മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.233
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.233.1
एवं ते समयं कृत्वा न्यवसंस्तत्र पाण्डवाः ।
वशे शस्त्रप्रतापेन कुर्वन्तोऽन्यान्महीक्षितः ॥ १.२३३.१ ॥
ഇങ്ങനെ ധാരണയുണ്ടാക്കി പാണ്ഡവർ അവിടെ വസിച്ചു; ആയുധപ്രതാപത്താൽ മറ്റു രാജാക്കന്മാരെ അവർ വശത്താക്കി.
1.233.2
तेषां मनुजसिंहानां पञ्चानाममितौजसाम् ।
बभूव कृष्णा सर्वेषां पार्थानां वशवर्तिनी ॥ १.२३३.२ ॥
അമിതതേജസ്സുള്ള ആ അഞ്ചു നരസിംഹങ്ങളായ പാർത്ഥന്മാർക്കെല്ലാം കൃഷ്ണ (ദ്രൗപദി) വശവർത്തിനിയായി.
1.233.3
ते तया तैश्च सा वीरैः पतिभिः सह पञ्चभिः ।
बभूव परमप्रीता नागैरिव सरस्वती ॥ १.२३३.३ ॥
ആ വീരരായ അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാരോടൊപ്പം അവൾ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടയായി; നാഗങ്ങളോടൊപ്പം സരസ്വതി നദി സന്തോഷിക്കുന്നതുപോലെ.
1.233.4
वर्तमानेषु धर्मेण पाण्डवेषु महात्मसु ।
व्यवर्धन्कुरवः सर्वे हीनदोषाः सुखान्विताः ॥ १.२३३.४ ॥
മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർ ധർമ്മത്തിൽ വർത്തിച്ചപ്പോൾ എല്ലാ കുരുക്കളും ദോഷമറ്റവരായി സുഖത്തോടെ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു.
1.233.5
अथ दीर्घेण कालेन ब्राह्मणस्य विशांपते ।
कस्यचित्तस्करा जह्रुः केचिद्गा नृपसत्तम ॥ १.२३३.५ ॥
പിന്നീട് ദീർഘകാലത്തിനു ശേഷം, ഹേ ജനാധിപാ, ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ, ചില കള്ളന്മാർ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ പശുക്കളെ അപഹരിച്ചു.
1.233.6
ह्रियमाणे धने तस्मिन्ब्राह्मणः क्रोधमूर्च्छितः ।
आगम्य खाण्डवप्रस्थमुदक्रोशत्स पाण्डवान् ॥ १.२३३.६ ॥
ആ ധനം അപഹരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ കോപത്താൽ മൂർച്ഛിതനായി ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിലെത്തി പാണ്ഡവരെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
1.233.7
ह्रियते गोधनं क्षुद्रैर्नृशंसैरकृतात्मभिः ।
प्रसह्य चास्मद्विषयादभ्यधावत पाण्डवाः ॥ १.२३३.७ ॥
ക്ഷുദ്രരും ക്രൂരരും അനിയന്ത്രിതരുമായവർ നമ്മുടെ രാജ്യത്തുനിന്ന് ഗോധനം ബലമായി കവർന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നു. പാണ്ഡവരേ, അവരെ പിന്തുടരുവിൻ.
1.233.8
ब्राह्मणस्य प्रशान्तस्य हविर्ध्वाङ्क्षैः प्रलुप्यते ।
शार्दूलस्य गुहां शून्यां नीचः क्रोष्टाभिमर्दति ॥ १.२३३.८ ॥
ശാന്തനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ ഹവിസ്സ് കാക്കകൾ കവരുന്നതുപോലെയും, കടുവയുടെ ശൂന്യമായ ഗുഹയിൽ നീചനായ കുറുക്കൻ കടന്നു ചവിട്ടുന്നതുപോലെയും ഇത് സംഭവിക്കുന്നു.
1.233.9
अरक्षितारं राजानं बलिषद्भागहारिणम् ।
तमाहुः सर्वलोकस्य समग्रं पापचारिणम् ॥ १.२३३.९ ॥
സംരക്ഷിക്കാതെ പ്രജകളിൽനിന്ന് ആറിലൊന്ന് നികുതിയായി വാങ്ങുന്ന രാജാവിനെ ലോകം മുഴുവൻ പൂർണ്ണ പാപിയെന്ന് വിളിക്കുന്നു.
