มหาภารตะ · อัธยายะ 1.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.240.1
चैराः संचारिते तस्मिन्ननुज्ञाते युधिष्ठिरे ।
वासुदेवाभ्यनुज्ञातः कथयित्वेतिकृत्यताम् ॥ १.२४०.१ ॥
เมื่อยุธิษฐิระให้อนุญาตแล้ว และเรื่องนั้นได้ประกาศออกไปแล้ว วาสุเทพก็เห็นชอบ และตรัสว่า ขอให้ดำเนินการตามนี้เถิด
1.240.2
कृष्णस्य मतमास्थाय प्रययौ भरतर्षभः ।
द्वारकाया उपवने तस्थौ वै कार्यसाधनः ॥ १.२४०.२ ॥
พระอรชุนยึดตามคำแนะนำของพระกฤษณะ เสด็จออกเดินทางไป ประทับอยู่ในสวนนอกเมืองทวารกา ตั้งใจจะให้บรรลุจุดประสงค์ของตน
1.240.3
निवृत्ते ह्युत्सवे तस्मिन्गिरौ रैवतके तदा ।
वृष्णयोऽप्यगमन्सर्वे पुरीं द्वारवतीमनु ॥ १.२४०.३ ॥
เมื่องานเทศกาลนั้นสิ้นสุดลง วฤษณิทั้งหมดก็เดินทางกลับจากภูเขาไรวตกะ มุ่งสู่นครทวารวตี
1.240.4
चिन्तयानस्ततो भद्रामुपविष्टः शिलातले ।
रमणीये वनोद्देशे बहुपादपसंवृते ॥ १.२४०.४ ॥
ครั้งนั้น อรชุนนึงถึงภัทรา (สุภัทรา) จึงประทับลงบนแผ่นหินในป่าอันงดงาม ซึ่งล้อมรอบด้วยต้นไม้มากมาย
1.240.5
सालतालाश्वकर्णैश्च बकुलैरर्जुनैस्तथा ।
चम्पकाशोकपुन्नागैः केतकैः पाटलैस्तथा ॥ १.२४०.५ ॥
มีต้นสาละ ต้นตาละ ต้นอัศวกรรณ ต้นพกุล และต้นอรชุน และเช่นเดียวกันมีต้นจัมปกะ ต้นอโศก ต้นปุนนาค ต้นเกตกะ และต้นปาฏละ
1.240.6
कर्णिकारैरशोकैश्च अङ्कोलैरतिमुक्तकैः ।
एवमादिभिरन्यैश्च संवृते स शिलातले ॥ १.२४०.६ ॥
มีต้นกรรณิการะ ต้นอโศก ต้นอังโกละ และต้นอติมุกตกะ และต้นอื่นๆ ที่เป็นเช่นนี้ แผ่นหินนั้นถูกล้อมรอบไว้
1.240.7
पुनःपुनश्चिन्तयानः सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ।
यदृच्छया चोपपन्नान्वृष्णिवीरान्ददर्श सः ॥ १.२४०.७ ॥
อรชุนนึกถึงสุภัทรา ผู้มีวาจาอ่อนหวานอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นก็เห็นวีรบุรุษแห่งวฤษณิที่มาถึงที่นั้นโดยบังเอิญ
1.240.8
बलदेवं च हार्दिक्यं साम्बं सारणमेव च ।
प्रद्युम्नं च गदं चैव चारुदेष्णं विदूरथम् ॥ १.२४०.८ ॥
เขาเห็นพลเทพ หารทิกยะ สามพะ สารณะ ประทยุมนะ คทะ จารุเทษณะ และวิทูรถะด้วย
1.240.9
भानुं च हरितं चैव विपृथुं पृथुमेव च ।
तथान्यांश्च बहून्पश्यन्हृदि शोकमधारयत् ॥ १.२४०.९ ॥
เมื่อเห็นภานุ หริตะ วิปฤถุ ปฤถุ และอีกมากมาย เขาก็กักความโศกไว้ในใจ
1.240.10
ततस्ते सहिताः सर्वे यतिं दृष्ट्वा समुत्सुकाः ।
वृष्णयो विनयोपेताः परिवार्योपतस्थिरे ॥ १.२४०.१० ॥
จากนั้น วฤษณิทั้งหมดรวมกัน เห็นผู้บำเพ็ญตบะก็ตื่นตัวอยากรู้ ผู้มีความถ่อมตนเหล่านั้นล้อมรอบท่านแล้วเข้าไปเฝ้า
1.240.11
ततोऽर्जुनः प्रीतमनाः स्वागतं व्याजहार सः ।
आस्यतामास्यतां सर्वै रमणीये शिलातले ॥ १.२४०.११ ॥
ครั้นนั้น อรชุนด้วยจิตอันชื่นบาน ได้ทักทายพวกเขา กล่าวว่า เชิญนั่งเถิด ทุกท่าน บนแผ่นหินอันงดงามนี้
1.240.12
इत्येवमुक्ता यतिना प्रीतास्ते यादवर्षभाः ।
उपोपविविशुः सर्वे ते स्वागतमिति ब्रुवन् ॥ १.२४०.१२ ॥
