ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.226.1
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम् ।
ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो ॥ १.२२६.१ ॥
ଦ୍ରୁପଦ କହିଲେ: ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ବିଦୁର ମାଧ୍ୟମରେ ଆପଣ ମୋତେ ଯାହା କହିଥିଲେ ତାହା ସେହିପରି। ହେ ପ୍ରଭୋ, ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧ ସ୍ଥାପିତ ହେବାରେ ମୋର ମଧ୍ୟ ପରମ ହର୍ଷ ହୋଇଛି।
1.226.2
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम् ।
न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा ॥ १.२२६.२ ॥
ଏହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର (ଏଠାକୁ) ଯିବାଟି ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ହେବ। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ମୋ ନିଜ ମୁଖରେ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
1.226.3
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ ॥ १.२२६.३ ॥
ବୀର କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏବଂ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯମଜ ଦୁଇଜଣ ଯେତେବେଳେ ସେପରି ମନେ କରନ୍ତି...
1.226.4
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः ।
एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ ॥ १.२२६.४ ॥
ତେବେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଆନ୍ତୁ; କାରଣ ଏହି ଦୁଇ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ହିତରେ ରତ।
1.226.5
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः ।
यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम् ॥ १.२२६.५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଆମ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। ଆପଣ ସ୍ନେହରେ ଆମକୁ ଯାହା କହିବେ, ଆମେ ତାହା କରିବୁ।
1.226.6
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम ।
यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित् ॥ १.२२६.६ ॥
ତେବେ ବାସୁଦେବ କହିଲେ: ମୋତେ ଯିବା ଭଲ ଲାଗେ; କିମ୍ବା ସର୍ବଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜା ଦ୍ରୁପଦ ଯେପରି ମନେ କରନ୍ତି।
1.226.7
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः ।
प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम ॥ १.२२६.७ ॥
ବୀର ଦାଶାର୍ହ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ମହାବାହୁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଯାହା ଭାବନ୍ତି, ତାହା ହିଁ ମୋର ନିଶ୍ଚିତ ବୁଦ୍ଧି।
1.226.8
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम् ।
तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः ॥ १.२२६.८ ॥
ମହାଭାଗ୍ୟବାନ କୌନ୍ତେୟମାନେ ଯେପରି ମୋର, ସେପରି ବାସୁଦେବଙ୍କର ମଧ୍ୟ; ସେମାନେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
1.226.9
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः ॥ १.२२६.९ ॥
କୌନ୍ତେୟ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ବିଷୟରେ କେଶବ ଯେପରି ଭାବନ୍ତି, ସେପରି ଭାବନ୍ତି ନାହିଁ।
1.226.10
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः ॥ १.२२६.१० ॥
ତା'ପରେ ସେଇ ମହାମତି ପୃଥାଙ୍କ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ପୃଥାଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି ମସ୍ତକରେ ଭୂମିକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
1.226.11
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः ।
वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया ॥ १.२२६.११ ॥
ଦିଅରଙ୍କୁ ଦେଖି କୁନ୍ତୀ ବାରମ୍ବାର ଶୋକ କଲେ: ହେ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ-ପୁତ୍ର, ତୁମ ଯୋଗୁଁ ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
1.226.12
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा ।
कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता ॥ १.२२६.१२ ॥
ତୁମ କୃପାରେ ଲାକ୍ଷାଗୃହରେ ମୃତ ଭାବିତ ସେମାନେ ଫେରି ଆସିଛନ୍ତି। କୂର୍ମୀ (କୁନ୍ତୀ) ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ କଥା ହିଁ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଥାଆନ୍ତୁ।
1.226.13
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा ।
तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ ॥ १.२२६.१३ ॥
ଚିନ୍ତାରେ ପାଳିତ ପୁତ୍ରମାନେ ଯେପରି କୁଶଳରେ ଥିଲେ, ସେପରି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି; ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତିଯୋଗୁଁ।
1.226.14
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा ।
तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः ॥ १.२२६.१४ ॥
କୋକିଳ ଯେପରି ପରର ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ଅକ୍ଷତ ଭାବେ ପାଳେ, ସେପରି ହେ ତାତ, ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ।
1.226.15
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया ।
अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि ॥ १.२२६.१५ ॥
ମୁଁ ଅନେକ କ୍ଳେଶ ସହିଛି, ପ୍ରାଣକୁ ମଧ୍ୟ ବିପଦରେ ପକାଇଥିବା। ଏଥିପରେ କଣ କରିବାକୁ ହେବ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ; ଆପଣ ହିଁ ଜାଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
1.226.16
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः ।
अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते ॥ १.२२६.१६ ॥
ଆପଣଙ୍କ ମହାବଳୀ ପୁତ୍ରମାନେ ଜଗତରେ ବିନଷ୍ଟ ହେବେ ନାହିଁ; ଶୀଘ୍ର, ଯଥାକାଳରେ ସେମାନେ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବେ।
1.226.17
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि ।
ततस्ते समनुज्ञाता द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२२६.१७ ॥
ହେ ମାଧବୀ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ଥିବାବେଳେ ଶୋକ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ତାପରେ ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୁପଦ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
1.226.18
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः ।
आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् ॥ १.२२६.१८ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନେ, କୃଷ୍ଣ ଏବଂ ମହାମତି ବିଦୁର ମଧ୍ୟ, କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀ ଓ ଯଶସ୍ୱିନୀ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ।
1.226.19
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम् ।
सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.२२६.१९ ॥
ସେମାନେ ସୁଖରେ ଓ ବିହାର କରି ନାଗସାହ୍ବୟ ନଗରକୁ ଗଲେ; ସୁନାର କଷା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଳା ଅଳଙ୍କାର ଓ ସୁନାର ଅଙ୍କୁଶରେ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ।
1.226.20
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान् ।
अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान् ॥ १.२२६.२० ॥
ଜାମ୍ବୂନଦ ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ, ମଦ ବହାଉଥିବା ଗଣ୍ଡ ଓ ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ, ମାହୁନ୍ତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିଷ୍ଠିତ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତ ହାତୀ।
1.226.21
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम् ।
रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम् ॥ १.२२६.२१ ॥
ରାଜା ଉତ୍ତମ କବଚଧାରୀ ହଜାର ହାତୀ ଏବଂ ସୁନା ଓ ମଣିରେ ଚିତ୍ରିତ ହଜାର ରଥ ଦାନ କଲେ।
1.226.22
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा ।
सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम् ॥ १.२२६.२२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଯୋଡା ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ରଥ, ସୁନାର ସଜ୍ଜା ଓ ଉତ୍ତମ ଚାମର ମାଳାଯୁକ୍ତ ରଥ ଦାନ କଲେ।
1.226.23
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः ।
दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्।
ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम् ॥ १.२२६.२३ ॥
ରାଜା ପଚାଶ ହଜାର ଉତ୍ତମ ଜାତିର ଘୋଡା ଦାନ କଲେ। ରାଜା ଉତ୍ତମ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ଦଶ ହଜାର ଦାସୀ ଦାନ କଲେ। ତା’ପରେ ଉତ୍ତମ ଧନୁର୍ଧର ହଜାର ଦାସ ଦାନ କଲେ।
1.226.24
हैमानि शय्यासनबाजनानि ।
द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि।
पृथक्पृथक्वैव ददौ स कोटिं ।
पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः ॥ १.२२६.२४ ॥
ସୁନାର ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ପାତ୍ର, ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଗୋଧନ — ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବେ କୋଟି ପରିମାଣ ଦାନ କଲେ।
1.226.25
शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं नरान् ॥ १.२२६.२५ ॥
ଶହେ ପାଲିଙ୍କି ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାଞ୍ଚଶହ ବାହନ ଏବଂ ପାଞ୍ଚଶହ ସେବକ।
1.226.26
एवमेतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम् ।
हरणं चापि पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं च सोमकः ॥ १.२२६.२६ ॥
ଏହିପରି ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ବିବାହ ଉପହାର ପାଇଁ ଏହି ଧନ ଦେଲେ; ପାଞ୍ଚାଳୀଙ୍କ ନେଇଯିବା ଏବଂ ସୋମକଙ୍କ ଜ୍ଞାତିଙ୍କ ଦାନ ମଧ୍ୟ ହେଲା।
1.226.27
धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत ।
नानद्यमानो बहुशस्तूर्यघोषैः सहस्रशः ॥ १.२२६.२७ ॥
ହେ ଭାରତ! ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ନିଜ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ନେଇ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ହଜାର ହଜାର ବାଦ୍ୟଧ୍ୱନି ସହିତ ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କରି।
1.226.28
श्रुत्वा चोपस्थितान्वीरान्धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रतिग्रहाय पाण्डूनां प्रेषयामास कौरवान् ॥ १.२२६.२८ ॥
ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ବୀରମାନେ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ପାଇଁ କୌରବମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
1.226.29
विकर्णं च महेष्वासं चित्रसेनं च भारत ।
द्रोणं च परमेष्वासं गौतमं कृपमेव च ॥ १.२२६.२९ ॥
ହେ ଭାରତ! ମହାଧନୁର୍ଧର ବିକର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ, ଏବଂ ପରମ ଧନୁର୍ଧର ଦ୍ରୋଣ ଓ ଗୌତମ କୃପଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
1.226.30
तैस्तैः परिवृताः शूरैः शोभमाना महारथाः ।
नगरं हास्तिनपुरं शनैः प्रविविशुस्तदा ॥ १.२२६.३० ॥
ସେହି ସେହି ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ, ଶୋଭାମୟ ମହାରଥୀମାନେ ସେତେବେଳେ ଧୀରେ ଧୀରେ ହସ୍ତିନାପୁର ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.226.31
पाण्डवानागताञ्छ्रुत्वा नागरास्तु कुतूहलात् ।
मण्डयाञ्चक्रिरे तत्र नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२६.३१ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ନଗରବାସୀମାନେ କୌତୂହଳରେ ନାଗସାହ୍ୱୟ ନାମକ ସେ ନଗରକୁ ସଜାଇଲେ।
1.226.32
मुक्तपुष्पावकीर्णं तु जलसिक्तं तु सर्वतः ।
धूपितं दिव्यधूपेन मङ्गलैश्चाभिसंवृतम् ॥ १.२२६.३२ ॥
ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଛିଟିଥିବା ପୁଷ୍ପରେ ଆବୃତ, ଜଳରେ ସିକ୍ତ, ଦିବ୍ୟ ଧୂପରେ ସୁବାସିତ ଓ ମଙ୍ଗଳ ବସ୍ତୁରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ ସେ ନଗର ଥିଲା।
1.226.33
पताकोच्छ्रितमाल्यं च पुरमप्रतिमं बभौ ।
शङ्खभेरीनिनादैश्च नानावादित्रनिस्वनैः ॥ १.२२६.३३ ॥
ପତାକା ଓ ଉଚ୍ଚ ମାଳାରେ ସେ ଅନୁପମ ନଗର ଶୋଭା ପାଉଥିଲା; ଶଙ୍ଖ, ଭେରୀ ଓ ନାନା ବାଦ୍ୟର ନିନାଦରେ ତାହା ମୁଖରିତ ଥିଲା।
1.226.34
कौतूहलेन नगरं पूर्यमाणमिवाभवत् ।
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शोकदुःखसमन्विताः ॥ १.२२६.३४ ॥
କୌତୂହଳରେ ସେ ନଗର ଯେପରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା; ଯେଉଁଠାରେ ଶୋକ ଓ ଦୁଃଖରେ ଯୁକ୍ତ ସେହି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ରମାନେ (ପାଣ୍ଡବ) ଥିଲେ।
1.226.35
निर्गताश्च पुरात्पूर्वं धृतराष्ट्रप्रबाधिताः ।
पुनर्निवृत्ता दिष्ट्या वै सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.२२६.३५ ॥
ପୂର୍ବରୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ପୀଡ଼ନରେ ସେମାନେ ନଗର ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ; ଏବେ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମାତା ସହ ସେମାନେ ଫେରି ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ଶତ୍ରୁତାପକମାନେ।
1.226.36
इत्येवमीरिता वाचो जनैः प्रियचिकीर्षुभिः ।
तत उच्चावचा वाचः प्रियाः सर्वत्र भारत ॥ १.२२६.३६ ॥
ଏହିପରି ପ୍ରିୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକମାନେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ; ତାପରେ, ହେ ଭାରତ, ସର୍ବତ୍ର ନାନା ପ୍ରକାରର ପ୍ରିୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣାଗଲା।
1.226.37
उदीरितास्तदाऽशृण्वन्पाण्डवा हृदयंगमाः ।
अयं स पुरुषव्याघ्रः पुनरायाति धर्मवित् ॥ १.२२६.३७ ॥
ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ ସେହି କଥା ଶୁଣିଲେ: ଏହି ଧର୍ମଜ୍ଞ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର ପୁଣି ଆସୁଛନ୍ତି।
1.226.38
यो नः स्वानिव दायादान्धर्मेण परिरक्षति ।
अद्य पाण्डुर्महाराजो वनादिव मनःप्रियम् ॥ १.२२६.३८ ॥
ଯେ ଆମ ନିଜ ଦାୟାଦମାନଙ୍କ ପରି ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଆଜି ମହାରାଜ ପାଣ୍ଡୁ (ଯୁଧିଷ୍ଠିର) ବନରୁ ମନପ୍ରିୟ ହୋଇ ଫେରୁଛନ୍ତି।
1.226.39
आगतश्चैवमस्माकं चिकीर्षन्नात्र संशयः ।
किं न्वद्य सुकृतं कर्म सर्वेषां नः प्रियं परम् ॥ १.२२६.३९ ॥
ଆମ ମଙ୍ଗଳ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେ ଆସିଛନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଆଜି ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କେତେ ବଡ଼ ଶୁଭକର୍ମ, କେତେ ପରମ ପ୍ରିୟ!
1.226.40
यन्नः कुन्तीसुता वीरा भर्तारः पुनरागताः ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि वाप्यस्ति नस्तपः।
तेन तिष्ठन्तु नगरे पाण्डवाः शरदां शतम् ॥ १.२२६.४० ॥
କୁନ୍ତୀଙ୍କ ବୀର ପୁତ୍ରମାନେ, ଆମ ପ୍ରଭୁମାନେ ପୁଣି ଫେରିଛନ୍ତି। ଆମେ ଯଦି ଦାନ ଦେଇଛୁ, ଯଦି ହୋମ କରିଛୁ, ଯଦି ଆମର କିଛି ତପ ଅଛି, ତେବେ ତାହାର ଫଳରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏହି ନଗରରେ ଶହେ ଶରତ ରହନ୍ତୁ।
1.226.41
ततस्ते धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य च महात्मनः ।
अन्येषां च तदर्हाणां चक्रुः पादाभिवन्दनम् ॥ १.२२६.४१ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ମହାତ୍ମା ଭୀଷ୍ମ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଦରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
1.226.42
पृष्टास्तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते ।
समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२२६.४२ ॥
ସମଗ୍ର ନଗର ସେମାନଙ୍କୁ କୁଶଳ ପଚାରିଲା; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନେ ପ୍ରାସାଦରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।