ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः ।
निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा ॥ १.२२.१ ॥
ನಾಗರು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದ ತಾಯಿ, ತನ್ನ ಆಸೆ ಈಡೇರದಿದ್ದಾಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುವಳು.
1.22.2
प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी ।
कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः ॥ १.२२.२ ॥
ಆ ಸುಂದರಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಕುದುರೆಯ ಬಾಲವನ್ನು ಕಪ್ಪಾಗಿಸುತ್ತೇವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
1.22.3
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः ।
एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा ॥ १.२२.३ ॥
ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅವರು ಅದರ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲಿನಂತೆ ನಿಂತರು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸವತಿಯರು ಆಗ ಪಂತ ಕಟ್ಟಿದರು.
1.22.4
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम ।
जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः ॥ १.२२.४ ॥
ನಂತರ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರಿಯರು ಪಂತ ಕಟ್ಟಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಹಾಸಾಗರದ ಆಚೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
1.22.5
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा ।
आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम् ॥ १.२२.५ ॥
ದಕ್ಷನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರಿಯರಾದ ಕದ್ರು ಮತ್ತು ವಿನತೆ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾ ಜಲನಿಧಿಯಾದ ಆ ಅಕ್ಷೋಭ್ಯ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೋಡತೊಡಗಿದರು.
1.22.6
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ।
तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥ १.२२.६ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಲಕಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಹಾಶಬ್ದದಿಂದ, ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಕರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ (ಆ ಸಮುದ್ರ ಕಾಣಿಸಿತು).
1.22.7
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि ।
घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम् ॥ १.२२.७ ॥
ಅದು ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ನಾನಾ ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಭಯಂಕರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತಿ ಭಯಂಕರ, ಅಜೇಯ, ಆಳವಾದ, ಬಹಳ ಭೀಕರವಾಗಿತ್ತು.
1.22.8
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् ॥ १.२२.८ ॥
ಅದು ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳ ಗಣಿ, ವರುಣನ ನಿವಾಸ, ನಾಗರ ಆಲಯವೂ ಆಗಿತ್ತು; ಅತಿ ರಮಣೀಯ, ನದಿಗಳ ಒಡೆಯ.
1.22.9
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम् ।
भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम् ॥ १.२२.९ ॥
ಅದು ಪಾತಾಳದ ಅಗ್ನಿಯ ವಾಸಸ್ಥಾನ, ಅಸುರರ ಆಲಯವೂ; ಭಯಂಕರ ಜೀವಿಗಳ, ನೀರಿನ ಅಕ್ಷಯ ನಿಧಿ.
1.22.10
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम् ॥ १.२२.१० ॥
ಅದು ಶುಭ್ರ, ದಿವ್ಯ, ಅಮರರ ಅಮೃತದ ಪರಮ ಗಣಿ; ಅಪ್ರಮೇಯ, ಅಚಿಂತ್ಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜಲದಂತೆ ಸಮ.
1.22.11
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः ।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ १.२२.११ ॥
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮಹಾನದಿಗಳಿಂದ ಅದು ಬಹಳ ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು; ಅಲೆಗಳಿಂದ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿತು.
1.22.12
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते ।
गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्।
पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं ।
गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते ॥ १.२२.१२ ॥
ಹೀಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಚಂಚಲ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಗಂಭೀರ, ವಿಸ್ತೃತ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಪಾತಾಳದ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ದೀಪ್ತಾಂಗವಾದ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುವ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಅವರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತಲುಪಿದರು.