மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.23.1
तं समुद्रमतिक्रम्य कद्रूर्विनतया सह ।
न्यपतत्तुरगाभ्याशे न चिरादिव शीघ्रगा ॥ १.२३.१ ॥
கத்ரூ வினதையுடன் அந்தக் கடலைக் கடந்து, நீண்ட நேரம் ஆகாமல் விரைவாகச் சென்று குதிரையின் அருகில் இறங்கினாள்.
1.23.2
ततस्ते तं हयश्रेष्ठं ददृशाते महाजवम् ।
शशाङ्ककिरणप्रख्यं कालवालमुभे तदा ॥ १.२३.२ ॥
பின்னர் அவர்கள் இருவரும் அந்த உயர்ந்த குதிரையைக் கண்டனர்; அது மிக வேகமானது, சந்திரக் கதிர்கள் போல ஒளிர்வது, கருநிறக் வாலுடையது.
1.23.3
निशाम्य च बहून्वालान्कृष्णान्पुच्छसमाश्रितान् ।
विषण्णरूपां विनतां कद्रूर्दास्ये न्ययोजयत् ॥ १.२३.३ ॥
வாலில் ஒட்டியிருந்த பல கருநிற முடிகளைக் கண்டு, கத்ரூ துயரம் நிறைந்த முகத்துடன் இருந்த வினதையை அடிமைநிலையில் வைத்தாள்.
1.23.4
ततः सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अभवद्दुःखसंतप्ता दासीभावं समास्थिता ॥ १.२३.४ ॥
அப்போது அந்தப் பந்தயத்தில் தோற்ற வினதை துயரத்தால் வாட்டமுற்று அடிமைத்தன்மையை ஏற்றாள்.
1.23.5
एतस्मिन्नन्तरे चापि गरुडः काल आगते ।
विना मात्रा महातेजा विदार्याण्डमजायत ॥ १.२३.५ ॥
இதற்கிடையில், உரிய காலம் வந்ததும், மகா தேஜஸ்வியான கருடன் தாய் இல்லாமல் முட்டையை உடைத்துக் கொண்டு பிறந்தார்.
1.23.6
महासत्त्वबलोपेतः सर्वा विद्योतयन्दिशः ।
कामरूपः कामगमः कामवीर्यो विहंगमः ॥ १.२३.६ ॥
மிகுந்த வலிமையும் ஆற்றலும் உடையவராய், எல்லாத் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தவராய், விருப்பப்படி உருவம் கொள்பவராய், விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்பவராய், விருப்பப்படி வலிமை பெற்ற அந்தப் பறவை.
1.23.7
अग्निराशिरिवोद्भासन्समिद्धोऽतिभयंकरः ।
विद्युद्विस्पष्टपिङ्गाक्षो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ १.२३.७ ॥
அவன் தீக்குவியல் போல் ஒளிர்ந்தான், எரிந்து கொண்டிருந்தான், மிகவும் பயங்கரமானவனாக இருந்தான்; மின்னல் போல் தெளிவான பொன்னிற கண்களுடையவனாக, யுகாந்த அக்னியின் ஒளிக்கு ஒத்தவனாக இருந்தான்.
1.23.8
प्रवृद्धः सहसा पक्षी महाकायो नभोगतः ।
घोरो घोरस्वनो रौद्रो वह्निरौर्व इवापरः ॥ १.२३.८ ॥
அவன் திடீரென வளர்ந்து, பெரிய உடலுடைய பறவையாக ஆகி வானத்தில் எழுந்தான்; பயங்கரமும் கொடிய ஒலியும் கொண்ட அவன், ஔர்வனின் மற்றொரு அக்னியைப் போலானான்.
1.23.9
तं दृष्ट्वा शरणं जग्मुर्देवाः सर्वे विभावसुम् ।
प्रमिपत्याब्रुवंश्चैनमासीनं विश्वरूपिणम् ॥ १.२३.९ ॥
அவனைக் கண்டு எல்லாத் தேவர்களும் விபாவசு அக்னியிடம் அடைக்கலம் புகுந்தனர்; அவரை அணுகி, அமர்ந்திருந்த விஸ்வரூபியான அவரிடம் கூறினர்.
1.23.10
अग्ने मा त्वं प्रवर्धिष्ठाः कच्चिन्नो न दिधक्षसि ।
असौ हि राशिः सुमहान्समिद्धस्तव सर्पति ॥ १.२३.१० ॥
ஓ அக்னியே, நீ இனி பெருகாதே; ஒருவேளை எங்களை எரிக்க விரும்புகிறாயா? உன்னுடைய அந்த மிகப்பெரிய, கொழுந்துவிட்ட தீக்குவியல் நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.
1.23.11
नैतदेवं यथा यूयं मन्यध्वमसुरार्दनाः ।
गरुडो बलवानेष मम तुल्यश्च तेजसा ॥ १.२३.११ ॥
அசுரர்களை அழிப்பவர்களே, நீங்கள் நினைப்பது போல் இல்லை; இந்த கருடன் வலிமையானவன், ஒளியில் எனக்கு நிகரானவன்.
1.23.12
जातः परमतेजस्वी विनतानन्दवर्धनः ।
तेजोराशिमिमं दृष्ट्वा युष्मान्मोहः समाविशत् ॥ १.२३.१२ ॥
மிகுந்த ஒளியுடையவனும் வினதையின் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவனுமாகிய இவன் பிறந்துள்ளான்; இந்த ஒளிக்குவியலைக் கண்டதால் உங்களை மயக்கம் பற்றிக்கொண்டது.
1.23.13
नागक्षयकरश्चै काश्यपेयो महाबलः ।
देवानां च हिते युक्तस्त्वहितो दैत्यरक्षसाम् ॥ १.२३.१३ ॥
நாகங்களை அழிப்பவனும், காசியபரின் மகனும், மகா பலசாலியுமானவன்; தேவர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவன், தைத்தியர்களுக்கும் ராட்சசர்களுக்கும் பகைவன்.
1.23.14
न भीः कार्या कथं चात्र पश्यध्वं सहिता मया ।
एवमुक्तास्तदा गत्वा गरुडं वाग्भिरस्तुवन् ॥ १.२३.१४ ॥
இங்கு அச்சம் கொள்ளக்கூடாது; என்னுடன் சேர்ந்து காணுங்கள். இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது அவர்கள் கருடனிடம் சென்று சொற்களால் அவனைத் துதித்தார்கள்.
1.23.15
ते दूरादभ्युपेत्यैनं देवाः सर्षिगणास्तदा ।
त्वमृषिस्त्वं महाभागस्त्वं देवः पतगेश्वरः ॥ १.२३.१५ ॥
அப்போது தேவர்களும் ரிஷிக் கூட்டங்களும் தொலைவிலிருந்து அவனை அணுகினர்; “நீ ரிஷி, நீ மகாபாக்கியவான், நீ தேவன், நீ பறவைகளின் அரசன்” என்றனர்.
1.23.16
त्वं प्रभुस्तपनः सूर्यः परमेष्ठी प्रजापतिः ।
त्वमिन्द्रस्त्वं हयमुखस्त्वं शर्वस्त्वं जगत्पतिः ॥ १.२३.१६ ॥
நீ பிரபு, வெப்பம் தருபவனாகிய சூரியன், பரமேஷ்டி, பிரஜாபதி; நீ இந்திரன், நீ ஹயமுகன், நீ சர்வன், நீ உலகின் தலைவன்.
1.23.17
त्वं मुखं पद्मजी विप्रस्त्वमग्निः पवनस्तथा ।
त्वं हि धाता विधाता च त्वं विष्णुः सुरसत्तमः ॥ १.२३.१७ ॥
நீ முகம், தாமரையில் பிறந்தவன், பிராமணன்; நீ அக்னி, அதுபோல் வாயுவும் நீயே. நீயே தாதா, விதாதா; நீயே விஷ்ணு, தேவர்களில் சிறந்தவன்.
1.23.18
त्वं महानभिभूः शश्वदमृतं त्वं महद्यशः ।
त्वं प्रभास्त्वमभिप्रेतं त्वं नस्त्राणमनुत्तमम् ॥ १.२३.१८ ॥
நீ மகத்தானவன், எப்பொழுதும் வெல்பவன், அமிர்தம்; நீ பெரும் புகழ். நீ ஒளி, நீ விரும்பப்படுபவன்; எங்களுக்கு நீயே மிகச் சிறந்த காப்பு.
1.23.19
ह्यनागतं चोपगतं च सर्वम् ॥ १.२३.१९ ॥
எதிர்காலமும் நிகழ்காலமும், எல்லாமே (நீங்களே).
1.23.20
त्वमुत्तमः सर्वमिदं चराचरं ।
गभस्तिभिर्भानुरिवावभाससे।
समाक्षिपन्भानुमतः प्रभां मुहु-
स्त्वमन्तकः सर्वमिदं ध्रुवाध्रुवम् ॥ १.२३.२० ॥
நீங்களே உயர்ந்தவர்; அசையும் அசையாத இவ்வனைத்தையும். கதிர்களால் சூரியனைப் போல ஒளிர்கிறீர்கள்; மீண்டும் மீண்டும் சூரியனின் ஒளியையும் மங்கச் செய்கிறீர்கள். நீங்களே அந்தகன்; நிலையானதும் நிலையற்றதுமான இவை அனைத்தும்.
1.23.21
दिवाकरः परिकुपितो यथा दहे-
त्प्रजास्तथा दहसि हुताशनप्रभ।
भयंकरः प्रलय इवाग्निरुत्थितो ।
विनाशयन्युगपरिवर्तनान्तकृत् ॥ १.२३.२१ ॥
கோபம் கொண்ட சூரியன் உயிரினங்களை எரிப்பது போல நீங்கள் எரிக்கிறீர்கள், ஹுதாசனத்தின் ஒளியே. பிரளயம் போல் பயங்கரமாய் எழுந்த நெருப்பைப் போல், யுக மாற்றத்தின் முடிவைச் செய்பவராய், அழித்துக்கொண்டு.
1.23.22
खगेश्वरं शरणमुपागता वयं ।
महौजसं ज्वलनसमानवर्चसम्।
तडित्प्रभं वितिमिरमभ्रगोचरं ।
महाबलं गरुडमुपेत्य खेचरम् ॥ १.२३.२२ ॥
பறவைகளின் அரசனை அடைக்கலமாக நாங்கள் வந்தோம் — பெரும் ஓஜஸ் உடையவரும், நெருப்பைப் போன்ற ஒளியுடையவரும், மின்னலின் பிரகாசமுள்ளவரும், இருளற்றவரும், வானில் திரிபவரும், மகாபலம் கொண்டவருமான கருடனை அணுகி.
1.23.23
परावरं वरदमजय्यविक्रमं ।
तवौजस सर्वमिदं प्रतापितम्।
जगत्प्रभो तप्तसुवर्णवर्चसा ।
त्वं पाहि सर्वांश्च सुरान्महात्मनः ॥ १.२३.२३ ॥
உயர்ந்தவர்களுக்கும் தாழ்ந்தவர்களுக்கும் வரமளிப்பவரே, வெல்ல முடியாத வீரம் கொண்டவரே — உங்கள் ஓஜஸால் இவை அனைத்தும் தகிக்கப்படுகின்றன. உலகின் தலைவரே, புடமிட்ட பொன்னின் ஒளியுடையவரே, நீங்கள் அனைத்து தேவர்களையும் காத்தருளுங்கள், மகாத்மாவே.
1.23.24
भयान्विता नभसि विमानगामिनो ।
विमानिता विपथगतिं प्रयान्ति ते।
ऋषेः सुतस्त्वमसि दयावतः प्रभो ।
महात्मनः खगवर कश्यपस्य ह ॥ १.२३.२४ ॥
அச்சத்தால் நிரம்பி, வானில் விமானங்களில் செல்பவர்கள் விமானம் சிதைந்து, தவறான பாதையில் செல்கின்றனர். பிரபுவே, நீங்கள் கருணையுள்ள ரிஷியின் மகன் — மகாத்மா காஷ்யபரின், பறவைகளில் சிறந்தவரே.
1.23.25
स मा क्रुधः कुरु जगतो दयां परां ।
त्वमीश्वरः प्रशममुपैहि पाहि नः।
महाशनिस्फुरितसमस्वनेन ते ।
दिशोऽम्बरं त्रिदिवमियं च मेदिनी ॥ १.२३.२५ ॥
நீர் கோபம் கொள்ள வேண்டாம்; உலகின் மீது மிக்க கருணை காட்டுங்கள். நீரே ஈசுவரன்; சாந்தமடைந்து எங்களைக் காத்தருளும். உமது பெரும் இடிமின்னலின் முழக்கத்தைப் போன்ற ஒலியால் திசைகளும், வானமும், சொர்க்கமும், இந்தப் பூமியும் நடுங்குகின்றன.
1.23.26
शिवश्च नो भव भगवन्सुखावहः ॥ १.२३.२६ ॥
ஐயனே, எங்களுக்கு மங்களகரமானவராகவும் இன்பம் தருபவராகவும் இருப்பீராக.
1.23.27
एवं स्तुतः सुपर्णस्तु देवैः सर्षिगणैस्तदा ।
तेजसः प्रतिसंहारमात्मनः स चकार ह ॥ १.२३.२७ ॥
இவ்வாறு தேவர்களாலும் ரிஷிக் கூட்டங்களாலும் துதிக்கப்பட்ட சுபர்ணன் (கருடன்) அப்போது தன் தேஜஸை உள்ளடக்கிக் கொண்டான்.