మహాభారతం · అధ్యాయం 1.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.226.1
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम् ।
ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो ॥ १.२२६.१ ॥
ద్రుపదుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ మహాప్రాజ్ఞా, విదురుని ద్వారా మీరు నాతో చెప్పినట్లే ఇది ఉంది. ఓ ప్రభూ, ఈ బంధం ఏర్పడటం వల్ల నాకూ అత్యధిక ఆనందం కలిగింది.
1.226.2
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम् ।
न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा ॥ १.२२६.२ ॥
ఈ మహాత్ములు (ఇక్కడికి) రావడం కూడా సముచితమే. కానీ ఇప్పటికి ఇది స్వయంగా నా నోటితో చెప్పడం తగదు.
1.226.3
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ ॥ १.२२६.३ ॥
వీరుడైన కుంతీపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు, భీమసేనుడు, అర్జునుడు, పురుషశ్రేష్ఠులైన ఇద్దరు యమళులు (నకుల-సహదేవులు) అలా భావించినప్పుడు...
1.226.4
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः ।
एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ ॥ १.२२६.४ ॥
అప్పుడు ధర్మజ్ఞులైన రామకృష్ణులు కూడా పాండవులతో వెళ్ళాలి; ఎందుకంటే ఈ ఇద్దరు పురుషవ్యాఘ్రులు వారి ప్రియహితంలో నిమగ్నులు.
1.226.5
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः ।
यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम् ॥ १.२२६.५ ॥
ఓ రాజా, మేమంతా మా అనుచరులతో సహా నీపైనే ఆధారపడి ఉన్నాము. ప్రేమతో నీవు మాకు ఏమి చెబుతావో, అదే మేము చేస్తాము.
1.226.6
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम ।
यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित् ॥ १.२२६.६ ॥
అప్పుడు వాసుదేవుడు ఇలా అన్నాడు: వెళ్ళడం నాకు ఇష్టమే; లేదా సర్వధర్మజ్ఞుడైన రాజు ద్రుపదుడు ఎలా భావిస్తాడో అలాగే.
1.226.7
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः ।
प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम ॥ १.२२६.७ ॥
వీరుడైన దాశార్హుడు, పురుషోత్తముడు, మహాబాహువు ఏది సమయోచితమని భావిస్తారో, అదే నా దృఢమైన నిర్ణయం.
1.226.8
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम् ।
तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः ॥ १.२२६.८ ॥
మహాభాగ్యులైన కౌంతేయులు నాకు చెందినవారో, అలాగే వాసుదేవునికీ చెందినవారు; పాండుపుత్రులు అనడంలో సందేహం లేదు.
1.226.9
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः ॥ १.२२६.९ ॥
కౌంతేయుడు, పాండుపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు వీరికి శ్రేయస్సు ఏమిటని కేశవుడు ఆలోచించినట్లు ఆలోచించడు.
1.226.10
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः ॥ १.२२६.१० ॥
అప్పుడు ఆ మహామతి పృథ భవనంలో ప్రవేశించి, పృథ పాదాలను తాకి, శిరస్సుతో భూమిని నమస్కరించారు.
1.226.11
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः ।
वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया ॥ १.२२६.११ ॥
బావగారిని చూసి కుంతి మళ్లీ మళ్లీ శోకించింది: విచిత్రవీర్యుని కుమారా, నీ వల్ల నీ పుత్రులు ఏదోవిధంగా బ్రతికి ఉన్నారు.
1.226.12
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा ।
कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता ॥ १.२२६.१२ ॥
నీ అనుగ్రహంతో లక్కయింటిలో మృతులని భావించబడిన వారు తిరిగి వచ్చారు. కూర్మి (కుంతి) కుమారులను గురించే ఎక్కడ ఉన్నా ఆలోచిస్తోంది.
1.226.13
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा ।
तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ ॥ १.२२६.१३ ॥
చింతతో పెంచబడిన కుమారులు క్షేమంగా ఉన్నట్లే, మీ కుమారులూ జీవించి ఉన్నారు; భరతశ్రేష్ఠా, మీ భక్తి వలన.
1.226.14
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा ।
तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः ॥ १.२२६.१४ ॥
కోకిల పరాయి పిల్లలను ఎల్లప్పుడూ హాని లేకుండా పెంచినట్లే, తాతా, నా కుమారులు నీచేత బాగా రక్షింపబడ్డారు.
1.226.15
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया ।
अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि ॥ १.२२६.१५ ॥
నేను అనేక కష్టాలను అనుభవించాను, ప్రాణానికే ముప్పు కలిగించినవి కూడా. ఇక ఏమి చేయాలో నాకు తెలియదు; మీరే తెలుసుకోవాలి.
1.226.16
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः ।
अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते ॥ १.२२६.१६ ॥
మీ మహాబలవంతులైన కుమారులు లోకంలో నశించరు; త్వరలోనే, కాలం రాగానే వారు తమ రాజ్యంలో స్థిరపడతారు.
1.226.17
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि ।
ततस्ते समनुज्ञाता द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२२६.१७ ॥
మాధవీ, బంధువులందరితో కలిసి ఉండి శోకించకు. తరువాత మహాత్ముడైన ద్రుపదుని చేత వారు అనుమతించబడ్డారు.