เมื่อผู้บำเพ็ญตบะกล่าวดังนี้ บรรดายาทวศ์ผู้ประเสริฐทั้งหลายที่ปีติยินดีนั้น ต่างนั่งลงใกล้ท่าน และกล่าวว่า ยินดีต้อนรับ
1.240.13
परितः सन्निविष्टेषु वृष्णिवीरेषु पाण्डवः ।
आकारं गूहमानस्तु कुशलप्रश्नमब्रवीत् ॥ १.२४०.१३ ॥
เมื่อวีรบุรุษแห่งวฤษณินั่งล้อมรอบอยู่แล้ว ปาณฑพซ่อนรูปลักษณ์ของตนไว้ ได้ถามถึงความเป็นอยู่ของพวกเขา
1.240.14
सर्वत्र कुशलं चोक्त्वा बलदेवोऽब्रवीदिदम् ।
प्रसादं कुरु मे विप्र कुतस्त्वं चागतो ह्यसि ॥ १.२४०.१४ ॥
พลเทพกล่าวอวยพรความเป็นสุขทุกแห่งแล้ว จึงกล่าวว่า ข้าแต่พราหมณ์ ขอโปรดทำความกรุณาแก่ข้า ท่านมาจากที่ใดกันเล่า
1.240.15
त्वया दृष्टानि पुण्यानि वद त्वं वदतांवर ।
पर्वतांश्चैव तीर्थानि वनान्यायतनानि च ॥ १.२४०.१५ ॥
ขอท่านจงเล่าถึงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ท่านได้เห็น ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่ผู้พูด คือภูเขา ท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ ป่า และศาลเจ้าทั้งหลาย
1.240.16
तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारत ।
आपगानां वनानां च कथयामास ताः कथाः ॥ १.२४०.१६ ॥
ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรต ท่านได้เล่าเรื่องราวเหล่านั้น คือการได้เห็นท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ ภูเขา แม่น้ำ และป่าทั้งหลาย
1.240.17
श्रुत्वा धर्मकथाः पुण्या वृष्णिवीरा मुदान्विताः ।
अपूजयंस्तदा भिक्षुं कथान्ते जनमेजय ॥ १.२४०.१७ ॥
ข้าแต่ชนเมชัย วีรบุรุษแห่งวฤษณิได้ฟังเรื่องราวอันศักดิ์สิทธิ์แห่งธรรม ก็เปี่ยมด้วยความยินดี จึงได้บูชาภิกษุรูปนั้นเมื่อเรื่องจบลง
1.240.18
ततस्तु यादवाः सर्वे मन्त्रयन्ति स्म भारत ।
अयं देशातिथिः श्रीमान्यतिलिङ्गधरो द्विजः ॥ १.२४०.१८ ॥
ครั้งนั้น ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรต ยาทวทั้งหมดได้หารือกันว่า พราหมณ์ผู้รุ่งเรืองผู้นี้เป็นแขกจากแดนอื่น และทรงเครื่องหมายของผู้บำเพ็ญตบะ
1.240.19
आवासं कमुपाश्रित्य वसेत निरुपद्रवः ।
इत्येवं प्रब्रुवन्तस्तु रौहिणेयं च यादवाः ॥ १.२४०.१९ ॥
ควรพักอาศัยอยู่ในที่พักใดจึงจะอยู่โดยปราศจากภัย ยาทวกล่าวดังนี้ และกล่าวต่อรเหหิเณยะ (พลเทพ) ด้วย
1.240.20
ददृशुः कृष्णमायान्तं सर्वे यादवनन्दनम् ।
एहि केशव तातेति रौहिणेयो वचोऽब्रवीत् ॥ १.२४०.२० ॥
ยาทวทั้งหมดเห็นพระกฤษณะ ผู้เป็นที่รักของยาทวกำลังเสด็จมา รเหหิเณยะจึงกล่าววาจาว่า มาเถิด เกศวะ สหายรัก
1.240.21
यतिलिङ्गधरो विद्वान्देशातिथिरयं द्विजः ।
वर्षमासनिवासार्थमागतो नः पुरं प्रति।
स्थाने यस्मिन्निवसतु तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १.२४०.२१ ॥
ทวิชผู้รอบรู้ผู้นี้ ทรงเครื่องหมายของนักพรต เป็นแขกจากแดนอื่น เขามาถึงเมืองของเราเพื่ออยู่อาศัยหนึ่งปีกับอีกหลายเดือน โอ ชนารททนะ ขอทรงบอกข้าพเจ้าว่า เขาควรพำนักอยู่ที่ใด
1.240.22
त्वयि स्थिते महाभाग परवानस्मि धर्मतः ।
स्वयं तु रुचिरे स्थाने वासयेर्यदुनन्दन ॥ १.२४०.२२ ॥
โอ ผู้มีโชคยิ่ง ตราบใดที่พระองค์ประทับอยู่ ข้าพเจ้าย่อมขึ้นอยู่กับพระองค์โดยธรรม โอ ความยินดีของวงศ์ยทุ พระองค์เองควรให้เขาพำนักในที่งดงามแห่งหนึ่ง
1.240.23
प्रीतः स तेन वाक्येन परिष्वज्य जनार्दनम् ।
बलदेवोऽब्रवीद्वाक्यं चिन्तयित्वा महाबलः ॥ १.२४०.२३ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำนั้น ท่านพลเทวะผู้มีกำลังมากก็ปีติ โอบกอดชนารททนะ แล้วจึงตรึกตรองและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
1.240.24
आरामे तु वसेद्धीमांश्चतुरो वर्षमासकान् ।
कन्यागृहे सुभद्राया भुक्त्वा भोजनमिच्छया ॥ १.२४०.२४ ॥
ผู้มีปัญญาควรพำนักในอุทยานเป็นเวลาสี่ปีกับหลายเดือน และรับประทานอาหารที่เรือนของหญิงสาวของสุภัทรา ตามที่ตนปรารถนา
1.240.25
लतागृहेषु वसतामिति मे धीयते मतिः ।
लब्धानुज्ञास्त्वया तात मन्यन्ते सर्वयादवाः ॥ १.२४०.२५ ॥
"ข้าพเจ้ามีความเห็นตั้งมั่นว่า ผู้ที่พำนักในกระท่อมเถาวัลย์ควรเป็นเช่นนั้น โอ ผู้เป็นที่รัก เมื่อได้รับอนุญาตจากท่านแล้ว ยาทพทั้งปวงก็ย่อมเห็นชอบเช่นกัน"
1.240.26
बलवान्दर्शनीयश्च वाग्मी श्रीमान्बहुश्रुतः ।
कन्यापुरसमीपे तु न युक्तमिति मे मतिः ॥ १.२४०.२६ ॥
"ตามความเห็นของข้าพเจ้า ชายผู้แข็งแรง รูปงาม พูดเก่ง รุ่งเรือง และมีความรู้มาก ไม่ควรพำนักใกล้เมืองของหญิงสาว"
1.240.27
गुरुः शास्ता च नेता च शास्त्रज्ञो धर्मवित्तमः ।
त्वयोक्तं न विरुध्येहं करिष्यामि वचस्तव ॥ १.२४०.२७ ॥
"ท่านเป็นครู ผู้ปกครอง และผู้นำ ผู้รู้คัมภีร์ และเป็นผู้รู้ธรรมยิ่งที่สุด ข้าพเจ้าจะไม่คัดค้านสิ่งที่ท่านกล่าวไว้ที่นี่ ข้าพเจ้าจะทำตามคำของท่าน"
1.240.28
शुभाशुभस्य विज्ञाता नान्योऽस्मि भुवि कश्चन ॥ १.२४०.२८ ॥
"ในบรรดาผู้รู้ความดีและความชั่วบนแผ่นดินนี้ ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นใครอื่นนอกจากตัวข้าพเจ้าเอง ไม่มีใครอื่นเลย"
1.240.29
अयं देशातिथिः श्रीमान्सर्वधर्मभृतां वरः ।
धृतिमान्विनयोपेतः सत्यबादी जितेन्द्रियः ॥ १.२४०.२९ ॥
"แขกผู้มาจากแดนไกลนี้รุ่งเรือง เป็นเลิศในบรรดาผู้ทรงธรรมทั้งปวง มั่นคง ถ่อมตน พูดความจริง และควบคุมอินทรีย์ได้"
1.240.30
यतिलिङ्गधरो ह्येष को विजानाति मानसम् ।
त्वमिमं पुण्डरीकाक्ष नीत्वा कन्यापुरं शुभम् ॥ १.२४०.३० ॥
"ผู้นี้ทรงเครื่องหมายของนักพรต ใครเล่าจะรู้ใจของเขาได้ โอ ผู้มีดวงตาดุจดอกบัว ขอพระองค์นำเขาไปยังเมืองอันงดงามของหญิงสาว"
1.240.31
निवेदय सुभद्रायै मद्वाक्यपरिचोदितः ।
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पानैश्च अन्नैरिष्टैश्च पूजय ॥ १.२४०.३१ ॥
ด้วยการกระตุ้นจากถ้อยคำของข้าพเจ้า ขอพระองค์แจ้งแก่สุภัทรา และถวายเกียรติด้วยอาหารเคี้ยว อาหารฉัน เครื่องดื่ม ธัญญาหาร และสิ่งของที่เป็นที่ปรารถนา