Mahābhārata · Adhyāya 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः ।
निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा ॥ १.२२.१ ॥
Los nāgas, tras hacer un acuerdo, dijeron que así debía hacerse. Una madre sin afecto, cuyo deseo no se ha cumplido, en verdad los quemaría.
1.22.2
प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी ।
कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः ॥ १.२२.२ ॥
Si la hermosa, complacida, nos libera de aquella maldición, haremos negra la cola del caballo; no hay duda.
1.22.3
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः ।
एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा ॥ १.२२.३ ॥
Tras decidir esto, permanecieron como los pelos negros de ella. Mientras tanto, las dos co-esposas entonces hicieron su apuesta.
1.22.4
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम ।
जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः ॥ १.२२.४ ॥
Entonces, oh el mejor de los dvijas, las dos hermanas, tras hacer su apuesta, fueron con gran alegría a la orilla lejana del gran océano.
1.22.5
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा ।
आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम् ॥ १.२२.५ ॥
Kadrū y Vinatā, las dos hijas de Dakṣa, por el cielo, contemplaban el océano, tesoro de las aguas, que no puede ser agitado.
1.22.6
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ।
तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥ १.२२.६ ॥
El océano, agitado de pronto y violentamente por el viento, rugiendo con fuerza, lleno de timiṅgilas y rodeado de makaras, fue visto.
1.22.7
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि ।
घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम् ॥ १.२२.७ ॥
Estaba lleno de muchos miles de criaturas de toda clase, terrible entre los terribles, inexpugnable, profundo y sumamente espantoso.
1.22.8
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् ॥ १.२२.८ ॥
Era la mina de todas las joyas, la morada de Varuṇa y también la residencia de los nāgas, sumamente hermoso, el señor de los ríos.
1.22.9
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम् ।
भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम् ॥ १.२२.९ ॥
Era la morada del fuego del inframundo, asimismo la residencia de los asuras, el depósito inagotable de agua para las criaturas terribles.
1.22.10
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम् ॥ १.२२.१० ॥
Era resplandeciente y divino, la mina suprema del néctar de los inmortales; inconmensurable, inconcebible e igual al agua de lo puro y bueno.
1.22.11
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः ।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ १.२२.११ ॥
Aquí y allá se llenaba en gran medida con miles de grandes ríos, como si danzara con sus olas.
1.22.12
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते ।
गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्।
पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं ।
गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते ॥ १.२२.१२ ॥
Así se acercaron rápidamente a aquel océano rugiente, lleno de olas muy inquietas, profundo, vasto, brillante como el cielo, con su cuerpo iluminado por las llamas del fuego del inframundo.