മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.226.1
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम् ।
ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो ॥ १.२२६.१ ॥
ദ്രുപദൻ പറഞ്ഞു: മഹാപ്രാജ്ഞാ, വിദുരൻ മുഖേന അങ്ങ് എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണിത്. പ്രഭോ, ഈ ബന്ധം ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടതിൽ എനിക്കും പരമമായ സന്തോഷമുണ്ട്.
1.226.2
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम् ।
न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा ॥ १.२२६.२ ॥
ഈ മഹാത്മാക്കൾ (ഇവിടേക്ക്) പോകുന്നതും യുക്തമാകും. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഇതു ഞാൻ തന്നെ വാമൊഴിയാൽ പറയുന്നത് ഉചിതമല്ല.
1.226.3
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ ॥ १.२२६.३ ॥
വീരനായ കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരനും ഭീമസേനനും അർജുനനും പുരുഷശ്രേഷ്ഠരായ ഇരട്ടകളും അങ്ങനെ കരുതുമ്പോൾ...
1.226.4
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः ।
एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ ॥ १.२२६.४ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മജ്ഞരായ രാമനും കൃഷ്ണനും പാണ്ഡവരോടൊപ്പം പോകട്ടെ; ഈ രണ്ടു പുരുഷവ്യാഘ്രങ്ങളും അവരുടെ പ്രിയത്തിലും ഹിതത്തിലും മുഴുകിയവരാണല്ലോ.
1.226.5
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः ।
यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम् ॥ १.२२६.५ ॥
രാജാവേ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അനുചരരോടൊപ്പം അങ്ങയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്നേഹപൂർവ്വം അങ്ങ് ഞങ്ങളോട് എന്തു പറയുന്നുവോ, അതു ഞങ്ങൾ ചെയ്യും.
1.226.6
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम ।
यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित् ॥ १.२२६.६ ॥
അപ്പോൾ വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു: പോകുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്; അല്ലെങ്കിൽ സർവധർമ്മജ്ഞനായ ദ്രുപദരാജാവ് എങ്ങനെ കരുതുന്നുവോ അങ്ങനെ.
1.226.7
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः ।
प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम ॥ १.२२६.७ ॥
വീരനായ ദാശാർഹനും പുരുഷോത്തമനും മഹാബാഹുവും ഉചിതസമയത്ത് എന്തു കരുതുന്നുവോ, അതുതന്നെയാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം.
1.226.8
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम् ।
तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः ॥ १.२२६.८ ॥
മഹാഭാഗ്യരായ കൗന്തേയർ എനിക്ക് എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെതന്നെ വാസുദേവനും; പാണ്ഡുപുത്രന്മാരാണ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
1.226.9
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः ॥ १.२२६.९ ॥
കൗന്തേയനും പാണ്ഡുപുത്രനുമായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഇവരുടെ ശ്രേയസ്സിനെക്കുറിച്ച് കേശവൻ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ ചിന്തിക്കുന്നില്ല.
1.226.10
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः ॥ १.२२६.१० ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാമതി പൃഥയുടെ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; പൃഥയുടെ പാദങ്ങൾ തൊട്ട്, ശിരസ്സുകൊണ്ട് ഭൂമിയെ വണങ്ങി.
1.226.11
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः ।
वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया ॥ १.२२६.११ ॥
മരുമകനെ കണ്ടപ്പോൾ കുന്തി വീണ്ടും വീണ്ടും ദുഃഖിച്ചു: വിചിത്രവീര്യന്റെ മകനേ, നിന്നാൽ നിന്റെ പുത്രന്മാർ എങ്ങനെയോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
1.226.12
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा ।
कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता ॥ १.२२६.१२ ॥
നിന്റെ കൃപയാൽ അരക്കുഭവനത്തിൽ മരിച്ചുവെന്ന് കരുതപ്പെട്ടവർ തിരിച്ചെത്തി. ആമയുടെ പുറംതോടുപോലെ കട്ടിയുള്ള കൂർമി (കുന്തി) മക്കളെക്കുറിച്ചുതന്നെ എവിടെയായാലും ചിന്തിക്കുന്നു.
1.226.13
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा ।
तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ ॥ १.२२६.१३ ॥
ആകുലതയോടെ വളർത്തപ്പെട്ട പുത്രന്മാർ സുഖമായിരുന്നതുപോലെ, നിന്റെ പുത്രന്മാരും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നോടുള്ള ഭക്തിയാൽ.
1.226.14
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा ।
तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः ॥ १.२२६.१४ ॥
കുയിൽ അന്യരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ എപ്പോഴും ഹാനിയില്ലാതെ വളർത്തുന്നതുപോലെ, മകനേ, എന്റെ പുത്രന്മാരെ നീ നന്നായി സംരക്ഷിച്ചു.
1.226.15
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया ।
अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि ॥ १.२२६.१५ ॥
ഞാൻ നിരവധി ദുരിതങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു, ജീവൻ തന്നെ അപകടത്തിലാക്കിയവയും. ഇനി എന്തുചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല; നീ തന്നെ അറിയണം.
1.226.16
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः ।
अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते ॥ १.२२६.१६ ॥
നിന്റെ മഹാബലശാലികളായ പുത്രന്മാർ ലോകത്തിൽ നശിക്കുകയില്ല; വേഗം തന്നെ, കാലമെത്തുമ്പോൾ അവർ സ്വന്തം രാജ്യത്ത് സ്ഥിരപ്പെടും.
1.226.17
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि ।
ततस्ते समनुज्ञाता द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२२६.१७ ॥
മാധവീ, ബന്ധുക്കളോടുകൂടി എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ദുഃഖിക്കരുത്. പിന്നീട് മഹാത്മാവായ ദ്രുപദൻ അവർക്ക് അനുവാദം നൽകി.
1.226.18
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः ।
आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् ॥ १.२२६.१८ ॥
പാണ്ഡവരും കൃഷ്ണനും മഹാമതിയായ വിദുരനും, കൃഷ്ണയായ ദ്രൗപദിയെയും യശസ്വിനിയായ കുന്തിയെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്.
1.226.19
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम् ।
सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.२२६.१९ ॥
അവർ സുഖത്തോടും വിനോദത്തോടും കൂടി നാഗസാഹ്വയ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി; സ്വർണ്ണക്കച്ചകളും ശ്രേഷ്ഠമായ കഴുത്താഭരണങ്ങളും സ്വർണ്ണ അങ്കുശങ്ങളും അണിഞ്ഞവരായി.
1.226.20
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान् ।
अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान् ॥ १.२२६.२० ॥
ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, മദജലം ഒഴുകുന്ന കവിളും മുഖവുമുള്ള, പാപ്പാന്മാർ കയറിയ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളോടും കൂടിയ ആനകൾ.
1.226.21
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम् ।
रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम् ॥ १.२२६.२१ ॥
രാജാവ് നല്ല കവചമണിഞ്ഞ ആയിരം ആനകളെയും സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും പതിച്ച ആയിരം രഥങ്ങളും നൽകി.
1.226.22
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा ।
सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम् ॥ १.२२६.२२ ॥
അപ്പോൾ അവൻ നാലു കുതിരകളുള്ള തേജസ്വികളായ രഥങ്ങളും സ്വർണ്ണ അലങ്കാരങ്ങളും ശ്രേഷ്ഠ ചാമരമാലകളും ഉള്ളവയും നൽകി.
1.226.23
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः ।
दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्।
ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम् ॥ १.२२६.२३ ॥
രാജാവ് അമ്പതിനായിരം ശ്രേഷ്ഠ ജാതി കുതിരകളെ നൽകി. രാജാവ് ശ്രേഷ്ഠ ആഭരണങ്ങളോടെ പതിനായിരം ദാസിമാരെ നൽകി. പിന്നെ ശ്രേഷ്ഠ വില്ലാളികളായ ആയിരം ദാസന്മാരെ നൽകി.
1.226.24
हैमानि शय्यासनबाजनानि ।
द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि।
पृथक्पृथक्वैव ददौ स कोटिं ।
पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः ॥ १.२२६.२४ ॥
സ്വർണ്ണത്തിലുള്ള കിടക്കകൾ, ആസനങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ, മറ്റ് വസ്തുക്കൾ, ഗോധനം — പാഞ്ചാലരാജാവ് അത്യധികം സന്തോഷത്തോടെ വേറെവേറെ ഒരു കോടി വരെ നൽകി.
1.226.25
शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं नरान् ॥ १.२२६.२५ ॥
നൂറ് പല്ലക്കുകൾ നിറഞ്ഞവയും, അഞ്ഞൂറ് വാഹനങ്ങളും അഞ്ഞൂറ് ആളുകളും.
1.226.26
एवमेतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम् ।
हरणं चापि पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं च सोमकः ॥ १.२२६.२६ ॥
ഇങ്ങനെ പാഞ്ചാല രാജാവ് വിവാഹസമ്മാനത്തിനായി ഈ ധനം നൽകി; പാഞ്ചാലിയെ കൊണ്ടുപോകലും സോമകന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ ദാനവും നടന്നു.
1.226.27
धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत ।
नानद्यमानो बहुशस्तूर्यघोषैः सहस्रशः ॥ १.२२६.२७ ॥
ഹേ ഭാരത! ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ സഹോദരിയെ കൂട്ടി അവിടേക്ക് പോയി; ആയിരക്കണക്കിന് വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ പലവട്ടം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്.
1.226.28
श्रुत्वा चोपस्थितान्वीरान्धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रतिग्रहाय पाण्डूनां प्रेषयामास कौरवान् ॥ १.२२६.२८ ॥
അംബികയുടെ പുത്രനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ വീരന്മാർ എത്തിയെന്നു കേട്ട് പാണ്ഡവരെ സ്വീകരിക്കാൻ കൗരവരെ അയച്ചു.
1.226.29
विकर्णं च महेष्वासं चित्रसेनं च भारत ।
द्रोणं च परमेष्वासं गौतमं कृपमेव च ॥ १.२२६.२९ ॥
ഹേ ഭാരത! മഹാധനുർധരനായ വികർണനെയും ചിത്രസേനനെയും, പരമധനുർധരനായ ദ്രോണനെയും ഗൗതമനായ കൃപനെയും.
1.226.30
तैस्तैः परिवृताः शूरैः शोभमाना महारथाः ।
नगरं हास्तिनपुरं शनैः प्रविविशुस्तदा ॥ १.२२६.३० ॥
ആ ആ വീരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ശോഭിക്കുന്ന മഹാരഥന്മാർ അപ്പോൾ പതുക്കെ ഹസ്തിനാപുരം നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
1.226.31
पाण्डवानागताञ्छ्रुत्वा नागरास्तु कुतूहलात् ।
मण्डयाञ्चक्रिरे तत्र नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२६.३१ ॥
പാണ്ഡവർ എത്തിയെന്നു കേട്ട് പൗരന്മാർ കൗതുകത്തോടെ നാഗസാഹ്വയം എന്ന ആ നഗരത്തെ അലങ്കരിച്ചു.
1.226.32
मुक्तपुष्पावकीर्णं तु जलसिक्तं तु सर्वतः ।
धूपितं दिव्यधूपेन मङ्गलैश्चाभिसंवृतम् ॥ १.२२६.३२ ॥
എല്ലായിടത്തും വിതറിയ പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞും, വെള്ളം തളിച്ചും, ദിവ്യധൂപത്താൽ സുഗന്ധിതമായും, മംഗലവസ്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും അത് ഇരുന്നു.
1.226.33
पताकोच्छ्रितमाल्यं च पुरमप्रतिमं बभौ ।
शङ्खभेरीनिनादैश्च नानावादित्रनिस्वनैः ॥ १.२२६.३३ ॥
കൊടികളും ഉയർന്ന മാലകളും കൊണ്ട് ആ അതുല്യനഗരം പ്രകാശിച്ചു; ശംഖ-ഭേരീനാദങ്ങളും നാനാവിധ വാദ്യനാദങ്ങളും അതിൽ മുഴങ്ങി.
