مهابهاراتا · أدهيايا 1.238
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.238.1
सोऽपरान्तेषु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
सर्वाण्येवानुपूर्व्येण जगामामितविक्रमः ॥ १.२३८.१ ॥
ذهب بالترتيب، وهو ذو البأس الذي لا حد له، إلى جميع المشاهد المقدسة والمعابد في الأقاليم الغربية.
1.238.2
समुद्रे पश्चिमे यानि तीर्थान्यायतनानि च ।
तानि सर्वाणि गत्वा स प्रभासमुपजग्मिवान् ॥ १.२३८.२ ॥
بعد أن زار جميع المشاهد والمعابد المقدسة على المحيط الغربي، وصل إلى برابهاسا.
1.238.3
चिन्तयामास रात्रौ तु गदेन कथितं पुरा ।
सुभद्रायाश्च माधुर्यरूपसंपद्गुणानि च ॥ १.२३८.३ ॥
في الليل فكّر فيما سبق أن وصفه له غدا من حلاوة سوبهدرا وجمالها وثروتها وفضائلها.
1.238.4
प्राप्तुमं तां चिन्तयामास कोऽत्रोपायो भवेदिति ।
वेषवैकृत्यमापन्नः परिव्राजकरूपधृत् ॥ १.२३८.४ ॥
فكّر في أي وسيلة تُمكّنه من الظفر بها، فغيّر هيئته وتخذ صورة الزاهد المتجوّل.
1.238.5
कुकुरान्धकवृष्णीनामज्ञातो वेषधारणात् ।
भ्रममाणश्चरन्भैक्षं परिव्राजकवेषवान् ॥ १.२३८.५ ॥
لم يتعرف عليه الكوكورا والأندهاكا والفريشنيون بسبب تنكره، فكان يتجوّل يتسوّل وهو يلبس لباس الزاهد المتجوّل.
1.238.6
येनकेनाप्युपायेन प्रविश्य च गृहं महत् ।
दृष्ट्वा सुभद्रां कृष्णस्य भगिनीमेकसुन्दरीम् ॥ १.२३८.६ ॥
بأي وسيلة كانت، وبعد أن دخل بيتًا كبيرًا ورأى سوبهدرا، أخت كريشنا، الجمال الذي لا نظير له.
1.238.7
वासुदेवमतं ज्ञात्वा करिष्यामि हितं शुभम् ।
एवं विनिश्चयं कृत्वा दीक्षितो वै तदाऽभवत् ॥ १.२३८.७ ॥
إذ عرفتُ رأي فاسوديفا، سأفعل ما هو نافع ومبارك. وبعد أن عقد هذا العزم، صار حينئذٍ مُنذَرًا ومُكرَّسًا.
1.238.8
त्रिदण्डी मुण्डितः कुण्डी अक्षमालाङ्गुलीयकः ।
योगभारं वहन्पार्थो वटवृक्षस्य कोटरम् ॥ १.२३८.८ ॥
حاملًا العصا الثلاثية، حليق الرأس، يحمل قِدر الماء وسبحة الرُّدراكشا وخاتمًا، حاملًا عبء اليوغا، دخل بارتا تجويف شجرة الباندان.
1.238.9
प्रविशंश्चैव बीभत्सुर्वृष्टिं वर्षति वासवे ।
चिन्तयामास देवेशं केशवं क्लेशनाशनम् ॥ १.२३८.९ ॥
وبينما كان فاسافا يُمطر، دخل بيبهتسو (أرجونا) وفكّر في كيشافا، سيد الآلهة، مُزيل الكرب.
1.238.10
केशवश्चिन्तितं ज्ञात्वा दिव्यज्ञानेन दृष्टवान् ।
शयानः शयने दिव्ये सत्यभामासहायवान् ॥ १.२३८.१० ॥
عرف كيشافا الفكرة فرآها بالمعرفة الإلهية، وكان مُضطجعًا على فراش إلهي مع ساتيافاما.
1.238.11
केशवः सहसा राजञ्जहाय च ननन्द च ।
पुनः पुनः सत्यभामा चाब्रवीत्पुरुषोत्तमम् ॥ १.२३८.११ ॥
يا ملك! نهض كيشافا فجأة وضحك؛ وراحت ساتيافاما تكلم أفضل الرجال مرارًا وتكرارًا.
1.238.12
भगवंश्चिन्तयाविष्टः शयने शयितः सुखम् ।
भवान्बहुप्रकारेण जहास च पुनः पुनः ॥ १.२३८.१२ ॥
أيها المبارك! كنت مستغرقًا في التفكير، مضطجعًا على الفراش براحة، وضحكت بأشكال شتى مرارًا وتكرارًا.
1.238.13
श्रोतव्यं यदि वा कृष्ण प्रसादो यदि ते मयि ।
वक्तुमर्हसि देवेश तच्छ्रोतुं कामयाम्यहम् ॥ १.२३८.१३ ॥
يا كريشنا، إن كان مما يُسمع، وإن كانت لك عناية بي، فأخبرني به أيها سيد الآلهة؛ فإني أرغب في سماعه.
1.238.14
पितृष्वसुर्यः पुत्रो मे भीमसेनानुजोऽर्जुनः ।
तीर्थयात्रां गतः पार्थः कारणात्समयात्तदा ॥ १.२३८.१४ ॥
إن أرجونا، ابن عمّتي، الأخ الأصغر لبهيمسينا، ابن برثا، قد مضى في الحج إلى الأماكن المقدسة لسبب ما، في الوقت المحدد.
1.238.15
तीर्थयात्रासमाप्तौ तु निवृत्तो निशि भारतः ।
सुभध्रां चिन्तयामास रूपेणाप्रतिमां भुवि ॥ १.२३८.१५ ॥
ولما انتهت رحلة الحج، عاد البهاراتي (أرجونا) ليلاً وفكّر في سوبهدرا، التي لا مثيل لجمالها على الأرض.
1.238.16
चिन्तयेन्नेव तां भद्रां यतिरूपधरोऽर्जुनः ।
यतिरूपप्रतिच्छन्नो द्वारकां प्राप्य माधवीम् ॥ १.२३८.१६ ॥
ينبغي للمتزيّن بهيئة الزاهد أرجونا ألّا يفكّر فيها، تلك الميمونة؛ وينبغي لأرجونا المتخفّي في هيئة الزاهد ألّا يفكّر هكذا حتى لدى بلوغه دفارقا للمادهافا.
1.238.17
येनकेनाप्युपायेन दृष्ट्वा तु वरवर्णिनीम् ।
वासुदेवमतं ज्ञात्वा प्रयतिष्ये मनोरथम् ॥ १.२३८.१७ ॥
بأي وسيلة كانت، أرى تلك المرأة الفائقة ذات اللون الصافي، وحين أعلم رأي فاسوديفا، سأسعى لتحقيق رغبة قلبي.
1.238.18
एवं व्यवसितः पार्थो यतिलिङ्गेन पाण्डवः ।
छायायां वटवृक्षस्य वृष्टिं वर्षति वासवे ॥ १.२३८.१८ ॥
وقد عقد أرجونا، ابن برثا والبانداوي، العزم هكذا، فوقف في هيئة الزاهد في ظل شجرة بنيان، بينما كان فاسافا (إندرا) يُمطر.
1.238.19
योगभारं वहन्नेव मानसं दुःखमाप्तवान् ।
एतदर्थं विजानीहि हसन्तं मां मुदा प्रिये ॥ १.२३८.१९ ॥
وهو يحمل ثقل اليوغا، أصابه الحزن في نفسه. فلأجل ذلك، أيتها الحبيبة، اعلمي أنني أضحك فرحًا.
1.238.20
भ्रातरं तव पश्येति सत्यभामां व्यसर्जयत् ।
तत उत्थाय शयनात्प्रस्थितो मधुसूदनः ॥ १.२३८.२० ॥
قال: «اذهبي وانظري إلى أخيك»، وصرف ساتياباما. ثم نهض مادهوسودانا من فراشه وانطلق.
1.238.21
प्रभासदेशं संप्राप्तं बीभत्सुमपराजितम् ।
तीर्थान्यनुचरन्तं तं शुश्राव मधुसूदनः ॥ १.२३८.२१ ॥
سمع مادهوسودانا أن بيبهاتسو الذي لا يُقهر قد بلغ أرض برابهاسا وهو يجوب المواضع المقدسة.
1.238.22
चाराणां चैव वचनादेकाकी स जनार्दनः ।
तत्राभ्यगच्छत्कौन्तेयं महात्मातं स माधवः ॥ १.२३८.२२ ॥
بناءً على كلام العيون، ذهب جاناردانا وحده إلى هناك ليلقى ابن كونتي العظيم النفس؛ ذلك الماديفا.
1.238.23
ददृशाते तदान्योन्यं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२३८.२३ ॥
عندئذ، في برابهاسا، رأى كريشنا والباندافا بعضهما بعضًا.
1.238.24
तावन्योन्यं समाश्लिष्य पृष्ट्वा च कुशलं वने ।
आस्तां प्रियसखायौ तौ नरनारायणावृषी ॥ १.२३८.२४ ॥
تعانقا، وسألا بعضهما عن الخير في الغابة، وبقيا هناك — ذينك الصديقين الحبيبين، الحكيمين ناراً ونارايانا.
1.238.25
ततोऽर्जुनं वासुदेवस्तां चर्यां पर्यपृच्छत ।
किमर्थं पाण्डवैतानि तीर्थान्यनुचरस्युत ॥ १.२३८.२५ ॥
فسأل فاسوديفا أرجونا عن تلك الرحلة: «يا باندافا، لأي غاية تطوف بهذه التيرثات واحدة بعد أخرى؟»
1.238.26
ततोऽर्जनो यथावृत्तं सर्वमाख्यातवांस्तदा ।
श्रुत्वोवाच च वार्ष्णेय एवमेतदिति प्रभुः ॥ १.२३८.२६ ॥
ثم روى أرجونا كل ما جرى. فلما سمع ذلك قال نسل فريشني (كريشنا): «هكذا هو الأمر.»
1.238.27
तौ विहृत्य यथाकामं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ ।
महीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतुः ॥ १.२३८.२७ ॥
ذهب الاثنان، كريشنا وابن باندو، بعد أن تجوّلا كما شاءا في برابهاسا، نحو جبل رايفاتاكا ليقيما هناك.
1.238.28
पूर्वमेव तु कृष्णस्य वचनात्तं महीधरम् ।
पुरुषा मण्डयाञ्चक्रुरुपजह्रश्च भोजनम् ॥ १.२३८.२८ ॥
وقد كان الرجال، بأمر كريشنا من قبل، قد زيّنوا ذلك الجبل وأحضروا الطعام.
1.238.29
प्रतिगृह्यार्जुनः सर्वमुपभुज्य च पाण्डवः ।
सहैव वासुदेवेन दृष्टवान्नटनर्तकान् ॥ १.२३८.२९ ॥
وبعد أن قبِل أرجونا كل شيء وتمتع به، شاهد مع فاسوديفا الممثلين والراقصين.
1.238.30
अभ्यनुज्ञाय तान्सर्वानर्चयित्वा च पाण्डवः ।
सत्कृतं शनं दिव्यमभ्यगच्छन्महामतिः ॥ १.२३८.३० ॥
ودّع الجميع وأكرمهم، ثم مضى ابن باندو العظيم الفكر ببطء نحو ذلك المكان الإلهي المكرَّم.
1.238.31
ततस्तत्र महाबाहुः शयानः शयने शुभे ।
तीर्थानां पल्वलानां च पर्वतानां च दर्शनम्।
आपगानां वनानां च कथयामास सात्वते ॥ १.२३८.३१ ॥
ثم هناك، ذو الذراعين القويتين، مستلقيًا على الفراش الجميل، وصف لساتفاتا منظر المشارع المقدسة والبرك والجبال والأنهار والغابات.
1.238.32
एवं स कथयन्नेव निद्रया जनमेजय ।
कौन्तेयोऽपि हृतस्तस्मिञ्शयने स्वर्गसन्निभे ॥ १.२३८.३२ ॥
وبينما هو يتحدث هكذا، يا جانامجايا، أخذ النوم ابن كونتي أيضًا على ذلك الفراش الشبيه بالجنة.
1.238.33
मधुरेणैव गीतेन वीणाशब्देन चैव ह ।
प्रबोध्यमानो बुबुधे स्तुतिभिर्मङ्गलैस्तता ॥ १.२३८.३३ ॥
أيقظه الغناء العذب وصوت الفينا فاستيقظ، وكانت التسابيح المباركة منتشرة من حوله.
1.238.34
स कृत्वाऽवश्यकार्याणि वार्ष्णेयेनाभिनन्दितः ।
वार्ष्णेयं समनुज्ञाप्य तत्र वासमरोचयत् ॥ १.२३८.३४ ॥
بعد أن أدى واجباته الضرورية، وحيّاه فارشنيا، واستأذن فارشنيا، عزم على الإقامة هناك.
1.238.35
तथेत्युक्त्वा वासुदेवो भोजनं वै शशास ह ।
यतिरूपधरं पार्थं विसृज्य सहसा हरिः।
रथेन काञ्चनाङ्गेन द्वारकामभिजग्मिवान् ॥ १.२३८.३५ ॥
قال فاسوديفا «ليكن ذلك»، وأمر بإعداد الطعام؛ ثم بعد أن صرف بارثا المتنكر في هيئة زاهد، انطلق هاري فجأة نحو دفاركا على عربة ذات أطراف ذهبية.
1.238.36
अलङ्कृता द्वारका तु बभूव जनमेजय ॥ १.२३८.३६ ॥
دفاركا، يا جانامجايا، تزينت.
1.238.37
दिदृक्षन्तश्च गोविन्दं द्वारकावासिनो जनाः ।
नरेन्द्रमार्गमाजग्मुस्तूर्णं शतसहस्रशः ॥ १.२३८.३७ ॥
راغبين في رؤية غوفинда، جاء سكان دفاركا سريعا إلى الطريق الملكي بمئات الآلاف.
1.238.38
क्षणार्धमपि वार्ष्णेया गोविन्दविरहाक्षमाः ।
कौतूहलसमाविष्टा भृशमुत्प्रेक्ष्य संस्थिताः ॥ १.२३८.३८ ॥
لم يحتمل الفريشنيون فراق غوفинда ولو نصف لحظة، فوقفوا يحدّقون بشغف، ممتلئين فضولًا.
1.238.39
अवलोकेषु नारीणां सहस्राणि शतानि च ।
भोजवृष्ण्यन्धकानां च समवायो महानभूत् ॥ १.२३८.३९ ॥
تجمعت آلاف ومئات من النساء للنظر، واجتمعت جمعٌ كبير من البهوجا والفريشني والأندهكا.
1.238.40
स तथा सत्कृतः सर्वैर्भोजवृष्ण्यन्धकात्मजैः ।
अभिवाद्याभिवाद्यांश्च सर्वैश्च प्रतिनन्दितः ॥ १.२३८.४० ॥
وقد أكرمه جميع أبناء البهوجا والفريشني والأندهكا هكذا، فحيّا من يستحقون التحية، ورحّب به الجميع بالمثل.
1.238.41
कुमारैः सर्वशो वीरः सत्कारेणाभिचोदितः ।
समानवयसः सर्वानाश्लिष्य स पुनःपुनः ॥ १.२३८.४१ ॥
وقد حثّه إكرام جميع الفتيان، فعانق البطل مرارًا وتكرارًا كل من هم في سنّه.
1.238.42
कृष्णः स्वभवनं रम्यं प्रविवेश महाबलः ।
प्रभासादागतं देव्यः सर्वाः कृष्णमपूजयन् ॥ १.२३८.४२ ॥
دخل كريشنا الجبار قصره البهيج، وأكرمت جميع الملكات كريشنا العائد من برابهاسا.