1.233.10
ब्राह्मणस्वे हृते चोरैर्धर्मार्थे च विलोपिते ।
रोरूयमाणे च मयि क्रियतां हस्तधारणा ॥ १.२३३.१० ॥
കള്ളന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്ത് അപഹരിച്ചു, ധർമ്മവും അർത്ഥവും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ഞാൻ വിലപിക്കുന്നു, എനിക്ക് കൈ നീട്ടി സഹായിക്കൂ.
1.233.11
रोरूयमाणस्याभ्याशे भृशं विप्रस्य पाण्डवः ।
तानि वाक्यानि शुश्राव कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३३.११ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ അത്യന്തം വിലപിക്കുമ്പോൾ സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന പാണ്ഡവനും കുന്തീപുത്രനുമായ ധനഞ്ജയൻ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു.
1.233.12
श्रुत्वैव च महाबाहुर्मा भैरित्याह तं द्विजम् ।
आयुधानि च यत्रासन्पाण्डवानां महात्मनां ॥ १.२३३.१२ ॥
അത് കേട്ടയുടൻ മഹാബാഹുവായ അർജ്ജുനൻ ആ ദ്വിജനോട് "ഭയപ്പെടേണ്ട" എന്ന് പറഞ്ഞു; മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവരുടെ ആയുധങ്ങളുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
1.233.13
कृष्णया सह तत्रास्ते धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
संप्रवेशाय चाशक्तो गमनाय च पाण्डवः ॥ १.२३३.१३ ॥
കൃഷ്ണയോടൊപ്പം അവിടെ ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരൻ തങ്ങി. പ്രവേശിക്കാനും പോകാനും കഴിയാതെ ആ പാണ്ഡവൻ നിന്നു.
1.233.14
तस्य चार्तस्य तैर्वाक्यैश्चोद्यमानः पुनःपुनः ।
आक्रन्दे तत्र कौन्तेयश्चिन्तयामास दुःखितः ॥ १.२३३.१४ ॥
ആ പീഡിതനായ ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകളാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രേരിതനായി, അവിടെ നിലവിളിയിൽ ദുഃഖിതനായ കൗന്തേയൻ ചിന്തിച്ചു.
1.233.15
ह्रियमाणे धने तस्मिन्ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
अश्रुप्रमार्जनं तस्य कर्तव्यमिति निश्चयः ॥ १.२३३.१५ ॥
ആ തപസ്വിയായ ബ്രാഹ്മണന്റെ ധനം അപഹരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കേണ്ടത് കർത്തവ്യമെന്ന് അവൻ നിശ്ചയിച്ചു.
1.233.16
उपर्रेक्षणजोऽधर्मः सुमहान्स्यान्महीपतेः ।
यद्यस्य रुदतो द्वारि न करोम्यद्य रक्षणम् ॥ १.२३३.१६ ॥
ഇന്ന് വാതിൽക്കൽ കരയുന്ന ഇവനെ ഞാൻ രക്ഷിക്കാതിരുന്നാൽ, രാജാവിന്റെ അവഗണനയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന അധർമ്മം വളരെ വലുതായിരിക്കും.
1.233.17
अनास्तिक्यं च सर्वेषामस्माकमपि रक्षणे ।
प्रतितिष्ठेत लोकेऽस्मिन्नधर्मश्चैव नो भवेत् ॥ १.२३३.१७ ॥
ഞങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിലും എല്ലാവരുടെയും അനാസ്തിക്യം ഈ ലോകത്ത് സ്ഥിരപ്പെട്ടാൽ, ഞങ്ങൾക്കും അധർമ്മമേ ഉണ്ടാകൂ.
1.233.18
अनापृच्छय तु राजानं गते मयि न संशयः ।
अजातशत्रोर्नृपतेर्मयि चैवानृतं भवेत् ॥ १.२३३.१८ ॥
രാജാവിനോട് ചോദിക്കാതെ ഞാൻ പോയാൽ സംശയമില്ല; അപ്പോൾ അജാതശത്രു രാജാവിനോടും എന്നോടും അസത്യമാകും.
