Mahābhārata · Adhyāya 1.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.226.1
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम् ।
ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो ॥ १.२२६.१ ॥
Drupada dijo: Oh gran sabio, es tal como me dijiste por medio de Vidura. Oh señor, también yo tengo la mayor alegría en que esta alianza se haya concretado.
1.226.2
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम् ।
न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा ॥ १.२२६.२ ॥
Y también sería conveniente que estas almas magnánimas fueran; pero por ahora no me corresponde decirlo yo mismo con mi propia voz.
1.226.3
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ ॥ १.२२६.३ ॥
Cuando el héroe, el hijo de Kuntī, Yudhiṣṭhira, y Bhīmasena y Arjuna, y los gemelos, toros entre los hombres, así lo piensen...
1.226.4
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः ।
एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ ॥ १.२२६.४ ॥
Entonces que vayan con los Pāṇḍavas Rāma y Kṛṣṇa, conocedores del dharma, pues estos dos tigres entre los hombres se dedican a su bienestar y alegría.
1.226.5
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः ।
यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम् ॥ १.२२६.५ ॥
Oh rey, todos nosotros, junto con nuestros seguidores, dependemos de ti; lo que nos digas con afecto, eso haremos.
1.226.6
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम ।
यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित् ॥ १.२२६.६ ॥
Entonces Vāsudeva dijo: Ir me agrada, o como piense el rey Drupada, conocedor de todo dharma.
1.226.7
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः ।
प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम ॥ १.२२६.७ ॥
Como piensa el héroe Dāśārha, el mejor de los hombres, el de poderosos brazos, en el momento oportuno, así está firme mi decisión.
1.226.8
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम् ।
तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः ॥ १.२२६.८ ॥
Así como los hijos de Kuntī, de gran fortuna, son ahora míos, así también son de Vāsudeva; son los hijos de Pāṇḍu, sin duda.
1.226.9
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः ॥ १.२२६.९ ॥
El hijo de Kuntī, el hijo de Pāṇḍu, Yudhiṣṭhira, no piensa en ello como el tigre entre los hombres, Keśava, piensa en lo que es bueno para ellos.
1.226.10
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः ॥ १.२२६.१० ॥
Entonces aquel de gran sabiduría entró en la morada de Pṛthā; tocando los pies de Pṛthā, se inclinó hasta la tierra con la cabeza.
1.226.11
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः ।
वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया ॥ १.२२६.११ ॥
Al ver a su cuñado, Kuntī lamentó una y otra vez: Oh hijo de Vicitravīrya, gracias a ti tus hijos de algún modo han sobrevivido.
1.226.12
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा ।
कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता ॥ १.२२६.१२ ॥
Por tu gracia, los que se creyeron muertos en la casa de laca han regresado. La de caparazón de tortuga, Kūrmī (Kuntī), piensa en sus hijos, estén donde estén.
1.226.13
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा ।
तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ ॥ १.२२६.१३ ॥
Así como los hijos criados con ansiosa preocupación quedaron ilesos, así tus hijos están vivos, toro de los Bharatas, por tu devoción.
1.226.14
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा ।
तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः ॥ १.२२६.१४ ॥
Como el cuco siempre cría a las crías ajenas sin daño, así, querido, mis hijos han sido bien protegidos por ti.
1.226.15
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया ।
अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि ॥ १.२२६.१५ ॥
He soportado muchos sufrimientos, incluso mortales. Más allá de esto no sé qué hacer; tú deberías saberlo.
1.226.16
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः ।
अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते ॥ १.२२६.१६ ॥
Tus hijos poderosos no perecerán en el mundo; pronto, con el tiempo, estarán establecidos en su propio reino.
1.226.17
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि ।
ततस्ते समनुज्ञाता द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२२६.१७ ॥
Oh Mādhavī, estando todos juntos con tus parientes, no te aflijas. Entonces el magnánimo Drupada les concedió permiso.
1.226.18
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः ।
आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् ॥ १.२२६.१८ ॥
Los Pāṇḍavas, Kṛṣṇa y el sabio Vidura también, llevando consigo a Draupadī la de tez oscura y a la gloriosa Kuntī.
1.226.19
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम् ।
सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.२२६.१९ ॥
Partieron con alegría y deleite hacia la ciudad llamada Nāgasāhvaya, adornados con cinchas doradas, excelentes collares y aguijones dorados.
1.226.20
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान् ।
अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान् ॥ १.२२६.२० ॥
Elefantes adornados con oro de Jāmbūnada, con sienes y frentes que destilan celo, montados por sus cornacas y provistos de todas las armas.
1.226.21
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम् ।
रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम् ॥ १.२२६.२१ ॥
El rey dio mil elefantes bien acorazados y mil carros adornados con oro y gemas.
1.226.22
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा ।
सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम् ॥ १.२२६.२२ ॥
Entonces dio carros resplandecientes tirados por cuatro caballos, con arneses dorados y guirnaldas de finos abanicos de cola de yak.
1.226.23
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः ।
दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्।
ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम् ॥ १.२२६.२३ ॥
El rey dio cincuenta mil caballos de pura raza, diez mil doncellas con excelentes adornos, y luego mil sirvientes diestros con el arco.
1.226.24
हैमानि शय्यासनबाजनानि ।
द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि।
पृथक्पृथक्वैव ददौ स कोटिं ।
पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः ॥ १.२२६.२४ ॥
Lechos y asientos y vasijas de oro, otros bienes y riqueza de ganado — el rey de los Pāñcālas, muy complacido, los dio por separado, por valor de diez millones.
1.226.25
शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं नरान् ॥ १.२२६.२५ ॥
Cien palanquines completos, quinientos animales de carga y quinientos hombres.
1.226.26
एवमेतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम् ।
हरणं चापि पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं च सोमकः ॥ १.२२६.२६ ॥
Así el rey de Pāñcāla dio esta riqueza como regalo nupcial; también se llevó a Pāñcālī y se hizo la donación de los parientes de Somaka.
1.226.27
धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत ।
नानद्यमानो बहुशस्तूर्यघोषैः सहस्रशः ॥ १.२२६.२७ ॥
Oh Bhārata, Dhṛṣṭadyumna fue allí llevando a su hermana, rugiendo una y otra vez con miles de sonidos de instrumentos.
1.226.28
श्रुत्वा चोपस्थितान्वीरान्धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रतिग्रहाय पाण्डूनां प्रेषयामास कौरवान् ॥ १.२२६.२८ ॥
Dhṛtarāṣṭra, hijo de Ambikā, al oír que los héroes habían llegado, envió a los Kaurava a recibir a los Pāṇḍava.
1.226.29
विकर्णं च महेष्वासं चित्रसेनं च भारत ।
द्रोणं च परमेष्वासं गौतमं कृपमेव च ॥ १.२२६.२९ ॥
Oh Bhārata, Vikarṇa, gran arquero, y Citrasena, y Droṇa, supremo arquero, y también Gautama Kṛpa.
1.226.30
तैस्तैः परिवृताः शूरैः शोभमाना महारथाः ।
नगरं हास्तिनपुरं शनैः प्रविविशुस्तदा ॥ १.२२६.३० ॥
Rodeados por aquellos héroes, los resplandecientes grandes guerreros de carro entraron entonces lentamente en la ciudad de Hāstinapura.
1.226.31
पाण्डवानागताञ्छ्रुत्वा नागरास्तु कुतूहलात् ।
मण्डयाञ्चक्रिरे तत्र नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२६.३१ ॥
Al oír que los Pāṇḍavas habían llegado, los habitantes de la ciudad, llenos de curiosidad, adornaron aquella ciudad llamada Nāgasāhvaya.
1.226.32
मुक्तपुष्पावकीर्णं तु जलसिक्तं तु सर्वतः ।
धूपितं दिव्यधूपेन मङ्गलैश्चाभिसंवृतम् ॥ १.२२६.३२ ॥
Estaba cubierta de flores esparcidas por todas partes, rociada de agua por todos lados, perfumada con incienso divino y rodeada de cosas auspiciosas.
1.226.33
पताकोच्छ्रितमाल्यं च पुरमप्रतिमं बभौ ।
शङ्खभेरीनिनादैश्च नानावादित्रनिस्वनैः ॥ १.२२६.३३ ॥
Aquella ciudad incomparable brillaba con estandartes y guirnaldas altas, y resonaba con el sonido de caracolas y timbales y con los sones de diversos instrumentos.
1.226.34
कौतूहलेन नगरं पूर्यमाणमिवाभवत् ।
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शोकदुःखसमन्विताः ॥ १.२२६.३४ ॥
La ciudad parecía llena de expectación, pues allí estaban aquellos tigres entre los hombres (los Pāṇḍavas), cargados de dolor y aflicción.
1.226.35
निर्गताश्च पुरात्पूर्वं धृतराष्ट्रप्रबाधिताः ।
पुनर्निवृत्ता दिष्ट्या वै सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.२२६.३५ ॥
Antes habían salido de la ciudad, oprimidos por Dhṛtarāṣṭra; ahora, por fortuna, han regresado junto a su madre, oh abrasadores de enemigos.
1.226.36
इत्येवमीरिता वाचो जनैः प्रियचिकीर्षुभिः ।
तत उच्चावचा वाचः प्रियाः सर्वत्र भारत ॥ १.२२६.३६ ॥
Así hablaron las gentes, deseosas de agradar; luego, oh Bhārata, por todas partes se oyeron toda clase de palabras agradables.
1.226.37
उदीरितास्तदाऽशृण्वन्पाण्डवा हृदयंगमाः ।
अयं स पुरुषव्याघ्रः पुनरायाति धर्मवित् ॥ १.२२६.३७ ॥
Entonces los Pāṇḍavas oyeron aquellas palabras gratas al corazón: aquel tigre entre los hombres, conocedor del dharma, vuelve de nuevo.
1.226.38
यो नः स्वानिव दायादान्धर्मेण परिरक्षति ।
अद्य पाण्डुर्महाराजो वनादिव मनःप्रियम् ॥ १.२२६.३८ ॥
Aquel que nos protege justamente como a sus propios herederos: hoy el gran rey Pāṇḍu (Yudhiṣṭhira) regresa del bosque, querido para el corazón.
1.226.39
आगतश्चैवमस्माकं चिकीर्षन्नात्र संशयः ।
किं न्वद्य सुकृतं कर्म सर्वेषां नः प्रियं परम् ॥ १.२२६.३९ ॥
Ha llegado, sin duda con la intención de hacernos bien; no hay duda. ¡Qué gran obra virtuosa es hoy, la mayor alegría para todos nosotros!
1.226.40
यन्नः कुन्तीसुता वीरा भर्तारः पुनरागताः ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि वाप्यस्ति नस्तपः।
तेन तिष्ठन्तु नगरे पाण्डवाः शरदां शतम् ॥ १.२२६.४० ॥
Pues los héroes hijos de Kuntī, nuestros señores, han regresado. Si hemos dado donaciones, si hemos ofrecido oblaciones, si tenemos algún austeridad, que por su mérito los Pāṇḍavas habiten en esta ciudad cien otoños.
1.226.41
ततस्ते धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य च महात्मनः ।
अन्येषां च तदर्हाणां चक्रुः पादाभिवन्दनम् ॥ १.२२६.४१ ॥
Entonces se postraron a los pies de Dhṛtarāṣṭra, del magnánimo Bhīṣma, y de los demás dignos de ello.
1.226.42
पृष्टास्तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते ।
समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२२६.४२ ॥
Preguntados por su bienestar por toda la ciudad, entraron en las casas por orden de Dhṛtarāṣṭra.