مهابهاراتا · أدهيايا 1.233
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.233.1
एवं ते समयं कृत्वा न्यवसंस्तत्र पाण्डवाः ।
वशे शस्त्रप्रतापेन कुर्वन्तोऽन्यान्महीक्षितः ॥ १.२३३.१ ॥
وبعد أن عقدوا هذا الاتفاق أقام البانداويون هناك، وأخضعوا سائر ملوك الأرض لسلطانهم بقوة أسلحتهم.
1.233.2
तेषां मनुजसिंहानां पञ्चानाममितौजसाम् ।
बभूव कृष्णा सर्वेषां पार्थानां वशवर्तिनी ॥ १.२३३.२ ॥
صارت كريشنا (دراوباديّ) زوجةً مطيعةً لجميع أولئك الخمسة، أسود البشر، أبناء بريثا، ذوي القوة التي لا تُقاس.
1.233.3
ते तया तैश्च सा वीरैः पतिभिः सह पञ्चभिः ।
बभूव परमप्रीता नागैरिव सरस्वती ॥ १.२३३.३ ॥
فرحت فرحًا عظيمًا مع أولئك الأزواج الخمسة الأبطال، كما يفرح نهر سرسواتي مع النيجا.
1.233.4
वर्तमानेषु धर्मेण पाण्डवेषु महात्मसु ।
व्यवर्धन्कुरवः सर्वे हीनदोषाः सुखान्विताः ॥ १.२३३.४ ॥
وبينما كان البانداويون الكرام يعيشون بالدهرما ازدهر جميع الكورو، خالين من العيوب، متمتعين بالسعادة.
1.233.5
अथ दीर्घेण कालेन ब्राह्मणस्य विशांपते ।
कस्यचित्तस्करा जह्रुः केचिद्गा नृपसत्तम ॥ १.२३३.५ ॥
ثم بعد زمن طويل، أيها سيد البشر، أيها أفضل الملوك، سرق لصوص ماشية أحد البراهمة.
1.233.6
ह्रियमाणे धने तस्मिन्ब्राह्मणः क्रोधमूर्च्छितः ।
आगम्य खाण्डवप्रस्थमुदक्रोशत्स पाण्डवान् ॥ १.२३३.६ ॥
وبينما كانت تلك الثروة تُنهب، جاء البرهمي، وقد غلبه الغضب، إلى خاندافابرستا وصاح بالبانداويين.
1.233.7
ह्रियते गोधनं क्षुद्रैर्नृशंसैरकृतात्मभिः ।
प्रसह्य चास्मद्विषयादभ्यधावत पाण्डवाः ॥ १.२३३.७ ॥
يسرق الأشرار القساة عديمو الضبط ثروة الماشية من مملكتنا بالقوة. يا بني باندو، لاحقوهم!
1.233.8
ब्राह्मणस्य प्रशान्तस्य हविर्ध्वाङ्क्षैः प्रलुप्यते ।
शार्दूलस्य गुहां शून्यां नीचः क्रोष्टाभिमर्दति ॥ १.२३३.८ ॥
كما تنهب الغربان قربان البراهمي الهادئ، ويدوس ابن آوى الدنيء كهف النمر الخالي، هكذا يُفعل هذا.
1.233.9
अरक्षितारं राजानं बलिषद्भागहारिणम् ।
तमाहुः सर्वलोकस्य समग्रं पापचारिणम् ॥ १.२३३.९ ॥
الملك الذي لا يحمي ومع ذلك يأخذ السدس جزية، يسميه العالم كله مذنبًا تامًا.
1.233.10
ब्राह्मणस्वे हृते चोरैर्धर्मार्थे च विलोपिते ।
रोरूयमाणे च मयि क्रियतां हस्तधारणा ॥ १.२३३.१० ॥
سرق اللصوص مال البراهمي، وضاع الدهرما والمال؛ إنني أنوح، فمدّ إليّ يد العون.
1.233.11
रोरूयमाणस्याभ्याशे भृशं विप्रस्य पाण्डवः ।
तानि वाक्यानि शुश्राव कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३३.११ ॥
وبينما كان البراهمي يئنّ بشدة قريبًا، سمع دهننجاي، ابن كونتي والباندفي، تلك الكلمات.
1.233.12
श्रुत्वैव च महाबाहुर्मा भैरित्याह तं द्विजम् ।
आयुधानि च यत्रासन्पाण्डवानां महात्मनां ॥ १.२३३.१२ ॥
ولما سمع ذلك قال ذو الذراعين القويتين لذلك المولود مرتين: «لا تخف»، ثم مضى إلى حيث كانت أسلحة الباندفيين الكرام.
1.233.13
कृष्णया सह तत्रास्ते धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
संप्रवेशाय चाशक्तो गमनाय च पाण्डवः ॥ १.२३३.१३ ॥
مع كريشنا بقي هناك ملك الدارما يودهيشتهيرا، الباندافي، عاجزًا عن الدخول أو الذهاب.
1.233.14
तस्य चार्तस्य तैर्वाक्यैश्चोद्यमानः पुनःपुनः ।
आक्रन्दे तत्र कौन्तेयश्चिन्तयामास दुःखितः ॥ १.२३३.१४ ॥
وقد حثّه كلام ذلك البراهمي المكروب مرارًا، فتأمل ابن كونتي المحزون هناك وسط الصراخ.
1.233.15
ह्रियमाणे धने तस्मिन्ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
अश्रुप्रमार्जनं तस्य कर्तव्यमिति निश्चयः ॥ १.२३३.१५ ॥
وبينما كان مال ذلك البراهمي الزاهد يُنهب، كان عزمه أن مسح دموعه واجب.
1.233.16
उपर्रेक्षणजोऽधर्मः सुमहान्स्यान्महीपतेः ।
यद्यस्य रुदतो द्वारि न करोम्यद्य रक्षणम् ॥ १.२३३.१६ ॥
إن لم أحمِ اليوم هذا الباكي عند الباب، فإن الأدهرما العظيم الناشئ عن إهمال الملك سيكون هائلاً.
1.233.17
अनास्तिक्यं च सर्वेषामस्माकमपि रक्षणे ।
प्रतितिष्ठेत लोकेऽस्मिन्नधर्मश्चैव नो भवेत् ॥ १.२३३.१७ ॥
وإن استقرّ في هذا العالم عدمُ الإيمان الشامل حتى في حمايتنا، فسيقع علينا الأدهرما أيضًا.
1.233.18
अनापृच्छय तु राजानं गते मयि न संशयः ।
अजातशत्रोर्नृपतेर्मयि चैवानृतं भवेत् ॥ १.२३३.१८ ॥
إن ذهبتُ دون استئذان الملك فلا شك في ذلك؛ عندئذٍ يكون الكذب واقعًا على الملك أجاتاشاتru وعليّ أيضًا.
1.233.19
अनुप्रवेशे राज्ञस्तु वनवासो भवेन्मम ।
सर्वमन्यत्परिहृतं धर्षणात्तु महीपतेः ॥ १.२३३.१९ ॥
لأنني دخلت حجرة الملك، سيكون علي نفي إلى الغابة؛ وقد أُغفل كل شيء آخر بسبب الإهانة لسيد الأرض.
1.233.20
अधर्मो वै महानस्तु वने वा मरणं मम ।
शरीरस्य विनाशेन धर्म एव विशिष्यते ॥ १.२३३.२० ॥
ليكن ذنبي عظيماً، سواء أمكثت في الغابة أم لقيت الموت؛ فحتى مع هلاك الجسد، يتميز الدارما وحده.
1.233.21
एवं विनिश्चित्य ततः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अनुप्रविश्य राजानमापृच्छय च विशांपते ॥ १.२३३.२१ ॥
وبعد أن قرر ذلك، دخل دهنجايا ابن كونتي، وأيها سيد الشعب، واستأذن الملك.
1.233.22
मुखमाच्छाद्य निबिडमुत्तरीयेण वाससा ।
अग्रजं चार्जुनो गेहादभिवाद्याशु निःसृतः ॥ १.२३३.२२ ॥
غطى وجهه بإحكام بثوب علوي، وحيّا أرجونا أخاه الأكبر ثم خرج من البيت مسرعاً.
1.233.23
धनुरादाय संहृष्टो ब्राह्मणं प्रत्यभाषत ।
ब्राह्मणा गम्यतां शीघ्रं यावत्परधनैर्षिणः ॥ १.२३३.२३ ॥
أخذ قوسه مبتهجاً، وقال لأحد البراهمة: «أيها البرهمي، اذهب بسرعة، ما دام الذين يطلبون مال غيرهم لم يبتعدوا بعد.»
1.233.24
न दूरे ते गताः क्षुद्रास्तावद्गच्छावहे सह ।
यावन्निवर्तयाम्यद्य चोरहस्ताद्धनं तव ॥ १.२३३.२४ ॥
لم يذهب أولئك الأوغاد بعيداً؛ فلنمضِ معاً، حتى أستعيد مالك اليوم من يد اللص.