1.233.19
अनुप्रवेशे राज्ञस्तु वनवासो भवेन्मम ।
सर्वमन्यत्परिहृतं धर्षणात्तु महीपतेः ॥ १.२३३.१९ ॥
രാജാവിന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതിനാൽ എനിക്ക് വനവാസം ഉണ്ടാകും. രാജാവിനെ അപമാനിച്ചതിനാൽ മറ്റെല്ലാം മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ടു.
1.233.20
अधर्मो वै महानस्तु वने वा मरणं मम ।
शरीरस्य विनाशेन धर्म एव विशिष्यते ॥ १.२३३.२० ॥
എന്റെ അധർമ്മം വലുതാകട്ടെ; കാട്ടിൽ കഴിയേണ്ടിവന്നാലും മരണം വന്നാലും. ശരീരനാശത്തിലും ധർമ്മമാണ് ശ്രേഷ്ഠമായി നിലനിൽക്കുന്നത്.
1.233.21
एवं विनिश्चित्य ततः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अनुप्रविश्य राजानमापृच्छय च विशांपते ॥ १.२३३.२१ ॥
ഇങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ച്, കുന്തീപുത്രനായ ധനഞ്ജയൻ രാജാവിന്റെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ച്, ഹേ പ്രജാപാലകാ, രാജാവിനോട് യാത്ര ചോദിച്ച്.
1.233.22
मुखमाच्छाद्य निबिडमुत्तरीयेण वाससा ।
अग्रजं चार्जुनो गेहादभिवाद्याशु निःसृतः ॥ १.२३३.२२ ॥
മുഖം ഉത്തരീയം കൊണ്ട് മുറുകെ മൂടി, അർജുനൻ ജ്യേഷ്ഠനെ വണങ്ങി വേഗം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
1.233.23
धनुरादाय संहृष्टो ब्राह्मणं प्रत्यभाषत ।
ब्राह्मणा गम्यतां शीघ्रं यावत्परधनैर्षिणः ॥ १.२३३.२३ ॥
വില്ലെടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ അർജുനൻ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണാ, പരധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഇതുവരെ അകന്നുപോയിട്ടില്ലാത്തപ്പോൾ തന്നെ വേഗം പോകൂ.
1.233.24
न दूरे ते गताः क्षुद्रास्तावद्गच्छावहे सह ।
यावन्निवर्तयाम्यद्य चोरहस्ताद्धनं तव ॥ १.२३३.२४ ॥
ആ നീചന്മാർ ഇനിയും അധികം ദൂരം പോയിട്ടില്ല; അതിനാൽ നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു പോകാം, ഇന്നുതന്നെ കള്ളന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് നിന്റെ ധനം തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതുവരെ.
1.233.25
सोऽनुसृत्य महाबाहुर्धन्वी वर्मी रथी ध्वजी ।
शरैर्विध्वस्य तांश्चोरानवजित्य च तद्धनम् ॥ १.२३३.२५ ॥
അവൻ പിന്തുടർന്ന്, മഹാബാഹുവായി, വില്ലേന്തി, കവചം ധരിച്ച്, രഥിയായി, ധ്വജധാരിയായി, അമ്പുകളാൽ ആ കള്ളന്മാരെ ചിതറിച്ച് ജയിച്ച് ആ ധനം തിരിച്ചെടുത്തു.
1.233.26
ब्राह्मणं समुपाकृत्य यशः प्राप्य च पाण्डवः ।
ततस्तद्गेधनं पार्थो दत्त्वा तस्मै द्विजातये ॥ १.२३३.२६ ॥
ബ്രാഹ്മണനെ അടുത്തു വിളിച്ച്, യശസ്സു നേടി, പാണ്ഡവനായ പാർത്ഥൻ ആ ധനം ആ ദ്വിജന് നൽകി.
1.233.27
आजगाम पुरं वीरः सव्यसाची धनञ्जयः ।
सोऽभिवाद्य गुरून्सर्वान्सर्वैश्चाप्यभिनन्दितः ॥ १.२३३.२७ ॥
വീരനായ സവ്യസാചി ധനഞ്ജയൻ നഗരത്തിൽ എത്തി. അവൻ എല്ലാ മുതിർന്നവരെയും വണങ്ങി; എല്ലാവരാലും അഭിനന്ദിക്കപ്പെട്ടു.
1.233.28
धर्मराजमुवाचेदं व्रतमादिश मे प्रभो ।
समयः समतिक्रान्तो भवत्संदर्शने मया ॥ १.२३३.२८ ॥
അവൻ ധർമ്മരാജനോട് പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, എന്റെ വ്രതം എനിക്ക് കൽപ്പിക്കുക. നിങ്ങളെ കാണുന്നതിൽ എന്റെ കരാർക്കാലം കഴിഞ്ഞുപോയി.'
1.233.29
वनवासं गमिष्यामि समयो ह्येष नः कृतः ।
इत्युक्तो धर्मरास्तु सहसा वाक्यमप्रियम् ॥ १.२३३.२९ ॥
'ഞാൻ വനവാസത്തിന് പോകും; ഇതാണ് നമ്മൾ ഉണ്ടാക്കിയ കരാർ.' ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ധർമ്മരാജൻ പെട്ടെന്ന് ഒരു അപ്രിയ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.233.30
कथमित्यब्रवीद्वाचा शोकार्तः सज्जमानया ।
युधिष्ठिरो गुडाकेशं भ्राता भ्रातरमच्युतम् ॥ १.२३३.३० ॥
'എങ്ങനെ?' എന്ന് ദുഃഖാർത്തനായി, തപ്പിത്തടയുന്ന വാക്കിൽ യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ സഹോദരനായ ഗുഡാകേശനോട്, തന്റെ അച്യുത സഹോദരനോട് ചോദിച്ചു.
1.233.31
उवाच दीनो राजा च धनञ्जयमिदं वचः ।
प्रमाणमस्मि यदि ते मत्तः शृणु वचोऽनघ ॥ १.२३३.३१ ॥
ദീനനായ രാജാവ് ധനഞ്ജയനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: എന്നെ നീ പ്രമാണമായി കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, നിഷ്കളങ്കനേ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുക.
1.233.32
अनुप्रवेशे यद्वीर कृतवांस्त्वं ममाप्रियम् ।
सर्वं तदनुजानामि व्यलीकं न च मे हृदि ॥ १.२३३.३२ ॥
വീരാ, പ്രവേശിച്ചതിൽ നീ എനിക്ക് അപ്രിയമായത് ചെയ്തു; അതെല്ലാം ഞാൻ ക്ഷമിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അതിനെതിരെ ഒരു പിണക്കവുമില്ല.
1.233.33
गुरोरनुप्रवेशो हि नोपघातो यवीयसः ।
यवीयसोऽनुप्रवेशो ज्येष्ठस्य विधिलोपकः ॥ १.२३३.३३ ॥
മൂത്തവന്റെ പിന്നാലെ പ്രവേശിക്കുന്നത് ഇളയവന് ദോഷമല്ല; എന്നാൽ ഇളയവൻ മൂത്തവന്റെ പിന്നാലെ പ്രവേശിക്കുന്നത് മൂത്തവന്റെ വിധിക്ക് ലംഘനമാണ്.
1.233.34
निवर्तस्व महाबाहो कुरुष्व वचनं मम ।
न हि ते धर्मलोपोऽस्ति न च ते धर्पणा कृता ॥ १.२३३.३४ ॥
മഹാബാഹോ, മടങ്ങുക; എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കുക. നിനക്ക് ധർമലോപമില്ല, നീ അപമാനവും ചെയ്തിട്ടില്ല.
1.233.35
न व्याजेन चरेद्धर्ममिति मे भवतः श्रुतम् ।
न सत्याद्विचलिष्यामि सत्येनायुधमालभे ॥ १.२३३.३५ ॥
"ധർമം വഞ്ചനകൊണ്ട് ആചരിക്കരുത്" എന്ന് അങ്ങയിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ സത്യത്തിൽനിന്ന് വ്യതിചലിക്കില്ല; സത്യത്താൽ എന്റെ ആയുധം തൊടുന്നു.
1.233.36
सोऽभ्यनुज्ञाय राजानं वनचर्याय दीक्षितः ।
वने द्वादश मासांस्तु वासायानुजगाम ह ॥ १.२३३.३६ ॥
രാജാവിനോട് യാത്ര ചോദിച്ച്, വനവാസവ്രതത്തിൽ ദീക്ഷിതനായി, അവൻ പന്ത്രണ്ടു മാസം കാട്ടിൽ വസിക്കാൻ പോയി.