ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.240.1
चैराः संचारिते तस्मिन्ननुज्ञाते युधिष्ठिरे ।
वासुदेवाभ्यनुज्ञातः कथयित्वेतिकृत्यताम् ॥ १.२४०.१ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅನುಮತಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿ, ವಾಸುದೇವನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, 'ಹೀಗೆ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
1.240.2
कृष्णस्य मतमास्थाय प्रययौ भरतर्षभः ।
द्वारकाया उपवने तस्थौ वै कार्यसाधनः ॥ १.२४०.२ ॥
ಕೃಷ್ಣನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಭರತವಂಶ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೊರಟನು; ದ್ವಾರಕೆಯ ಉಪವನದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಸಾಧಕನಾಗಿ ನಿಂತನು.
1.240.3
निवृत्ते ह्युत्सवे तस्मिन्गिरौ रैवतके तदा ।
वृष्णयोऽप्यगमन्सर्वे पुरीं द्वारवतीमनु ॥ १.२४०.३ ॥
ಆ ಉತ್ಸವ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಆಗ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದಿಂದ ವೃಷ್ಣಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ದ್ವಾರವತಿ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ತೆರಳಿದರು.
1.240.4
चिन्तयानस्ततो भद्रामुपविष्टः शिलातले ।
रमणीये वनोद्देशे बहुपादपसंवृते ॥ १.२४०.४ ॥
ಆಗ ಭದ್ರೆಯನ್ನು (ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು) ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಅನೇಕ ಮರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ರಮಣೀಯ ವನಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು.
1.240.5
सालतालाश्वकर्णैश्च बकुलैरर्जुनैस्तथा ।
चम्पकाशोकपुन्नागैः केतकैः पाटलैस्तथा ॥ १.२४०.५ ॥
ಸಾಲ, ತಾಳ, ಅಶ್ವಕರ್ಣ ಮರಗಳಿಂದಲೂ, ಬಕುಳ, ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳಿಂದಲೂ, ಚಂಪಕ, ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ, ಕೇತಕ, ಪಾಟಲ ಮರಗಳಿಂದಲೂ (ಆ ವನ ತುಂಬಿತ್ತು).
1.240.6
कर्णिकारैरशोकैश्च अङ्कोलैरतिमुक्तकैः ।
एवमादिभिरन्यैश्च संवृते स शिलातले ॥ १.२४०.६ ॥
ಕರ್ಣಿಕಾರ, ಅಶೋಕ, ಅಂಕೋಲ, ಅತಿಮುಕ್ತಕ ಮರಗಳಿಂದಲೂ, ಇಂತಹ ಇತರ ಮರಗಳಿಂದಲೂ ಆ ಶಿಲಾತಲ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
1.240.7
पुनःपुनश्चिन्तयानः सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ।
यदृच्छया चोपपन्नान्वृष्णिवीरान्ददर्श सः ॥ १.२४०.७ ॥
ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ವೃಷ್ಣಿ ವೀರರನ್ನು ಕಂಡನು.
1.240.8
बलदेवं च हार्दिक्यं साम्बं सारणमेव च ।
प्रद्युम्नं च गदं चैव चारुदेष्णं विदूरथम् ॥ १.२४०.८ ॥
ಬಲದೇವ, ಹಾರ್ದಿಕ್ಯ, ಸಾಂಬ, ಸಾರಣ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಗದ, ಚಾರುದೇಷ್ಣ ಮತ್ತು ವಿದೂರಥರನ್ನೂ ಅವನು ಕಂಡನು.
1.240.9
भानुं च हरितं चैव विपृथुं पृथुमेव च ।
तथान्यांश्च बहून्पश्यन्हृदि शोकमधारयत् ॥ १.२४०.९ ॥
ಭಾನು, ಹರಿತ, ವಿಪೃಥು, ಪೃಥು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾ ಅವನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದುಃಖವನ್ನು ಹೊತ್ತನು.
1.240.10
ततस्ते सहिताः सर्वे यतिं दृष्ट्वा समुत्सुकाः ।
वृष्णयो विनयोपेताः परिवार्योपतस्थिरे ॥ १.२४०.१० ॥
ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಯತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
1.240.11
ततोऽर्जुनः प्रीतमनाः स्वागतं व्याजहार सः ।
आस्यतामास्यतां सर्वै रमणीये शिलातले ॥ १.२४०.११ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರ್ಜುನ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, 'ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಈ ರಮಣೀಯ ಶಿಲಾತಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ' ಎಂದನು.
1.240.12
इत्येवमुक्ता यतिना प्रीतास्ते यादवर्षभाः ।
उपोपविविशुः सर्वे ते स्वागतमिति ब्रुवन् ॥ १.२४०.१२ ॥
ಯತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆ ಯಾದವ ವೀರರೆಲ್ಲರೂ 'ಸ್ವಾಗತ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವನ ಬಳಿ ಕುಳಿತರು.
1.240.13
परितः सन्निविष्टेषु वृष्णिवीरेषु पाण्डवः ।
आकारं गूहमानस्तु कुशलप्रश्नमब्रवीत् ॥ १.२४०.१३ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ವೀರರು ಸುತ್ತಲೂ ಕುಳಿತಿರಲು, ಪಾಂಡವನು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಶಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
1.240.14
सर्वत्र कुशलं चोक्त्वा बलदेवोऽब्रवीदिदम् ।
प्रसादं कुरु मे विप्र कुतस्त्वं चागतो ह्यसि ॥ १.२४०.१४ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕುಶಲವನ್ನು ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ ಬಲದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ಮಾಡು, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀಯ?
1.240.15
त्वया दृष्टानि पुण्यानि वद त्वं वदतांवर ।
पर्वतांश्चैव तीर्थानि वनान्यायतनानि च ॥ १.२४०.१५ ॥
ನೀನು ಕಂಡ ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಹೇಳು, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ: ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು, ಕಾಡುಗಳನ್ನು, ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು.
1.240.16
तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारत ।
आपगानां वनानां च कथयामास ताः कथाः ॥ १.२४०.१६ ॥
ಓ ಭರತ ವಂಶಜನೇ, ತೀರ್ಥಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳ ದರ್ಶನದ ಆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
1.240.17
श्रुत्वा धर्मकथाः पुण्या वृष्णिवीरा मुदान्विताः ।
अपूजयंस्तदा भिक्षुं कथान्ते जनमेजय ॥ १.२४०.१७ ॥
ಪುಣ್ಯ ಧರ್ಮಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ವೃಷ್ಣಿ ವೀರರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಭಿಕ್ಷುವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
1.240.18
ततस्तु यादवाः सर्वे मन्त्रयन्ति स्म भारत ।
अयं देशातिथिः श्रीमान्यतिलिङ्गधरो द्विजः ॥ १.२४०.१८ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಯಾದವರು, ಓ ಭರತ ವಂಶಜನೇ, ಆಲೋಚಿಸತೊಡಗಿದರು: ಈ ದೇಶಾತಿಥಿ, ಯತಿಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಶ್ರೀಮಂತ ದ್ವಿಜ.
1.240.19
आवासं कमुपाश्रित्य वसेत निरुपद्रवः ।
इत्येवं प्रब्रुवन्तस्तु रौहिणेयं च यादवाः ॥ १.२४०.१९ ॥
"ಯಾವ ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಈ ದ್ವಿಜನು ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸಬಹುದು?" ಎಂದು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಯಾದವರು ರೌಹಿಣೇಯನಿಗೂ (ಹೇಳಿದರು).
1.240.20
ददृशुः कृष्णमायान्तं सर्वे यादवनन्दनम् ।
एहि केशव तातेति रौहिणेयो वचोऽब्रवीत् ॥ १.२४०.२० ॥
ಯಾದವರ ಆನಂದವಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಯಾದವರೂ ನೋಡಿದರು. "ಬಾ, ಕೇಶವ, ಪ್ರಿಯನೇ" ಎಂದು ರೌಹಿಣೇಯನು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
1.240.21
यतिलिङ्गधरो विद्वान्देशातिथिरयं द्विजः ।
वर्षमासनिवासार्थमागतो नः पुरं प्रति।
स्थाने यस्मिन्निवसतु तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १.२४०.२१ ॥
ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಈ ವಿದ್ವಾಂಸ ದ್ವಿಜನು ಬೇರೆ ದೇಶದ ಅತಿಥಿ; ವರ್ಷ-ಮಾಸಗಳ ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಜನಾರ್ದನ, ಅವನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
1.240.22
त्वयि स्थिते महाभाग परवानस्मि धर्मतः ।
स्वयं तु रुचिरे स्थाने वासयेर्यदुनन्दन ॥ १.२४०.२२ ॥
ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿರುವಾಗ ನಾನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನಿನ್ನ ಅಧೀನನು. ಯದುನಂದನ, ನೀನೇ ಅವನನ್ನು ಸುಂದರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಂತೆ ಮಾಡು.
1.240.23
प्रीतः स तेन वाक्येन परिष्वज्य जनार्दनम् ।
बलदेवोऽब्रवीद्वाक्यं चिन्तयित्वा महाबलः ॥ १.२४०.२३ ॥
ಆ ಮಾತಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವನು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು. ಆಗ ಮಹಾಬಲ ಬಲದೇವನು ಯೋಚಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.240.24
आरामे तु वसेद्धीमांश्चतुरो वर्षमासकान् ।
कन्यागृहे सुभद्राया भुक्त्वा भोजनमिच्छया ॥ १.२४०.२४ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಅವನು ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ-ಮಾಸಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಲಿ. ಸುಭದ್ರೆಯ ಕನ್ಯಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಊಟಮಾಡಿ.
1.240.25
लतागृहेषु वसतामिति मे धीयते मतिः ।
लब्धानुज्ञास्त्वया तात मन्यन्ते सर्वयादवाः ॥ १.२४०.२५ ॥
ಲತಾಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇದೇ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ. ಮಗೂ, ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಎಲ್ಲ ಯಾದವರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.240.26
बलवान्दर्शनीयश्च वाग्मी श्रीमान्बहुश्रुतः ।
कन्यापुरसमीपे तु न युक्तमिति मे मतिः ॥ १.२४०.२६ ॥
ಬಲಶಾಲಿ, ಸುಂದರ, ವಾಕ್ಚತುರ, ತೇಜಸ್ವಿ, ಬಹುಶ್ರುತನಾದವನು ಕನ್ಯಾಪುರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
1.240.27
गुरुः शास्ता च नेता च शास्त्रज्ञो धर्मवित्तमः ।
त्वयोक्तं न विरुध्येहं करिष्यामि वचस्तव ॥ १.२४०.२७ ॥
ನೀನು ಗುರು, ಶಾಸಕ, ನಾಯಕ, ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ, ಧರ್ಮವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ನೀನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆಯೇ ನಡೆಯುವೆನು.
1.240.28
शुभाशुभस्य विज्ञाता नान्योऽस्मि भुवि कश्चन ॥ १.२४०.२८ ॥
ಶುಭಾಶುಭಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
1.240.29
अयं देशातिथिः श्रीमान्सर्वधर्मभृतां वरः ।
धृतिमान्विनयोपेतः सत्यबादी जितेन्द्रियः ॥ १.२४०.२९ ॥
ಇವನು ದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಥಿ, ತೇಜಸ್ವಿ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಧೈರ್ಯವಂತ, ವಿನಯಸಂಪನ್ನ, ಸತ್ಯವಾದಿ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯ.
1.240.30
यतिलिङ्गधरो ह्येष को विजानाति मानसम् ।
त्वमिमं पुण्डरीकाक्ष नीत्वा कन्यापुरं शुभम् ॥ १.२४०.३० ॥
ಇವನು ಯತಿಯ ವೇಷ ಧರಿಸಿದವನು; ಇವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು? ಓ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ಇವನನ್ನು ಶುಭಕರ ಕನ್ಯಾಪುರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು.
1.240.31
निवेदय सुभद्रायै मद्वाक्यपरिचोदितः ।
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पानैश्च अन्नैरिष्टैश्च पूजय ॥ १.२४०.३१ ॥
ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಸುಭದ್ರೆಗೆ ತಿಳಿಸು; ಅಗಿಯುವ ತಿಂಡಿಗಳು, ಊಟಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಹಾರ, ಪಾನೀಯ, ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯವಾದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸು.