Mahābhārata · Adhyāya 1.215
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.215.1
अश्रुत्वैवं वचनं ते महर्षे ।
मया पूर्वं यतितं संविधातुम्।
न वै शक्यं विहितस्यापयानं ।
तदेवेदमुपपन्नं विधानम् ॥ १.२१५.१ ॥
Ohne deine Worte gehört zu haben, großer Seher, habe ich zuvor versucht, es anders einzurichten; doch was bestimmt ist, lässt sich nicht umkehren. Eben diese Bestimmung ist eingetreten.
1.215.2
दिष्टस्य ग्रन्थिरनिवर्तनीयः ।
स्वकर्मणा विहितं तेन किंचित्।
कृतं निमित्तमिह नैकहेतो-
स्तदेवेदमुपन्नं विधानम् ॥ १.२१५.२ ॥
Der Knoten des Schicksals ist nicht zu lösen. Was durch die eigene Tat bestimmt war und hier eine Ursache unter vielen wurde, eben diese Bestimmung ist eingetreten.
1.215.3
यथैव कृष्णोक्तवती पुरस्ता-
न्नैकान्पतीन्मे भगवान्ददातु।
स चाप्येवं वरमित्यब्रवीत्तां ।
देवो हि वेत्ता परमं यदत्र ॥ १.२१५.३ ॥
So wie Kṛṣṇā (Draupadī) zuvor sagte, der Erhabene möge mir nicht nur einen Gatten geben, so gewährte auch er ihr diese Gabe. Der Gott allein kennt, was hier das Höchste ist.
1.215.4
यदि चैवं विहितः शङ्करेण ।
धर्मोऽधर्मो वा नात्र ममापराधः।
गृह्णन्त्विमे विधितत्पाणिमस्या ।
यथोपजोषं विहितैषां हि कृष्णा ॥ १.२१५.४ ॥
Wenn Śaṅkara es so bestimmt hat, sei es Dharma oder Adharma, so trifft mich keine Schuld. Mögen diese ihre Hand gemäß der Vorschrift nehmen; möge Kṛṣṇā glücklich sein, wie es für sie alle bestimmt ist.
1.215.5
नायं विधिर्मानुषाणां विवाहे ।
देवा ह्येते द्रौपदी चापि लक्ष्मीः।
प्राक्कर्मणः सुकृतात्पाण्डवानां ।
पञ्चानां भार्या देवदेवप्रसादात् ॥ १.२१५.५ ॥
Dies ist nicht die Ehe-Ordnung für Menschen; diese sind Götter, und auch Draupadī ist Lakṣmī. Durch die früheren guten Taten der Pāṇḍavas, durch die Gnade des Gottes der Götter, wurde sie die Gattin der fünf.
1.215.6
तेषामेवायं विहितः स्याद्विवाहो ।
यथा ह्येष द्रौपदीपाण्डवानाम्।
अन्येषां नृणां योषितां च ।
न धर्मः स्यान्मानवोक्तो नरेन्द्र ॥ १.२१५.६ ॥
Diese Ehe wäre nur für sie vorgeschrieben, wie für Draupadī und die Pāṇḍavas. Für andere Männer und Frauen, o Herr der Menschen, ist es nicht das im Mānava-Gesetz verkündete Dharma.
1.215.7
तत आजग्मतुस्तत्र तौ व्यासद्रुपदावुभौ ।
कुन्ती सपुत्रा यत्रास्ते धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः।
ततो द्वैपायनः कृष्णो युधिष्ठिरमथागमत् ॥ १.२१५.७ ॥
Da kamen die beiden, Vyāsa und Drupada, dorthin, wo Kuntī mit ihren Söhnen war und wo Dhṛṣṭadyumna und der Sohn des Pṛṣata waren. Dann kam Dvaipāyana Kṛṣṇa zu Yudhiṣṭhira.
1.215.8
ततोऽब्रवीद्भगवान्धर्मराज-
मद्यैव पुण्येऽहनि पाण्डवेय।
पुण्ये पुष्ये योगमुपैति चन्द्रमाः ।
पाणिं कृष्णायास्त्वं गृहाणाद्य पूर्वं ॥ १.२१५.८ ॥
Da sprach der Erhabene zum König des Dharma: O Sohn des Pāṇḍu, heute schon, an diesem glückverheißenden Tag, wenn der Mond in Konjunktion mit Puṣya tritt, nimm zuerst die Hand Kṛṣṇās.
1.215.9
एवमुक्त्वा धर्मराजं भीमादीनप्यभाषत ॥ १.२१५.९ ॥
Nachdem er so zum König des Dharma gesprochen hatte, sprach er auch zu Bhīma und den anderen.
1.215.10
क्रमेण पुरुषव्याघ्राः पाणिं गृह्णन्तु पाणिभिः ।
एवमेव मया सर्वं दृष्टमेतत्पुराऽनघाः ॥ १.२१५.१० ॥
O Tiger unter den Menschen, mögen sie der Reihe nach die Hand nehmen, jeder mit seiner Hand. O Sündenlose, all dies habe ich schon früher genau so gesehen.
1.215.11
ततो राजा यज्ञसेनः सपुत्रो ।
जन्यार्थणुक्तं बहु तत्तदग्र्यम्।
समर्थयामास महानुभावो ।
हृष्टः सपुत्रः सहबन्धुवर्गः।
समानयामास सुतां च कृष्णा-
माप्लाव्य रत्नैर्बहुभिर्विभूष्य ॥ १.२१५.११ ॥
Darauf versorgte König Yajñasena zusammen mit seinen Söhnen vollständig alles Erlesene, was für die Seite des Bräutigams verlangt worden war. Jener Hochgesinnte, erfreut, mit seinen Söhnen und dem Kreis seiner Verwandten, badete seine Tochter Kṛṣṇā, schmückte sie mit vielen Juwelen und führte sie herein.
1.215.12
ततस्तु सर्वे सुहृदो नृपस्य ।
समाजग्मुः सहिता मन्त्रिणश्च।
द्रष्टुं विवाहं परमप्रतीता ।
द्विजाश्च पौराश्च यथाप्रधानाः ॥ १.२१५.१२ ॥
Darauf versammelten sich alle Freunde des Königs zusammen mit seinen Ratgebern, hocherfreut, die Hochzeit zu sehen; und auch die Brahmanen und Bürger kamen, jeder seinem Rang gemäß.
1.215.13
ततोऽस्य वेश्माग्र्यजनोपशोभितं ।
विस्तीर्णपद्मोत्पलभूषिताजिरम्।
बलौघरत्नौघविचित्रमाबभौ ।
नभो यथा निर्मलतारकान्वितम् ॥ १.२१५.१३ ॥
Da strahlte sein Palast, geschmückt mit seinen vornehmsten Bewohnern, sein Hof geschmückt mit weiten Lotussen und Seerosen, bunt durch Scharen von Truppen und Haufen von Juwelen, wie der mit klaren Sternen erfüllte Himmel.
1.215.14
ततस्तु ते कौरवराजपुत्रा ।
विभूषिताः कुण्डलिनो युवानः।
महार्हवस्त्राम्बरचन्दनोक्षिताः ।
कृताभिषेकाः कृतमङ्गलक्रियाः ॥ १.२१५.१४ ॥
Da waren jene Söhne des Kaurava-Königs bereit, junge Männer mit Ohrringen, geschmückt, mit Sandelholz besprengt und in kostbare Gewänder und Stoffe gekleidet, nachdem sie das rituelle Bad genommen und die glücklichen Riten vollzogen hatten.
1.215.15
पुरोहितेनाग्निसमानवर्चसा ।
सहैव धौम्येन यताविधि प्रभो।
क्रमेण सर्वे विविशुस्ततः सदो ।
महर्षभा गोष्ठमिवाभिनन्दिनः ॥ १.२१५.१५ ॥
Mit dem Priester Dhaumya, strahlend wie das Feuer, o Herr, traten sie alle der Reihe nach gemäß der Vorschrift in die Versammlungshalle ein, wie frohe Stiere in einen Stall, jene Stiere unter den großen Weisen.
1.215.16
ततः समाधाय स वेदपरागो ।
जुहाव मन्त्रैर्ज्वलितं हुताशनम्।
युधिष्ठिरं चाप्युपनीय मन्त्रवि-
न्नियोजयामास सहैव कृष्णया ॥ १.२१५.१६ ॥
Dann brachte der Meister der Veden, nachdem er sich gesammelt hatte, mit Mantras Opfergaben in das lodernde Feuer dar; und der Kenner der Mantras, Yudhiṣṭhira herangeführt, verband ihn mit Kṛṣṇā.
1.215.17
प्रदक्षिणं तौ प्रगृहीतपाणी ।
समानयामास स वेदपरागः।
विप्रांश्च संतर्प्य युधिष्ठिरो धनै-
र्गोभिश्च रत्नैर्विविधैश्च पूर्वम् ॥ १.२१५.१७ ॥
Der Meister der Veden nahm die Hände der beiden und ließ sie rituell umschreiten; und Yudhiṣṭhira beschenkte zuerst die Brahmanen mit Reichtum, Kühen und verschiedenen Juwelen.
1.215.18
तदा स राजा द्रुपदस्य पुत्रिका-
पाणिं प्रजग्राह हुताशनाग्रतः।
धौम्येन मन्त्रैर्विधिवद्भुतेऽग्नौ ।
सहाग्निकल्पैर्ऋषिभिः समेत्य ॥ १.२१५.१८ ॥
Da ergriff jener König die Hand der Tochter Drupadas vor dem Feuer; Dhaumya vollzog es mit Mantras und gemäß der Vorschrift im entfachten Feuer, zusammen mit feuergleichen Weisen.
1.215.19
ततोऽन्तरिक्षात्कुसुमानि पेतु-
र्ववौ च वायुः सुमनोज्ञगन्धः।
ततोऽभ्यनुज्ञाप्य समाजशोभितं ।
युधिष्ठिरं राजपुरोहितस्तदा ॥ १.२१५.१९ ॥
Da fielen Blumen vom Himmel und ein Wind von lieblichem Duft wehte; dann gewährte der königliche Priester, nachdem er sich verabschiedet hatte, Yudhiṣṭhira, der von der Versammlung geschmückt war, seine Zustimmung.
1.215.20
विप्रांश्च सर्वान्सुहृदश्च राज्ञः ।
समेत्य राजानमदीनसत्वम्।
जगाद भूयोऽपि महानुभावो ।
वचोऽर्थयुक्तं मनुजेश्वरं तम् ॥ १.२१५.२० ॥
Dann, nachdem er alle Brahmanen und die Freunde des Königs getroffen hatte, sprach der hochgesinnte Mann von unerschrockenem Geist erneut sinnvolle Worte zu jenem Herrscher der Menschen.
1.215.21
गृह्णन्त्वथान्ये नरदेवकन्या-
पाणिं यथावन्नरदेवपुत्राः।
तमभ्यनन्दद्द्रुपदस्तथा द्विजं ।
तथा कुरुष्वेति तमादिदेश ॥ १.२१५.२१ ॥
Nun sollen auch die anderen Prinzen die Hände der Königstöchter gebührend ergreifen. Drupada begrüßte jenen Zweimalgeborenen und sprach: 'Tu es so!' Und so gab er ihm Anweisung.
1.215.22
पुरोहितस्यानुमतेन राज्ञ-
स्ते राजपुत्रा मुदिता बभूवुः।
क्रमेण चान्ये च नराधिपात्मजा ।
वरस्त्रियास्ते जगृहुः करं तदा ॥ १.२१५.२२ ॥
Mit der Zustimmung des Königs und der Billigung des Hauspriesters wurden jene Prinzen froh. Der Reihe nach ergriffen dann auch die übrigen Söhne der Menschenherren die Hände jener trefflichen Frauen.
1.215.23
अहन्यहन्युत्तमरूपधारिणो ।
महारथाः कौरववंशवर्धनाः ॥ १.२१५.२३ ॥
Tag für Tag die großen Wagenkämpfer, in trefflicher Gestalt, die Mehrer des Kuru-Geschlechts.
1.215.24
इदं च तत्राद्भुतरूपमुत्तमं ।
जगाद देवर्षिरतीतमानुषम्।
महानुभावा किल सा सुमध्यमा ।
बभूव कन्यैव गते गतेऽहनि ॥ १.२१५.२४ ॥
Dort sprach der göttliche Seher, der das Menschliche überragte, über diese wunderbare und treffliche Gestalt. Jene Schlanke, von großer Kraft, blieb als Jungfrau, während die Tage vergingen.
1.215.25
पतिश्वशुरता ज्येष्ठे पतिदेवरताऽनुजे ।
मध्यमेषु च पाञ्चाल्यास्त्रितयं त्रितयं त्रिषु ॥ १.२१५.२५ ॥
Für den Ältesten ist die Beziehung die des Gatten und Schwiegervaters, für den Jüngsten die des Gatten und Schwagers; unter den mittleren ist die Verbindung zu der Pāñcālī dreifach für jeden der drei.
1.215.26
कृते विवाहे द्रुपदो धनं ददौ ।
महारथेभ्यो बहुरूपमुत्तमम्।
शतं रथानां वरहेममालिनां ।
चतुर्युजां हेमखलीनमालिनाम् ॥ १.२१५.२६ ॥
Nach vollzogener Hochzeit gab Drupada den großen Wagenkämpfern Reichtum vielerlei Art und Vortrefflichkeit: hundert Wagen, geschmückt mit goldenen Girlanden, bespannt mit vier Pferden, mit Girlanden aus goldenen Zügeln.
1.215.27
शतं गजानामपि पद्मिनां तथा ।
शतं गिरिणामिव हेमशृङ्गिणाम्।
तथैव दासीशतमग्र्ययौवनं ।
महार्हवेषाभरणाम्बरस्रजम् ॥ १.२१५.२७ ॥
Hundert Elefanten mit Lotuszeichen, wie hundert Berge mit goldenen Gipfeln; ebenso hundert Dienerinnen in bester Jugend, geschmückt mit kostbaren Gewändern, Schmuck, Stoffen und Girlanden.
1.215.28
पृथक्पृथग्दिव्यदृशां पुनर्ददौ ।
तदा धनं सौमकिरग्निसाक्षिकम्।
तथैव वस्त्राणि विभूषणानि ।
प्रभावयुक्तानि महानुभावः ॥ १.२१५.२८ ॥
Dann gab Drupada, der Sohn des Somaka, den Pāṇḍavas von göttlichem Blick, einem jeden einzeln, Reichtum, mit dem Feuer als Zeugen; ebenso gab der hochherzige Fürst prächtige Gewänder und Schmuck.
1.215.29
कृते विवाहे च ततस्तु पाण्डवाः ।
प्रभूतरत्नामुपलभ्य तां श्रियम्।
विजह्रुरिन्द्रप्रतिमा महाबलाः ।
पुरे तु पाञ्चालनृपस्य तस्य ह ॥ १.२१५.२९ ॥
Als die Hochzeit vollzogen war, verweilten die Pāṇḍavas, Indra gleich und von großer Kraft, im Besitz jener Fülle an Juwelen und Pracht, vergnügt in der Stadt des Pañcāla-Königs.