مهابهاراتا · أدهيايا 1.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.226.1
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम् ।
ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो ॥ १.२२६.१ ॥
قال دروپادا: أيها الحكيم العظيم، إنه كما قلتَ لي عن طريق فيدورا. أيها الرب، إن فرحي الأعظم أيضًا في إتمام هذه المصاهرة.
1.226.2
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम् ।
न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा ॥ १.२२६.२ ॥
ويكون من المناسب أيضًا أن يذهب هؤلاء العظماء النفوس؛ ولكن ليس من اللائق أن أقول هذا بنفسي وبصوتي الآن.
1.226.3
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ ॥ १.२२६.३ ॥
عندما يرى البطل ابن كونتي يودهيشثيرا، وبهيمسينا وأرجونا، والتوأمان ثيرانُ الرجال، ذلك...
1.226.4
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः ।
एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ ॥ १.२२६.४ ॥
فليذهب إذًا راما وكريشنا، العارفان بالدَّرْما، مع البانداڤا، فهذان النمران بين البشر يحرصان على خيرهم وسرورهم.
1.226.5
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः ।
यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम् ॥ १.२२६.५ ॥
أيها الملك، نحن جميعًا مع أتباعنا نتكل عليك؛ وما تقوله لنا بمحبة سنفعله.
1.226.6
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम ।
यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित् ॥ १.२२६.६ ॥
ثم قال فاسوديفا: إن الذهاب يرضيني، أو كما يرى الملك دروپادا العارف بكل دَرْما.
1.226.7
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः ।
प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम ॥ १.२२६.७ ॥
كما يرى البطل داشارها، أفضل الرجال، ذو الذراعين القويتين، في الوقت المناسب، فقد ثبت عزمي.
1.226.8
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम् ।
तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः ॥ १.२२६.८ ॥
كما أن أبناء كونتي، ذوي الحظ العظيم، هم لي الآن، فهم كذلك لفاسوديفا؛ إنهم أبناء باندو، ولا شك في ذلك.
1.226.9
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः ॥ १.२२६.९ ॥
ابن كونتي، ابن باندو، يودهيشثيرا، لا يفكر في ذلك كما يفكر نمر الرجال كيشافا في خيرهم.
1.226.10
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः ॥ १.२२६.१० ॥
ثم دخل ذلك العظيم الحكمة مسكن بريثا، ولمس قدمي بريثا، وانحنى برأسه إلى الأرض.
1.226.11
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः ।
वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया ॥ १.२२६.११ ॥
عندما رأت كونتي شقيق زوجها، حزنت مرارًا وتكرارًا: يا ابن فيتشيتراviريا، بفضلك بقي أبناؤك أحياءً بطريقة ما.
1.226.12
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा ।
कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता ॥ १.२२६.१२ ॥
بفضلك عاد أولئك الذين ظُنّ موتهم في بيت اللاكّ. تفكر كورمي، أي كونتي، في أبنائها أينما كانوا.
1.226.13
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा ।
तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ ॥ १.२२६.१३ ॥
كما بقي الأبناء الذين رُبّوا بالقلق سالمين، كذلك أبناؤك أحياء، يا ثور البهاراتا، بفضل تفانيك.
1.226.14
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा ।
तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः ॥ १.२२६.१४ ॥
كما يربّي الوقواق صغار غيره دائمًا دون أذى، كذلك حُفظ أبنائي جيدًا على يدك يا عزيزي.
1.226.15
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया ।
अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि ॥ १.२२६.१५ ॥
لقد احتملت شدائد كثيرة، حتى ما كان منها مهددًا للحياة. وبعد هذا لا أعرف ما ينبغي فعله؛ فأنت الجدير بأن تعرف.
1.226.16
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः ।
अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते ॥ १.२२६.१६ ॥
لن يهلك أبناؤك الأقوياء في العالم؛ وعمّا قريب، في حينه، سيستقرون في مملكتهم.
1.226.17
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि ।
ततस्ते समनुज्ञाता द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२२६.१७ ॥
يا مادهافي، ما دام الأقارب جميعًا معًا فلا تحزني. ثم أذن لهم دروبادا العظيم النفس.
