મહાભારત · અધ્યાય 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः ।
निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा ॥ १.२२.१ ॥
નાગોએ પણ કરાર કરીને તે જ કરવું જોઈએ એવું વચન આપ્યું. સ્નેહરહિત માતા, જેની ઇચ્છા પૂર્ણ ન થઈ હોય, તે ખરેખર બાળી નાખે.
1.22.2
प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी ।
कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः ॥ १.२२.२ ॥
તે સુંદરી પ્રસન્ન થઈને અમને તે શાપથી મુક્ત કરે તો અમે ઘોડાની પૂંછડી કાળી કરીશું; એમાં શંકા નથી.
1.22.3
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः ।
एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा ॥ १.२२.३ ॥
એમ નક્કી કરીને તેઓ તેની કાળી રૂંવાટીની જેમ ઊભા રહ્યા. એ દરમિયાન તે બે શોક્યોએ ત્યારે શરત લગાવી.
1.22.4
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम ।
जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः ॥ १.२२.४ ॥
પછી હે દ્વિજશ્રેષ્ઠ, એ બંને બહેનોએ શરત લગાવીને અતિ આનંદથી મહાસાગરના સામે પારના કિનારા તરફ પ્રયાણ કર્યું.
1.22.5
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा ।
आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम् ॥ १.२२.५ ॥
દક્ષની બે પુત્રીઓ કદ્રુ અને વિનતા આકાશમાર્ગે જતાં જળનિધિ એવા તે અક્ષોભ્ય સાગરને જોવા લાગી.
1.22.6
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ।
तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥ १.२२.६ ॥
પવનથી અચાનક અતિશય ખળભળી ઊઠેલો, મહાગર્જનાથી ભરેલો, તિમિંગિલોથી ભરેલો અને મકરોથી ઘેરાયેલો (તે સાગર દેખાયો).
1.22.7
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि ।
घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम् ॥ १.२२.७ ॥
તે ઘણા હજારો અને અનેક પ્રકારના જીવોથી ભરેલો હતો; ભયાનકોમાં પણ અતિ ભયાનક, અજેય, ઊંડો અને અત્યંત ભયંકર.
1.22.8
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् ॥ १.२२.८ ॥
તે બધાં રત્નોની ખાણ, વરુણનું નિવાસ અને નાગોનું પણ આલય હતું; અતિ સુંદર, નદીઓનો સ્વામી.
1.22.9
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम् ।
भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम् ॥ १.२२.९ ॥
તે પાતાળની અગ્નિનું નિવાસ, અસુરોનું પણ આલય; ભયંકર જીવોનો અને પાણીનો અક્ષય ભંડાર.
1.22.10
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम् ॥ १.२२.१० ॥
તે શુભ્ર, દિવ્ય, અમરોના અમૃતની પરમ ખાણ; અપ્રમેય, અચિંત્ય અને ઉત્તમ જળ સમાન.
1.22.11
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः ।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ १.२२.११ ॥
ત્યાં ત્યાં હજારો મોટી નદીઓથી તે અત્યંત ભરાતો હતો, અને મોજાંઓથી જાણે નાચતો હતો.
1.22.12
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते ।
गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्।
पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं ।
गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते ॥ १.२२.१२ ॥
આ રીતે અતિ ચંચળ મોજાંઓથી ભરેલા, ગંભીર, વિસ્તરેલા, આકાશ જેવા પ્રકાશિત, પાતાળની અગ્નિજ્વાળાઓથી દીપ્ત અંગવાળા, ગર્જના કરતા તે સમુદ્ર તરફ તેઓ ઝડપથી પહોંચ્યા.