Mahābhārata · Adhyāya 1.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.226.1
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम् ।
ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो ॥ १.२२६.१ ॥
Drupada disse: Ó grande sábio, é como você me disse por meio de Vidura. Ó senhor, também eu tenho a suprema alegria de que esta aliança se tenha realizado.
1.226.2
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम् ।
न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा ॥ १.२२६.२ ॥
E também seria conveniente que estes magnânimos fossem; mas por ora não me cabe dizê-lo eu mesmo com a minha própria voz.
1.226.3
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ ॥ १.२२६.३ ॥
Quando o herói, o filho de Kuntī, Yudhiṣṭhira, e Bhīmasena e Arjuna, e os gêmeos, touros entre os homens, assim pensarem...
1.226.4
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः ।
एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ ॥ १.२२६.४ ॥
Então que Rāma e Kṛṣṇa, conhecedores do dharma, vão com os Pāṇḍavas, pois estes dois tigres entre os homens se dedicam ao bem-estar e à alegria deles.
1.226.5
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः ।
यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम् ॥ १.२२६.५ ॥
Ó rei, todos nós dependemos de ti, juntamente com os nossos seguidores; o que nos disseres com afeto, isso faremos.
1.226.6
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम ।
यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित् ॥ १.२२६.६ ॥
Então Vāsudeva disse: Ir me agrada, ou como pensa o rei Drupada, conhecedor de todo dharma.
1.226.7
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः ।
प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम ॥ १.२२६.७ ॥
Assim como pensa o herói Dāśārha, o melhor dos homens, o de braços poderosos, no tempo devido, assim está firme a minha decisão.
1.226.8
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम् ।
तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः ॥ १.२२६.८ ॥
Assim como os filhos de Kuntī, de grande fortuna, são agora meus, também são de Vāsudeva; são os filhos de Pāṇḍu, sem dúvida.
1.226.9
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः ॥ १.२२६.९ ॥
O filho de Kuntī, o filho de Pāṇḍu, Yudhiṣṭhira, não pensa nisso como o tigre entre os homens, Keśava, pensa no bem deles.
1.226.10
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः ॥ १.२२६.१० ॥
Então aquele de grande sabedoria entrou na morada de Pṛthā; tocando os pés de Pṛthā, inclinou-se com a cabeça até a terra.
1.226.11
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः ।
वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया ॥ १.२२६.११ ॥
Ao ver o cunhado, Kuntī lamentou-se repetidamente: ó filho de Vicitravīrya, por tua causa teus filhos de algum modo sobreviveram.
1.226.12
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा ।
कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता ॥ १.२२६.१२ ॥
Pela tua graça, os que se julgaram mortos na casa de laca voltaram. A de carapaça de tartaruga, Kūrmī (Kuntī), pensa em seus filhos, onde quer que estejam.
1.226.13
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा ।
तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ ॥ १.२२६.१३ ॥
Assim como os filhos criados com angustiada atenção permaneceram ilesos, assim vivem os teus filhos, touro dos Bharatas, pela tua devoção.
1.226.14
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा ।
तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः ॥ १.२२६.१४ ॥
Assim como o cuco sempre cria os filhotes alheios sem dano, assim, querido, meus filhos foram bem protegidos por ti.
1.226.15
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया ।
अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि ॥ १.२२६.१५ ॥
Suportei muitos sofrimentos, até mortais. Além disso não sei o que fazer; tu deves saber.
1.226.16
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः ।
अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते ॥ १.२२६.१६ ॥
Teus filhos poderosos não perecerão no mundo; em breve, com o tempo, estarão firmes em seu próprio reino.
1.226.17
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि ।
ततस्ते समनुज्ञाता द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२२६.१७ ॥
Ó Mādhavī, estando todos juntos com teus parentes, não te aflijas. Então o magnânimo Drupada lhes concedeu licença.
1.226.18
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः ।
आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् ॥ १.२२६.१८ ॥
Os Pāṇḍavas, Kṛṣṇa e também o sábio Vidura, levando Draupadī, a de tez escura, e a gloriosa Kuntī.
1.226.19
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम् ।
सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.२२६.१९ ॥
Foram com alegria e prazer para a cidade chamada Nāgasāhvaya, adornados com cintas douradas, excelentes colares e aguilhões dourados.
1.226.20
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान् ।
अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान् ॥ १.२२६.२० ॥
Elefantes adornados com ouro de Jāmbūnada, com têmporas e faces escorrendo musth, montados por seus condutores e equipados com todas as armas.
1.226.21
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम् ।
रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम् ॥ १.२२६.२१ ॥
O rei deu mil elefantes bem blindados e mil carros adornados com ouro e gemas.
1.226.22
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा ।
सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम् ॥ १.२२६.२२ ॥
Então deu carros resplandecentes de quatro cavalos, com arreios dourados e guirlandas de finos leques de cauda de iaque.
1.226.23
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः ।
दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्।
ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम् ॥ १.२२६.२३ ॥
O rei deu cinquenta mil cavalos de raça, dez mil criadas com excelentes adornos e depois mil servos hábeis com o arco.
1.226.24
हैमानि शय्यासनबाजनानि ।
द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि।
पृथक्पृथक्वैव ददौ स कोटिं ।
पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः ॥ १.२२६.२४ ॥
Camas, assentos e vasos de ouro, outros bens e riqueza de gado — o rei dos Pāñcālas, muito satisfeito, deu-os separadamente, no valor de dez milhões.
1.226.25
शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं नरान् ॥ १.२२६.२५ ॥
Cem liteiras completas, quinhentos animais de carga e quinhentos homens.
1.226.26
एवमेतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम् ।
हरणं चापि पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं च सोमकः ॥ १.२२६.२६ ॥
Assim o rei dos Pāñcāla deu esta riqueza como presente nupcial; a condução de Pāñcālī e a dádiva dos parentes de Somaka também ocorreram.
1.226.27
धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत ।
नानद्यमानो बहुशस्तूर्यघोषैः सहस्रशः ॥ १.२२६.२७ ॥
Ó Bhārata, Dhṛṣṭadyumna foi para lá levando sua irmã, rugindo muitas vezes com milhares de sons de instrumentos.
1.226.28
श्रुत्वा चोपस्थितान्वीरान्धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रतिग्रहाय पाण्डूनां प्रेषयामास कौरवान् ॥ १.२२६.२८ ॥
Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, ao ouvir que os heróis haviam chegado, enviou os Kaurava para receber os Pāṇḍava.
1.226.29
विकर्णं च महेष्वासं चित्रसेनं च भारत ।
द्रोणं च परमेष्वासं गौतमं कृपमेव च ॥ १.२२६.२९ ॥
Ó Bhārata, Vikarṇa, o grande arqueiro, e Citrasena, e Droṇa, o supremo arqueiro, e também Gautama Kṛpa.
1.226.30
तैस्तैः परिवृताः शूरैः शोभमाना महारथाः ।
नगरं हास्तिनपुरं शनैः प्रविविशुस्तदा ॥ १.२२६.३० ॥
Cercados por aqueles heróis, os grandes guerreiros de carro, resplandecentes, entraram então lentamente na cidade de Hāstinapura.
1.226.31
पाण्डवानागताञ्छ्रुत्वा नागरास्तु कुतूहलात् ।
मण्डयाञ्चक्रिरे तत्र नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२६.३१ ॥
Ao ouvirem que os Pāṇḍavas haviam chegado, os habitantes, movidos pela curiosidade, adornaram aquela cidade chamada Nāgasāhvaya.
1.226.32
मुक्तपुष्पावकीर्णं तु जलसिक्तं तु सर्वतः ।
धूपितं दिव्यधूपेन मङ्गलैश्चाभिसंवृतम् ॥ १.२२६.३२ ॥
Estava coberta de flores espalhadas, aspergida de água por todos os lados, perfumada com incenso divino e cercada de coisas auspiciosas.
1.226.33
पताकोच्छ्रितमाल्यं च पुरमप्रतिमं बभौ ।
शङ्खभेरीनिनादैश्च नानावादित्रनिस्वनैः ॥ १.२२६.३३ ॥
Aquela cidade incomparável brilhava com estandartes e altas guirlandas, e ressoava com o som de conchas, tambores e muitos instrumentos.
1.226.34
कौतूहलेन नगरं पूर्यमाणमिवाभवत् ।
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शोकदुःखसमन्विताः ॥ १.२२६.३४ ॥
A cidade parecia transbordar de ansiedade, pois ali estavam aqueles tigres entre os homens (os Pāṇḍavas), marcados pela dor e pelo sofrimento.
1.226.35
निर्गताश्च पुरात्पूर्वं धृतराष्ट्रप्रबाधिताः ।
पुनर्निवृत्ता दिष्ट्या वै सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.२२६.३५ ॥
Antes haviam deixado a cidade, oprimidos por Dhṛtarāṣṭra; agora, por felicidade, retornaram com sua mãe, ó abrasadores de inimigos.
1.226.36
इत्येवमीरिता वाचो जनैः प्रियचिकीर्षुभिः ।
तत उच्चावचा वाचः प्रियाः सर्वत्र भारत ॥ १.२२६.३६ ॥
Assim falaram as pessoas, desejosas de agradar; então, ó Bhārata, por toda parte se ouviram palavras agradáveis de todo tipo.
1.226.37
उदीरितास्तदाऽशृण्वन्पाण्डवा हृदयंगमाः ।
अयं स पुरुषव्याघ्रः पुनरायाति धर्मवित् ॥ १.२२६.३७ ॥
Então os Pāṇḍavas ouviram aquelas palavras agradáveis ao coração: aquele tigre entre os homens, conhecedor do dharma, está voltando.
1.226.38
यो नः स्वानिव दायादान्धर्मेण परिरक्षति ।
अद्य पाण्डुर्महाराजो वनादिव मनःप्रियम् ॥ १.२२६.३८ ॥
Aquele que nos protege com justiça como a seus próprios herdeiros: hoje o grande rei Pāṇḍu (Yudhiṣṭhira) regressa da floresta, querido ao coração.
1.226.39
आगतश्चैवमस्माकं चिकीर्षन्नात्र संशयः ।
किं न्वद्य सुकृतं कर्म सर्वेषां नः प्रियं परम् ॥ १.२२६.३९ ॥
Ele chegou, certamente com a intenção de nos fazer bem; não há dúvida. Que ação virtuosa é hoje, a maior alegria para todos nós!
1.226.40
यन्नः कुन्तीसुता वीरा भर्तारः पुनरागताः ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि वाप्यस्ति नस्तपः।
तेन तिष्ठन्तु नगरे पाण्डवाः शरदां शतम् ॥ १.२२६.४० ॥
Visto que os heróis, filhos de Kuntī, nossos senhores, retornaram: se demos doações, se oferecemos oblações, se temos alguma austeridade, que pelo seu mérito os Pāṇḍavas permaneçam nesta cidade cem outonos.
1.226.41
ततस्ते धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य च महात्मनः ।
अन्येषां च तदर्हाणां चक्रुः पादाभिवन्दनम् ॥ १.२२६.४१ ॥
Então prostraram-se aos pés de Dhṛtarāṣṭra, do magnânimo Bhīṣma e dos outros dignos de tal honra.
1.226.42
पृष्टास्तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते ।
समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२२६.४२ ॥
Perguntados sobre o seu bem-estar por toda a cidade, entraram nas casas por ordem de Dhṛtarāṣṭra.