ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.233
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.233.1
एवं ते समयं कृत्वा न्यवसंस्तत्र पाण्डवाः ।
वशे शस्त्रप्रतापेन कुर्वन्तोऽन्यान्महीक्षितः ॥ १.२३३.१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡਵ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ; ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
1.233.2
तेषां मनुजसिंहानां पञ्चानाममितौजसाम् ।
बभूव कृष्णा सर्वेषां पार्थानां वशवर्तिनी ॥ १.२३३.२ ॥
ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਨਰਸਿੰਘਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਬਣੀ।
1.233.3
ते तया तैश्च सा वीरैः पतिभिः सह पञ्चभिः ।
बभूव परमप्रीता नागैरिव सरस्वती ॥ १.२३३.३ ॥
ਉਹ ਵੀਰ ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
1.233.4
वर्तमानेषु धर्मेण पाण्डवेषु महात्मसु ।
व्यवर्धन्कुरवः सर्वे हीनदोषाः सुखान्विताः ॥ १.२३३.४ ॥
ਮਹਾਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਦੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂ ਦੋਸ਼-ਰਹਿਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਧਦੇ ਗਏ।
1.233.5
अथ दीर्घेण कालेन ब्राह्मणस्य विशांपते ।
कस्यचित्तस्करा जह्रुः केचिद्गा नृपसत्तम ॥ १.२३३.५ ॥
ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ, ਕੁਝ ਚੋਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਚੁਰਾ ਲਈਆਂ।
1.233.6
ह्रियमाणे धने तस्मिन्ब्राह्मणः क्रोधमूर्च्छितः ।
आगम्य खाण्डवप्रस्थमुदक्रोशत्स पाण्डवान् ॥ १.२३३.६ ॥
ਉਹ ਧਨ ਚੋਰੀ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਵਰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰਿਆ।
1.233.7
ह्रियते गोधनं क्षुद्रैर्नृशंसैरकृतात्मभिः ।
प्रसह्य चास्मद्विषयादभ्यधावत पाण्डवाः ॥ १.२३३.७ ॥
ਨੀਚ, ਬੇਰਹਿਮ ਅਤੇ ਅਸੰਜਮੀ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੋਧਨ ਚੁੱਕੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਪਾਂਡਵੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ।
1.233.8
ब्राह्मणस्य प्रशान्तस्य हविर्ध्वाङ्क्षैः प्रलुप्यते ।
शार्दूलस्य गुहां शून्यां नीचः क्रोष्टाभिमर्दति ॥ १.२३३.८ ॥
ਸ਼ਾਂਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹਵਿ ਨੂੰ ਕਾਂ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲੀ ਗੁਫ਼ਾ ਨੂੰ ਨੀਚ ਗਿੱਦੜ ਰੌਂਦਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
1.233.9
अरक्षितारं राजानं बलिषद्भागहारिणम् ।
तमाहुः सर्वलोकस्य समग्रं पापचारिणम् ॥ १.२३३.९ ॥
ਜੋ ਰਾਜਾ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਪਰ ਪਰਜਾ ਤੋਂ ਛੇਵਾਂ ਭਾਗ ਕਰ ਵਜੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪੂਰਾ ਪਾਪੀ ਆਖਦਾ ਹੈ।
1.233.10
ब्राह्मणस्वे हृते चोरैर्धर्मार्थे च विलोपिते ।
रोरूयमाणे च मयि क्रियतां हस्तधारणा ॥ १.२३३.१० ॥
ਚੋਰਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਧਨ ਖੋਹ ਲਿਆ ਹੈ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮਦਦ ਕਰੋ।
1.233.11
रोरूयमाणस्याभ्याशे भृशं विप्रस्य पाण्डवः ।
तानि वाक्यानि शुश्राव कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३३.११ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਹੁਤ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਪਾਂਡਵ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣੇ।
1.233.12
श्रुत्वैव च महाबाहुर्मा भैरित्याह तं द्विजम् ।
आयुधानि च यत्रासन्पाण्डवानां महात्मनां ॥ १.२३३.१२ ॥
ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੇ ਉਸ ਦ੍ਵਿਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਡਰ ਨਾ"; ਫਿਰ ਮਹਾਤਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਿੱਥੇ ਸਨ ਉੱਥੇ ਗਿਆ।
1.233.13
कृष्णया सह तत्रास्ते धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
संप्रवेशाय चाशक्तो गमनाय च पाण्डवः ॥ १.२३३.१३ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਠਹਿਰਿਆ ਰਿਹਾ। ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਜਾਂ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਸੀ।
1.233.14
तस्य चार्तस्य तैर्वाक्यैश्चोद्यमानः पुनःपुनः ।
आक्रन्दे तत्र कौन्तेयश्चिन्तयामास दुःखितः ॥ १.२३३.१४ ॥
ਉਸ ਦੁਖੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਵਿਰਲਾਪ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਕੌਂਤੇਯ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
1.233.15
ह्रियमाणे धने तस्मिन्ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
अश्रुप्रमार्जनं तस्य कर्तव्यमिति निश्चयः ॥ १.२३३.१५ ॥
ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਧਨ ਖੋਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੱਥਰੂ ਪੂੰਝਣਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ, ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਸੀ।
1.233.16
उपर्रेक्षणजोऽधर्मः सुमहान्स्यान्महीपतेः ।
यद्यस्य रुदतो द्वारि न करोम्यद्य रक्षणम् ॥ १.२३३.१६ ॥
ਅੱਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰੋਂਦੇ ਇਸ ਦੀ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅਧਰਮ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ।
1.233.17
अनास्तिक्यं च सर्वेषामस्माकमपि रक्षणे ।
प्रतितिष्ठेत लोकेऽस्मिन्नधर्मश्चैव नो भवेत् ॥ १.२३३.१७ ॥
ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਦੀ ਅਨਾਸਤਿਕਤਾ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਅਧਰਮ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
1.233.18
अनापृच्छय तु राजानं गते मयि न संशयः ।
अजातशत्रोर्नृपतेर्मयि चैवानृतं भवेत् ॥ १.२३३.१८ ॥
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ ਬਿਨਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਤਦ ਅਜਾਤਸ਼ਤਰੂ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਝੂਠ ਹੋਵੇਗਾ।
1.233.19
अनुप्रवेशे राज्ञस्तु वनवासो भवेन्मम ।
सर्वमन्यत्परिहृतं धर्षणात्तु महीपतेः ॥ १.२३३.१९ ॥
ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਬਨਵਾਸ ਹੋਵੇਗਾ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਿਰਾਦਰ ਕਾਰਨ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
1.233.20
अधर्मो वै महानस्तु वने वा मरणं मम ।
शरीरस्य विनाशेन धर्म एव विशिष्यते ॥ १.२३३.२० ॥
ਮੇਰਾ ਅਧਰਮ ਭਾਵੇਂ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਆਵੇ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ ਧਰਮ ਹੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਠਹਿਰਦਾ ਹੈ।
1.233.21
एवं विनिश्चित्य ततः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अनुप्रविश्य राजानमापृच्छय च विशांपते ॥ १.२३३.२१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ ਅਤੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਕ, ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਵਿਦਾਇਗੀ ਲੈ ਕੇ।
1.233.22
मुखमाच्छाद्य निबिडमुत्तरीयेण वाससा ।
अग्रजं चार्जुनो गेहादभिवाद्याशु निःसृतः ॥ १.२३३.२२ ॥
ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀਯ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਢਕ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਗਏ।
1.233.23
धनुरादाय संहृष्टो ब्राह्मणं प्रत्यभाषत ।
ब्राह्मणा गम्यतां शीघ्रं यावत्परधनैर्षिणः ॥ १.२३३.२३ ॥
ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਾਏ ਧਨ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਤਦ ਤੱਕ ਜਲਦੀ ਚਲੇ ਜਾਓ।
1.233.24
न दूरे ते गताः क्षुद्रास्तावद्गच्छावहे सह ।
यावन्निवर्तयाम्यद्य चोरहस्ताद्धनं तव ॥ १.२३३.२४ ॥
ਉਹ ਨੀਚ ਲੋਕ ਅਜੇ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਗਏ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲੀਏ, ਅੱਜ ਹੀ ਚੋਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੇਰਾ ਧਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਤੱਕ।
1.233.25
सोऽनुसृत्य महाबाहुर्धन्वी वर्मी रथी ध्वजी ।
शरैर्विध्वस्य तांश्चोरानवजित्य च तद्धनम् ॥ १.२३३.२५ ॥
ਉਸਨੇ ਪਿੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਬਾਹੂ, ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਕਵਚਧਾਰੀ, ਰਥੀ ਤੇ ਧੁਜਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾ ਕੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਹ ਧਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆ।
1.233.26
ब्राह्मणं समुपाकृत्य यशः प्राप्य च पाण्डवः ।
ततस्तद्गेधनं पार्थो दत्त्वा तस्मै द्विजातये ॥ १.२३३.२६ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਬੁਲਾ ਕੇ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਪਾਰਥ ਨੇ ਉਹ ਧਨ ਉਸ ਦ੍ਵਿਜ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
1.233.27
आजगाम पुरं वीरः सव्यसाची धनञ्जयः ।
सोऽभिवाद्य गुरून्सर्वान्सर्वैश्चाप्यभिनन्दितः ॥ १.२३३.२७ ॥
ਵੀਰ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਧਨੰਜਯ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਸਭਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦਾ ਅਭਿਨੰਦਨ ਕੀਤਾ।
1.233.28
धर्मराजमुवाचेदं व्रतमादिश मे प्रभो ।
समयः समतिक्रान्तो भवत्संदर्शने मया ॥ १.२३३.२८ ॥
ਉਸਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ ਹੈ।'
1.233.29
वनवासं गमिष्यामि समयो ह्येष नः कृतः ।
इत्युक्तो धर्मरास्तु सहसा वाक्यमप्रियम् ॥ १.२३३.२९ ॥
'ਮੈਂ ਵਨਵਾਸ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਕਰਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਅਪ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
1.233.30
कथमित्यब्रवीद्वाचा शोकार्तः सज्जमानया ।
युधिष्ठिरो गुडाकेशं भ्राता भ्रातरमच्युतम् ॥ १.२३३.३० ॥
'ਕਿਵੇਂ?' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਖੜਾਂਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭਰਾ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ (ਅਰਜੁਨ) ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਅਚਯੁਤ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
1.233.31
उवाच दीनो राजा च धनञ्जयमिदं वचः ।
प्रमाणमस्मि यदि ते मत्तः शृणु वचोऽनघ ॥ १.२३३.३१ ॥
ਦੀਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
1.233.32
अनुप्रवेशे यद्वीर कृतवांस्त्वं ममाप्रियम् ।
सर्वं तदनुजानामि व्यलीकं न च मे हृदि ॥ १.२३३.३२ ॥
ਹੇ ਵੀਰ, ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਜੋ ਅਪ੍ਰਿਯ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ।
1.233.33
गुरोरनुप्रवेशो हि नोपघातो यवीयसः ।
यवीयसोऽनुप्रवेशो ज्येष्ठस्य विधिलोपकः ॥ १.२३३.३३ ॥
ਵੱਡੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣਾ ਛੋਟੇ ਲਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਛੋਟੇ ਦਾ ਵੱਡੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣਾ ਵੱਡੇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਲੋਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
1.233.34
निवर्तस्व महाबाहो कुरुष्व वचनं मम ।
न हि ते धर्मलोपोऽस्ति न च ते धर्पणा कृता ॥ १.२३३.३४ ॥
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੋ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਬਚਨ ਮੰਨ। ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਧਰਮ ਦਾ ਲੋਪ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਅਪਮਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
1.233.35
न व्याजेन चरेद्धर्ममिति मे भवतः श्रुतम् ।
न सत्याद्विचलिष्यामि सत्येनायुधमालभे ॥ १.२३३.३५ ॥
"ਧਰਮ ਛਲ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ" ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਥੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਚ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡੋਲਾਂਗਾ; ਸਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਸਤਰ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਹਾਂ।
1.233.36
सोऽभ्यनुज्ञाय राजानं वनचर्याय दीक्षितः ।
वने द्वादश मासांस्तु वासायानुजगाम ह ॥ १.२३३.३६ ॥
ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਬਨਵਾਸ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਦੀਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਬਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।