1.233.25
सोऽनुसृत्य महाबाहुर्धन्वी वर्मी रथी ध्वजी ।
शरैर्विध्वस्य तांश्चोरानवजित्य च तद्धनम् ॥ १.२३३.२५ ॥
فلحق بهم، ذو الذراعين القويتين، حامل القوس، المتدرّع، الراكب في عربته، الرافع رايته، فبدّدهم اللصوص بالسهام وقهرهم واسترد ذلك المال.
1.233.26
ब्राह्मणं समुपाकृत्य यशः प्राप्य च पाण्डवः ।
ततस्तद्गेधनं पार्थो दत्त्वा तस्मै द्विजातये ॥ १.२३३.२६ ॥
ولمّا استدعى البراهمي إليه ونال الشهرة، أعطى الپاندافيّ بارثا ذلك المال لذلك المولود مرتين.
1.233.27
आजगाम पुरं वीरः सव्यसाची धनञ्जयः ।
सोऽभिवाद्य गुरून्सर्वान्सर्वैश्चाप्यभिनन्दितः ॥ १.२३३.२७ ॥
وصل البطل سافياساتشين، دهنانجايا، إلى المدينة. فحيّا جميع الكبار بالتوقير، وحيّاه الجميع بدورهم.
1.233.28
धर्मराजमुवाचेदं व्रतमादिश मे प्रभो ।
समयः समतिक्रान्तो भवत्संदर्शने मया ॥ १.२३३.२८ ॥
قال للملك دهرما: «أيها السيّد، أمرني بنذري. لقد انقضى أجل عهدي وأنا أراك.»
1.233.29
वनवासं गमिष्यामि समयो ह्येष नः कृतः ।
इत्युक्तो धर्मरास्तु सहसा वाक्यमप्रियम् ॥ १.२३३.२९ ॥
«سأذهب إلى منفى الغابة؛ فهذا ما اتفقنا عليه.» ولمّا قال ذلك، نطق الملك دهرما فجأةً بكلمة غير مرضية.
1.233.30
कथमित्यब्रवीद्वाचा शोकार्तः सज्जमानया ।
युधिष्ठिरो गुडाकेशं भ्राता भ्रातरमच्युतम् ॥ १.२३३.३० ॥
«كيف؟» قالها يودهيشثيرا مُثقلًا بالحزن، بصوت متردد، لأخيه غودا كيشا، أخيه الثابت الذي لا يزل.
1.233.31
उवाच दीनो राजा च धनञ्जयमिदं वचः ।
प्रमाणमस्मि यदि ते मत्तः शृणु वचोऽनघ ॥ १.२३३.३१ ॥
قال الملك الحزين لدهنجاي: «إن كنت تعدّني مرجعك، يا بلا دنس، فاسمع كلامي».
1.233.32
अनुप्रवेशे यद्वीर कृतवांस्त्वं ममाप्रियम् ।
सर्वं तदनुजानामि व्यलीकं न च मे हृदि ॥ १.२३३.३२ ॥
أيها البطل، كل ما فعلته بي مما يسوؤني عند دخولك، فإني أعفو عنه كله؛ وليس في قلبي شيء منه.
1.233.33
गुरोरनुप्रवेशो हि नोपघातो यवीयसः ।
यवीयसोऽनुप्रवेशो ज्येष्ठस्य विधिलोपकः ॥ १.२३३.३३ ॥
الدخول بعد الأكبر لا يضرّ الأصغر؛ أما دخول الأصغر بعد الأكبر فيخالف عُرف الأكبر.
1.233.34
निवर्तस्व महाबाहो कुरुष्व वचनं मम ।
न हि ते धर्मलोपोऽस्ति न च ते धर्पणा कृता ॥ १.२३३.३४ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، عُدْ وأطِع قولي؛ فلم تنقض الدارما ولم تُحدث إهانة.
1.233.35
न व्याजेन चरेद्धर्ममिति मे भवतः श्रुतम् ।
न सत्याद्विचलिष्यामि सत्येनायुधमालभे ॥ १.२३३.३५ ॥
«لا يُمارَس الدارما بالخداع» — هذا ما سمعته منك. لن أحيد عن الحق؛ وبالحق أمسّ سلاحي.
1.233.36
सोऽभ्यनुज्ञाय राजानं वनचर्याय दीक्षितः ।
वने द्वादश मासांस्तु वासायानुजगाम ह ॥ १.२३३.३६ ॥
استأذن الملك وتعهّد بنذر التجوّل في الغابة، ثم مضى ليقيم في الغابة اثني عشر شهرًا.