Mahābhārata · Adhyāya 1.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.23.1
तं समुद्रमतिक्रम्य कद्रूर्विनतया सह ।
न्यपतत्तुरगाभ्याशे न चिरादिव शीघ्रगा ॥ १.२३.१ ॥
Nachdem Kadrū zusammen mit Vinatā jenes Meer überquert hatte, stieg sie schnell, als hätte sie nicht lange gebraucht, nahe dem Pferd herab.
1.23.2
ततस्ते तं हयश्रेष्ठं ददृशाते महाजवम् ।
शशाङ्ककिरणप्रख्यं कालवालमुभे तदा ॥ १.२३.२ ॥
Da sahen die beiden jenes beste der Pferde, sehr schnell, glänzend wie Mondstrahlen, mit schwarzem Schwanz.
1.23.3
निशाम्य च बहून्वालान्कृष्णान्पुच्छसमाश्रितान् ।
विषण्णरूपां विनतां कद्रूर्दास्ये न्ययोजयत् ॥ १.२३.३ ॥
Als sie viele schwarze Haare sah, die am Schwanz hafteten, versetzte Kadrū die betrübt aussehende Vinatā in Knechtschaft.
1.23.4
ततः सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अभवद्दुःखसंतप्ता दासीभावं समास्थिता ॥ १.२३.४ ॥
Da wurde Vinatā, besiegt durch jene Wette und von Kummer gequält, zur Dienerin.
1.23.5
एतस्मिन्नन्तरे चापि गरुडः काल आगते ।
विना मात्रा महातेजा विदार्याण्डमजायत ॥ १.२३.५ ॥
Inzwischen, als die Zeit gekommen war, wurde der an Glanz große Garuḍa geboren, indem er das Ei aufbrach, ohne seine Mutter.
1.23.6
महासत्त्वबलोपेतः सर्वा विद्योतयन्दिशः ।
कामरूपः कामगमः कामवीर्यो विहंगमः ॥ १.२३.६ ॥
Mit großer Kraft und Stärke begabt, alle Richtungen erhellend, nach Belieben jede Gestalt annehmend, überall hingehend, von Kraft nach Willen: jener Vogel.
1.23.7
अग्निराशिरिवोद्भासन्समिद्धोऽतिभयंकरः ।
विद्युद्विस्पष्टपिङ्गाक्षो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १.२३.७ ॥
Er strahlte wie ein Haufen Feuer, entflammt und überaus schrecklich, mit fahlgelben Augen, klar wie der Blitz, von einem Glanz gleich dem Feuer am Ende eines Weltzeitalters.
1.23.8
प्रवृद्धः सहसा पक्षी महाकायो नभोगतः ।
घोरो घोरस्वनो रौद्रो वह्निरौर्व इवापरः ॥ १.२३.८ ॥
Plötzlich wuchs er an, ein Vogel von gewaltigem Leib, der in den Himmel stieg, schrecklich und wild im Schrei, wie ein anderes Feuer des Aurva.
1.23.9
तं दृष्ट्वा शरणं जग्मुर्देवाः सर्वे विभावसुम् ।
प्रमिपत्याब्रुवंश्चैनमासीनं विश्वरूपिणम् ॥ १.२३.९ ॥
Als sie ihn sahen, suchten alle Götter Zuflucht bei Vibhāvasu, Agni; sie traten heran, verneigten sich und sprachen zu ihm, dem Sitzenden, dem Allgestaltigen.
1.23.10
अग्ने मा त्वं प्रवर्धिष्ठाः कच्चिन्नो न दिधक्षसि ।
असौ हि राशिः सुमहान्समिद्धस्तव सर्पति ॥ १.२३.१० ॥
O Agni, wachse nicht weiter; willst du uns etwa verbrennen? Deine gewaltige entflammte Masse bewegt sich.
1.23.11
नैतदेवं यथा यूयं मन्यध्वमसुरार्दनाः ।
गरुडो बलवानेष मम तुल्यश्च तेजसा ॥ १.२३.११ ॥
Nicht so, wie ihr denkt, o Vernichter der Asuras: dieser Garuḍa ist mächtig und an Glanz mir gleich.
1.23.12
जातः परमतेजस्वी विनतानन्दवर्धनः ।
तेजोराशिमिमं दृष्ट्वा युष्मान्मोहः समाविशत् ॥ १.२३.१२ ॥
Geboren von höchstem Glanz, der Mehrer der Freude Vinatās: Als ihr diese Masse von Glanz saht, ist Verwirrung in euch gefahren.
1.23.13
नागक्षयकरश्चै काश्यपेयो महाबलः ।
देवानां च हिते युक्तस्त्वहितो दैत्यरक्षसाम् ॥ १.२३.१३ ॥
Er, der die Nāgas vernichtet, der mächtige Sohn Kaśyapas, dem Wohl der Götter ergeben und den Daityas und Rākṣasas feind.
1.23.14
न भीः कार्या कथं चात्र पश्यध्वं सहिता मया ।
एवमुक्तास्तदा गत्वा गरुडं वाग्भिरस्तुवन् ॥ १.२३.१४ ॥
Fürchtet euch nicht; schaut dies gemeinsam mit mir an. So angesprochen, gingen sie zu Garuḍa und priesen ihn mit Worten.
