Mahābhārata · Adhyāya 1.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.23.1
तं समुद्रमतिक्रम्य कद्रूर्विनतया सह ।
न्यपतत्तुरगाभ्याशे न चिरादिव शीघ्रगा ॥ १.२३.१ ॥
Habiendo cruzado aquel océano junto con Vinatā, Kadrū descendió rápidamente cerca del caballo, como si no hubiera tardado.
1.23.2
ततस्ते तं हयश्रेष्ठं ददृशाते महाजवम् ।
शशाङ्ककिरणप्रख्यं कालवालमुभे तदा ॥ १.२३.२ ॥
Entonces ambas vieron aquel excelso caballo, de gran velocidad, brillante como los rayos de la luna, con cola negra.
1.23.3
निशाम्य च बहून्वालान्कृष्णान्पुच्छसमाश्रितान् ।
विषण्णरूपां विनतां कद्रूर्दास्ये न्ययोजयत् ॥ १.२३.३ ॥
Al ver muchos pelos negros pegados a la cola, Kadrū puso a la abatida Vinatā en servidumbre.
1.23.4
ततः सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अभवद्दुःखसंतप्ता दासीभावं समास्थिता ॥ १.२३.४ ॥
Entonces Vinatā, vencida por aquella apuesta, atormentada por el dolor, asumió la condición de sierva.
1.23.5
एतस्मिन्नन्तरे चापि गरुडः काल आगते ।
विना मात्रा महातेजा विदार्याण्डमजायत ॥ १.२३.५ ॥
Entretanto, llegado el momento, el de gran esplendor Garuḍa nació rompiendo el huevo sin su madre.
1.23.6
महासत्त्वबलोपेतः सर्वा विद्योतयन्दिशः ।
कामरूपः कामगमः कामवीर्यो विहंगमः ॥ १.२३.६ ॥
Dotado de gran vigor y fuerza, iluminando todas las direcciones, capaz de tomar cualquier forma a voluntad, de ir adonde quisiera, de poder según su deseo: aquella ave.
1.23.7
अग्निराशिरिवोद्भासन्समिद्धोऽतिभयंकरः ।
विद्युद्विस्पष्टपिङ्गाक्षो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १.२३.७ ॥
Brillaba como una masa de fuego, encendido y sumamente aterrador, de ojos rojizos y nítidos como el relámpago, con un resplandor igual al fuego del fin de una era.
1.23.8
प्रवृद्धः सहसा पक्षी महाकायो नभोगतः ।
घोरो घोरस्वनो रौद्रो वह्निरौर्व इवापरः ॥ १.२३.८ ॥
De pronto creció, un pájaro de cuerpo inmenso que se elevó al cielo, terrible y feroz en su clamor, como otro fuego de Aurva.
1.23.9
तं दृष्ट्वा शरणं जग्मुर्देवाः सर्वे विभावसुम् ।
प्रमिपत्याब्रुवंश्चैनमासीनं विश्वरूपिणम् ॥ १.२३.९ ॥
Al verlo, todos los dioses acudieron en busca de refugio a Vibhāvasu, Agni; acercándose e inclinándose, le hablaron, sentado él, de forma universal.
1.23.10
अग्ने मा त्वं प्रवर्धिष्ठाः कच्चिन्नो न दिधक्षसि ।
असौ हि राशिः सुमहान्समिद्धस्तव सर्पति ॥ १.२३.१० ॥
Oh Agni, no te hagas más grande; ¿acaso quieres quemarnos? Esa tu inmensa masa encendida se está moviendo.
1.23.11
नैतदेवं यथा यूयं मन्यध्वमसुरार्दनाः ।
गरुडो बलवानेष मम तुल्यश्च तेजसा ॥ १.२३.११ ॥
No es como pensáis, oh destructores de los asuras: este Garuḍa es poderoso y en esplendor es igual a mí.
1.23.12
जातः परमतेजस्वी विनतानन्दवर्धनः ।
तेजोराशिमिमं दृष्ट्वा युष्मान्मोहः समाविशत् ॥ १.२३.१२ ॥
Nacido de suprema gloria, acrecentador del gozo de Vinatā: al ver esta masa de resplandor, la confusión os ha invadido.
1.23.13
नागक्षयकरश्चै काश्यपेयो महाबलः ।
देवानां च हिते युक्तस्त्वहितो दैत्यरक्षसाम् ॥ १.२३.१३ ॥
Aquel que destruye a los nāgas, el poderoso hijo de Kaśyapa, dedicado al bien de los dioses y hostil a los daityas y rākṣasas.
1.23.14
न भीः कार्या कथं चात्र पश्यध्वं सहिता मया ।
एवमुक्तास्तदा गत्वा गरुडं वाग्भिरस्तुवन् ॥ १.२३.१४ ॥
No debéis temer; contemplad esto junto conmigo. Así instruidos, fueron hacia Garuḍa y lo alabaron con palabras.
1.23.15
ते दूरादभ्युपेत्यैनं देवाः सर्षिगणास्तदा ।
त्वमृषिस्त्वं महाभागस्त्वं देवः पतगेश्वरः ॥ १.२३.१५ ॥
Entonces los dioses, junto con las multitudes de sabios, se acercaron a él desde lejos y dijeron: «Tú eres un sabio, eres muy afortunado, eres un dios, eres el señor de las aves».
1.23.16
त्वं प्रभुस्तपनः सूर्यः परमेष्ठी प्रजापतिः ।
त्वमिन्द्रस्त्वं हयमुखस्त्वं शर्वस्त्वं जगत्पतिः ॥ १.२३.१६ ॥
Tú eres el señor, el sol que abrasa, el supremo, el señor de las criaturas; tú eres Indra, eres Hayamukha, eres Śarva, eres el señor del mundo.
1.23.17
त्वं मुखं पद्मजी विप्रस्त्वमग्निः पवनस्तथा ।
त्वं हि धाता विधाता च त्वं विष्णुः सुरसत्तमः ॥ १.२३.१७ ॥
Tú eres el rostro, nacido del loto, el brahmán; tú eres Agni, y el viento también eres tú. Tú eres en verdad el creador y el ordenador, y eres Viṣṇu, el mejor de los dioses.
1.23.18
त्वं महानभिभूः शश्वदमृतं त्वं महद्यशः ।
त्वं प्रभास्त्वमभिप्रेतं त्वं नस्त्राणमनुत्तमम् ॥ १.२३.१८ ॥
Tú eres grande, siempre vencedor, la inmortalidad; eres la gran gloria. Eres el resplandor, eres el anhelado; para nosotros eres la protección suprema.
1.23.19
ह्यनागतं चोपगतं च सर्वम् ॥ १.२३.१९ ॥
El futuro y el presente, todo (eres tú).
1.23.20
त्वमुत्तमः सर्वमिदं चराचरं ।
गभस्तिभिर्भानुरिवावभाससे।
समाक्षिपन्भानुमतः प्रभां मुहु-
स्त्वमन्तकः सर्वमिदं ध्रुवाध्रुवम् ॥ १.२३.२० ॥
Tú eres el supremo; todo esto, lo móvil y lo inmóvil. Brillas con tus rayos como el sol; una y otra vez opacas incluso el resplandor del sol. Tú eres el Antaka; todo esto, lo fijo y lo no fijo.
1.23.21
दिवाकरः परिकुपितो यथा दहे-
त्प्रजास्तथा दहसि हुताशनप्रभ।
भयंकरः प्रलय इवाग्निरुत्थितो ।
विनाशयन्युगपरिवर्तनान्तकृत् ॥ १.२३.२१ ॥
Como el sol airado quemaría a las criaturas, así ardes tú, oh resplandor del fuego sacrificial. Alzado como un fuego terrible de disolución, el destructor en el cambio de las edades, aniquilando.
1.23.22
खगेश्वरं शरणमुपागता वयं ।
महौजसं ज्वलनसमानवर्चसम्।
तडित्प्रभं वितिमिरमभ्रगोचरं ।
महाबलं गरुडमुपेत्य खेचरम् ॥ १.२३.२२ ॥
Al señor de las aves hemos venido en busca de refugio — a Garuḍa de gran poder, de esplendor como el fuego, de brillo de relámpago, libre de tinieblas, que se mueve en el cielo, de gran fuerza, el que vuela, habiéndonos acercado a él.
1.23.23
परावरं वरदमजय्यविक्रमं ।
तवौजस सर्वमिदं प्रतापितम्।
जगत्प्रभो तप्तसुवर्णवर्चसा ।
त्वं पाहि सर्वांश्च सुरान्महात्मनः ॥ १.२३.२३ ॥
Dador de dones a lo alto y lo bajo, de valor invencible — por tu poder todo esto está abrasado. Oh señor del mundo, de esplendor como oro refinado, protege a todos los dioses, oh magnánimo.
1.23.24
भयान्विता नभसि विमानगामिनो ।
विमानिता विपथगतिं प्रयान्ति ते।
ऋषेः सुतस्त्वमसि दयावतः प्रभो ।
महात्मनः खगवर कश्यपस्य ह ॥ १.२३.२४ ॥
Aterrados, los que viajan por el cielo en carros celestiales, rotos sus vehículos, avanzan por un camino de ruina. Oh señor, tú eres hijo del sabio compasivo — del magnánimo Kaśyapa, oh mejor de las aves.
1.23.25
स मा क्रुधः कुरु जगतो दयां परां ।
त्वमीश्वरः प्रशममुपैहि पाहि नः।
महाशनिस्फुरितसमस्वनेन ते ।
दिशोऽम्बरं त्रिदिवमियं च मेदिनी ॥ १.२३.२५ ॥
No te enojes; muestra suprema compasión hacia el mundo. Tú eres el Señor; aquiétate y protégenos. Con tu sonido, igual al estallido de un gran rayo, se estremecen las direcciones, el cielo, el paraíso y esta tierra.
1.23.26
शिवश्च नो भव भगवन्सुखावहः ॥ १.२३.२६ ॥
Oh bienaventurado Señor, sé propicio para nosotros y tráenos felicidad.
1.23.27
एवं स्तुतः सुपर्णस्तु देवैः सर्षिगणैस्तदा ।
तेजसः प्रतिसंहारमात्मनः स चकार ह ॥ १.२३.२७ ॥
Así alabado por los dioses junto con las comitivas de sabios, Suparṇa (Garuḍa) entonces recogió en sí mismo su resplandor.