1.226.18
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः ।
आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् ॥ १.२२६.१८ ॥
పాండవులు, కృష్ణుడు, మహామతి విదురుడు కూడా, కృష్ణ అనే ద్రౌపదిని, యశస్విని కుంతిని తీసుకొని.
1.226.19
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम् ।
सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.२२६.१९ ॥
వారు సుఖంగా, వినోదంతో నాగసాహ్వయ నగరానికి వెళ్లారు; బంగారు కట్లు, మెడ ఆభరణాలు, బంగారు అంకుశాలతో అలంకరించబడి.
1.226.20
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान् ।
अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान् ॥ १.२२६.२० ॥
జాంబూనద బంగారంతో అలంకరించబడిన, మదజలం కారే కుంభస్థలాలు, ముఖాలు కలిగిన, మావటీలు అధిష్ఠించిన, అన్ని ఆయుధాలతో కూడిన ఏనుగులు.
1.226.21
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम् ।
रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम् ॥ १.२२६.२१ ॥
రాజు మంచి కవచాలు ధరించిన వేయి ఏనుగులను, బంగారం మణులతో చిత్రించిన వేయి రథాలను ఇచ్చాడు.
1.226.22
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा ।
सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम् ॥ १.२२६.२२ ॥
అప్పుడు అతడు నాలుగు గుర్రాలు కట్టిన, ప్రకాశమానమైన ఐదు (వందల) రథాలను, బంగారు అలంకారాలు, మంచి చామరమాలలతో అలంకరించినవాటిని ఇచ్చాడు.
1.226.23
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः ।
दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्।
ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम् ॥ १.२२६.२३ ॥
రాజు యాభై వేల ఉత్తమ జాతి గుర్రాలను ఇచ్చాడు. రాజు ఉత్తమ ఆభరణాలతో పదివేల దాసీలను ఇచ్చాడు. తరువాత మంచి విలుకాండ్రైన వేయి మంది దాసులను ఇచ్చాడు.
1.226.24
हैमानि शय्यासनबाजनानि ।
द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि।
पृथक्पृथक्वैव ददौ स कोटिं ।
पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः ॥ १.२२६.२४ ॥
బంగారు పడకలు, ఆసనాలు, పాత్రలు, ఇతర వస్తువులు, గోధనం — పాంచాల రాజు అత్యంత సంతోషంతో వేర్వేరుగా కోటి విలువ మేరకు ఇచ్చాడు.
1.226.25
शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं नरान् ॥ १.२२६.२५ ॥
వంద పల్లకీలు నిండుగా, ఐదు వందల వాహనాలు మరియు ఐదు వందల మంది సేవకులు.
1.226.26
एवमेतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम् ।
हरणं चापि पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं च सोमकः ॥ १.२२६.२६ ॥
ఈ విధంగా పాంచాల రాజు వివాహ కానుక కోసం ఈ ధనాన్ని ఇచ్చాడు; పాంచాలి తీసుకెళ్లడం, సోమకుని బంధువులిచ్చిన దానం కూడా జరిగాయి.
1.226.27
धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत ।
नानद्यमानो बहुशस्तूर्यघोषैः सहस्रशः ॥ १.२२६.२७ ॥
ఓ భారతా! ధృష్టద్యుమ్నుడు తన సోదరిని తీసుకొని అక్కడికి వెళ్లాడు; వేలాది వాద్యఘోషలతో పలుమార్లు గర్జిస్తూ.
1.226.28
श्रुत्वा चोपस्थितान्वीरान्धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रतिग्रहाय पाण्डूनां प्रेषयामास कौरवान् ॥ १.२२६.२८ ॥
అంబిక కుమారుడు ధృతరాష్ట్రుడు వీరులు వచ్చారని విని, పాండవులను ఎదుర్కొనేందుకు కౌరవులను పంపాడు.
1.226.29
विकर्णं च महेष्वासं चित्रसेनं च भारत ।
द्रोणं च परमेष्वासं गौतमं कृपमेव च ॥ १.२२६.२९ ॥
ఓ భారతా! మహాధనుర్ధరుడైన వికర్ణుడిని, చిత్రసేనుడిని, పరమధనుర్ధరుడైన ద్రోణుడిని, గౌతముడైన కృపుడిని కూడా.
1.226.30
तैस्तैः परिवृताः शूरैः शोभमाना महारथाः ।
नगरं हास्तिनपुरं शनैः प्रविविशुस्तदा ॥ १.२२६.३० ॥
ఆ ఆ శూరులచే చుట్టుముట్టబడిన, ప్రకాశిస్తున్న మహారథులు అప్పుడు నెమ్మదిగా హాస్తినాపుర నగరంలో ప్రవేశించారు.
1.226.31
पाण्डवानागताञ्छ्रुत्वा नागरास्तु कुतूहलात् ।
मण्डयाञ्चक्रिरे तत्र नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२६.३१ ॥
పాండవులు వచ్చారని విని పౌరులు కుతూహలంతో నాగసాహ్వయం అనే ఆ నగరాన్ని అలంకరించారు.
