మహాభారతం · అధ్యాయం 1.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.240.1
चैराः संचारिते तस्मिन्ननुज्ञाते युधिष्ठिरे ।
वासुदेवाभ्यनुज्ञातः कथयित्वेतिकृत्यताम् ॥ १.२४०.१ ॥
యుధిష్ఠిరుడు అనుమతించిన తర్వాత, ఆ విషయం ప్రకటించబడగా, వాసుదేవుని (కృష్ణుని) అనుమతి పొంది, 'ఇలా కర్తవ్యం నెరవేర్చబడాలి' అని చెప్పాడు.
1.240.2
कृष्णस्य मतमास्थाय प्रययौ भरतर्षभः ।
द्वारकाया उपवने तस्थौ वै कार्यसाधनः ॥ १.२४०.२ ॥
కృష్ణుని అభిప్రాయాన్ని అంగీకరించి భరతవంశ శ్రేష్ఠుడు వెళ్ళి, ద్వారక ఉపవనంలో కార్యసాధకుడై నిలిచాడు.
1.240.3
निवृत्ते ह्युत्सवे तस्मिन्गिरौ रैवतके तदा ।
वृष्णयोऽप्यगमन्सर्वे पुरीं द्वारवतीमनु ॥ १.२४०.३ ॥
ఆ ఉత్సవం ముగిసిన తర్వాత, అప్పుడు రైవతక పర్వతం నుండి వృష్ణులందరూ కూడా ద్వారవతీ నగరం వైపు వెళ్ళారు.
1.240.4
चिन्तयानस्ततो भद्रामुपविष्टः शिलातले ।
रमणीये वनोद्देशे बहुपादपसंवृते ॥ १.२४०.४ ॥
అప్పుడు భద్రను (సుభద్రను) ధ్యానిస్తూ, అనేక వృక్షాలతో చుట్టబడిన రమణీయమైన వన ప్రదేశంలో ఒక శిలాతలం మీద కూర్చున్నాడు.
1.240.5
सालतालाश्वकर्णैश्च बकुलैरर्जुनैस्तथा ।
चम्पकाशोकपुन्नागैः केतकैः पाटलैस्तथा ॥ १.२४०.५ ॥
సాల, తాల, అశ్వకర్ణ వృక్షాలతో, బకుల, అర్జున వృక్షాలతో, చంపక, అశోక, పున్నాగ, కేతక, పాటల వృక్షాలతో (ఆ వనం నిండి ఉంది).
1.240.6
कर्णिकारैरशोकैश्च अङ्कोलैरतिमुक्तकैः ।
एवमादिभिरन्यैश्च संवृते स शिलातले ॥ १.२४०.६ ॥
కర్ణికార, అశోక, అంకోల, అతిముక్తక వృక్షాలతో, ఇలాంటి ఇతర వృక్షాలతో ఆ శిలాతలం చుట్టబడి ఉంది.
1.240.7
पुनःपुनश्चिन्तयानः सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ।
यदृच्छया चोपपन्नान्वृष्णिवीरान्ददर्श सः ॥ १.२४०.७ ॥
మధురంగా మాట్లాడే సుభద్రను మళ్లీ మళ్లీ తలచుకుంటూ, అతడు యాదృచ్ఛికంగా అక్కడికి వచ్చిన వృష్ణి వీరులను చూశాడు.
1.240.8
बलदेवं च हार्दिक्यं साम्बं सारणमेव च ।
प्रद्युम्नं च गदं चैव चारुदेष्णं विदूरथम् ॥ १.२४०.८ ॥
బలదేవుడు, హార్దిక్యుడు, సాంబుడు, సారణుడు, ప్రద్యుమ్నుడు, గదుడు, చారుదేష్ణుడు, విదూరథుడు కూడా అతడు చూశాడు.
1.240.9
भानुं च हरितं चैव विपृथुं पृथुमेव च ।
तथान्यांश्च बहून्पश्यन्हृदि शोकमधारयत् ॥ १.२४०.९ ॥
భానువు, హరితుడు, విపృథువు, పృథువు మరియు ఇతర అనేకులను చూస్తూ, అతడు హృదయంలో శోకాన్ని ధరించాడు.
1.240.10
ततस्ते सहिताः सर्वे यतिं दृष्ट्वा समुत्सुकाः ।
वृष्णयो विनयोपेताः परिवार्योपतस्थिरे ॥ १.२४०.१० ॥
అప్పుడు వారందరూ కలిసి, యతిని చూసి ఉత్సుకులై, వినయంతో అతనిని చుట్టుముట్టి సమీపించారు.
1.240.11
ततोऽर्जुनः प्रीतमनाः स्वागतं व्याजहार सः ।
आस्यतामास्यतां सर्वै रमणीये शिलातले ॥ १.२४०.११ ॥
అప్పుడు ప్రసన్నమైన మనస్సుతో అర్జునుడు స్వాగతం పలుకుతూ, 'మీరంతా ఈ రమణీయమైన శిలాతలంపై కూర్చోండి, కూర్చోండి' అని పలికాడు.
1.240.12
इत्येवमुक्ता यतिना प्रीतास्ते यादवर्षभाः ।
उपोपविविशुः सर्वे ते स्वागतमिति ब्रुवन् ॥ १.२४०.१२ ॥
యతి ఇలా చెప్పగా, ఆనందించిన ఆ యాదవ వీరులందరూ 'స్వాగతం' అంటూ అతని దగ్గర కూర్చున్నారు.
1.240.13
परितः सन्निविष्टेषु वृष्णिवीरेषु पाण्डवः ।
आकारं गूहमानस्तु कुशलप्रश्नमब्रवीत् ॥ १.२४०.१३ ॥
వృష్ణి వీరులు చుట్టూ కూర్చుని ఉండగా, పాండవుడు తన రూపాన్ని దాచుకుంటూ క్షేమ సమాచారం అడిగాడు.
1.240.14
सर्वत्र कुशलं चोक्त्वा बलदेवोऽब्रवीदिदम् ।
प्रसादं कुरु मे विप्र कुतस्त्वं चागतो ह्यसि ॥ १.२४०.१४ ॥
అంతటా క్షేమాన్ని పలికిన తరువాత బలదేవుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ విప్రుడా, నాపై దయ చూపు, నీవు ఎక్కడ నుండి వచ్చావు?
1.240.15
त्वया दृष्टानि पुण्यानि वद त्वं वदतांवर ।
पर्वतांश्चैव तीर्थानि वनान्यायतनानि च ॥ १.२४०.१५ ॥
నీవు చూసిన పుణ్యస్థలాలను చెప్పు, వక్తలలో శ్రేష్ఠుడా: పర్వతాలను, తీర్థాలను, అడవులను, ఆలయాలను.
1.240.16
तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारत ।
आपगानां वनानां च कथयामास ताः कथाः ॥ १.२४०.१६ ॥
ఓ భరతవంశీయుడా, తీర్థాలు, పర్వతాలు, నదులు, అడవులను చూసిన ఆ కథలను అతడు చెప్పాడు.
1.240.17
श्रुत्वा धर्मकथाः पुण्या वृष्णिवीरा मुदान्विताः ।
अपूजयंस्तदा भिक्षुं कथान्ते जनमेजय ॥ १.२४०.१७ ॥
పవిత్ర ధర్మకథలు విని వృష్ణి వీరులు ఆనందించారు; ఓ జనమేజయా, కథ ముగింపులో ఆ భిక్షువును గౌరవించారు.
1.240.18
ततस्तु यादवाः सर्वे मन्त्रयन्ति स्म भारत ।
अयं देशातिथिः श्रीमान्यतिलिङ्गधरो द्विजः ॥ १.२४०.१८ ॥
అప్పుడు యాదవులందరూ, ఓ భరతవంశీయుడా, ఆలోచించసాగారు: ఈ దేశాతిథి, యతి చిహ్నాలు ధరించిన గౌరవనీయుడైన ద్విజుడు.
1.240.19
आवासं कमुपाश्रित्य वसेत निरुपद्रवः ।
इत्येवं प्रब्रुवन्तस्तु रौहिणेयं च यादवाः ॥ १.२४०.१९ ॥
"ఏ నివాసాన్ని ఆశ్రయించి ఈ బ్రాహ్మణుడు ఉపద్రవం లేకుండా నివసించగలడు?" అని ఇలా మాట్లాడుకుంటూ యాదవులు రౌహిణేయునితో కూడా (అన్నారు).
1.240.20
ददृशुः कृष्णमायान्तं सर्वे यादवनन्दनम् ।
एहि केशव तातेति रौहिणेयो वचोऽब्रवीत् ॥ १.२४०.२० ॥
యాదవుల ఆనందమైన కృష్ణుడు వస్తుండగా యాదవులందరూ చూశారు. "రా, కేశవా, ప్రియుడా" అని రౌహిణేయుడు మాటలు పలికాడు.
1.240.21
यतिलिङ्गधरो विद्वान्देशातिथिरयं द्विजः ।
वर्षमासनिवासार्थमागतो नः पुरं प्रति।
स्थाने यस्मिन्निवसतु तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १.२४०.२१ ॥
సన్యాసి చిహ్నాలు ధరించిన ఈ విద్వాంసుడైన ద్విజుడు పరదేశపు అతిథి; సంవత్సరం, మాసాల నివాసం కోసం మన నగరానికి వచ్చాడు. జనార్దనా, అతడు ఏ స్థలంలో నివసించాలో నాకు చెప్పు.
1.240.22
त्वयि स्थिते महाभाग परवानस्मि धर्मतः ।
स्वयं तु रुचिरे स्थाने वासयेर्यदुनन्दन ॥ १.२४०.२२ ॥
మహాభాగా, నీవు ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు నేను ధర్మప్రకారం నీ అధీనంలో ఉన్నాను. యదునందనా, నీవే అతడిని రమ్యమైన స్థలంలో నివసింపజేయి.
1.240.23
प्रीतः स तेन वाक्येन परिष्वज्य जनार्दनम् ।
बलदेवोऽब्रवीद्वाक्यं चिन्तयित्वा महाबलः ॥ १.२४०.२३ ॥
ఆ మాటలతో సంతోషించి అతడు జనార్దనుని కౌగిలించుకున్నాడు. అప్పుడు మహాబలుడైన బలదేవుడు ఆలోచించి ఈ మాట పలికాడు.
1.240.24
आरामे तु वसेद्धीमांश्चतुरो वर्षमासकान् ।
कन्यागृहे सुभद्राया भुक्त्वा भोजनमिच्छया ॥ १.२४०.२४ ॥
బుద్ధిమంతుడైన అతడు తోటలో నివసించాలి—నాలుగు సంవత్సరాలు, మాసాలు. సుభద్ర కన్యాగృహంలో తన ఇష్టప్రకారం భోజనం చేసి.
1.240.25
लतागृहेषु वसतामिति मे धीयते मतिः ।
लब्धानुज्ञास्त्वया तात मन्यन्ते सर्वयादवाः ॥ १.२४०.२५ ॥
లతాగృహాలలో నివసించేవారికి నా అభిప్రాయం ఇదే అని నిశ్చయమైంది. ఓ తాతా, నీ అనుమతి పొంది యాదవులందరూ అలాగే భావిస్తున్నారు.
1.240.26
बलवान्दर्शनीयश्च वाग्मी श्रीमान्बहुश्रुतः ।
कन्यापुरसमीपे तु न युक्तमिति मे मतिः ॥ १.२४०.२६ ॥
బలవంతుడు, చూడచక్కనివాడు, వాగ్విదుడు, తేజస్వి, బహుశ్రుతుడు అయినవాడు కన్యాపురానికి సమీపంలో ఉండటం తగదని నా అభిప్రాయం.
1.240.27
गुरुः शास्ता च नेता च शास्त्रज्ञो धर्मवित्तमः ।
त्वयोक्तं न विरुध्येहं करिष्यामि वचस्तव ॥ १.२४०.२७ ॥
నీవు గురువు, శాసకుడు, నాయకుడు, శాస్త్రజ్ఞుడు, ధర్మజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడవు. నీవు చెప్పినదానిని ఇక్కడ నేను వ్యతిరేకించను; నీ మాటను అనుసరిస్తాను.
1.240.28
शुभाशुभस्य विज्ञाता नान्योऽस्मि भुवि कश्चन ॥ १.२४०.२८ ॥
శుభాశుభాలను తెలిసినవాడు భూమిపై నేను తప్ప మరెవ్వడూ లేడు.
1.240.29
अयं देशातिथिः श्रीमान्सर्वधर्मभृतां वरः ।
धृतिमान्विनयोपेतः सत्यबादी जितेन्द्रियः ॥ १.२४०.२९ ॥
ఈయన దేశం నుండి వచ్చిన అతిథి, తేజస్వి, ధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడు. ధైర్యవంతుడు, వినయసంపన్నుడు, సత్యవాది, ఇంద్రియజితుడు.
1.240.30
यतिलिङ्गधरो ह्येष को विजानाति मानसम् ।
त्वमिमं पुण्डरीकाक्ष नीत्वा कन्यापुरं शुभम् ॥ १.२४०.३० ॥
ఈయన యతి వేషం ధరించినవాడు; ఈయన మనస్సును ఎవరు తెలుసుకోగలరు? ఓ పుండరీకాక్షా, ఈయనను శుభమైన కన్యాపురానికి తీసుకెళ్ళు.
1.240.31
निवेदय सुभद्रायै मद्वाक्यपरिचोदितः ।
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पानैश्च अन्नैरिष्टैश्च पूजय ॥ १.२४०.३१ ॥
నా మాటలచే ప్రేరితుడవై సుభద్రకు తెలియజేసి, నమలదగిన ఆహారాలు, తినదగిన భోజనాలు, పానీయాలు, ధాన్యాలు, ఇష్టమైన వస్తువులతో ఆమెను సత్కరించుము.