महाभारत · अध्याय 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः ।
निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा ॥ १.२२.१ ॥
नागांनीही करार करून तसेच करावे, असे ते वचन म्हटले. स्नेहहीन माता, जिची इच्छा पूर्ण झाली नाही, ती खरोखर जाळून टाकेल.
1.22.2
प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी ।
कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः ॥ १.२२.२ ॥
ती सुंदरी प्रसन्न होऊन आम्हाला त्या शापातून मुक्त करील, तर आम्ही घोड्याची शेपटी काळी करू; यात संशय नाही.
1.22.3
इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः ।
एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा ॥ १.२२.३ ॥
असे निश्चित करून ते त्याच्या काळ्या केसांसारखे उभे राहिले. याच दरम्यान त्या दोन सवती तेव्हा पैज लावल्या.
1.22.4
ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम ।
जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः ॥ १.२२.४ ॥
नंतर हे द्विजश्रेष्ठा, त्या दोन भगिनींनी पैज लावून अत्यंत आनंदाने महासागराच्या पलीकडच्या तीराकडे प्रयाण केले.
1.22.5
कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा ।
आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम् ॥ १.२२.५ ॥
दक्षाच्या दोन कन्या कद्रू आणि विनता आकाशमार्गाने जात असताना जलनिधी असलेल्या त्या अक्षोभ्य समुद्राकडे पाहू लागल्या.
1.22.6
वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ।
तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ॥ १.२२.६ ॥
वाऱ्याने अचानक अत्यंत क्षुब्ध झालेला, महानादाने गर्जणारा, तिमिंगिलांनी भरलेला आणि मकरांनी वेढलेला (तो समुद्र दिसला).
1.22.7
संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि ।
घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम् ॥ १.२२.७ ॥
ते अनेक सहस्र आणि नाना प्रकारच्या प्राण्यांनी भरलेले होते; भयानकांमध्येही अति भयानक, अजेय, खोल आणि अत्यंत भीषण.
1.22.8
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् ॥ १.२२.८ ॥
ते सर्व रत्नांची खाण, वरुणाचे निवासस्थान आणि नागांचेही आलय होते; अत्यंत सुंदर, नद्यांचा स्वामी.
1.22.9
पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम् ।
भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम् ॥ १.२२.९ ॥
ते पाताळातील अग्नीचे निवासस्थान, असुरांचेही आलय; भयंकर प्राण्यांचा आणि पाण्याचा अक्षय साठा.
1.22.10
शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम् ॥ १.२२.१० ॥
ते शुभ्र, दिव्य, देवांच्या अमृताची परम खाण; अप्रमेय, अचिंत्य आणि उत्तम जलासमान.
1.22.11
महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः ।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ १.२२.११ ॥
तिथे तिथे हजारो मोठ्या नद्यांनी ते अत्यंत भरत होते, आणि लाटांनी जणू नाचत होते.
1.22.12
इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते ।
गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्।
पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं ।
गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते ॥ १.२२.१२ ॥
अशा प्रकारे अत्यंत चंचल लाटांनी भरलेल्या, गंभीर, विस्तीर्ण, आकाशासारख तेजस्वी, पाताळातील अग्निज्वालांनी उजळलेल्या अंगाच्या, गर्जणाऱ्या त्या समुद्राकडे ते लवकर पोहोचले.