్రునితో సమానులైన మహాబలులైన పాండవులు, అపారమైన రత్నసంపదను పొంది, పాంచాల రాజు నగరంలో ఆనందంగా విహరించారు.