ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.238
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.238.1
सोऽपरान्तेषु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
सर्वाण्येवानुपूर्व्येण जगामामितविक्रमः ॥ १.२३८.१ ॥
ಅಪರಿಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಅವರು ಪಶ್ಚಿಮ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂದರ್ಶಿಸಿದರು.
1.238.2
समुद्रे पश्चिमे यानि तीर्थान्यायतनानि च ।
तानि सर्वाणि गत्वा स प्रभासमुपजग्मिवान् ॥ १.२३८.२ ॥
ಪಶ್ಚಿಮ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಅವರು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದರು.
1.238.3
चिन्तयामास रात्रौ तु गदेन कथितं पुरा ।
सुभद्रायाश्च माधुर्यरूपसंपद्गुणानि च ॥ १.२३८.३ ॥
ರಾತ್ರಿ ಅವರು ಯೋಚಿಸಿದರು; ಹಿಂದೆ ಗದನು ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಾಧುರ್ಯ, ರೂಪ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದರು.
1.238.4
प्राप्तुमं तां चिन्तयामास कोऽत्रोपायो भवेदिति ।
वेषवैकृत्यमापन्नः परिव्राजकरूपधृत् ॥ १.२३८.४ ॥
ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯಾವ ಉಪಾಯ ಇರಬಹುದೆಂದು ಅವರು ಯೋಚಿಸಿದರು; ವೇಷ ಬದಲಿಸಿ ಪರಿವ್ರಾಜಕ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು.
1.238.5
कुकुरान्धकवृष्णीनामज्ञातो वेषधारणात् ।
भ्रममाणश्चरन्भैक्षं परिव्राजकवेषवान् ॥ १.२३८.५ ॥
ವೇಷ ಧರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಕುಕುರ, ಅಂಧಕ, ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶದವರು ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಪರಿವ್ರಾಜಕ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಅಲೆದಾಡಿದರು.
1.238.6
येनकेनाप्युपायेन प्रविश्य च गृहं महत् ।
दृष्ट्वा सुभद्रां कृष्णस्य भगिनीमेकसुन्दरीम् ॥ १.२३८.६ ॥
ಯಾವುದಾದರೂ ಉಪಾಯದಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ತಂಗಿ, ಅನುಪಮ ಸುಂದರಿ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಕಂಡು.
1.238.7
वासुदेवमतं ज्ञात्वा करिष्यामि हितं शुभम् ।
एवं विनिश्चयं कृत्वा दीक्षितो वै तदाऽभवत् ॥ १.२३८.७ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ಹಿತಕರವೂ ಶುಭಕರವೂ ಆದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅವನು ಆಗ ದೀಕ್ಷಿತನಾದನು.
1.238.8
त्रिदण्डी मुण्डितः कुण्डी अक्षमालाङ्गुलीयकः ।
योगभारं वहन्पार्थो वटवृक्षस्य कोटरम् ॥ १.२३८.८ ॥
ತ್ರಿದಂಡಿ, ಬೋಳುತಲೆ, ಕಮಂಡಲು, ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಉಂಗುರ ಧರಿಸಿ, ಯೋಗಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಪಾರ್ಥನು ಆಲದ ಮರದ ಪೊಟರೆಯನ್ನು ಸೇರಿದನು.
1.238.9
प्रविशंश्चैव बीभत्सुर्वृष्टिं वर्षति वासवे ।
चिन्तयामास देवेशं केशवं क्लेशनाशनम् ॥ १.२३८.९ ॥
ವಾಸವನು ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಬೀಭತ್ಸುವು ಕ್ಲೇಶ ನಾಶಕನಾದ ದೇವೇಶ ಕೇಶವನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
1.238.10
केशवश्चिन्तितं ज्ञात्वा दिव्यज्ञानेन दृष्टवान् ।
शयानः शयने दिव्ये सत्यभामासहायवान् ॥ १.२३८.१० ॥
ಕೇಶವನು (ಅರ್ಜುನನ) ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕಂಡನು. ಅವನು ಸತ್ಯಭಾಮೆಯೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನು.
1.238.11
केशवः सहसा राजञ्जहाय च ननन्द च ।
पुनः पुनः सत्यभामा चाब्रवीत्पुरुषोत्तमम् ॥ १.२३८.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಕೇಶವನು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ನಕ್ಕನು. ಸತ್ಯಭಾಮೆಯು ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳಿದಳು.
1.238.12
भगवंश्चिन्तयाविष्टः शयने शयितः सुखम् ।
भवान्बहुप्रकारेण जहास च पुनः पुनः ॥ १.२३८.१२ ॥
ಭಗವನ್! ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ನೀವು ಸುಖವಾಗಿ ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಿರಿ. ನೀವು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ನಕ್ಕಿರಿ.
1.238.13
श्रोतव्यं यदि वा कृष्ण प्रसादो यदि ते मयि ।
वक्तुमर्हसि देवेश तच्छ्रोतुं कामयाम्यहम् ॥ १.२३८.१३ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಕೇಳುವಂತಹದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿದ್ದರೆ, ದೇವೇಶ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
1.238.14
पितृष्वसुर्यः पुत्रो मे भीमसेनानुजोऽर्जुनः ।
तीर्थयात्रां गतः पार्थः कारणात्समयात्तदा ॥ १.२३८.१४ ॥
ನನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಮಗ, ಭೀಮಸೇನನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಅರ್ಜುನ, ಪೃಥೆಯ ಮಗ, ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಆಗ ನಿಗದಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.
1.238.15
तीर्थयात्रासमाप्तौ तु निवृत्तो निशि भारतः ।
सुभध्रां चिन्तयामास रूपेणाप्रतिमां भुवि ॥ १.२३८.१५ ॥
ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ರಾತ್ರಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಭಾರತನು (ಅರ್ಜುನ), ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮಳಾದ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
1.238.16
चिन्तयेन्नेव तां भद्रां यतिरूपधरोऽर्जुनः ।
यतिरूपप्रतिच्छन्नो द्वारकां प्राप्य माधवीम् ॥ १.२३८.१६ ॥
ಯತಿ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಶುಭೆ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬಾರದು; ಯತಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನು ಮಾಧವರ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರೂ ಹಾಗೆ ಚಿಂತಿಸಬಾರದು.
1.238.17
येनकेनाप्युपायेन दृष्ट्वा तु वरवर्णिनीम् ।
वासुदेवमतं ज्ञात्वा प्रयतिष्ये मनोरथम् ॥ १.२३८.१७ ॥
ಯಾವುದೇ ಉಪಾಯದಿಂದಾದರೂ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರ್ಣದ ಸುಂದರಿಯನ್ನು (ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು) ನೋಡಿ, ವಾಸುದೇವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ನನ್ನ ಮನೋರಥಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆನು.
1.238.18
एवं व्यवसितः पार्थो यतिलिङ्गेन पाण्डवः ।
छायायां वटवृक्षस्य वृष्टिं वर्षति वासवे ॥ १.२३८.१८ ॥
ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಪಾಂಡವ, ಪೃಥೆಯ ಮಗ (ಅರ್ಜುನ), ಯತಿ ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಆಲದ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ (ನಿಂತನು); ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ.
1.238.19
योगभारं वहन्नेव मानसं दुःखमाप्तवान् ।
एतदर्थं विजानीहि हसन्तं मां मुदा प्रिये ॥ १.२३८.१९ ॥
ಯೋಗಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಲೇ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ದುಃಖವುಂಟಾಯಿತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಪ್ರಿಯೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿ.
1.238.20
भ्रातरं तव पश्येति सत्यभामां व्यसर्जयत् ।
तत उत्थाय शयनात्प्रस्थितो मधुसूदनः ॥ १.२३८.२० ॥
"ನಿನ್ನ ಸೋದರನನ್ನು ನೋಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ನಂತರ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಏಳುತ್ತ ಮಧುಸೂದನನು ಹೊರಟನು.
1.238.21
प्रभासदेशं संप्राप्तं बीभत्सुमपराजितम् ।
तीर्थान्यनुचरन्तं तं शुश्राव मधुसूदनः ॥ १.२३८.२१ ॥
ಪ್ರಭಾಸ ದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿ, ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ಅಜೇಯ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಮಧುಸೂದನನು ಕೇಳಿದನು.
1.238.22
चाराणां चैव वचनादेकाकी स जनार्दनः ।
तत्राभ्यगच्छत्कौन्तेयं महात्मातं स माधवः ॥ १.२३८.२२ ॥
ಗೂಢಚಾರರ ಮಾತಿನಿಂದ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಆ ಜನಾರ್ದನನು ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಕೌಂತೇಯನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದನು. ಆ ಮಾಧವ.
1.238.23
ददृशाते तदान्योन्यं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२३८.२३ ॥
ಆಗ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡರು.
1.238.24
तावन्योन्यं समाश्लिष्य पृष्ट्वा च कुशलं वने ।
आस्तां प्रियसखायौ तौ नरनारायणावृषी ॥ १.२३८.२४ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇಮಸಮಾಚಾರ ವಿಚಾರಿಸಿ ಇದ್ದರು—ಆ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಿಯ ಸಖರು, ನರ ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಗಳು.
1.238.25
ततोऽर्जुनं वासुदेवस्तां चर्यां पर्यपृच्छत ।
किमर्थं पाण्डवैतानि तीर्थान्यनुचरस्युत ॥ १.२३८.२५ ॥
ಆಗ ವಾಸುದೇವನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಆ ಪ್ರವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಪಾಂಡವನೇ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಈ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ?'
1.238.26
ततोऽर्जनो यथावृत्तं सर्वमाख्यातवांस्तदा ।
श्रुत्वोवाच च वार्ष्णेय एवमेतदिति प्रभुः ॥ १.२३८.२६ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು (ಕೃಷ್ಣನು), 'ಹೌದು, ಹೀಗೇ ಆಯಿತು' ಎಂದನು.
1.238.27
तौ विहृत्य यथाकामं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ ।
महीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतुः ॥ १.२३८.२७ ॥
ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿಹರಿಸಿ, ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು.
1.238.28
पूर्वमेव तु कृष्णस्य वचनात्तं महीधरम् ।
पुरुषा मण्डयाञ्चक्रुरुपजह्रश्च भोजनम् ॥ १.२३८.२८ ॥
ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತಿನಂತೆ ಮೊದಲೇ ಜನರು ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಭೋಜನವನ್ನು ತಂದರು.
1.238.29
प्रतिगृह्यार्जुनः सर्वमुपभुज्य च पाण्डवः ।
सहैव वासुदेवेन दृष्टवान्नटनर्तकान् ॥ १.२३८.२९ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ, ವಾಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ ನಟರನ್ನೂ ನರ್ತಕರನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
1.238.30
अभ्यनुज्ञाय तान्सर्वानर्चयित्वा च पाण्डवः ।
सत्कृतं शनं दिव्यमभ्यगच्छन्महामतिः ॥ १.२३८.३० ॥
ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಮಹಾಮತಿ ಪಾಂಡವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ದಿವ್ಯ, ಸತ್ಕೃತ ಸ್ಥಳದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
1.238.31
ततस्तत्र महाबाहुः शयानः शयने शुभे ।
तीर्थानां पल्वलानां च पर्वतानां च दर्शनम्।
आपगानां वनानां च कथयामास सात्वते ॥ १.२३८.३१ ॥
ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಾಹುವು ಸುಂದರ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ, ತೀರ್ಥಗಳು, ಕೊಳಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸಾತ್ವತನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು.
1.238.32
एवं स कथयन्नेव निद्रया जनमेजय ।
कौन्तेयोऽपि हृतस्तस्मिञ्शयने स्वर्गसन्निभे ॥ १.२३८.३२ ॥
ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಕುಂತೀಪುತ್ರನೂ ಆ ಸ್ವರ್ಗಸದೃಶ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾದನು.
1.238.33
मधुरेणैव गीतेन वीणाशब्देन चैव ह ।
प्रबोध्यमानो बुबुधे स्तुतिभिर्मङ्गलैस्तता ॥ १.२३८.३३ ॥
ಮಧುರ ಗಾನ ಮತ್ತು ವೀಣಾ ನಾದದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಎಚ್ಚೆತ್ತನು; ಮಂಗಳ ಸ್ತುತಿಗಳು ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದವು.
1.238.34
स कृत्वाऽवश्यकार्याणि वार्ष्णेयेनाभिनन्दितः ।
वार्ष्णेयं समनुज्ञाप्य तत्र वासमरोचयत् ॥ १.२३८.३४ ॥
ಅಗತ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನಿಂದ ಅಭಿನಂದಿತನಾಗಿ, ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
1.238.35
तथेत्युक्त्वा वासुदेवो भोजनं वै शशास ह ।
यतिरूपधरं पार्थं विसृज्य सहसा हरिः।
रथेन काञ्चनाङ्गेन द्वारकामभिजग्मिवान् ॥ १.२३८.३५ ॥
"ಸರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ವಾಸುದೇವನು ಭೋಜನ ಏರ್ಪಾಡಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು; ಯತಿರೂಪ ಧರಿಸಿದ್ದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಹರಿ ಸಹಸಾ ಚಿನ್ನದ ಅಂಗಗಳ ರಥದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆ ಹೊರಟನು.
1.238.36
अलङ्कृता द्वारका तु बभूव जनमेजय ॥ १.२३८.३६ ॥
ಓ ಜನಮೇಜಯ, ದ್ವಾರಕೆ ಅಲಂಕೃತವಾಯಿತು.
1.238.37
दिदृक्षन्तश्च गोविन्दं द्वारकावासिनो जनाः ।
नरेन्द्रमार्गमाजग्मुस्तूर्णं शतसहस्रशः ॥ १.२३८.३७ ॥
ಗೋವಿಂದನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಗಳಾಗಿ ರಾಜಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
1.238.38
क्षणार्धमपि वार्ष्णेया गोविन्दविरहाक्षमाः ।
कौतूहलसमाविष्टा भृशमुत्प्रेक्ष्य संस्थिताः ॥ १.२३८.३८ ॥
ಗೋವಿಂದನ ಅಗಲಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣವೂ ಸಹಿಸದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತರು.
1.238.39
अवलोकेषु नारीणां सहस्राणि शतानि च ।
भोजवृष्ण्यन्धकानां च समवायो महानभूत् ॥ १.२३८.३९ ॥
ನೋಡಲು ಸಾವಿರಾರು ನೂರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂದರು; ಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ, ಅಂಧಕರ ದೊಡ್ಡ ಸಮೂಹವೂ ಸೇರಿತು.
1.238.40
स तथा सत्कृतः सर्वैर्भोजवृष्ण्यन्धकात्मजैः ।
अभिवाद्याभिवाद्यांश्च सर्वैश्च प्रतिनन्दितः ॥ १.२३८.४० ॥
ಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ, ಅಂಧಕರ ಪುತ್ರರೆಲ್ಲರಿಂದ ಹೀಗೆ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಂದನೀಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.
1.238.41
कुमारैः सर्वशो वीरः सत्कारेणाभिचोदितः ।
समानवयसः सर्वानाश्लिष्य स पुनःपुनः ॥ १.२३८.४१ ॥
ಎಲ್ಲ ಕುಮಾರರ ಗೌರವದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಆ ವೀರನು ಸಮವಯಸ್ಕರೆಲ್ಲರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
1.238.42
कृष्णः स्वभवनं रम्यं प्रविवेश महाबलः ।
प्रभासादागतं देव्यः सर्वाः कृष्णमपूजयन् ॥ १.२३८.४२ ॥
ಮಹಾಬಲನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ರಮಣೀಯ ಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಪ್ರಭಾಸದಿಂದ ಬಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎಲ್ಲ ರಾಣಿಯರು ಪೂಜಿಸಿದರು.