ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः ।
निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा ॥ १.२२.१ ॥
ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଚୁକ୍ତି କରି କହିଲେ ଯେ ସେପରି କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନେହହୀନା ମାତା, ଯାହାର ମନୋରଥ ପୂରଣ ହୋଇନାହିଁ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦହନ କରିବ।
1.22.2
प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी ।
कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः ॥ १.२२.२ ॥
ସେହି ସୁନ୍ଦରୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଆମକୁ ସେହି ଅଭିଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଆମେ ଘୋଡାର ଲାଞ୍ଜ କଳା କରିଦେବୁ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
1.22.3
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः ।
एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा ॥ १.२२.३ ॥
ଏପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି ସେମାନେ ତାହାର କଳା ଲୋମ ପରି ଠିଆ ହେଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଦୁଇ ସପତ୍ନୀ ସେତେବେଳେ ପଣ ରଖିଲେ।
1.22.4
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम ।
जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः ॥ १.२२.४ ॥
ତା'ପରେ ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ସେହି ଦୁଇ ଭଉଣୀ ପଣ ରଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ମହାସମୁଦ୍ରର ଅପର କୂଳ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
1.22.5
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा ।
आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम् ॥ १.२२.५ ॥
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଦୁଇ କନ୍ୟା କଦ୍ରୁ ଓ ବିନତା ଆକାଶପଥରେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଜଳନିଧି ସେହି ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ ସମୁଦ୍ରକୁ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
1.22.6
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ।
तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥ १.२२.६ ॥
ପବନ ଦ୍ୱାରା ହଠାତ୍ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ, ମହାଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ତିମିଙ୍ଗିଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମକରରେ ଘେରା ସେହି ସମୁଦ୍ର ଦେଖାଗଲା।
1.22.7
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि ।
घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम् ॥ १.२२.७ ॥
ତାହା ବହୁ ସହସ୍ର ଓ ନାନା ପ୍ରକାରର ଜୀବମାନଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ଭୟଙ୍କରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅତି ଭୟଙ୍କର, ଅଜେୟ, ଗଭୀର ଓ ଅତି ଭୀଷଣ।
1.22.8
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् ॥ १.२२.८ ॥
ତାହା ସମସ୍ତ ରତ୍ନର ଖଣି, ବରୁଣଙ୍କ ନିବାସ ଓ ନାଗମାନଙ୍କର ଆଳୟ ଥିଲା; ଅତି ସୁନ୍ଦର, ନଦୀମାନଙ୍କର ଅଧିପତି।
1.22.9
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम् ।
भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम् ॥ १.२२.९ ॥
ତାହା ପାତାଳର ଅଗ୍ନିର ବାସସ୍ଥାନ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ଆଳୟ; ଭୟଙ୍କର ଜୀବମାନଙ୍କର ଓ ଜଳର ଅକ୍ଷୟ ଭଣ୍ଡାର।
1.22.10
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम् ॥ १.२२.१० ॥
ତାହା ଶୁଭ୍ର, ଦିବ୍ୟ, ଅମରମାନଙ୍କ ଅମୃତର ପରମ ଖଣି; ଅପ୍ରମେୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଜଳ ସମାନ।
1.22.11
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः ।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ १.२२.११ ॥
ସେଠାରେ ସେଠାରେ ହଜାର ହଜାର ମହାନଦୀ ଦ୍ୱାରା ତାହା ଅତ୍ୟଧିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ତରଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ନାଚୁଥିଲା।
1.22.12
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते ।
गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्।
पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं ।
गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते ॥ १.२२.१२ ॥
ଏହିପରି ଅତି ଚଞ୍ଚଳ ତରଙ୍ଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଗଭୀର, ବିସ୍ତୃତ, ଆକାଶ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପାତାଳର ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ଦୀପ୍ତ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ସେହି ସମୁଦ୍ରଆଡ଼େ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚିଲେ।