ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.233
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.233.1
एवं ते समयं कृत्वा न्यवसंस्तत्र पाण्डवाः ।
वशे शस्त्रप्रतापेन कुर्वन्तोऽन्यान्महीक्षितः ॥ १.२३३.१ ॥
ಹೀಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪಾಂಡವರು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು; ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರ ಪ್ರತಾಪದಿಂದ ಇತರ ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು.
1.233.2
तेषां मनुजसिंहानां पञ्चानाममितौजसाम् ।
बभूव कृष्णा सर्वेषां पार्थानां वशवर्तिनी ॥ १.२३३.२ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಆ ಐವರು ನರಸಿಂಹರಾದ ಪಾರ್ಥರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕೃಷ್ಣೆ (ದ್ರೌಪದಿ) ವಶವರ್ತಿನಿಯಾದಳು.
1.233.3
ते तया तैश्च सा वीरैः पतिभिः सह पञ्चभिः ।
बभूव परमप्रीता नागैरिव सरस्वती ॥ १.२३३.३ ॥
ಆಕೆ ಆ ವೀರ ಐವರು ಪತಿಗಳೊಡನೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಳು; ನಾಗಗಳೊಡನೆ ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯು ಸಂತೋಷಿಸುವಂತೆ.
1.233.4
वर्तमानेषु धर्मेण पाण्डवेषु महात्मसु ।
व्यवर्धन्कुरवः सर्वे हीनदोषाः सुखान्विताः ॥ १.२३३.४ ॥
ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರು ಧರ್ಮದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲು, ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಗಳು ದೋಷರಹಿತರಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡರು.
1.233.5
अथ दीर्घेण कालेन ब्राह्मणस्य विशांपते ।
कस्यचित्तस्करा जह्रुः केचिद्गा नृपसत्तम ॥ १.२३३.५ ॥
ಬಳಿಕ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೆಲವು ಕಳ್ಳರು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕದ್ದೊಯ್ದರು.
1.233.6
ह्रियमाणे धने तस्मिन्ब्राह्मणः क्रोधमूर्च्छितः ।
आगम्य खाण्डवप्रस्थमुदक्रोशत्स पाण्डवान् ॥ १.२३३.६ ॥
ಆ ಧನ ಕದ್ದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರಲು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆದನು.
1.233.7
ह्रियते गोधनं क्षुद्रैर्नृशंसैरकृतात्मभिः ।
प्रसह्य चास्मद्विषयादभ्यधावत पाण्डवाः ॥ १.२३३.७ ॥
ಕ್ಷುದ್ರರೂ ಕ್ರೂರರೂ ಅನಿಯಂತ್ರಿತರೂ ಆದವರು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಗೋಧನವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕದ್ದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಂಡವರೇ, ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿರಿ.
1.233.8
ब्राह्मणस्य प्रशान्तस्य हविर्ध्वाङ्क्षैः प्रलुप्यते ।
शार्दूलस्य गुहां शून्यां नीचः क्रोष्टाभिमर्दति ॥ १.२३३.८ ॥
ಶಾಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಕಾಗೆಗಳು ಕದಿಯುವಂತೆಯೂ, ಹುಲಿಯ ಖಾಲಿ ಗುಹೆಯನ್ನು ನೀಚ ನರಿ ತುಳಿಯುವಂತೆಯೂ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
1.233.9
अरक्षितारं राजानं बलिषद्भागहारिणम् ।
तमाहुः सर्वलोकस्य समग्रं पापचारिणम् ॥ १.२३३.९ ॥
ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡದೆ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಆರನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕರವಾಗಿ ಪಡೆಯುವ ರಾಜನನ್ನು ಇಡೀ ಲೋಕ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾಪಿ ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
1.233.10
ब्राह्मणस्वे हृते चोरैर्धर्मार्थे च विलोपिते ।
रोरूयमाणे च मयि क्रियतां हस्तधारणा ॥ १.२३३.१० ॥
ಕಳ್ಳರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದಾರೆ, ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆ; ನಾನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಕೈಹಿಡಿದು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ.
1.233.11
रोरूयमाणस्याभ्याशे भृशं विप्रस्य पाण्डवः ।
तानि वाक्यानि शुश्राव कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३३.११ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅತ್ಯಂತ ಅಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಂಡವ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
1.233.12
श्रुत्वैव च महाबाहुर्मा भैरित्याह तं द्विजम् ।
आयुधानि च यत्रासन्पाण्डवानां महात्मनां ॥ १.२३३.१२ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾಬಾಹುವು ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ "ಭಯಪಡಬೇಡ" ಎಂದನು; ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವರ ಆಯುಧಗಳಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
1.233.13
कृष्णया सह तत्रास्ते धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
संप्रवेशाय चाशक्तो गमनाय च पाण्डवः ॥ १.२३३.१३ ॥
ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಉಳಿದನು. ಪ್ರವೇಶಿಸಲೂ ಹೋಗಲೂ ಅಶಕ್ತನಾದ ಆ ಪಾಂಡವನು ಹೀಗಿದ್ದನು.
1.233.14
तस्य चार्तस्य तैर्वाक्यैश्चोद्यमानः पुनःपुनः ।
आक्रन्दे तत्र कौन्तेयश्चिन्तयामास दुःखितः ॥ १.२३३.१४ ॥
ಆ ದುಃಖಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಂದನದಲ್ಲಿ ದುಃಖಿತನಾದ ಕೌಂತೇಯನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
1.233.15
ह्रियमाणे धने तस्मिन्ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
अश्रुप्रमार्जनं तस्य कर्तव्यमिति निश्चयः ॥ १.२३३.१५ ॥
ಆ ತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಧನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸುವುದು ಕರ್ತವ್ಯವೆಂಬುದು ಅವನ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿತ್ತು.
1.233.16
उपर्रेक्षणजोऽधर्मः सुमहान्स्यान्महीपतेः ।
यद्यस्य रुदतो द्वारि न करोम्यद्य रक्षणम् ॥ १.२३३.१६ ॥
ಇಂದು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಇವನನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸದಿದ್ದರೆ, ರಾಜನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದುಂಟಾಗುವ ಅಧರ್ಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಗುವುದು.
1.233.17
अनास्तिक्यं च सर्वेषामस्माकमपि रक्षणे ।
प्रतितिष्ठेत लोकेऽस्मिन्नधर्मश्चैव नो भवेत् ॥ १.२३३.१७ ॥
ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲರ ಅವಿಶ್ವಾಸವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡರೆ, ನಮಗೂ ಅಧರ್ಮವೇ ಉಂಟಾಗುವುದು.
1.233.18
अनापृच्छय तु राजानं गते मयि न संशयः ।
अजातशत्रोर्नृपतेर्मयि चैवानृतं भवेत् ॥ १.२३३.१८ ॥
ರಾಜನನ್ನು ಕೇಳದೆ ನಾನು ಹೊರಟರೆ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅಜಾತಶತ್ರು ರಾಜನಿಗೂ, ನನಗೂ ಸುಳ್ಳಾಗುವುದು.
1.233.19
अनुप्रवेशे राज्ञस्तु वनवासो भवेन्मम ।
सर्वमन्यत्परिहृतं धर्षणात्तु महीपतेः ॥ १.२३३.१९ ॥
ರಾಜನ ಅಂತಃಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ವನವಾಸ ಉಂಟಾಗುವುದು. ರಾಜನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಡಲಾಗಿದೆ.
1.233.20
अधर्मो वै महानस्तु वने वा मरणं मम ।
शरीरस्य विनाशेन धर्म एव विशिष्यते ॥ १.२३३.२० ॥
ನನ್ನ ಅಧರ್ಮ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮರಣವಾಗಲಿ. ದೇಹದ ನಾಶದಿಂದಲೂ ಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
1.233.21
एवं विनिश्चित्य ततः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अनुप्रविश्य राजानमापृच्छय च विशांपते ॥ १.२३३.२१ ॥
ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಧನಂಜಯನು ರಾಜನ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಓ ಪ್ರಜಾಪಾಲಕನೇ, ರಾಜನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು.
1.233.22
मुखमाच्छाद्य निबिडमुत्तरीयेण वाससा ।
अग्रजं चार्जुनो गेहादभिवाद्याशु निःसृतः ॥ १.२३३.२२ ॥
ಮುಖವನ್ನು ಉತ್ತರೀಯದಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅರ್ಜುನನು ಅಣ್ಣನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಬೇಗನೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು.
1.233.23
धनुरादाय संहृष्टो ब्राह्मणं प्रत्यभाषत ।
ब्राह्मणा गम्यतां शीघ्रं यावत्परधनैर्षिणः ॥ १.२३३.२३ ॥
ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅರ್ಜುನನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಪರಧನವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಇನ್ನೂ ದೂರ ಹೋಗಿಲ್ಲದಿರುವಾಗಲೇ ಬೇಗನೆ ಹೊರಡು.
1.233.24
न दूरे ते गताः क्षुद्रास्तावद्गच्छावहे सह ।
यावन्निवर्तयाम्यद्य चोरहस्ताद्धनं तव ॥ १.२३३.२४ ॥
ಆ ಕೀಳುಜನರು ಇನ್ನೂ ದೂರ ಹೋಗಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗೋಣ, ಇಂದೇ ಕಳ್ಳನ ಕೈಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಧನವನ್ನು ಮರಳಿ ತರುವವರೆಗೆ.
1.233.25
सोऽनुसृत्य महाबाहुर्धन्वी वर्मी रथी ध्वजी ।
शरैर्विध्वस्य तांश्चोरानवजित्य च तद्धनम् ॥ १.२३३.२५ ॥
ಅವನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ಮಹಾಬಾಹು, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ರಥಿಯಾಗಿ, ಧ್ವಜಧಾರಿಯಾಗಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಕಳ್ಳರನ್ನು ಚದುರಿಸಿ ಗೆದ್ದು ಆ ಧನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು.
1.233.26
ब्राह्मणं समुपाकृत्य यशः प्राप्य च पाण्डवः ।
ततस्तद्गेधनं पार्थो दत्त्वा तस्मै द्विजातये ॥ १.२३३.२६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಪಾಂಡವನಾದ ಪಾರ್ಥನು ಆ ಧನವನ್ನು ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
1.233.27
आजगाम पुरं वीरः सव्यसाची धनञ्जयः ।
सोऽभिवाद्य गुरून्सर्वान्सर्वैश्चाप्यभिनन्दितः ॥ १.२३३.२७ ॥
ವೀರ ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಧನಂಜಯನು ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ವಂದಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಅಭಿನಂದಿತನಾದನು.
1.233.28
धर्मराजमुवाचेदं व्रतमादिश मे प्रभो ।
समयः समतिक्रान्तो भवत्संदर्शने मया ॥ १.२३३.२८ ॥
ಅವನು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ನನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಒಪ್ಪಂದದ ಕಾಲ ಮೀರಿತು.'
1.233.29
वनवासं गमिष्यामि समयो ह्येष नः कृतः ।
इत्युक्तो धर्मरास्तु सहसा वाक्यमप्रियम् ॥ १.२३३.२९ ॥
'ನಾನು ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಇದೇ ನಮ್ಮ ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿತ್ತು.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಧರ್ಮರಾಜನು ಸಹಸಾ ಒಂದು ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.233.30
कथमित्यब्रवीद्वाचा शोकार्तः सज्जमानया ।
युधिष्ठिरो गुडाकेशं भ्राता भ्रातरमच्युतम् ॥ १.२३३.३० ॥
'ಹೇಗೆ?' ಎಂದು ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ತಡವರಿಸುವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಗುಡಾಕೇಶನಿಗೆ, ತನ್ನ ಅಚ್ಯುತ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.233.31
उवाच दीनो राजा च धनञ्जयमिदं वचः ।
प्रमाणमस्मि यदि ते मत्तः शृणु वचोऽनघ ॥ १.२३३.३१ ॥
ದೀನನಾದ ರಾಜನು ಧನಂಜಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಅನಘನೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
1.233.32
अनुप्रवेशे यद्वीर कृतवांस्त्वं ममाप्रियम् ।
सर्वं तदनुजानामि व्यलीकं न च मे हृदि ॥ १.२३३.३२ ॥
ವೀರನೇ, ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಲ್ಲಿ ನೀನು ನನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ; ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲ.
1.233.33
गुरोरनुप्रवेशो हि नोपघातो यवीयसः ।
यवीयसोऽनुप्रवेशो ज्येष्ठस्य विधिलोपकः ॥ १.२३३.३३ ॥
ಹಿರಿಯನ ನಂತರ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಕಿರಿಯನಿಗೆ ಹಾನಿಯಲ್ಲ; ಆದರೆ ಕಿರಿಯನು ಹಿರಿಯನ ನಂತರ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಹಿರಿಯನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
1.233.34
निवर्तस्व महाबाहो कुरुष्व वचनं मम ।
न हि ते धर्मलोपोऽस्ति न च ते धर्पणा कृता ॥ १.२३३.३४ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಹಿಂದಿರುಗು; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮಾಡು. ನಿನ್ನಿಂದ ಧರ್ಮಲೋಪವಾಗಿಲ್ಲ, ನೀನು ಅವಮಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ.
1.233.35
न व्याजेन चरेद्धर्ममिति मे भवतः श्रुतम् ।
न सत्याद्विचलिष्यामि सत्येनायुधमालभे ॥ १.२३३.३५ ॥
"ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಪಟದಿಂದ ಆಚರಿಸಬಾರದು" ಎಂದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಸತ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತೇನೆ.
1.233.36
सोऽभ्यनुज्ञाय राजानं वनचर्याय दीक्षितः ।
वने द्वादश मासांस्तु वासायानुजगाम ह ॥ १.२३३.३६ ॥
ರಾಜನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ವನವಾಸದ ವ್ರತಕ್ಕೆ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು, ಅವನು ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಹೊರಟನು.