Mahābhārata · Adhyāya 1.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.241.1
स तथेति प्रतिज्ञाय सहितो यतिना हरिः ।
कृत्वा तु संविदं तेन प्रहृष्टः केशवोऽभवत् ॥ १.२४१.१ ॥
Habiendo prometido «así sea», Hari, acompañado del asceta, hizo un pacto con él, y Keśava se alegró.
1.241.2
पर्वते तौ विहृत्यैव यथेष्टं कृष्णपाण्डवौ ।
तां पुरीं प्रविवेशाथ गृह्य हस्तेन पाण्डवम्।
प्रविश्य च गृहं रम्यं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ १.२४१.२ ॥
Tras recorrer la montaña a su antojo, Kṛṣṇa y el Pāṇḍava entraron en aquella ciudad; tomando al Pāṇḍava de la mano, entraron en una casa agradable, provista de todos los placeres.
1.241.3
पार्थमावेदयामास रुक्मिणीसत्यभामयोः ।
हृषीकेशवचः श्रुत्वा ते उभे चोचतुर्भृशम् ॥ १.२४१.३ ॥
Tras escuchar las palabras de Hṛṣīkeśa, Rukmiṇī y Satyabhāmā informaron a Pārtha, y ambas hablaron largamente.
1.241.4
मनोरथो महानेष हृदि नौ परिवर्तते ।
कदा द्रक्षाव बीभत्सुं पाण्डवं पुरमागतम् ॥ १.२४१.४ ॥
Este gran deseo da vueltas en nuestros corazones: ¿cuándo veremos a Bībhatsu, el Pāṇḍava, llegado a la ciudad?
1.241.5
इत्येवं हर्षमाणे ते वदन्त्यौ सुभृशं प्रियम् ।
रुग्मिणीसत्यभामे वै दृष्ट्वा प्रीतोऽभवद्यतिः ॥ १.२४१.५ ॥
Así, regocijándose, ambas hablaron palabras muy queridas; y el asceta, al ver a Rukmiṇī y Satyabhāmā, se alegró.
1.241.6
सर्वेषां हर्षमाणानां पार्थो हर्षमुपागमत् ।
प्राप्तमज्ञातरूपेण चागतं चार्जुनं हरिः ॥ १.२४१.६ ॥
Entre todos los que se regocijaban, también Pārtha sintió alegría; y Hari vio a Arjuna, que había llegado en una forma no reconocida.
1.241.7
सत्कृत्य पूज्यमानं तु प्रीत्या चैव ह्यपूजयत् ।
स तं प्रियातिथिं श्रेष्ठं समीक्ष्य यतिमागतम् ॥ १.२४१.७ ॥
Habiéndolo honrado a quien ya era honrado, también lo veneró con afecto. Al ver llegar a aquel querido huésped, el mejor de los ascetas, lo veneró.
1.241.8
सोदर्यां भगिनीं कृष्णः सुभद्रामिदमब्रवीत् ।
अयं देशातिथिर्भद्रे संशितव्रतवानृषिः ॥ १.२४१.८ ॥
Kṛṣṇa dijo esto a su propia hermana Subhadrā: 'Oh bienaventurada, este es el huésped de la tierra, un sabio de votos severos.'
1.241.9
प्राप्नोतु सततं पूजां तव कन्यापुरे वसन् ।
आर्येण च परिज्ञातः पूजनीयो यतिस्त्वया ॥ १.२४१.९ ॥
Que él, residiendo en Kanyāpura, reciba siempre honor de ti. El noble lo conoce bien; este asceta es digno de tu veneración.
1.241.10
रागाद्भरस्व वार्ष्णेयि भक्ष्यैर्भोज्यैर्यतिं सदा ।
एष यद्यदृषिर्ब्रूयात्कार्यमेव न संशयः ॥ १.२४१.१० ॥
Oh hija de los Vṛṣṇi, con afecto alimenta siempre al asceta con manjares y comidas. Lo que este sabio diga debe hacerse sin duda alguna.