1.23.15
ते दूरादभ्युपेत्यैनं देवाः सर्षिगणास्तदा ।
त्वमृषिस्त्वं महाभागस्त्वं देवः पतगेश्वरः ॥ १.२३.१५ ॥
Da näherten sich ihm die Götter samt den Scharen der Weisen aus der Ferne und sprachen: „Du bist ein Weiser, du bist hochgesegnet, du bist ein Gott, du bist der Herr der Vögel.“
1.23.16
त्वं प्रभुस्तपनः सूर्यः परमेष्ठी प्रजापतिः ।
त्वमिन्द्रस्त्वं हयमुखस्त्वं शर्वस्त्वं जगत्पतिः ॥ १.२३.१६ ॥
Du bist der Herr, die versengende Sonne, der Höchste, der Herr der Geschöpfe; du bist Indra, du bist Hayamukha, du bist Śarva, du bist der Herr der Welt.
1.23.17
त्वं मुखं पद्मजी विप्रस्त्वमग्निः पवनस्तथा ।
त्वं हि धाता विधाता च त्वं विष्णुः सुरसत्तमः ॥ १.२३.१७ ॥
Du bist das Antlitz, der Lotusgeborene, der Brahmane; du bist Agni, und auch der Wind bist du. Du bist wahrlich der Schöpfer und der Ordner, und du bist Viṣṇu, der Beste unter den Göttern.
1.23.18
त्वं महानभिभूः शश्वदमृतं त्वं महद्यशः ।
त्वं प्रभास्त्वमभिप्रेतं त्वं नस्त्राणमनुत्तमम् ॥ १.२३.१८ ॥
Du bist groß, immer der Sieger, die Unsterblichkeit; du bist der große Ruhm. Du bist der Glanz, du bist der Ersehnte; für uns bist du der höchste Schutz.
1.23.19
ह्यनागतं चोपगतं च सर्वम् ॥ १.२३.१९ ॥
Die Zukunft und die Gegenwart, alles (bist du).
1.23.20
त्वमुत्तमः सर्वमिदं चराचरं ।
गभस्तिभिर्भानुरिवावभाससे।
समाक्षिपन्भानुमतः प्रभां मुहु-
स्त्वमन्तकः सर्वमिदं ध्रुवाध्रुवम् ॥ १.२३.२० ॥
Du bist der Höchste; all dies, das Bewegliche und das Unbewegliche. Du strahlst mit deinen Strahlen wie die Sonne; immer wieder überstrahlst du sogar den Glanz der Sonne. Du bist der Antaka; all dies, das Feste und das Unfeste.
1.23.21
दिवाकरः परिकुपितो यथा दहे-
त्प्रजास्तथा दहसि हुताशनप्रभ।
भयंकरः प्रलय इवाग्निरुत्थितो ।
विनाशयन्युगपरिवर्तनान्तकृत् ॥ १.२३.२१ ॥
Wie die erzürnte Sonne die Geschöpfe verbrennen würde, so verbrennst du, o Glanz des Opferfeuers. Erhoben wie ein furchtbares Feuer der Auflösung, der Vollender am Wendepunkt der Zeitalter, vernichtend.
1.23.22
खगेश्वरं शरणमुपागता वयं ।
महौजसं ज्वलनसमानवर्चसम्।
तडित्प्रभं वितिमिरमभ्रगोचरं ।
महाबलं गरुडमुपेत्य खेचरम् ॥ १.२३.२२ ॥
Zum Herrn der Vögel sind wir als Zuflucht gekommen — zu Garuḍa von großer Kraft, mit Glanz wie Feuer, strahlend wie der Blitz, frei von Finsternis, im Himmel wandelnd, von großer Stärke, dem Himmelswanderer, zu ihm getreten.
1.23.23
परावरं वरदमजय्यविक्रमं ।
तवौजस सर्वमिदं प्रतापितम्।
जगत्प्रभो तप्तसुवर्णवर्चसा ।
त्वं पाहि सर्वांश्च सुरान्महात्मनः ॥ १.२३.२३ ॥
Gewährer von Gaben an Hohe und Niedere, von unbesiegbarer Tapferkeit — durch deine Kraft wird all dies versengt. O Herr der Welt, mit Glanz wie geläutertes Gold, beschütze alle Götter, o Hochgesinnter.
1.23.24
भयान्विता नभसि विमानगामिनो ।
विमानिता विपथगतिं प्रयान्ति ते।
ऋषेः सुतस्त्वमसि दयावतः प्रभो ।
महात्मनः खगवर कश्यपस्य ह ॥ १.२३.२४ ॥
Verängstigt gehen jene, die in himmlischen Wagen durch den Himmel reisen, deren Wagen zerbrochen sind, einen Pfad des Untergangs. O Herr, du bist der Sohn des mitfühlenden Weisen — des hochgesinnten Kaśyapa, o Bester der Vögel.
1.23.25
स मा क्रुधः कुरु जगतो दयां परां ।
त्वमीश्वरः प्रशममुपैहि पाहि नः।
महाशनिस्फुरितसमस्वनेन ते ।
दिशोऽम्बरं त्रिदिवमियं च मेदिनी ॥ १.२३.२५ ॥
Zürne nicht; erweise der Welt höchstes Mitgefühl. Du bist der Herr; beruhige dich und beschütze uns. Durch dein Getöse, gleich dem Krachen eines gewaltigen Blitzes, erzittern die Himmelsrichtungen, der Himmel, der Himmelsraum und diese Erde.
1.23.26
शिवश्च नो भव भगवन्सुखावहः ॥ १.२३.२६ ॥
O gesegneter Herr, sei uns gnädig und bringe uns Glück.
1.23.27
एवं स्तुतः सुपर्णस्तु देवैः सर्षिगणैस्तदा ।
तेजसः प्रतिसंहारमात्मनः स चकार ह ॥ १.२३.२७ ॥
So von den Göttern und den Scharen der Weisen gepriesen, zog Suparṇa (Garuḍa) da seinen Glanz in sich zurück.