மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः ।
निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा ॥ १.२२.१ ॥
நாகங்களும் ஒப்பந்தம் செய்து, அவ்வாறே செய்ய வேண்டும் என்று அந்தச் சொல்லைக் கூறின. அன்பற்ற தாய், தன் விருப்பம் நிறைவேறாதபோது உண்மையில் எரித்துவிடுவாள்.
1.22.2
प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी ।
कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः ॥ १.२२.२ ॥
அந்த அழகி மகிழ்ந்து நம்மை அந்தச் சாபத்திலிருந்து விடுவித்தால், குதிரையின் வாலைக் கருப்பாக்குவோம்; இதில் ஐயமில்லை.
1.22.3
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः ।
एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा ॥ १.२२.३ ॥
இவ்வாறு முடிவு செய்து அவர்கள் அதன் கருப்பு முடிகள் போல நின்றனர். இதற்கிடையில் அந்த இரு சக்களத்திகளும் அப்போது பந்தயம் வைத்தனர்.
1.22.4
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम ।
जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः ॥ १.२२.४ ॥
அதன் பின் அந்த இரு சகோதரிகளும், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, பந்தயம் வைத்து மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் பெருங்கடலின் மறுகரையை நோக்கிச் சென்றனர்.
1.22.5
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा ।
आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम् ॥ १.२२.५ ॥
தக்ஷனின் இரு புதல்விகளான கத்ருவும் வினதையும் ஆகாயவழியாகச் சென்று, நீர்நிதியான கலங்காத அந்தக் கடலைக் கண்டனர்.
1.22.6
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ।
तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥ १.२२.६ ॥
காற்றால் திடீரென மிகவும் கலக்கப்பட்டு, பெரும் ஓசையுடன், திமிங்கிலங்கள் நிறைந்து, மகரங்களால் சூழப்பட்டு (அந்தக் கடல் தெரிந்தது).
1.22.7
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि ।
घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम् ॥ १.२२.७ ॥
அது பல ஆயிரக்கணக்கான பலவகை உயிரினங்களால் நிறைந்திருந்தது; கொடியவற்றிலும் மிகக் கொடியது, அசைக்க முடியாதது, ஆழமானது, மிகவும் அச்சமூட்டுவது.
1.22.8
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् ॥ १.२२.८ ॥
அது எல்லா இரத்தினங்களுக்கும் சுரங்கம், வருணனின் இருப்பிடம், நாகர்களின் வாசஸ்தலமும்; மிக அழகானது, நதிகளின் அதிபதி.
1.22.9
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम् ।
भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम् ॥ १.२२.९ ॥
அது பாதாளத் தீயின் இருப்பிடம், அசுரர்களின் வாசஸ்தலமும்; பயங்கரமான உயிரினங்களின் நீர்க்கருவூலமும், குன்றாத பெட்டகமும்.
1.22.10
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम् ॥ १.२२.१० ॥
அது தூய்மையானது, தெய்வீகமானது, அமரர்களின் அமிர்தத்தின் உயர்ந்த சுரங்கம்; அளவிட முடியாதது, சிந்திக்க முடியாதது, நல்ல தூய நீருக்கு ஒப்பானது.
1.22.11
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः ।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ १.२२.११ ॥
அங்கங்கே ஆயிரக்கணக்கான பெரிய நதிகளால் அது மிகுதியாக நிரம்பிக்கொண்டிருந்தது; அலைகளால் நடனமாடுவது போல் தோன்றியது.
1.22.12
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते ।
गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्।
पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं ।
गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते ॥ १.२२.१२ ॥
இவ்வாறு மிகவும் அலையும் அலைகளால் நிறைந்த, ஆழமான, விரிந்த, வானம் போல் ஒளிரும், பாதாளத் தீச்சுடர்களால் உடல் ஒளிரும், முழங்கும் அதை நோக்கி அவர்கள் விரைந்து சென்றனர்.