മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.240.1
चैराः संचारिते तस्मिन्ननुज्ञाते युधिष्ठिरे ।
वासुदेवाभ्यनुज्ञातः कथयित्वेतिकृत्यताम् ॥ १.२४०.१ ॥
യുധിഷ്ഠിരൻ അനുവദിച്ച ശേഷം, ആ കാര്യം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, വാസുദേവന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) അനുമതി നേടി, 'ഇപ്രകാരം കർത്തവ്യം ചെയ്യപ്പെടട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
1.240.2
कृष्णस्य मतमास्थाय प्रययौ भरतर्षभः ।
द्वारकाया उपवने तस्थौ वै कार्यसाधनः ॥ १.२४०.२ ॥
കൃഷ്ണന്റെ അഭിപ്രായം സ്വീകരിച്ച് ഭരതശ്രേഷ്ഠൻ പുറപ്പെട്ടു; ദ്വാരകയുടെ ഉപവനത്തിൽ കാര്യസാധകനായി നിന്നു.
1.240.3
निवृत्ते ह्युत्सवे तस्मिन्गिरौ रैवतके तदा ।
वृष्णयोऽप्यगमन्सर्वे पुरीं द्वारवतीमनु ॥ १.२४०.३ ॥
ആ ഉത്സവം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അന്ന് രൈവതക പർവതത്തിൽ നിന്ന് വൃഷ്ണികളെല്ലാം ദ്വാരവതി നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
1.240.4
चिन्तयानस्ततो भद्रामुपविष्टः शिलातले ।
रमणीये वनोद्देशे बहुपादपसंवृते ॥ १.२४०.४ ॥
അപ്പോൾ ഭദ്രയെ (സുഭദ്രയെ) ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, അനേകം വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട രമണീയമായ വനപ്രദേശത്ത് ഒരു ശിലാതലത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇരുന്നു.
1.240.5
सालतालाश्वकर्णैश्च बकुलैरर्जुनैस्तथा ।
चम्पकाशोकपुन्नागैः केतकैः पाटलैस्तथा ॥ १.२४०.५ ॥
സാല, താല, അശ്വകർണ വൃക്ഷങ്ങളാലും, ബകുല, അർജുന വൃക്ഷങ്ങളാലും, ചമ്പക, അശോക, പുന്നാഗ, കേതക, പാടല വൃക്ഷങ്ങളാലും (ആ വനം നിറഞ്ഞിരുന്നു).
1.240.6
कर्णिकारैरशोकैश्च अङ्कोलैरतिमुक्तकैः ।
एवमादिभिरन्यैश्च संवृते स शिलातले ॥ १.२४०.६ ॥
കർണികാര, അശോക, അങ്കോല, അതിമുക്തക വൃക്ഷങ്ങളാലും, ഇതുപോലുള്ള മറ്റു വൃക്ഷങ്ങളാലും ആ ശിലാതലം ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
1.240.7
पुनःपुनश्चिन्तयानः सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ।
यदृच्छया चोपपन्नान्वृष्णिवीरान्ददर्श सः ॥ १.२४०.७ ॥
മധുരമായി സംസാരിക്കുന്ന സുഭദ്രയെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ യാദൃച്ഛികമായി എത്തിയിരുന്ന വൃഷ്ണിവീരന്മാരെ കണ്ടു.
1.240.8
बलदेवं च हार्दिक्यं साम्बं सारणमेव च ।
प्रद्युम्नं च गदं चैव चारुदेष्णं विदूरथम् ॥ १.२४०.८ ॥
ബലദേവനെയും ഹാർദിക്യനെയും സാംബനെയും സാരണനെയും പ്രദ്യുമ്നനെയും ഗദനെയും ചാരുദേഷ്ണനെയും വിദൂരഥനെയും അവൻ കണ്ടു.
1.240.9
भानुं च हरितं चैव विपृथुं पृथुमेव च ।
तथान्यांश्च बहून्पश्यन्हृदि शोकमधारयत् ॥ १.२४०.९ ॥
ഭാനു, ഹരിതൻ, വിപൃഥു, പൃഥു എന്നിവരെയും മറ്റു പലരെയും കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ഹൃദയത്തിൽ ദുഃഖം വഹിച്ചു.
1.240.10
ततस्ते सहिताः सर्वे यतिं दृष्ट्वा समुत्सुकाः ।
वृष्णयो विनयोपेताः परिवार्योपतस्थिरे ॥ १.२४०.१० ॥
അപ്പോൾ അവർ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച്, യതിയെ കണ്ട് ഉത്സുകരായി, വിനയത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ ചുറ്റി സമീപത്ത് നിന്നു.
1.240.11
ततोऽर्जुनः प्रीतमनाः स्वागतं व्याजहार सः ।
आस्यतामास्यतां सर्वै रमणीये शिलातले ॥ १.२४०.११ ॥
അപ്പോൾ സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ അർജുനൻ സ്വാഗതം ചെയ്തു പറഞ്ഞു: 'ഈ മനോഹരമായ പാറപ്പുറത്ത് എല്ലാവരും ഇരിക്കൂ, ഇരിക്കൂ.'
1.240.12
इत्येवमुक्ता यतिना प्रीतास्ते यादवर्षभाः ।
उपोपविविशुः सर्वे ते स्वागतमिति ब्रुवन् ॥ १.२४०.१२ ॥
യതി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സന്തുഷ്ടരായ ആ യാദവവീരന്മാർ എല്ലാവരും 'സ്വാഗതം' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അടുത്ത് ഇരുന്നു.
1.240.13
परितः सन्निविष्टेषु वृष्णिवीरेषु पाण्डवः ।
आकारं गूहमानस्तु कुशलप्रश्नमब्रवीत् ॥ १.२४०.१३ ॥
വൃഷ്ണിവീരന്മാർ ചുറ്റും ഇരിക്കുമ്പോൾ, പാണ്ഡവൻ തന്റെ രൂപം മറച്ചുകൊണ്ട് കുശലം ചോദിച്ചു.
1.240.14
सर्वत्र कुशलं चोक्त्वा बलदेवोऽब्रवीदिदम् ।
प्रसादं कुरु मे विप्र कुतस्त्वं चागतो ह्यसि ॥ १.२४०.१४ ॥
എല്ലായിടത്തും കുശലം പറഞ്ഞശേഷം ബലദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഹേ വിപ്രാ, എന്നോട് കൃപ ചെയ്യൂ, നീ എവിടെനിന്നാണ് വന്നത്?
1.240.15
त्वया दृष्टानि पुण्यानि वद त्वं वदतांवर ।
पर्वतांश्चैव तीर्थानि वनान्यायतनानि च ॥ १.२४०.१५ ॥
നീ കണ്ട പുണ്യസ്ഥലങ്ങളെ പറയൂ, വാഗ്മികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ: പർവതങ്ങളെയും തീർത്ഥങ്ങളെയും വനങ്ങളെയും ആലയങ്ങളെയും.
1.240.16
तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारत ।
आपगानां वनानां च कथयामास ताः कथाः ॥ १.२४०.१६ ॥
ഹേ ഭരതവംശജാ, തീർത്ഥങ്ങളുടെയും പർവതങ്ങളുടെയും നദികളുടെയും വനങ്ങളുടെയും ദർശനത്തിന്റെ ആ കഥകൾ അവൻ പറഞ്ഞു.
1.240.17
श्रुत्वा धर्मकथाः पुण्या वृष्णिवीरा मुदान्विताः ।
अपूजयंस्तदा भिक्षुं कथान्ते जनमेजय ॥ १.२४०.१७ ॥
പുണ്യ ധർമകഥകൾ കേട്ട് വൃഷ്ണിവീരന്മാർ സന്തോഷിച്ചു; ഹേ ജനമേജയാ, കഥയുടെ അവസാനം അവർ ആ ഭിക്ഷുവിനെ ആദരിച്ചു.
1.240.18
ततस्तु यादवाः सर्वे मन्त्रयन्ति स्म भारत ।
अयं देशातिथिः श्रीमान्यतिलिङ्गधरो द्विजः ॥ १.२४०.१८ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ യാദവരും, ഹേ ഭരതവംശജാ, ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി: ഈ ദേശാതിഥി, യതിയുടെ ലിംഗം ധരിച്ച ശ്രീമാനായ ദ്വിജൻ.
1.240.19
आवासं कमुपाश्रित्य वसेत निरुपद्रवः ।
इत्येवं प्रब्रुवन्तस्तु रौहिणेयं च यादवाः ॥ १.२४०.१९ ॥
"ഏത് വാസസ്ഥലം ആശ്രയിച്ച് ഈ ദ്വിജൻ ഉപദ്രവമില്ലാതെ വസിക്കും?" എന്ന് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന യാദവർ രൗഹിണേയനോടും (പറഞ്ഞു).
1.240.20
ददृशुः कृष्णमायान्तं सर्वे यादवनन्दनम् ।
एहि केशव तातेति रौहिणेयो वचोऽब्रवीत् ॥ १.२४०.२० ॥
യാദവരുടെ ആനന്ദമായ കൃഷ്ണൻ വരുന്നത് എല്ലാ യാദവരും കണ്ടു. "വരൂ, കേശവാ, പ്രിയനേ" എന്ന് രൗഹിണേയൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.240.21
यतिलिङ्गधरो विद्वान्देशातिथिरयं द्विजः ।
वर्षमासनिवासार्थमागतो नः पुरं प्रति।
स्थाने यस्मिन्निवसतु तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥ १.२४०.२१ ॥
സന്യാസിയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ ധരിച്ച ഈ വിദ്വാനായ ദ്വിജൻ വേറെ ദേശത്തെ അതിഥിയാണ്; വർഷമാസങ്ങൾ വസിക്കുന്നതിനായി നമ്മുടെ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു. ജനാർദനാ, അവൻ ഏത് സ്ഥലത്ത് വസിക്കണമെന്ന് എന്നോട് പറയൂ.
1.240.22
त्वयि स्थिते महाभाग परवानस्मि धर्मतः ।
स्वयं तु रुचिरे स्थाने वासयेर्यदुनन्दन ॥ १.२४०.२२ ॥
മഹാഭാഗാ, നീ ഇവിടെയുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ ധർമപ്രകാരം നിന്റെ അധീനനാണ്. യദുനന്ദനാ, നീ തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത് വസിപ്പിക്കുക.
1.240.23
प्रीतः स तेन वाक्येन परिष्वज्य जनार्दनम् ।
बलदेवोऽब्रवीद्वाक्यं चिन्तयित्वा महाबलः ॥ १.२४०.२३ ॥
ആ വാക്കിൽ സന്തുഷ്ടനായി അദ്ദേഹം ജനാർദനനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. മഹാബലനായ ബലദേവൻ ചിന്തിച്ചിട്ട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.240.24
आरामे तु वसेद्धीमांश्चतुरो वर्षमासकान् ।
कन्यागृहे सुभद्राया भुक्त्वा भोजनमिच्छया ॥ १.२४०.२४ ॥
ബുദ്ധിമാനായ അദ്ദേഹം ഉദ്യാനത്തിൽ വസിക്കട്ടെ—നാല് വർഷമാസങ്ങൾ. സുഭദ്രയുടെ കന്യാഗൃഹത്തിൽ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്.
1.240.25
लतागृहेषु वसतामिति मे धीयते मतिः ।
लब्धानुज्ञास्त्वया तात मन्यन्ते सर्वयादवाः ॥ १.२४०.२५ ॥
ലതാഗൃഹങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർക്കായി എന്റെ അഭിപ്രായം ഇതാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രിയ സഖേ, നിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച് എല്ലാ യാദവരും അങ്ങനെ കരുതുന്നു.
1.240.26
बलवान्दर्शनीयश्च वाग्मी श्रीमान्बहुश्रुतः ।
कन्यापुरसमीपे तु न युक्तमिति मे मतिः ॥ १.२४०.२६ ॥
ബലവാനും ദർശനീയനും വാഗ്മിയും ശ്രീമാനും ബഹുശ്രുതനുമായവൻ കന്യാപുരത്തിനടുത്ത് വസിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
1.240.27
गुरुः शास्ता च नेता च शास्त्रज्ञो धर्मवित्तमः ।
त्वयोक्तं न विरुध्येहं करिष्यामि वचस्तव ॥ १.२४०.२७ ॥
നീ ഗുരുവും ശാസ്താവും നേതാവും ശാസ്ത്രജ്ഞനും ധർമ്മജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്. നീ പറഞ്ഞതിനെ ഞാൻ ഇവിടെ എതിർക്കുന്നില്ല; നിന്റെ വാക്ക് ഞാൻ അനുസരിക്കും.
1.240.28
शुभाशुभस्य विज्ञाता नान्योऽस्मि भुवि कश्चन ॥ १.२४०.२८ ॥
ശുഭാശുഭങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ ഭൂമിയിൽ ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല.
1.240.29
अयं देशातिथिः श्रीमान्सर्वधर्मभृतां वरः ।
धृतिमान्विनयोपेतः सत्यबादी जितेन्द्रियः ॥ १.२४०.२९ ॥
ഇദ്ദേഹം ദേശത്തുനിന്നുവന്ന അതിഥിയാണ്; ശ്രീമാനും എല്ലാ ധർമ്മധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്. ധീരനും വിനയമുള്ളവനും സത്യവാദിയും ജിതേന്ദ്രിയനുമാണ്.
1.240.30
यतिलिङ्गधरो ह्येष को विजानाति मानसम् ।
त्वमिमं पुण्डरीकाक्ष नीत्वा कन्यापुरं शुभम् ॥ १.२४०.३० ॥
ഇദ്ദേഹം സന്യാസിയുടെ വേഷം ധരിച്ചവനാണ്; ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ആർക്കറിയാം? പുണ്ഡരീകാക്ഷാ, നീ ഇവനെ ശുഭമായ കന്യാപുരത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ.
1.240.31
निवेदय सुभद्रायै मद्वाक्यपरिचोदितः ।
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पानैश्च अन्नैरिष्टैश्च पूजय ॥ १.२४०.३१ ॥
എന്റെ വാക്കുകളാൽ പ്രേരിതനായി സുഭദ്രയെ അറിയിക്കുക; കടിച്ചു തിന്നുന്ന ഭക്ഷണം, ഭുജിക്കാവുന്ന ആഹാരം, പാനീയങ്ങൾ, ധാന്യങ്ങൾ, ഇഷ്ടമുള്ള വസ്തുക്കൾ എന്നിവകൊണ്ട് അവളെ സത്കരിക്കുക.