மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.226.1
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथात्थ विदुराद्य माम् ।
ममापि परमो हर्षः संबन्धेऽस्मिन्कृते प्रभो ॥ १.२२६.१ ॥
துருபதன் கூறினான்: மகா அறிவாளியே, விதுரர் மூலம் நீர் என்னிடம் கூறியபடியே இது. பிரபுவே, இந்த உறவு ஏற்படுவதில் எனக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சி.
1.226.2
गमनं चापि युक्तं स्याद्दृढमेषां महात्मनाम् ।
न तु तावन्मया युक्तमेतद्वक्तुं स्वयं गिरा ॥ १.२२६.२ ॥
இந்த மகாத்மாக்கள் (இங்கு) வருவதும் சரியாகவே இருக்கும். ஆனால் இப்போதைக்கு இதை நானே வாயால் சொல்வது முறையல்ல.
1.226.3
यदा तु मन्यते वीरः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ च पुरुषर्षभौ ॥ १.२२६.३ ॥
வீரரான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரரும், பீமசேனன், அர்ஜுனன், மற்றும் நரர்களில் சிறந்த இரட்டையர்கள் இருவரும் அவ்வாறு நினைத்தால்...
1.226.4
रामकृष्णौ च धर्मज्ञौ तदा गच्छन्तु पाण्डवाः ।
एतौ हि पुरुषव्याघ्रावेषां प्रियहिते रतौ ॥ १.२२६.४ ॥
அப்போது தர்மம் அறிந்த ராமனும் கிருஷ்ணனும் பாண்டவர்களுடன் செல்லட்டும். ஏனெனில் இந்த இரு நரபுலிகளும் இவர்களின் நலத்திலும் இன்பத்திலும் ஈடுபட்டவர்கள்.
1.226.5
परवन्तो वयं राजंस्त्वयि सर्वे सहानुगाः ।
यथा वक्ष्यसि नः प्रीत्या तत्करिष्यामहे वयम् ॥ १.२२६.५ ॥
அரசே, நாங்கள் அனைவரும் எங்கள் பின்தொடர்வோருடன் உம்மையே சார்ந்திருக்கிறோம். அன்புடன் நீர் எங்களுக்கு என்ன சொல்வீரோ, அதையே நாங்கள் செய்வோம்.
1.226.6
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो गमनं रोचते मम ।
यथा वा मन्यते राजा द्रुपदः सर्वधर्मवित् ॥ १.२२६.६ ॥
அப்போது வாசுதேவன் கூறினான்: செல்வது எனக்கு விருப்பமானது; அல்லது எல்லா தர்மமும் அறிந்த அரசன் துருபதன் எப்படி நினைக்கிறானோ அப்படியே.
1.226.7
यथैव मन्यते वीरो दाशार्हः पुरुषोत्तमः ।
प्राप्तकालं महाबाहुः सा बुद्धिर्निश्चिता मम ॥ १.२२६.७ ॥
வீரனான தாசார்ஹன், புருஷோத்தமன், மகாபாகு ஆகியவர் எது காலத்திற்கேற்றது என்று நினைக்கிறாரோ, அதுவே என் உறுதியான எண்ணம்.
1.226.8
यथैव हि महाभागाः कौन्तेया मम सांप्रतम् ।
तथैव वासुदेवस्य पाण्डुपुत्रा न संशयः ॥ १.२२६.८ ॥
மகாபாக்கியவான்களான குந்தியின் மகன்கள் எனக்குரியவர்களாக இருப்பது போலவே, வாசுதேவனுக்கும் உரியவர்கள்; பாண்டுவின் மகன்கள் என்பதில் ஐயமில்லை.
1.226.9
न तद्ध्यायति कौन्तेयः पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यथैषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः ॥ १.२२६.९ ॥
குந்தியின் மகனும் பாண்டுவின் மகனுமான யுதிட்டிரன், இவர்களுக்கு நன்மை எது என்று கேசவன் நினைப்பதுபோல் நினைக்கவில்லை.
1.226.10
पृथायास्तु ततो वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः ॥ १.२२६.१० ॥
பின்னர் அந்த மகாமதி பிருதையின் மாளிகைக்குள் நுழைந்தார்; பிருதையின் பாதங்களைத் தொட்டு, தலையால் தரையை வணங்கினார்.
1.226.11
दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः ।
वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया ॥ १.२२६.११ ॥
கொழுந்தனைக் கண்டதும் குந்தி மீண்டும் மீண்டும் துயருற்றாள்: விசித்திரவீரியனின் மகனே, உன்னால் உன் மகன்கள் எப்படியோ உயிருடன் இருக்கிறார்கள்.
1.226.12
त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे मृताः प्रत्यागतास्तथा ।
कूर्मी चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र संमता ॥ १.२२६.१२ ॥
உன் அருளால் அரக்கு மாளிகையில் இறந்ததாகக் கருதப்பட்டவர்கள் மீண்டும் திரும்பி வந்தனர். ஆமை ஓடுபோன்ற கொங்கை கொண்ட குந்தி, புதல்வர்கள் எங்கிருந்தாலும் அவர்களைப் பற்றியே நினைக்கிறாள்.
1.226.13
चिन्तया वर्धिताः पुत्रा यथा कुशलिनस्तथा ।
तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वद्भक्त्या भरतर्षभ ॥ १.२२६.१३ ॥
கவலையால் வளர்க்கப்பட்ட மகன்கள் நலமாக இருந்ததுபோல, உங்கள் மகன்களும் உயிருடன் இருக்கிறார்கள்; பரதர்களில் சிறந்தவரே, உங்கள் பக்தியின் காரணமாக.
1.226.14
यथा परभृतः पुत्रानरिष्टा वर्धयेत्सदा ।
तथैव पुत्रास्तु मम त्वया तात सुरक्षिताः ॥ १.२२६.१४ ॥
குயில் பிற குஞ்சுகளைத் தீங்கின்றி எப்போதும் வளர்ப்பதுபோல, அன்பரே, என் மகன்கள் உங்களால் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டனர்.
1.226.15
क्लेशास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया ।
अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुमर्हसि ॥ १.२२६.१५ ॥
நான் பல துன்பங்களை அனுபவித்தேன், உயிருக்கே ஆபத்தான துன்பங்களும் அவற்றுள் அடங்கும். இதற்குமேல் என்ன செய்வதென்று எனக்குத் தெரியவில்லை; நீங்களே அறிய வேண்டும்.
1.226.16
न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः ।
अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते ॥ १.२२६.१६ ॥
உங்கள் வலிமைமிக்க மகன்கள் உலகில் அழிய மாட்டார்கள்; விரைவில், காலம் வரும்போது அவர்கள் தங்கள் அரசில் நிலைபெறுவார்கள்.
1.226.17
बान्धवैः सहिताः सर्वे न शोकं कुरु माधवि ।
ततस्ते समनुज्ञाता द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२२६.१७ ॥
மாதவியே, உறவினர்களுடன் எல்லோரும் சேர்ந்திருக்கும் நிலையில் துக்கப்படாதீர்கள். பின்னர் மகாத்மா துருபதனால் அவர்கள் அனுமதிக்கப்பட்டனர்.
1.226.18
पाण्डवाश्चैव कृष्णश्च विदुरश्च महामतिः ।
आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम् ॥ १.२२६.१८ ॥
பாண்டவர்களும், கிருஷ்ணரும், மகாமதி விதுரரும், கிருஷ்ணையான திரௌபதியையும் புகழ்மிக்க குந்தியையும் அழைத்துக்கொண்டு.
1.226.19
सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम् ।
सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.२२६.१९ ॥
அவர்கள் இன்பமாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் நாகசாஹ்வய நகரத்திற்குச் சென்றனர்; பொன் கயிறுகளும் சிறந்த கழுத்து அணிகளும் பொன் அங்குசங்களும் அணிந்திருந்தனர்.
1.226.20
जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान् ।
अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान् ॥ १.२२६.२० ॥
ஜாம்பூநத பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மதம் பொழியும் கன்னங்களும் முகங்களும் கொண்ட, பாகர்களால் ஏற்றப்பட்ட, எல்லா ஆயுதங்களுடனும் கூடிய யானைகள்.
1.226.21
सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम् ।
रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम् ॥ १.२२६.२१ ॥
அரசன் சிறந்த கவசம் அணிந்த ஆயிரம் யானைகளையும், பொன்னும் மணிகளும் பதிக்கப்பட்ட ஆயிரம் தேர்களையும் கொடுத்தான்.
1.226.22
चतुर्युजां भानुमच्च पञ्चानां प्रददौ तदा ।
सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम् ॥ १.२२६.२२ ॥
அப்போது அவன் நான்கு குதிரைகள் பூட்டிய, ஒளிரும் ஐந்து (நூறு) தேர்களையும், பொன் அலங்காரமும் சிறந்த சாமர மாலைகளும் அணிந்தவற்றையும் கொடுத்தான்.
1.226.23
जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः ।
दासीनामयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्।
ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्वनाम् ॥ १.२२६.२३ ॥
அரசன் ஐம்பதாயிரம் உயர்ந்த இனக் குதிரைகளைக் கொடுத்தான். அரசன் பத்தாயிரம் பணிப்பெண்களைச் சிறந்த அணிகலன்களுடன் கொடுத்தான். பின்னர் சிறந்த வில்வீரர்களான ஆயிரம் பணியாளர்களைக் கொடுத்தான்.
1.226.24
हैमानि शय्यासनबाजनानि ।
द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि।
पृथक्पृथक्वैव ददौ स कोटिं ।
पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः ॥ १.२२६.२४ ॥
பொன்னாலான படுக்கைகள், ஆசனங்கள், பாத்திரங்கள், பிற பொருட்கள் மற்றும் பசுச் செல்வம் ஆகியவற்றை, பாஞ்சால அரசன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தனித்தனியாக ஒரு கோடி அளவில் கொடுத்தான்.
1.226.25
शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं नरान् ॥ १.२२६.२५ ॥
நூறு பல்லக்குகள் நிறைவாக, ஐநூறு வாகனங்களும் ஐநூறு ஆட்களும்.
1.226.26
एवमेतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम् ।
हरणं चापि पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं च सोमकः ॥ १.२२६.२६ ॥
இவ்வாறு பாஞ்சால அரசன் திருமண வரதட்சணைக்காக இச்செல்வங்களைக் கொடுத்தான்; பாஞ்சாலியை அழைத்துச் செல்லுதலும், சோமகனின் உறவினர் கொடையும் நடந்தன.
1.226.27
धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत ।
नानद्यमानो बहुशस्तूर्यघोषैः सहस्रशः ॥ १.२२६.२७ ॥
பாரதா! திருஷ்டத்யும்னன் தன் சகோதரியை அழைத்துக்கொண்டு அங்கு சென்றான்; ஆயிரக்கணக்கான வாத்திய ஒலிகளுடன் பலமுறை முழங்கியவாறு.
1.226.28
श्रुत्वा चोपस्थितान्वीरान्धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
प्रतिग्रहाय पाण्डूनां प्रेषयामास कौरवान् ॥ १.२२६.२८ ॥
அம்பிகையின் மகன் திருதராஷ்டிரன் வீரர்கள் வந்தடைந்ததைக் கேட்டு, பாண்டவர்களை வரவேற்க கௌரவர்களை அனுப்பினான்.
1.226.29
विकर्णं च महेष्वासं चित्रसेनं च भारत ।
द्रोणं च परमेष्वासं गौतमं कृपमेव च ॥ १.२२६.२९ ॥
பாரதா! பெரும் வில்லாளன் விகர்ணனையும், சித்திரசேனனையும், மேலான வில்லாளன் துரோணரையும், கௌதமரான கிருபரையும் (அனுப்பினான்).
1.226.30
तैस्तैः परिवृताः शूरैः शोभमाना महारथाः ।
नगरं हास्तिनपुरं शनैः प्रविविशुस्तदा ॥ १.२२६.३० ॥
அந்த அந்த வீரர்களால் சூழப்பட்ட, ஒளிவீசும் மகாரதர்கள் அப்போது மெல்ல ஹாஸ்தினாபுர நகரத்தில் நுழைந்தனர்.
1.226.31
पाण्डवानागताञ्छ्रुत्वा नागरास्तु कुतूहलात् ।
मण्डयाञ्चक्रिरे तत्र नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२६.३१ ॥
பாண்டவர்கள் வந்திருப்பதைக் கேட்ட நகரவாசிகள் ஆர்வத்தால் நாகசாஹ்வயம் என்ற அந்நகரை அலங்கரித்தனர்.
1.226.32
मुक्तपुष्पावकीर्णं तु जलसिक्तं तु सर्वतः ।
धूपितं दिव्यधूपेन मङ्गलैश्चाभिसंवृतम् ॥ १.२२६.३२ ॥
எங்கும் சிதறிய மலர்களால் மூடப்பட்டு, நீரால் தெளிக்கப்பட்டு, தெய்வீகப் தூபத்தால் நறுமணமூட்டப்பட்டு, மங்கலப் பொருட்களால் சூழப்பட்டதாக அது இருந்தது.
1.226.33
पताकोच्छ्रितमाल्यं च पुरमप्रतिमं बभौ ।
शङ्खभेरीनिनादैश्च नानावादित्रनिस्वनैः ॥ १.२२६.३३ ॥
கொடிகளும் உயர்ந்த மாலைகளும் கொண்டு அந்த ஒப்பற்ற நகரம் ஒளிர்ந்தது; சங்குகளும் பேரிகைகளும் முழங்கின, பல்வேறு இசைக்கருவிகளின் ஒலியும் எழுந்தது.
1.226.34
कौतूहलेन नगरं पूर्यमाणमिवाभवत् ।
यत्र ते पुरुषव्याघ्राः शोकदुःखसमन्विताः ॥ १.२२६.३४ ॥
ஆர்வத்தால் அந்நகரம் நிறைந்து போனது போலிருந்தது; அங்கேதான் சோகமும் துயரமும் கொண்ட அந்த நரவேங்கைகள் (பாண்டவர்கள்) இருந்தனர்.
1.226.35
निर्गताश्च पुरात्पूर्वं धृतराष्ट्रप्रबाधिताः ।
पुनर्निवृत्ता दिष्ट्या वै सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.२२६.३५ ॥
முன்பு திருதராஷ்டிரனின் துன்புறுத்தலால் அவர்கள் நகரை விட்டு வெளியேறினர்; இப்போது நல்லூழால் தாயுடன் திரும்பி வந்துள்ளனர், பகைவரைச் சுடுபவர்களே.
1.226.36
इत्येवमीरिता वाचो जनैः प्रियचिकीर्षुभिः ।
तत उच्चावचा वाचः प्रियाः सर्वत्र भारत ॥ १.२२६.३६ ॥
இவ்வாறு மக்களால், மகிழ்விக்க விரும்பியவர்களால் இச்சொற்கள் சொல்லப்பட்டன; பின்னர், பாரதனே, எங்கும் பலவகையான இனிய சொற்கள் ஒலித்தன.
1.226.37
उदीरितास्तदाऽशृण्वन्पाण्डवा हृदयंगमाः ।
अयं स पुरुषव्याघ्रः पुनरायाति धर्मवित् ॥ १.२२६.३७ ॥
அப்போது பாண்டவர்கள் மனதுக்கினிய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டனர்: இதோ அந்தப் புருஷவ்யாக்ரன், தர்மமறிந்தவன், மீண்டும் வருகிறான்.
1.226.38
यो नः स्वानिव दायादान्धर्मेण परिरक्षति ।
अद्य पाण्डुर्महाराजो वनादिव मनःप्रियम् ॥ १.२२६.३८ ॥
நம்மைத் தர்மப்படி தம் சொந்த வாரிசுகளைப் போல் காப்பவர், இன்று மகாராஜா பாண்டு (யுதிஷ்டிரன்) காட்டிலிருந்து மனதுக்கினியவராக வருகிறார்.
1.226.39
आगतश्चैवमस्माकं चिकीर्षन्नात्र संशयः ।
किं न्वद्य सुकृतं कर्म सर्वेषां नः प्रियं परम् ॥ १.२२६.३९ ॥
நம் நன்மை செய்ய விரும்பி அவர் வந்துவிட்டார்; இதில் ஐயமில்லை. இன்று நம் அனைவருக்கும் இது எவ்வளவு பெரிய நற்செயல், எவ்வளவு உயர்ந்த இன்பம்!
1.226.40
यन्नः कुन्तीसुता वीरा भर्तारः पुनरागताः ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि वाप्यस्ति नस्तपः।
तेन तिष्ठन्तु नगरे पाण्डवाः शरदां शतम् ॥ १.२२६.४० ॥
குந்தியின் வீர மைந்தர்கள், நம் தலைவர்கள், மீண்டும் திரும்பி வந்துவிட்டனர். நாம் தானம் செய்திருந்தாலோ, ஹோமம் செய்திருந்தாலோ, நமக்கு ஏதேனும் தவம் இருந்தாலோ, அதன் பலனால் பாண்டவர்கள் இந்த நகரில் நூறு சரத்காலங்கள் வாழட்டும்.
1.226.41
ततस्ते धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य च महात्मनः ।
अन्येषां च तदर्हाणां चक्रुः पादाभिवन्दनम् ॥ १.२२६.४१ ॥
பின்னர் அவர்கள் திருதராஷ்டிரரையும், மகாத்மா பீஷ்மரையும், அவர்களுக்குத் தகுதியான மற்றவர்களையும் பாதங்களில் வணங்கினர்.
1.226.42
पृष्टास्तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते ।
समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.२२६.४२ ॥
நகரின் அனைவரும் அவர்களிடம் நலம் விசாரித்தனர்; திருதராஷ்டிரரின் கட்டளைப்படி அவர்கள் மாளிகைகளுக்குள் புகுந்தனர்.