مهابهاراتا · أدهيايا 1.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.240.1
चैराः संचारिते तस्मिन्ननुज्ञाते युधिष्ठिरे ।
वासुदेवाभ्यनुज्ञातः कथयित्वेतिकृत्यताम् ॥ १.२४०.१ ॥
عندما أذن يودهيشثيرا وأُعلن الأمر، ونال موافقة فاسوديفا (كريشنا)، قال: «فليُنجز الواجب هكذا.»
1.240.2
कृष्णस्य मतमास्थाय प्रययौ भरतर्षभः ।
द्वारकाया उपवने तस्थौ वै कार्यसाधनः ॥ १.२४०.२ ॥
اتبع يودهيشثيرا مشورة كريشنا، وانطلق ثور البهاراتا، ووقف في البستان خارج دفارَكا، عازمًا على إنجاز غايته.
1.240.3
निवृत्ते ह्युत्सवे तस्मिन्गिरौ रैवतके तदा ।
वृष्णयोऽप्यगमन्सर्वे पुरीं द्वारवतीमनु ॥ १.२४०.३ ॥
ولما انتهى ذلك الاحتفال، عاد جميع الفريشنيين أيضًا من جبل رايفاتاكا نحو مدينة دفارافاتي.
1.240.4
चिन्तयानस्ततो भद्रामुपविष्टः शिलातले ।
रमणीये वनोद्देशे बहुपादपसंवृते ॥ १.२४०.४ ॥
ثم جلس، مفكرًا في بهدرا (سوبهدرا)، على صخرة في منطقة غابية جميلة محاطة بأشجار كثيرة.
1.240.5
सालतालाश्वकर्णैश्च बकुलैरर्जुनैस्तथा ।
चम्पकाशोकपुन्नागैः केतकैः पाटलैस्तथा ॥ १.२४०.५ ॥
بأشجار السال والتال وأشفاكارنا، وبأشجار البكولا والأرجونا، وكذلك بأشجار الشامبكا والأشوكا والبونّاغا والكيتاكا والباتالا.
1.240.6
कर्णिकारैरशोकैश्च अङ्कोलैरतिमुक्तकैः ।
एवमादिभिरन्यैश्च संवृते स शिलातले ॥ १.२४०.६ ॥
وكانت تلك الصخرة محاطة بأشجار الكارنيكارا والأشوكا، والأنكولا والأتيموكتاكا، وغيرها من أمثالها.
1.240.7
पुनःपुनश्चिन्तयानः सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ।
यदृच्छया चोपपन्नान्वृष्णिवीरान्ददर्श सः ॥ १.२४०.७ ॥
وهو يفكر مرارًا في سوبهدرا ذات الكلام العذب، رأى أبطال الفريشني الذين وصلوا إلى هناك مصادفة.
1.240.8
बलदेवं च हार्दिक्यं साम्बं सारणमेव च ।
प्रद्युम्नं च गदं चैव चारुदेष्णं विदूरथम् ॥ १.२४०.८ ॥
ورأى أيضًا بالارامَ وهارْديكيا وسامبا وسارانا وبرادْيومنا وغادا وتشارودِيشْنا وفيدورَثا.
1.240.9
भानुं च हरितं चैव विपृथुं पृथुमेव च ।
तथान्यांश्च बहून्पश्यन्हृदि शोकमधारयत् ॥ १.२४०.९ ॥
وإذ رأى بهانو وهاريتا وفيبريثو وبريثو وكثيرين غيرهم، حمل الحزن في قلبه.
1.240.10
ततस्ते सहिताः सर्वे यतिं दृष्ट्वा समुत्सुकाः ।
वृष्णयो विनयोपेताः परिवार्योपतस्थिरे ॥ १.२४०.१० ॥
ثم اجتمعوا جميعًا، ولما رأوا الزاهد اشتاقوا إليه، فأحاط به الفريشنيون المتواضعون ودنوا منه.
1.240.11
ततोऽर्जुनः प्रीतमनाः स्वागतं व्याजहार सः ।
आस्यतामास्यतां सर्वै रमणीये शिलातले ॥ १.२४०.११ ॥
فرحًا، رحّب بهم أرجونا قائلًا: «اجلسوا، اجلسوا جميعًا على هذه الصخرة الجميلة!»
1.240.12
इत्येवमुक्ता यतिना प्रीतास्ते यादवर्षभाः ।
उपोपविविशुः सर्वे ते स्वागतमिति ब्रुवन् ॥ १.२४०.१२ ॥
ولما قال الزاهد هذا، جلس إليه أولئك الفحول من اليادافا فرحين، قائلين: «مرحبًا».
1.240.13
परितः सन्निविष्टेषु वृष्णिवीरेषु पाण्डवः ।
आकारं गूहमानस्तु कुशलप्रश्नमब्रवीत् ॥ १.२४०.१३ ॥
وبينما كان أبطال الفريشني جالسين من حوله، سأل البانداوي، وهو يخفي هيئته، عن سلامتهم.
1.240.14
सर्वत्र कुशलं चोक्त्वा बलदेवोऽब्रवीदिदम् ।
प्रसादं कुरु मे विप्र कुतस्त्वं चागतो ह्यसि ॥ १.२४०.१४ ॥
بعد أن تمنّى الخير للجميع، قال بالارama هذا: أيها البراهمي، امنحني فضلاً، من أين أتيت؟
1.240.15
त्वया दृष्टानि पुण्यानि वद त्वं वदतांवर ।
पर्वतांश्चैव तीर्थानि वनान्यायतनानि च ॥ १.२४०.१५ ॥
احكِ لنا عن الأماكن المقدسة التي رأيتها، يا أفضل المتكلمين: الجبال والمعابر المقدسة والغابات والمزارات.
1.240.16
तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारत ।
आपगानां वनानां च कथयामास ताः कथाः ॥ १.२४०.१६ ॥
يا من أنت من نسل بهارتا، لقد روى تلك الحكايات عن مشاهدة المعابر المقدسة والجبال والأنهار والغابات.
1.240.17
श्रुत्वा धर्मकथाः पुण्या वृष्णिवीरा मुदान्विताः ।
अपूजयंस्तदा भिक्षुं कथान्ते जनमेजय ॥ १.२४०.१७ ॥
بعد أن سمع أبطال الفريشني الحكايات المقدسة عن الدارما، امتلأوا فرحًا، فأكرموا ذلك الراهب في نهاية الحكاية، يا جانامجايا.
1.240.18
ततस्तु यादवाः सर्वे मन्त्रयन्ति स्म भारत ।
अयं देशातिथिः श्रीमान्यतिलिङ्गधरो द्विजः ॥ १.२४०.१८ ॥
ثم أخذ جميع اليادافيين، يا من هو من نسل بهارتا، يتشاورون: هذا الضيف الوافد من أرض أخرى، البراهمي المهيب الذي يحمل علامات الزاهد.
1.240.19
आवासं कमुपाश्रित्य वसेत निरुपद्रवः ।
इत्येवं प्रब्रुवन्तस्तु रौहिणेयं च यादवाः ॥ १.२४०.१९ ॥
«في أي مسكن يلجأ هذا البراهمي ليعيش بلا أذى؟» وهكذا كان اليادavas يتحدثون، وقالوه أيضاً لراوهينيا (بالاراما).
1.240.20
ददृशुः कृष्णमायान्तं सर्वे यादवनन्दनम् ।
एहि केशव तातेति रौहिणेयो वचोऽब्रवीत् ॥ १.२४०.२० ॥
رأى جميع اليادavas كريشنا، بهجة اليادavas، مقبلاً. «تعال يا كيشافا، يا عزيزي» قال راوهينيا هذه الكلمات.
1.240.21
यतिलिङ्गधरो विद्वान्देशातिथिरयं द्विजः ।
वर्षमासनिवासार्थमागतो नः पुरं प्रति।
स्थाने यस्मिन्निवसतु तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १.२४०.२१ ॥
هذا البراهمي العالم الذي يحمل علامات الزهد ضيف من أرض أخرى؛ جاء إلى مدينتنا ليقيم سنةً وأشهراً. يا جاناردانا، أخبرني في أي مكان ينبغي أن يقيم.
1.240.22
त्वयि स्थिते महाभाग परवानस्मि धर्मतः ।
स्वयं तु रुचिरे स्थाने वासयेर्यदुनन्दन ॥ १.२४०.२२ ॥
أيها العظيم الحظ، ما دمتَ هنا فإني بحكم الدارما تابعٌ لك. يا بهجة اليادu، اجعلْه أنت يقيم في مكانٍ بهيج.
1.240.23
प्रीतः स तेन वाक्येन परिष्वज्य जनार्दनम् ।
बलदेवोऽब्रवीद्वाक्यं चिन्तयित्वा महाबलः ॥ १.२४०.२३ ॥
فرحاً بتلك الكلمات، عانق جاناردانا؛ ثم تأمل بالادفا، العظيم القوة، ونطق بهذه الكلمات.
1.240.24
आरामे तु वसेद्धीमांश्चतुरो वर्षमासकान् ।
कन्यागृहे सुभद्राया भुक्त्वा भोजनमिच्छया ॥ १.२४०.२४ ॥
وليقمْ الحكيم في الحديقة أربع سنين وأشهراً، ويأكلْ طعامه بإرادته في دار فتيات سوبهادرا.
1.240.25
लतागृहेषु वसतामिति मे धीयते मतिः ।
लब्धानुज्ञास्त्वया तात मन्यन्ते सर्वयादवाः ॥ १.२४०.२५ ॥
«إن رأيي الثابت أن يكون ذلك لمن يسكنون في أكواخ الكروم. يا عزيزي، وبعد أن نلت إذنك، يرى جميع اليادافا ذلك أيضاً.»
1.240.26
बलवान्दर्शनीयश्च वाग्मी श्रीमान्बहुश्रुतः ।
कन्यापुरसमीपे तु न युक्तमिति मे मतिः ॥ १.२४०.२६ ॥
«إن الرجل القوي الوسيم الفصيح المجيد الواسع العلم لا يليق به أن يسكن قرب مدينة العذارى، هذا رأيي.»
1.240.27
गुरुः शास्ता च नेता च शास्त्रज्ञो धर्मवित्तमः ।
त्वयोक्तं न विरुध्येहं करिष्यामि वचस्तव ॥ १.२४०.२७ ॥
«أنت المعلم والحاكم والقائد، العالم بالشاستر، وأعلم الناس بالدارما. لن أعارض هنا ما قلته؛ سأفعل بحسب قولك.»
1.240.28
शुभाशुभस्य विज्ञाता नान्योऽस्मि भुवि कश्चन ॥ १.२४०.२८ ॥
«من يعرف الخير والشر على الأرض ليس أحد غيري؛ لا يوجد آخر.»
1.240.29
अयं देशातिथिः श्रीमान्सर्वधर्मभृतां वरः ।
धृतिमान्विनयोपेतः सत्यबादी जितेन्द्रियः ॥ १.२४०.२९ ॥
«هذا الضيف القادم من بلاد بعيدة مجيد، أفضل كل حاملي الدارما: ثابت، متواضع، صادق، ضابط لحواسه.»
1.240.30
यतिलिङ्गधरो ह्येष को विजानाति मानसम् ।
त्वमिमं पुण्डरीकाक्ष नीत्वा कन्यापुरं शुभम् ॥ १.२४०.३० ॥
«هذا يحمل علامة الزاهد، فمن يعرف قلبه؟ يا ذا العينين كاللوتس، خذه إلى مدينة العذارى الجميلة.»
1.240.31
निवेदय सुभद्रायै मद्वाक्यपरिचोदितः ।
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पानैश्च अन्नैरिष्टैश्च पूजय ॥ १.२४०.३१ ॥
مدفوعًا بكلماتي، أبلغ سوبهدرا وأكرمها بالأطعمة المضغوعة والوجبات المأكولة والمشروبات والحبوب والأشياء المحببة.