1.226.34
कौतूहलेन नगरं पूर्यमाणमिवाभवत् ।
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शोकदुःखसमन्विताः ॥ १.२२६.३४ ॥
കൗതുകത്താൽ ആ നഗരം നിറഞ്ഞുപോയതുപോലെയായി; ശോകദുഃഖങ്ങളോടു കൂടിയ ആ പുരുഷവ്യാഘ്രങ്ങൾ (പാണ്ഡവർ) അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.226.35
निर्गताश्च पुरात्पूर्वं धृतराष्ट्रप्रबाधिताः ।
पुनर्निवृत्ता दिष्ट्या वै सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.२२६.३५ ॥
മുമ്പ് ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പീഡനത്താൽ അവർ നഗരം വിട്ടുപോയി; ഇപ്പോൾ ഭാഗ്യവശാൽ മാതാവിനോടൊപ്പം അവർ മടങ്ങിയെത്തിയിരിക്കുന്നു, ശത്രുതാപകരേ.
1.226.36
इत्येवमीरिता वाचो जनैः प्रियचिकीर्षुभिः ।
तत उच्चावचा वाचः प्रियाः सर्वत्र भारत ॥ १.२२६.३६ ॥
ഇങ്ങനെ പ്രിയം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച ജനങ്ങൾ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; പിന്നെ, ഭാരതാ, എല്ലായിടത്തും പലതരം പ്രിയവാക്കുകൾ കേട്ടു.
1.226.37
उदीरितास्तदाऽशृण्वन्पाण्डवा हृदयंगमाः ।
अयं स पुरुषव्याघ्रः पुनरायाति धर्मवित् ॥ १.२२६.३७ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡവർ ഹൃദയത്തിന് ഇഷ്ടമായ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു: ധർമ്മജ്ഞനായ ആ പുരുഷവ്യാഘ്രൻ വീണ്ടും വരുന്നു.
1.226.38
यो नः स्वानिव दायादान्धर्मेण परिरक्षति ।
अद्य पाण्डुर्महाराजो वनादिव मनःप्रियम् ॥ १.२२६.३८ ॥
നമ്മെ സ്വന്തം അവകാശികളെപ്പോലെ ധർമ്മത്താൽ കാക്കുന്നവൻ, ഇന്ന് മഹാരാജാവ് പാണ്ഡു (യുധിഷ്ഠിരൻ) വനത്തിൽനിന്ന് മനസ്സിനിഷ്ടനായി വരുന്നു.
1.226.39
आगतश्चैवमस्माकं चिकीर्षन्नात्र संशयः ।
किं न्वद्य सुकृतं कर्म सर्वेषां नः प्रियं परम् ॥ १.२२६.३९ ॥
നമുക്ക് നന്മ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അദ്ദേഹം വന്നിരിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇന്ന് നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഇത് എത്ര വലിയ ശുഭകർമ്മം, എത്ര പരമപ്രിയം!
1.226.40
यन्नः कुन्तीसुता वीरा भर्तारः पुनरागताः ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि वाप्यस्ति नस्तपः।
तेन तिष्ठन्तु नगरे पाण्डवाः शरदां शतम् ॥ १.२२६.४० ॥
കുന്തീപുത്രരായ വീരന്മാർ, നമ്മുടെ നാഥന്മാർ വീണ്ടും മടങ്ങിയെത്തി. നാം ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ ഹോമം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ നമുക്ക് വല്ല തപസ്സുമുണ്ടെങ്കിലോ, അതിന്റെ ഫലത്താൽ പാണ്ഡവർ ഈ നഗരത്തിൽ നൂറു ശരത്കാലങ്ങൾ വസിക്കട്ടെ.
1.226.41
ततस्ते धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य च महात्मनः ।
अन्येषां च तदर्हाणां चक्रुः पादाभिवन्दनम् ॥ १.२२६.४१ ॥
പിന്നെ അവർ ധൃതരാഷ്ട്രന്, മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മർക്ക്, അവർക്ക് യോഗ്യരായ മറ്റുള്ളവർക്കും പാദവന്ദനം ചെയ്തു.
1.226.42
पृष्टास्तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते ।
समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२२६.४२ ॥
നഗരം മുഴുവൻ അവരോട് ക്ഷേമം ചോദിച്ചു; ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ആജ്ഞയാൽ അവർ മന്ദിരങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു.