മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः ।
निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा ॥ १.२२.१ ॥
നാഗന്മാരും കരാറുണ്ടാക്കി, അങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്ന് ആ വാക്ക് പറഞ്ഞു. സ്നേഹമില്ലാത്ത അമ്മ, ആഗ്രഹം സാധിക്കാതെ വരുമ്പോൾ തീർച്ചയായും ദഹിപ്പിക്കും.
1.22.2
प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी ।
कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः ॥ १.२२.२ ॥
ആ സുന്ദരി പ്രസന്നയായി നമ്മെ ആ ശാപത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിച്ചാൽ, കുതിരയുടെ വാൽ കറുപ്പാക്കും; സംശയമില്ല.
1.22.3
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः ।
एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा ॥ १.२२.३ ॥
ഇങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ച് അവർ അതിന്റെ കറുത്ത രോമങ്ങൾപോലെ നിന്നു. ഇതിനിടെ ആ രണ്ട് സപത്നിമാരും അപ്പോൾ പന്തയം വച്ചു.
1.22.4
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम ।
जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः ॥ १.२२.४ ॥
പിന്നെ, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ആ രണ്ട് സഹോദരിമാരും പന്തയം വച്ച് വലിയ സന്തോഷത്തോടെ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ മറുകരയിലേക്ക് പോയി.
1.22.5
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा ।
आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम् ॥ १.२२.५ ॥
ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരായ കദ്രുവും വിനതയും ആകാശമാർഗത്തിലൂടെ പോകുമ്പോൾ ജലനിധിയായ, ഇളകാത്ത ആ സമുദ്രത്തെ നോക്കി.
1.22.6
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ।
तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥ १.२२.६ ॥
കാറ്റിനാൽ പെട്ടെന്ന് വളരെ ഇളകി, മഹാശബ്ദത്തോടെ, തിമിംഗലങ്ങൾ നിറഞ്ഞ്, മകരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട (ആ സമുദ്രം കണ്ടു).
1.22.7
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि ।
घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम् ॥ १.२२.७ ॥
അത് പല സഹസ്രങ്ങളും നാനാവിധ ജീവികളും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു; ഭയങ്കരങ്ങളിലും അതിഭയങ്കരം, അജേയം, ആഴമുള്ളത്, അത്യന്തം ഭീകരം.
1.22.8
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् ॥ १.२२.८ ॥
അത് എല്ലാ രത്നങ്ങളുടെയും ഖനിയും വരുണന്റെ വാസസ്ഥലവും നാഗങ്ങളുടെ ആലയവും ആയിരുന്നു; അതിസുന്ദരം, നദികളുടെ അധിപതി.
1.22.9
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम् ।
भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम् ॥ १.२२.९ ॥
അത് പാതാളാഗ്നിയുടെ വാസസ്ഥലവും അസുരന്മാരുടെ ആലയവും; ഭയങ്കര ജീവികളുടെയും ജലത്തിന്റെയും അക്ഷയനിധിയും ആയിരുന്നു.
1.22.10
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम् ॥ १.२२.१० ॥
അത് ശുഭ്രവും ദിവ്യവും, അമരന്മാരുടെ അമൃതത്തിന്റെ പരമമായ ഖനിയും; അളക്കാനാകാത്തതും ചിന്തിക്കാനാകാത്തതും, ശ്രേഷ്ഠജലത്തിന് തുല്യവും.
1.22.11
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः ।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ १.२२.११ ॥
അവിടവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് മഹാനദികളാൽ അത് അത്യധികം നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു; തിരമാലകളാൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെ തോന്നി.
1.22.12
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते ।
गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्।
पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं ।
गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते ॥ १.२२.१२ ॥
ഇങ്ങനെ അതിചഞ്ചലമായ തിരമാലകൾ നിറഞ്ഞ, ആഴമുള്ള, വിശാലമായ, ആകാശം പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, പാതാളാഗ്നിജ്വാലകളാൽ അംഗം ജ്വലിക്കുന്ന, ഗർജിക്കുന്ന അതിനെ അവർ വേഗത്തിൽ സമീപിച്ചു.