1.226.18
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः ।
आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् ॥ १.२२६.१८ ॥
الباندافا وكريشنا والحكيم فيدورا أيضًا، يصحبون درابدي ذات البشرة الداكنة وكونتي المجيدة.
1.226.19
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम् ।
सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.२२६.१९ ॥
ذهبوا بسرور وبهجة إلى المدينة المسماة ناغاسahvaya، مزينين بأحزمة ذهبية وقلائد فاخرة ومناخس ذهبية.
1.226.20
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान् ।
अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान् ॥ १.२२६.२० ॥
فيلة مزينة بذهب جامبوناده، تسيل من صدغيها ووجوهها الهياج، يمتطيها سائسوها، ومجهزة بكل السلاح.
1.226.21
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम् ।
रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम् ॥ १.२२६.२१ ॥
وهب الملك ألف فيل مدرّع جيدًا وألف عربة مزينة بالذهب والجواهر.
1.226.22
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा ।
सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम् ॥ १.२२६.२२ ॥
ثم وهب عربات لامعة تجرها أربعة خيول، بعدة ذهبية وقلائد من مراوح ذيل الياك الفاخرة.
1.226.23
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः ।
दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्।
ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम् ॥ १.२२६.२३ ॥
وهب الملك خمسين ألف فرس أصيلة، وعشرة آلاف جارية بأحسن الحلي، ثم ألف خادم ماهر في الرمي بالقوس.
1.226.24
हैमानि शय्यासनबाजनानि ।
द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि।
पृथक्पृथक्वैव ददौ स कोटिं ।
पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः ॥ १.२२६.२४ ॥
أسرّة وكراسٍ وأوانٍ من الذهب، وسلع أخرى وثروة من الماشية — أعطاها ملك البانتشالا، مسرورًا جدًا، منفصلة، بقيمة عشرة ملايين.
1.226.25
शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं नरान् ॥ १.२२६.२५ ॥
مئة محفة مملوءة، وخمسمئة دابة حمل وخمسمئة رجل.
1.226.26
एवमेतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम् ।
हरणं चापि पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं च सोमकः ॥ १.२२६.२६ ॥
وهكذا أعطى ملك البانشالا هذه الثروة هدية للزفاف؛ وجرى أخذ البانشالية وعطاء أقارب سوماكا أيضًا.
1.226.27
धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत ।
नानद्यमानो बहुशस्तूर्यघोषैः सहस्रशः ॥ १.२२६.२७ ॥
يا بهاراتا، ذهب دهريشتاديومنا إلى هناك مصطحبًا أخته، هادرًا مرارًا وسط ألوف أصوات الآلات الموسيقية.
1.226.28
श्रुत्वा चोपस्थितान्वीरान्धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रतिग्रहाय पाण्डूनां प्रेषयामास कौरवान् ॥ १.२२६.२८ ॥
سمع دهريتاراشترا ابن أمبيكا بوصول الأبطال، فأرسل الكوروين لاستقبال البانداويين.
1.226.29
विकर्णं च महेष्वासं चित्रसेनं च भारत ।
द्रोणं च परमेष्वासं गौतमं कृपमेव च ॥ १.२२६.२९ ॥
يا بهاراتا، فيكارنا العظيم القوس وتشيتراسينا، ودرونا أعظم الرماة، وغوتاما كريبا أيضًا.
1.226.30
तैस्तैः परिवृताः शूरैः शोभमाना महारथाः ।
नगरं हास्तिनपुरं शनैः प्रविविशुस्तदा ॥ १.२२६.३० ॥
محاطين بأولئك الأبطال، دخل المحاربون العظام على العربات الساطعون مدينة هاستيناپورا ببطء حينذاك.
1.226.31
पाण्डवानागताञ्छ्रुत्वा नागरास्तु कुतूहलात् ।
मण्डयाञ्चक्रिरे तत्र नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२६.३१ ॥
وعندما سمع أهل المدينة بوصول البانداڤا، زيّنوا بدافع الفضول تلك المدينة المسماة ناغاساهڤايا.
1.226.32
मुक्तपुष्पावकीर्णं तु जलसिक्तं तु सर्वतः ।
धूपितं दिव्यधूपेन मङ्गलैश्चाभिसंवृतम् ॥ १.२२६.३२ ॥
كانت مغطاة بالزهور المنثورة، مرشوشة بالماء من كل جانب، معطّرة بالبخور الإلهي ومحاطة بالأشياء المباركة.
1.226.33
पताकोच्छ्रितमाल्यं च पुरमप्रतिमं बभौ ।
शङ्खभेरीनिनादैश्च नानावादित्रनिस्वनैः ॥ १.२२६.३३ ॥
أشرقت تلك المدينة التي لا مثيل لها بالأعلام والأكاليل المرتفعة، وترددت فيها أصداء الأصداف والطبول وأصوات آلات شتى.
1.226.34
कौतूहलेन नगरं पूर्यमाणमिवाभवत् ।
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शोकदुःखसमन्विताः ॥ १.२२६.३४ ॥
بدت المدينة وكأنها امتلأت باللهفة، حيث كان أولئك النمور بين الرجال (البانداڤا)، يحملون الحزن والأسى.
1.226.35
निर्गताश्च पुरात्पूर्वं धृतराष्ट्रप्रबाधिताः ।
पुनर्निवृत्ता दिष्ट्या वै सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.२२६.३५ ॥
لقد غادروا المدينة من قبل، مضطهدين من دهريتراشترا؛ والآن، بفضل الحظ، عادوا مع أمهم، يا محرقي الأعداء.
1.226.36
इत्येवमीरिता वाचो जनैः प्रियचिकीर्षुभिः ।
तत उच्चावचा वाचः प्रियाः सर्वत्र भारत ॥ १.२२६.३६ ॥
هكذا قال الناس هذه الكلمات، راغبين في إرضاء القوم؛ ثم، يا بهارata، سُمعت في كل مكان كلمات سارة من كل نوع.
1.226.37
उदीरितास्तदाऽशृण्वन्पाण्डवा हृदयंगमाः ।
अयं स पुरुषव्याघ्रः पुनरायाति धर्मवित् ॥ १.२२६.३७ ॥
فسمع البانداវيون تلك الكلمات المبهجة للقلب: هذا النمر بين الرجال، العارف بالدارما، يعود من جديد.
1.226.38
यो नः स्वानिव दायादान्धर्मेण परिरक्षति ।
अद्य पाण्डुर्महाराजो वनादिव मनःप्रियम् ॥ १.२२६.३८ ॥
الذي يحمينا بالدارما كأنّنا ورثته، واليوم يعود الملك العظيم بانْدو (يودهيشثيرا) من الغابة محبوبًا إلى القلب.
1.226.39
आगतश्चैवमस्माकं चिकीर्षन्नात्र संशयः ।
किं न्वद्य सुकृतं कर्म सर्वेषां नः प्रियं परम् ॥ १.२२६.३९ ॥
لقد عاد، قاصدًا خيرنا، ولا شك في ذلك. يا له من عمل صالح اليوم، وأعظم فرح لنا جميعًا!
1.226.40
यन्नः कुन्तीसुता वीरा भर्तारः पुनरागताः ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि वाप्यस्ति नस्तपः।
तेन तिष्ठन्तु नगरे पाण्डवाः शरदां शतम् ॥ १.२२६.४० ॥
لما عاد الأبطال أبناء كونتي، سادتنا: إن كنا قد وهبنا، أو قربنا القرابين، أو كان لنا من التقشف شيء، فبفضله فليسكن البانداويون في هذه المدينة مئة خريف.
1.226.41
ततस्ते धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य च महात्मनः ।
अन्येषां च तदर्हाणां चक्रुः पादाभिवन्दनम् ॥ १.२२६.४१ ॥
ثم سجدوا عند أقدام دهريتاراشترا، والعظيم البال بهيشما، وغيرهم ممن هم أهل لذلك.
1.226.42
पृष्टास्तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते ।
समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२२६.४२ ॥
وقد سألهم المدينة كلها عن سلامتهم، ودخلوا القصور بأمر دهريتاراشترا.