మహాభారతం · అధ్యాయం 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः ।
निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा ॥ १.२२.१ ॥
నాగులు ఒప్పందం చేసుకొని, అలాగే చేయాలని ఆ మాటను పలికాయి. ప్రేమ లేని తల్లి, కోరిక నెరవేరనప్పుడు నిజంగా దహించివేస్తుంది.
1.22.2
प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी ।
कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः ॥ १.२२.२ ॥
ఆ సుందరి ప్రసన్నురాలై మమ్మల్ని ఆ శాపం నుండి విడిపిస్తే, గుర్రం తోకను నల్లగా చేస్తాం; సందేహం లేదు.
1.22.3
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः ।
एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा ॥ १.२२.३ ॥
ఇలా నిశ్చయించి వారు ఆ నల్లని వెంట్రుకలవలె నిలిచారు. ఇంతలో ఆ ఇద్దరు సవతులు అప్పుడు పందెం కట్టారు.
1.22.4
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम ।
जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः ॥ १.२२.४ ॥
తరువాత ఓ ద్విజోత్తమా, ఆ ఇద్దరు సోదరీమణులు పందెం కట్టి, అధిక ఆనందంతో మహాసముద్రపు ఆవలి తీరానికి వెళ్ళారు.
1.22.5
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा ।
आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम् ॥ १.२२.५ ॥
దక్షుని ఇద్దరు కుమార్తెలైన కద్రువ, వినతలు ఆకాశమార్గంలో వెళ్తూ, జలనిధియైన ఆ అక్షోభ్యమైన సముద్రాన్ని చూడసాగారు.
1.22.6
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ।
तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥ १.२२.६ ॥
గాలి చేత అకస్మాత్తుగా తీవ్రంగా కలతచెంది, మహాధ్వనితో, తిమింగలాలతో నిండి, మకరాలతో చుట్టబడి (ఆ సముద్రం కనిపించింది).
1.22.7
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि ।
घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम् ॥ १.२२.७ ॥
అది అనేక వేలు, నానావిధ ప్రాణులతో నిండి ఉండెను; భయంకరములలో కూడ అతి భయంకరము, అజేయము, గంభీరము, మిక్కిలి భయానకము.
1.22.8
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् ॥ १.२२.८ ॥
అది సర్వ రత్నాలకు గని, వరుణుని నివాసము, నాగుల ఆలయమూ; అత్యంత రమణీయము, నదులకు ప్రభువు.
1.22.9
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम् ।
भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम् ॥ १.२२.९ ॥
అది పాతాళాగ్నికి ఆవాసము, అసురుల ఆలయమూ; భయంకర ప్రాణుల, జలానికి అక్షయ నిధి.
1.22.10
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम् ॥ १.२२.१० ॥
అది శుభ్రము, దివ్యము, అమరుల అమృతానికి పరమ గని; అప్రమేయము, అచింత్యము, శ్రేష్ఠమైన జలంతో సమానము.
1.22.11
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः ।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ १.२२.११ ॥
అక్కడక్కడ వేలకొలది మహానదులతో అది అత్యంతముగా నిండుచుండెను; అలలచేత నాట్యం చేస్తున్నట్లు ఉండెను.
1.22.12
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते ।
गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्।
पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं ।
गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते ॥ १.२२.१२ ॥
ఇలా అత్యంత చంచలమైన అలలతో నిండిన, గంభీరమైన, విశాలమైన, ఆకాశంలా ప్రకాశించే, పాతాళాగ్ని జ్వాలలచేత దీప్తమైన అవయవములు కలిగి గర్జించే ఆ సముద్రం వైపు వారు త్వరగా చేరిరి.