ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.226.1
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम् ।
ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो ॥ १.२२६.१ ॥
ದ್ರುಪದ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ವಿದುರನ ಮೂಲಕ ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ಸಂಬಂಧ ಏರ್ಪಡುವುದರಿಂದ ನನಗೂ ಪರಮ ಹರ್ಷ.
1.226.2
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम् ।
न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा ॥ १.२२६.२ ॥
ಈ ಮಹಾತ್ಮರು (ಇಲ್ಲಿಗೆ) ಬರುವುದೂ ಸೂಕ್ತವೇ. ಆದರೆ ಈಗಲೇ ಇದನ್ನು ನಾನೇ ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
1.226.3
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ ॥ १.२२६.३ ॥
ವೀರನಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ, ಹಾಗೂ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಇಬ್ಬರು ಅವಳಿಗಳು ಹಾಗೆ ಭಾವಿಸಿದಾಗ...
1.226.4
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः ।
एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ ॥ १.२२६.४ ॥
ಆಗ ಧರ್ಮಜ್ಞರಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರೂ ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು ಅವರ ಪ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತರು.
1.226.5
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः ।
यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम् ॥ १.२२६.५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀನು ನಮಗೆ ಏನು ಹೇಳುವೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ನಾವು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
1.226.6
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम ।
यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित् ॥ १.२२६.६ ॥
ಆಗ ವಾಸುದೇವ ಹೇಳಿದನು: ಹೋಗುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ; ಅಥವಾ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ರಾಜ ದ್ರುಪದ ಹೇಗೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ.
1.226.7
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः ।
प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम ॥ १.२२६.७ ॥
ವೀರನಾದ ದಾಶಾರ್ಹ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ಮಹಾಬಾಹು ಯಾವುದು ಸಮಯೋಚಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದೇ ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಿತ ಬುದ್ಧಿ.
1.226.8
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम् ।
तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः ॥ १.२२६.८ ॥
ಮಹಾಭಾಗ್ಯರಾದ ಕೌಂತೇಯರು ನನಗೆ ಸೇರಿದವರಾದಂತೆಯೇ, ವಾಸುದೇವನಿಗೂ ಸೇರಿದವರು; ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
1.226.9
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः ॥ १.२२६.९ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಇವರ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಕೇಶವ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.226.10
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः ॥ १.२२६.१० ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಮತಿ ಪೃಥೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಪೃಥೆಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ತಲೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.
1.226.11
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः ।
वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया ॥ १.२२६.११ ॥
ಮೈದುನನನ್ನು ಕಂಡು ಕುಂತಿ ಪದೇ ಪದೇ ದುಃಖಿಸಿದಳು: ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಮಗನೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಗೋ ಬದುಕಿದ್ದಾರೆ.
1.226.12
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा ।
कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता ॥ १.२२६.१२ ॥
ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅರಗಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾದವರು ಮರಳಿ ಬಂದರು. ಕೂರ್ಮಿ (ಕುಂತಿ) ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾಳೆ.
1.226.13
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा ।
तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ ॥ १.२२६.१३ ॥
ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು ಕ್ಷೇಮದಿಂದಿದ್ದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೂ ಜೀವಂತರಿದ್ದಾರೆ; ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ.
1.226.14
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा ।
तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः ॥ १.२२६.१४ ॥
ಕೋಗಿಲೆ ಪರರ ಮರಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಹಾನಿಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಬೆಳೆಸುವಂತೆ, ತಾತಾ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯ.
1.226.15
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया ।
अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि ॥ १.२२६.१५ ॥
ನಾನು ಅನೇಕ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರಾಣಕ್ಕೇ ಅಪಾಯ ತಂದ ಕ್ಲೇಶಗಳೂ ಸೇರಿವೆ. ಇನ್ನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು; ನೀವೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
1.226.16
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः ।
अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते ॥ १.२२६.१६ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವರು.
1.226.17
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि ।
ततस्ते समनुज्ञाता द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२२६.१७ ॥
ಮಾಧವಿ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿರುವಾಗ ಶೋಕಿಸಬೇಡ. ನಂತರ ಮಹಾತ್ಮ ದ್ರುಪದನಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯಿತು.
1.226.18
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः ।
आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् ॥ १.२२६.१८ ॥
ಪಾಂಡವರು, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಮತಿ ವಿದುರ ಕೂಡ, ಕೃಷ್ಣೆ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು.
1.226.19
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम् ।
सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.२२६.१९ ॥
ಅವರು ಸುಖದಿಂದ, ವಿಹಾರದಿಂದ ನಾಗಸಾಹ್ವಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಚಿನ್ನದ ಪಟ್ಟಿಗಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಂಠಾಭರಣಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ.
1.226.20
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान् ।
अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान् ॥ १.२२६.२० ॥
ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಮದ ಸುರಿಸುವ ಕಪೋಲ-ಮುಖಗಳುಳ್ಳ, ಮಾವುತರು ಏರಿದ, ಎಲ್ಲಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆನೆಗಳು.
1.226.21
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम् ।
रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम् ॥ १.२२६.२१ ॥
ರಾಜನು ಉತ್ತಮ ಕವಚ ಧರಿಸಿದ ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳನ್ನು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತ ಸಾವಿರ ರಥಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.226.22
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा ।
सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम् ॥ १.२२६.२२ ॥
ಆಗ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಯ ತೇಜಸ್ವಿ ರಥಗಳನ್ನು, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಚಾಮರ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.226.23
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः ।
दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्।
ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम् ॥ १.२२६.२३ ॥
ರಾಜನು ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಉತ್ತಮ ಜಾತಿಯ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು. ರಾಜನು ಉತ್ತಮ ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ದಾಸಿಯರನ್ನು ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ಉತ್ತಮ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಾದ ಸಾವಿರ ದಾಸರನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.226.24
हैमानि शय्यासनबाजनानि ।
द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि।
पृथक्पृथक्वैव ददौ स कोटिं ।
पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः ॥ १.२२६.२४ ॥
ಚಿನ್ನದ ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ, ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಧನ — ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೋಟಿ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನೀಡಿದನು.
1.226.25
शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं नरान् ॥ १.२२६.२५ ॥
ನೂರು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಐನೂರು ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಐನೂರು ಜನರು.
1.226.26
एवमेतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम् ।
हरणं चापि पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं च सोमकः ॥ १.२२६.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನು ಮದುವೆಯ ಉಡುಗೊರೆಗಾಗಿ ಈ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಪಾಂಚಾಲಿಯ ಕರೆತರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸೋಮಕನ ಬಂಧುಗಳ ದಾನವೂ ನಡೆಯಿತು.
1.226.27
धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत ।
नानद्यमानो बहुशस्तूर्यघोषैः सहस्रशः ॥ १.२२६.२७ ॥
ಓ ಭಾರತ! ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು; ಸಾವಿರಾರು ವಾದ್ಯಘೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಲವು ಬಾರಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ.
1.226.28
श्रुत्वा चोपस्थितान्वीरान्धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रतिग्रहाय पाण्डूनां प्रेषयामास कौरवान् ॥ १.२२६.२८ ॥
ಅಂಬಿಕೆಯ ಮಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ವೀರರು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಕೌರವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
1.226.29
विकर्णं च महेष्वासं चित्रसेनं च भारत ।
द्रोणं च परमेष्वासं गौतमं कृपमेव च ॥ १.२२६.२९ ॥
ಓ ಭಾರತ! ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ವಿಕರ್ಣನನ್ನು, ಚಿತ್ರಸೇನನನ್ನು, ಪರಮ ಧನುರ್ಧರ ದ್ರೋಣನನ್ನು, ಗೌತಮ ಕೃಪನನ್ನು ಕೂಡ.
1.226.30
तैस्तैः परिवृताः शूरैः शोभमाना महारथाः ।
नगरं हास्तिनपुरं शनैः प्रविविशुस्तदा ॥ १.२२६.३० ॥
ಆ ಆ ವೀರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಶೋಭಿಸುವ ಮಹಾರಥರು ಆಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಸ್ತಿನಾಪುರ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
1.226.31
पाण्डवानागताञ्छ्रुत्वा नागरास्तु कुतूहलात् ।
मण्डयाञ्चक्रिरे तत्र नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२६.३१ ॥
ಪಾಂಡವರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿ ನಗರವಾಸಿಗಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾಗಸಾಹ್ವಯ ಎಂಬ ಆ ನಗರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.