1.226.32
मुक्तपुष्पावकीर्णं तु जलसिक्तं तु सर्वतः ।
धूपितं दिव्यधूपेन मङ्गलैश्चाभिसंवृतम् ॥ १.२२६.३२ ॥
అన్నివైపులా చల్లిన పూలతో కప్పబడి, నీటితో చిలకరించబడి, దివ్య ధూపంతో సువాసన నింపబడి, మంగళ వస్తువులతో చుట్టబడి ఉంది.
1.226.33
पताकोच्छ्रितमाल्यं च पुरमप्रतिमं बभौ ।
शङ्खभेरीनिनादैश्च नानावादित्रनिस्वनैः ॥ १.२२६.३३ ॥
జెండాలు, ఎత్తైన మాలలతో ఆ అనుపమ నగరం ప్రకాశించింది; శంఖాలు, భేరీల ధ్వనులతో, నానా వాద్యాల నాదాలతో అది మారుమోగింది.
1.226.34
कौतूहलेन नगरं पूर्यमाणमिवाभवत् ।
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शोकदुःखसमन्विताः ॥ १.२२६.३४ ॥
కుతూహలంతో ఆ నగరం నిండిపోయినట్లుగా ఉంది; అక్కడే శోకదుఃఖాలతో కూడిన ఆ పురుషవ్యాఘ్రులు (పాండవులు) ఉన్నారు.
1.226.35
निर्गताश्च पुरात्पूर्वं धृतराष्ट्रप्रबाधिताः ।
पुनर्निवृत्ता दिष्ट्या वै सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.२२६.३५ ॥
మొదట ధృతరాష్ట్రుని బాధలతో వారు నగరం విడిచి వెళ్లారు; ఇప్పుడు అదృష్టవశాత్తు తల్లితో కలిసి తిరిగి వచ్చారు, శత్రుతాపకులారా.
1.226.36
इत्येवमीरिता वाचो जनैः प्रियचिकीर्षुभिः ।
तत उच्चावचा वाचः प्रियाः सर्वत्र भारत ॥ १.२२६.३६ ॥
ఇలా ప్రియం చేయాలనే కోరికతో ఉన్న ప్రజలు ఈ మాటలు పలికారు; తరువాత, ఓ భారతా, అన్నిచోట్లా అనేక రకాల ప్రియమైన మాటలు వినిపించాయి.
1.226.37
उदीरितास्तदाऽशृण्वन्पाण्डवा हृदयंगमाः ।
अयं स पुरुषव्याघ्रः पुनरायाति धर्मवित् ॥ १.२२६.३७ ॥
అప్పుడు పాండవులు హృదయానికి ఇంపైన ఆ మాటలను విన్నారు: ఇదిగో ఆ పురుషవ్యాఘ్రుడు, ధర్మజ్ఞుడు, మళ్ళీ వస్తున్నాడు.
1.226.38
यो नः स्वानिव दायादान्धर्मेण परिरक्षति ।
अद्य पाण्डुर्महाराजो वनादिव मनःप्रियम् ॥ १.२२६.३८ ॥
మనలను స్వంత వారసులవలె ధర్మంగా కాపాడేవాడు, ఈ రోజు మహారాజు పాండు (యుధిష్ఠిరుడు) అడవినుండి మనసుకు ప్రియుడిగా వస్తున్నాడు.
1.226.39
आगतश्चैवमस्माकं चिकीर्षन्नात्र संशयः ।
किं न्वद्य सुकृतं कर्म सर्वेषां नः प्रियं परम् ॥ १.२२६.३९ ॥
మన మేలు కోరి ఆయన వచ్చాడు; ఇందులో సందేహం లేదు. ఈ రోజు మనందరికీ ఇది ఎంత గొప్ప శుభ కార్యం, ఎంత ఉత్తమ ప్రియం!
1.226.40
यन्नः कुन्तीसुता वीरा भर्तारः पुनरागताः ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि वाप्यस्ति नस्तपः।
तेन तिष्ठन्तु नगरे पाण्डवाः शरदां शतम् ॥ १.२२६.४० ॥
కుంతీ కుమారులు, మన ప్రభువులు, వీరులు మళ్ళీ తిరిగి వచ్చారు. మనం దానం చేసినా, హోమం చేసినా, మనకు ఏదైనా తపస్సు ఉన్నా, దాని ఫలంతో పాండవులు ఈ నగరంలో నూరు శరదృతువులు ఉండుగాక.
1.226.41
ततस्ते धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य च महात्मनः ।
अन्येषां च तदर्हाणां चक्रुः पादाभिवन्दनम् ॥ १.२२६.४१ ॥
అప్పుడు వారు ధృతరాష్ట్రుడికి, మహాత్ముడైన భీష్ముడికి, వారికి తగిన ఇతరులకు పాదాభివందనం చేశారు.
1.226.42
पृष्टास्तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते ।
समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२२६.४२ ॥
నగరమంతా వారిని కుశలప్రశ్న అడిగింది; ధృతరాష్ట్రుడి ఆజ్ఞతో వారు భవనాల్లో ప్రవేశించారు.