ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.238
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.238.1
सोऽपरान्तेषु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
सर्वाण्येवानुपूर्व्येण जगामामितविक्रमः ॥ १.२३८.१ ॥
ਅਮਿਤ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਉਹ ਅਪਰਾਂਤ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਗਏ।
1.238.2
समुद्रे पश्चिमे यानि तीर्थान्यायतनानि च ।
तानि सर्वाणि गत्वा स प्रभासमुपजग्मिवान् ॥ १.२३८.२ ॥
ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਜੋ ਵੀ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਸ ਪਹੁੰਚੇ।
1.238.3
चिन्तयामास रात्रौ तु गदेन कथितं पुरा ।
सुभद्रायाश्च माधुर्यरूपसंपद्गुणानि च ॥ १.२३८.३ ॥
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ; ਪਹਿਲਾਂ ਗਦ ਨੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਮਿਠਾਸ, ਰੂਪ, ਸੰਪਦਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
1.238.4
प्राप्तुमं तां चिन्तयामास कोऽत्रोपायो भवेदिति ।
वेषवैकृत्यमापन्नः परिव्राजकरूपधृत् ॥ १.२३८.४ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕੀ ਉਪਾਅ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ; ਭੇਸ ਬਦਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
1.238.5
कुकुरान्धकवृष्णीनामज्ञातो वेषधारणात् ।
भ्रममाणश्चरन्भैक्षं परिव्राजकवेषवान् ॥ १.२३८.५ ॥
ਭੇਸ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਕੁਕੁਰ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ; ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
1.238.6
येनकेनाप्युपायेन प्रविश्य च गृहं महत् ।
दृष्ट्वा सुभद्रां कृष्णस्य भगिनीमेकसुन्दरीम् ॥ १.२३८.६ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਪਾਅ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਇਕੱਲੀ ਸੁੰਦਰੀ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
1.238.7
वासुदेवमतं ज्ञात्वा करिष्यामि हितं शुभम् ।
एवं विनिश्चयं कृत्वा दीक्षितो वै तदाऽभवत् ॥ १.२३८.७ ॥
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਮਤ ਜਾਣ ਕੇ ਮੈਂ ਹਿਤਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਦੋਂ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
1.238.8
त्रिदण्डी मुण्डितः कुण्डी अक्षमालाङ्गुलीयकः ।
योगभारं वहन्पार्थो वटवृक्षस्य कोटरम् ॥ १.२३८.८ ॥
ਤ੍ਰਿਦੰਡੀ, ਮੁੰਡੇ ਸਿਰ, ਕਮੰਡਲ, ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਮੁੰਦਰੀ ਪਹਿਨੇ, ਯੋਗ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕੀ ਪਾਰਥ ਬੋਹੜ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਖੋੜ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
1.238.9
प्रविशंश्चैव बीभत्सुर्वृष्टिं वर्षति वासवे ।
चिन्तयामास देवेशं केशवं क्लेशनाशनम् ॥ १.२३८.९ ॥
ਵਾਸਵ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਬੀਭਤਸੁ (ਅਰਜੁਨ) ਕਲੇਸ਼ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵੇਸ਼ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਰਨ ਲੱਗਾ।
1.238.10
केशवश्चिन्तितं ज्ञात्वा दिव्यज्ञानेन दृष्टवान् ।
शयानः शयने दिव्ये सत्यभामासहायवान् ॥ १.२३८.१० ॥
ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ (ਅਰਜੁਨ ਦੇ) ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨਾਲ ਦਿਵ੍ਯ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
1.238.11
केशवः सहसा राजञ्जहाय च ननन्द च ।
पुनः पुनः सत्यभामा चाब्रवीत्पुरुषोत्तमम् ॥ १.२३८.११ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਕੇਸ਼ਵ ਅਚਾਨਕ ਉੱਠ ਕੇ ਹੱਸੇ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ।
1.238.12
भगवंश्चिन्तयाविष्टः शयने शयितः सुखम् ।
भवान्बहुप्रकारेण जहास च पुनः पुनः ॥ १.२३८.१२ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਖ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੱਸੇ।
1.238.13
श्रोतव्यं यदि वा कृष्ण प्रसादो यदि ते मयि ।
वक्तुमर्हसि देवेश तच्छ्रोतुं कामयाम्यहम् ॥ १.२३८.१३ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੇ ਉਹ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼, ਉਹ ਦੱਸ; ਮੈਂ ਉਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
1.238.14
पितृष्वसुर्यः पुत्रो मे भीमसेनानुजोऽर्जुनः ।
तीर्थयात्रां गतः पार्थः कारणात्समयात्तदा ॥ १.२३८.१४ ॥
ਮੇਰੀ ਭੂਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਅਰਜੁਨ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੈਅ ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਗਿਆ ਹੈ।
1.238.15
तीर्थयात्रासमाप्तौ तु निवृत्तो निशि भारतः ।
सुभध्रां चिन्तयामास रूपेणाप्रतिमां भुवि ॥ १.२३८.१५ ॥
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਭਾਰਤ (ਅਰਜੁਨ), ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
1.238.16
चिन्तयेन्नेव तां भद्रां यतिरूपधरोऽर्जुनः ।
यतिरूपप्रतिच्छन्नो द्वारकां प्राप्य माधवीम् ॥ १.२३८.१६ ॥
ਯਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਉਸ ਭਦ੍ਰਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ; ਯਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਧਵਾਂ ਦੀ ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
1.238.17
येनकेनाप्युपायेन दृष्ट्वा तु वरवर्णिनीम् ।
वासुदेवमतं ज्ञात्वा प्रयतिष्ये मनोरथम् ॥ १.२३८.१७ ॥
ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਵਰਨ ਵਾਲੀ (ਸੁਭਦ੍ਰਾ) ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਰਾਇ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ।
1.238.18
एवं व्यवसितः पार्थो यतिलिङ्गेन पाण्डवः ।
छायायां वटवृक्षस्य वृष्टिं वर्षति वासवे ॥ १.२३८.१८ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ (ਅਰਜੁਨ), ਯਤੀ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ, ਬੋਹੜ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ (ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ); ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
1.238.19
योगभारं वहन्नेव मानसं दुःखमाप्तवान् ।
एतदर्थं विजानीहि हसन्तं मां मुदा प्रिये ॥ १.२३८.१९ ॥
ਯੋਗਭਾਰ ਚੁੱਕਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਆਇਆ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ, ਪਿਆਰੀਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਸਦੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈ।
1.238.20
भ्रातरं तव पश्येति सत्यभामां व्यसर्जयत् ।
तत उत्थाय शयनात्प्रस्थितो मधुसूदनः ॥ १.२३८.२० ॥
"ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਨੂੰ ਤੋਰਿਆ। ਫਿਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਚੱਲ ਪਿਆ।
1.238.21
प्रभासदेशं संप्राप्तं बीभत्सुमपराजितम् ।
तीर्थान्यनुचरन्तं तं शुश्राव मधुसूदनः ॥ १.२३८.२१ ॥
ਪ੍ਰਭਾਸ ਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਅਜੇਤੂ ਬੀਭਤਸੁ (ਅਰਜੁਨ) ਬਾਰੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸੁਣਿਆ।
1.238.22
चाराणां चैव वचनादेकाकी स जनार्दनः ।
तत्राभ्यगच्छत्कौन्तेयं महात्मातं स माधवः ॥ १.२३८.२२ ॥
ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਉੱਥੇ ਮਹਾਤਮਾ ਕੌਂਤੇਯ (ਅਰਜੁਨ) ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਾਧਵ।
1.238.23
ददृशाते तदान्योन्यं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ ॥ १.२३८.२३ ॥
ਤਦ ਪ੍ਰਭਾਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
1.238.24
तावन्योन्यं समाश्लिष्य पृष्ट्वा च कुशलं वने ।
आस्तां प्रियसखायौ तौ नरनारायणावृषी ॥ १.२३८.२४ ॥
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸਾਂਦ ਪੁੱਛ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ।
1.238.25
ततोऽर्जुनं वासुदेवस्तां चर्यां पर्यपृच्छत ।
किमर्थं पाण्डवैतानि तीर्थान्यनुचरस्युत ॥ १.२३८.२५ ॥
ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਉਸ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?'
1.238.26
ततोऽर्जनो यथावृत्तं सर्वमाख्यातवांस्तदा ।
श्रुत्वोवाच च वार्ष्णेय एवमेतदिति प्रभुः ॥ १.२३८.२६ ॥
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ ਸਭ ਦੱਸਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਵਾਰਸ਼ਣੇਯ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਬੋਲੇ, 'ਇਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।'
1.238.27
तौ विहृत्य यथाकामं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ ।
महीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतुः ॥ १.२३८.२७ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਹਾਰ ਕਰਕੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਰੈਵਤਕ ਪਰਬਤ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
1.238.28
पूर्वमेव तु कृष्णस्य वचनात्तं महीधरम् ।
पुरुषा मण्डयाञ्चक्रुरुपजह्रश्च भोजनम् ॥ १.२३८.२८ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਲਿਆਂਦਾ।
1.238.29
प्रतिगृह्यार्जुनः सर्वमुपभुज्य च पाण्डवः ।
सहैव वासुदेवेन दृष्टवान्नटनर्तकान् ॥ १.२३८.२९ ॥
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਖਾ-ਪੀ ਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਟਾਂ ਅਤੇ ਨਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
1.238.30
अभ्यनुज्ञाय तान्सर्वानर्चयित्वा च पाण्डवः ।
सत्कृतं शनं दिव्यमभ्यगच्छन्महामतिः ॥ १.२३८.३० ॥
ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਮਹਾਮਤੀ ਪਾਂਡਵ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦਿਵ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
1.238.31
ततस्तत्र महाबाहुः शयानः शयने शुभे ।
तीर्थानां पल्वलानां च पर्वतानां च दर्शनम्।
आपगानां वनानां च कथयामास सात्वते ॥ १.२३८.३१ ॥
ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਸੁੰਦਰ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਤੀਰਥਾਂ, ਛੋਟੇ ਤਲਾਬਾਂ, ਪਰਬਤਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਬਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸਾਤਵਤ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ।
1.238.32
एवं स कथयन्नेव निद्रया जनमेजय ।
कौन्तेयोऽपि हृतस्तस्मिञ्शयने स्वर्गसन्निभे ॥ १.२३८.३२ ॥
ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਏਦਾਂ ਬੋਲਦਿਆਂ ਹੀ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਸ ਸਵਰਗ ਵਰਗੀ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ।
1.238.33
मधुरेणैव गीतेन वीणाशब्देन चैव ह ।
प्रबोध्यमानो बुबुधे स्तुतिभिर्मङ्गलैस्तता ॥ १.२३८.३३ ॥
ਮਧੁਰ ਗੀਤ ਅਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਜਾਗ ਪਿਆ; ਮੰਗਲ ਉਸਤਤਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
1.238.34
स कृत्वाऽवश्यकार्याणि वार्ष्णेयेनाभिनन्दितः ।
वार्ष्णेयं समनुज्ञाप्य तत्र वासमरोचयत् ॥ १.२३८.३४ ॥
ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਵਾਰਸ਼ਣੇਯ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰਸ਼ਣੇਯ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਠਹਿਰਣਾ ਚਾਹਿਆ।
1.238.35
तथेत्युक्त्वा वासुदेवो भोजनं वै शशास ह ।
यतिरूपधरं पार्थं विसृज्य सहसा हरिः।
रथेन काञ्चनाङ्गेन द्वारकामभिजग्मिवान् ॥ १.२३८.३५ ॥
"ਠੀਕ ਹੈ" ਆਖ ਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਯਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰੇ ਹੋਏ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ ਹਰਿ ਅਚਾਨਕ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਰਾਹੀਂ ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
1.238.36
अलङ्कृता द्वारका तु बभूव जनमेजय ॥ १.२३८.३६ ॥
ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਦਵਾਰਕਾ ਸਜਾਈ ਗਈ।
1.238.37
दिदृक्षन्तश्च गोविन्दं द्वारकावासिनो जनाः ।
नरेन्द्रमार्गमाजग्मुस्तूर्णं शतसहस्रशः ॥ १.२३८.३७ ॥
ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀ ਲੋਕ ਛੇਤੀ ਹੀ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
1.238.38
क्षणार्धमपि वार्ष्णेया गोविन्दविरहाक्षमाः ।
कौतूहलसमाविष्टा भृशमुत्प्रेक्ष्य संस्थिताः ॥ १.२३८.३८ ॥
ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਅੱਧੇ ਪਲ ਵੀ ਨਾ ਸਹਿ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਲੋਕ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ।
1.238.39
अवलोकेषु नारीणां सहस्राणि शतानि च ।
भोजवृष्ण्यन्धकानां च समवायो महानभूत् ॥ १.२३८.३९ ॥
ਵੇਖਣ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਸੈਂਕੜੇ ਔਰਤਾਂ ਆਈਆਂ; ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਇਕੱਠ ਹੋ ਗਿਆ।
1.238.40
स तथा सत्कृतः सर्वैर्भोजवृष्ण्यन्धकात्मजैः ।
अभिवाद्याभिवाद्यांश्च सर्वैश्च प्रतिनन्दितः ॥ १.२३८.४० ॥
ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਵੰਦਨਾਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਸਭ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
1.238.41
कुमारैः सर्वशो वीरः सत्कारेणाभिचोदितः ।
समानवयसः सर्वानाश्लिष्य स पुनःपुनः ॥ १.२३८.४१ ॥
ਸਾਰੇ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਸਮਾਨ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ।
1.238.42
कृष्णः स्वभवनं रम्यं प्रविवेश महाबलः ।
प्रभासादागतं देव्यः सर्वाः कृष्णमपूजयन् ॥ १.२३८.४२ ॥
ਮਹਾਬਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ; ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੋਂ ਪਰਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।