1.226.32
मुक्तपुष्पावकीर्णं तु जलसिक्तं तु सर्वतः ।
धूपितं दिव्यधूपेन मङ्गलैश्चाभिसंवृतम् ॥ १.२२६.३२ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚೆಲ್ಲಿದ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ದಿವ್ಯ ಧೂಪದಿಂದ ಸುವಾಸಿತವಾಗಿ, ಮಂಗಲ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
1.226.33
पताकोच्छ्रितमाल्यं च पुरमप्रतिमं बभौ ।
शङ्खभेरीनिनादैश्च नानावादित्रनिस्वनैः ॥ १.२२६.३३ ॥
ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಆ ಅಪ್ರತಿಮ ನಗರವು ಹೊಳೆಯಿತು; ಶಂಖ ಮತ್ತು ಭೇರಿಗಳ ನಿನಾದ ಹಾಗೂ ನಾನಾ ವಾದ್ಯಗಳ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಅದು ಮೊಳಗಿತು.
1.226.34
कौतूहलेन नगरं पूर्यमाणमिवाभवत् ।
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शोकदुःखसमन्विताः ॥ १.२२६.३४ ॥
ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಆ ನಗರವು ತುಂಬಿಕೊಂಡಂತಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶೋಕ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು (ಪಾಂಡವರು) ಇದ್ದರು.
1.226.35
निर्गताश्च पुरात्पूर्वं धृतराष्ट्रप्रबाधिताः ।
पुनर्निवृत्ता दिष्ट्या वै सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.२२६.३५ ॥
ಹಿಂದೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಕಿರುಕುಳದಿಂದ ಅವರು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಿದ್ದರು; ಈಗ ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರೇ.
1.226.36
इत्येवमीरिता वाचो जनैः प्रियचिकीर्षुभिः ।
तत उच्चावचा वाचः प्रियाः सर्वत्र भारत ॥ १.२२६.३६ ॥
ಹೀಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ ಜನರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದರು; ಆನಂತರ, ಓ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಪ್ರಿಯ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು.
1.226.37
उदीरितास्तदाऽशृण्वन्पाण्डवा हृदयंगमाः ।
अयं स पुरुषव्याघ्रः पुनरायाति धर्मवित् ॥ १.२२६.३७ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವರು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು: ಇಗೋ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಧರ್ಮಜ್ಞನು, ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
1.226.38
यो नः स्वानिव दायादान्धर्मेण परिरक्षति ।
अद्य पाण्डुर्महाराजो वनादिव मनःप्रियम् ॥ १.२२६.३८ ॥
ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದಾಯಾದಿಗಳಂತೆ ಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ಇಂದು ಮಹಾರಾಜ ಪಾಂಡು (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ) ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಂತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
1.226.39
आगतश्चैवमस्माकं चिकीर्षन्नात्र संशयः ।
किं न्वद्य सुकृतं कर्म सर्वेषां नः प्रियं परम् ॥ १.२२६.३९ ॥
ನಮ್ಮ ಒಳಿತನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಇಂದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ತರವಾದ ಶುಭಕಾರ್ಯ, ಎಷ್ಟು ಪರಮ ಪ್ರಿಯ!
1.226.40
यन्नः कुन्तीसुता वीरा भर्तारः पुनरागताः ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि वाप्यस्ति नस्तपः।
तेन तिष्ठन्तु नगरे पाण्डवाः शरदां शतम् ॥ १.२२६.४० ॥
ಕುಂತಿಯ ವೀರ ಪುತ್ರರು, ನಮ್ಮ ಒಡೆಯರು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಹೋಮ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ನಮಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ತಪಸ್ಸಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಫಲದಿಂದ ಪಾಂಡವರು ಈ ನಗರದಲ್ಲಿ ನೂರು ಶರತ್ಕಾಲಗಳು ಇರಲಿ.
1.226.41
ततस्ते धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य च महात्मनः ।
अन्येषां च तदर्हाणां चक्रुः पादाभिवन्दनम् ॥ १.२२६.४१ ॥
ನಂತರ ಅವರು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ, ಮಹಾತ್ಮ ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾದ ಇತರರಿಗೆ ಪಾದವಂದನೆ ಮಾಡಿದರು.
1.226.42
पृष्टास्तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते ।
समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२२६.४२ ॥
ಇಡೀ ನಗರವು ಅವರನ್ನು ಕುಶಲ ವಿಚಾರಿಸಿತು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅವರು ಅರಮನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.