1.241.11
सखीभिः सहिता भद्रे भवास्य वशवर्तिनी ।
पुरा हि यतयो भद्रे ये भैक्षार्थमनुव्रताः ॥ १.२४१.११ ॥
Oh bienaventurada, junto con tus compañeras, sé obediente a él. Oh bienaventurada, en tiempos pasados los ascetas que venían dedicados a mendigar eran de esta clase.
1.241.12
ते बभूवुर्दशार्हाणां कन्यापुरनिवासिनः ।
तेभ्यो भोज्यानि भक्ष्याणि यथाकालमतन्द्रिताः।
कन्यापुरगताः कन्याः प्रयच्छन्ति यशस्विनि ॥ १.२४१.१२ ॥
Se convirtieron en residentes de la ciudad de las doncellas de los Daśārha. Para ellos, a su debido tiempo y sin cansancio, se ofrecen comidas y manjares; las doncellas que han ido a la ciudad de las doncellas, oh gloriosa, se los ofrecen.
1.241.13
सा तथेत्यब्रवीत्कृष्णं करिष्यामि यथाऽऽथ माम् ।
तोषयिष्यामि वृत्तेन कर्मणा च द्विजर्षभम् ॥ १.२४१.१३ ॥
Ella dijo a Kṛṣṇa: "Haré como dices. Con mi conducta y mis actos complaceré a ese mejor de los dos veces nacidos."
1.241.14
एवमेतेन रूपेण कंचित्कालं धनञ्जयः ।
उवास भक्ष्यैर्भोज्यैश्च भद्रया परमार्चितः ॥ १.२४१.१४ ॥
Así, bajo esta forma, Dhanañjaya vivió algún tiempo con Bhadrā, muy honrado con manjares y alimentos.
1.241.15
तस्य सर्वगुणोपेतां वासुदेवसहोदरीम् ।
पश्यतः सततं भद्रां प्रादुरासीन्मनोभवः ॥ १.२४१.१५ ॥
Mientras la miraba constantemente, a Bhadrā, hermana de Vāsudeva, dotada de todas las virtudes, surgió en él Manobhava (el deseo).
1.241.16
गूहयन्निव चाकारमालोक्य वरवर्णिनीम् ।
दीर्घमुष्णं विनिश्वस्य पार्थः कामवशं गतः ॥ १.२४१.१६ ॥
Al ver a aquella de hermosa tez, y como si ocultara su sentir, Pārtha (Arjuna) exhaló un suspiro largo y ardiente y cayó bajo el poder del deseo.
1.241.17
स कृष्णां द्रौपदीं मेने न रूपे भद्रया समाम् ।
प्राप्तां भूमान्विन्द्रसेनां साक्षाद्वा वरुणात्मजाम् ॥ १.२४१.१७ ॥
Él no consideró a Kṛṣṇā Draupadī igual a Bhadrā en belleza, ni siquiera a Vindusenā, llegada a la tierra, ni a la misma hija de Varuṇa.
1.241.18
अतीतकाले संप्राप्ते सर्वास्तापि सुरस्त्रियः ।
न समा भद्रया लोके इत्येवं मन्यतेऽर्जुनः ॥ १.२४१.१८ ॥
Arjuna piensa que ni siquiera todas las mujeres celestiales que vinieron en tiempos pasados son iguales a Bhadrā en el mundo.
1.241.19
अतीतसमये काले सोदर्याणां धनञ्जयः ।
न सस्मार सुभद्रायां कामाङ्कुशनिवारितः ॥ १.२४१.१९ ॥
En el pasado, Dhanañjaya no recordó a Subhadrā entre sus hermanas, refrenado por el aguijón del deseo.
1.241.20
क्रीडारतिपरां भद्रां सखीगणसमावृताम् ।
प्रीयते स्मार्जुनः पश्यन्स्वाहामिव विभावसुः ॥ १.२४१.२० ॥
Al ver a Bhadrā, entregada al juego y al placer, rodeada de un grupo de amigas, Arjuna se regocija, como el dios del fuego se regocija ante Svāhā.
1.241.21
पाण्डवस्य सुभद्रायाः सकाशे तु यशस्विनः ।
समुत्पत्तिः प्रभावश्च गदेन कथितः पुरा ॥ १.२४१.२१ ॥
Ante el Pāṇḍava, sobre Subhadrā, el nacimiento y el poder del ilustre fueron relatados antes por Gada.
1.241.22
श्रुत्वा चाशनिनिर्घोषं केशवेनापि धीमता ।
उपमामर्जुनं कृत्वा विस्तरः कथितः पुरा ॥ १.२४१.२२ ॥
Tras oír el estruendo semejante al trueno, el sabio Keśava también, haciendo de Arjuna una comparación, lo contó en detalle antes.
1.241.23
क्रुद्धमानप्रलापश्च वृष्णीनामर्जुनं प्रति ।
पौरुषं चोपमां कृत्वा प्रावर्तत धनुष्मताम् ॥ १.२४१.२३ ॥
El lamento airado y orgulloso de los Vṛṣṇi se volvió hacia Arjuna; haciendo del valor viril una comparación entre los arqueros, comenzó.
1.241.24
अन्योन्यकलहे चापि विवादे चापि वृष्णयः ।
अर्जुनोपि न मे तुल्यः कुतस्त्वमिति चाब्रुवन् ॥ १.२४१.२४ ॥
En la disputa mutua y en la controversia también, los Vṛṣṇi dijeron: "Arjuna ni siquiera es igual a mí; ¿cómo podrías serlo tú?"
1.241.25
जातांश्च पुत्रान्गृह्णन्त आशिषो वृष्णयोऽब्रवन् ।
अर्जुनस्य समो वीर्ये भव तात धनुर्धरः ॥ १.२४१.२५ ॥
Recibiendo a los hijos recién nacidos, los Vṛṣṇis los bendijeron y dijeron: "Querido hijo, sé un arquero igual a Arjuna en valor."
1.241.26
तस्मात्सुभद्रा चकमे पौरुषाद्भरतर्षभम् ।
सत्यसन्धस्य रूपेण चातुर्येण च मोहिता ॥ १.२४१.२६ ॥
Por eso Subhadrā deseó a aquel toro de los Bharatas por su virilidad, cautivada por la belleza y la destreza del de palabra veraz.
1.241.27
चारणातिथिसंघानां गदस्य च निशम्य सा ।
अदृष्टे कृतभावाभूत्सुभद्रा भरतर्षभे ॥ १.२४१.२७ ॥
Al oír a los bardos, a las multitudes de huéspedes y a Gada, Subhadrā se sintió atraída por el toro de los Bharatas, al que nunca había visto.
1.241.28
कीर्तयन्ददृशे यो यः कथंचित्कुरुजाङ्गलम् ।
तं तमेव तदा भद्रा बीभत्सुं स्म हि पृच्छति ॥ १.२४१.२८ ॥
Cualquiera que apareciera describiendo de alguna manera la región de Kuru-jāṅgala, Bhadrā le preguntaba entonces precisamente por Bībhatsu (Arjuna).
1.241.29
अभीक्ष्णश्रवणादेवमभीक्ष्णपरिपृच्छनात् ।
प्रत्यक्ष इव भद्रायाः पाण्डवः प्रत्यपद्यत ॥ १.२४१.२९ ॥
Por escuchar sin cesar y preguntar sin cesar, el Pāṇḍava se volvió así para Bhadrā como si estuviera presente ante sus ojos.
1.241.30
भुजौ भुजगसङ्काशौ ज्याघातेन किणीकृतौ ।
पार्थोऽयमिति पश्यन्त्या निःशंसयमजायत ॥ १.२४१.३० ॥
Al ver sus dos brazos, semejantes a serpientes y endurecidos por los golpes de la cuerda del arco, ella se convenció sin duda: "Este es Pārtha."
1.241.31
यथारूपं हि शुश्राव सुभद्रा भरतर्षभम् ।
तथारूपमवेक्ष्यैनं परां प्रीतिमवाप सा ॥ १.२४१.३१ ॥
Subhadrā, al ver al toro de los Bharatas en la forma que había oído, alcanzó una suprema alegría.
1.241.32
सा कदाचिदुपासीनं पप्रच्छ कुरुनन्दनम् ।
कथं देशाश्च चरिता नानाजनपदाः कथम् ॥ १.२४१.३२ ॥
Una vez, mientras él estaba sentado cerca, ella preguntó al deleite de los Kuru: ¿cómo recorriste las tierras y los muchos países?
1.241.33
सरांसि सरितश्चैव वनानि च कथं यते ।
दिशः काश्च कथं प्राप्ताश्चरता भवता सदा ॥ १.२४१.३३ ॥
¿Cómo cruzaste los lagos, los ríos y los bosques? ¿A qué direcciones llegaste, y cómo, viajando siempre como lo hiciste?
1.241.34
स तथोक्तस्तदा भद्रां बहुनर्मामृतं ब्रुवन् ।
उवाच परमप्रीतस्तथा बहुविधाः कथाः ॥ १.२४१.३४ ॥
Así interpelado, muy complacido, hablando con muchas bromas como néctar a la afortunada Bhadrā, le contó historias de muchas clases.
1.241.35
निशण्य विविधं तस्य लोके चरितमात्मनः ।
तथा परिगतो भावः कन्यायाः समपद्यत ॥ १.२४१.३५ ॥
Al escuchar las diversas hazañas que él había realizado en el mundo, un sentimiento semejante surgió en el corazón de la doncella.
1.241.36
पर्वसन्धौ तु कस्मिंश्चित्सुभद्रा भरतर्षभम् ।
रहस्येकान्तमासाद्य हर्षमाणाऽभ्यभाषत ॥ १.२४१.३६ ॥
En cierta ocasión de festividad, Subhadrā, acercándose al toro de los Bharatas en un lugar apartado, le habló con alegría.
1.241.37
यतिना रचता देशान्खाण्डवप्रस्थवासिनी ।
कश्चिद्भगवता दृष्टा पृथाऽस्माकं पितृष्वसा ॥ १.२४१.३७ ॥
Después de que el asceta creara las tierras, el bienaventurado vio a nuestra tía paterna Pṛthā, que vive en Khāṇḍavaprastha.
1.241.38
भ्रातृभिः प्रीयते सर्वैर्दृष्टः कच्चिद्युधिष्ठिरः ।
कच्चिद्धर्मपरो भीमो धर्मराजस्य धीमतः ॥ १.२४१.३८ ॥
¿Es Yudhiṣṭhira visto contento por todos sus hermanos? ¿Es Bhīma, dedicado al dharma, visto servir al sabio rey del dharma?
1.241.39
निवृत्तसमयः कच्चिदपराधाद्धनञ्जयः ।
नियमे कामभोगानां वर्तमानः प्रिये रतः ॥ १.२४१.३९ ॥
¿Ha terminado el tiempo del voto de Dhanañjaya por alguna falta? ¿Permanece dentro de la disciplina de los placeres, deleitado con su amada?
1.241.40
क्व नु पार्थश्चरत्यद्य बहिः स वसतीर्वसन् ।
सुखोचितो ह्यदुःखार्हो दीर्घबाहुररिन्दमः ॥ १.२४१.४० ॥
¿Dónde deambula ahora Pārtha? Habitando en moradas exteriores, acostumbrado a la comodidad y no merecedor del sufrimiento, el de brazos largos, domador de enemigos.
1.241.41
कच्चिच्छ्रुतो वा दृष्टो वा पार्थो भगवताऽर्जुनः ।
निशम्य वचनं तस्यास्तामुवाच हसन्निव ॥ १.२४१.४१ ॥
¿Ha oído o visto el bienaventurado a Pārtha Arjuna? Al escuchar sus palabras, le habló como sonriendo.
1.241.42
आर्या कुशलिनी कुन्ती सहपुत्रा सहस्नुषा ।
प्रीयते पश्यती पुत्रान्खाण्डवप्रस्थ आसते ॥ १.२४१.४२ ॥
La noble Kuntī está bien, con sus hijos y su nuera; complacida al ver a sus hijos, vive en Khāṇḍavaprastha.
1.241.43
अनुज्ञातश्च मात्रा च सोदरैश्च धनञ्जयः ।
द्वारकामावसत्येको यतिलिङ्गेन पाण्डवः ॥ १.२४१.४३ ॥
Con permiso de su madre y de sus hermanos, Dhanañjaya, el Pāṇḍava, vivió solo en Dvārakā con el disfraz de asceta.
1.241.44
पश्यन्ती सततं कस्मान्नाभिजानासि माधवि ।
निशण्य वचनं तस्य वासुदेवसहोदरी ॥ १.२४१.४४ ॥
¿Por qué, aunque lo ves constantemente, no lo reconoces, oh Mādhavī? Al escuchar sus palabras, la hermana de Vāsudeva.
1.241.45
निश्वासबहुला तस्थौ क्षितिं विलिखती तदा ।
ततः परमसंहृष्टः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.२४१.४५ ॥
Suspirando muchas veces, se quedó de pie rascando la tierra. Entonces el mejor de todos los portadores de armas, muy complacido,
1.241.46
अर्जुनोऽहमिति प्रीतस्तामुवाच धनञ्जयः ।
यथा तव गतो भावः श्रवणान्मयि भामिनि ॥ १.२४१.४६ ॥
"Yo soy Arjuna", dijo Dhanañjaya, complacido, a ella: "Oh bella, el sentimiento que surgió en ti al oírme..."
1.241.47
त्वद्गतः सततं भावस्तथा तव गुणैर्मम ।
प्रशस्तेऽहनि धर्मेण भद्रे स्वयमहं वृतः ॥ १.२४१.४७ ॥
"Mi sentimiento hacia ti es constante, y así también el tuyo hacia mí, por tus virtudes. Oh bienaventurada, en un día propicio, conforme al dharma, yo mismo he sido elegido por ti."
1.241.48
सत्यवानिव सावित्र्या भविष्यामि पतिस्तव ॥ १.२४१.४८ ॥
Así como Satyavān fue esposo de Sāvitrī, así seré yo tu esposo.
1.241.49
एवमुक्त्वा ततः पार्थः प्रविवेश लतागृहम् ।
ततः सुभद्रा ललिता लज्जाभावसमन्विता ॥ १.२४१.४९ ॥
Habiendo dicho esto, Pārtha entró en el cenador de enredaderas. Entonces Subhadrā, graciosa y llena de sentimiento de vergüenza,
1.241.50
मुमोह शयने दिव्ये शयाना न तथोचिता ।
नाकरोद्यतिपूजां सा लज्जाभावमुपेयुषी ॥ १.२४१.५० ॥
Recostada en el lecho divino, quedó desconcertada, lo cual no le convenía. Presa de la vergüenza, no ofreció la debida atención al huésped.
1.241.51
कन्यापुरे तु यद्वृत्तं ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ।
शशास रुक्मिणीं कृष्णो भोजनादि तदार्जुने ॥ १.२४१.५१ ॥
Pero Kṛṣṇa, sabiendo con su ojo divino lo ocurrido en la ciudad de las doncellas, dio instrucciones a Rukmiṇī sobre la comida y lo demás para Arjuna.
1.241.52
तदाप्रभृति तां भद्रां चिन्तयन्वै धनञ्जयः ।
आस्ते स्म स तदाऽऽरामे कामेन भृशपीडितः ॥ १.२४१.५२ ॥
Desde entonces, Dhanañjaya permaneció en aquel jardín pensando solo en aquella auspiciosa Subhadrā, profundamente afligido por el deseo.
1.241.53
सुभद्रा चापि न स्वस्था पार्थं प्रति बभूव सा ।
कृशा विवर्णवदना चिन्ताशोकपरायणा ॥ १.२४१.५३ ॥
También Subhadrā no estaba tranquila respecto a Pārtha. Demacrada, con el rostro pálido, se entregó a la preocupación y la pena.
1.241.54
निश्वासपरमा भद्रा मानसेन मनस्विनी ।
न शय्यासनभोगेषु रतिं विन्दति केनचित् ॥ १.२४१.५४ ॥
Entregada por completo a los suspiros, la auspiciosa y magnánima mujer, afligida en su corazón, no encuentra deleite en lecho, asiento ni placer alguno.
1.241.55
न नक्तं न दिवा शेते बभूवोन्मत्तदर्शना ।
एवं शोकपरां भद्रां देवी वाक्यमथाब्रवीत्।
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिमालम्ब्य शोभने ॥ १.२४१.५५ ॥
Ni de noche ni de día dormía, y su mirada era la de una enloquecida. Así, la diosa habló estas palabras a Bhadrā, entregada al dolor: "No te aflijas, hija de los Vṛṣṇis; aférrate a la firmeza, oh radiante."
1.241.56
रुक्मिण्येवं सुभद्रां तां कृष्णस्यानुमते तदा ।
रहोगत्य तदा श्वश्रूं देवकीं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.२४१.५६ ॥
Entonces, con el consentimiento de Kṛṣṇa, Rukmiṇī habló así a Subhadrā; y luego, apartándose en privado, dirigió estas palabras a su suegra Devakī.
1.241.57
अर्जुनो यतिरूपेण ह्यागतः सुसमाहितः ।
कन्यापुरमथाविश्य पूजितो भद्रया मुदा ॥ १.२४१.५७ ॥
Arjuna ha venido en forma de asceta, perfectamente controlado. Tras entrar en la ciudad de las doncellas, fue honrado con alegría por Bhadrā.
1.241.58
तं विदित्वा सुभद्रापि लज्जया परिमोहिता ।
दिवानिशं शयाना सा नाकरोद्भोजनादिकम् ॥ १.२४१.५८ ॥
Al reconocerle, Subhadrā también quedó desconcertada por la vergüenza; tendida día y noche, no tomaba alimento ni nada más.
1.241.59
एवमुक्ता तया देवी भद्रां शोकपरायणाम् ।
तत्समीपं समागत्य श्लक्ष्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १.२४१.५९ ॥
Así dirigida por ella, la diosa se acercó a Bhadrā, entregada al dolor, y le habló con suavidad estas palabras.
1.241.60
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिमालम्ब्य शोभने ।
राज्ञे निवेदयित्वापि वसुदेवाय धीमते ॥ १.२४१.६० ॥
No te aflijas, hija de los Vṛṣṇis; aférrate a la firmeza, oh radiante. Habiéndolo comunicado al rey y también al sabio Vasudeva,
1.241.61
कृष्णायापि तथा भद्रे प्रहर्षं कारयामि ते ।
पश्चाज्जानामि ते वार्तां मा शोकं कुरु भामिनि ॥ १.२४१.६१ ॥
También se lo diré a Kṛṣṇa y te traeré alegría, oh auspiciosa. Después conoceré tus noticias; no te aflijas, oh bella mujer.
1.241.62
एवमुक्त्वा तु सा माता भद्रायाः प्रियकारिणी ।
निवेदयामास तदा भद्रामानकदुन्दुभेः ॥ १.२४१.६२ ॥
Habiendo dicho esto, aquella madre, que hacía lo grato a Bhadrā, informó entonces a Ānakadundubhi sobre Bhadrā.
1.241.63
रहस्येकासना तत्र भद्राऽस्वस्थेति चाब्रवीत् ।
आरामे तु यतिः श्रीमानर्जुनश्चेति नः श्रुतम् ॥ १.२४१.६३ ॥
Allí, sentada a solas en secreto, Bhadrā dijo que estaba indispuesta. Y hemos oído que en el jardín está el glorioso Arjuna, como asceta.
1.241.64
अक्रूराय च कृष्माय आहुकाय च सात्येकः ।
निवेद्यतां महाप्राज्ञ श्रोतव्यं यदि बान्धवैः ॥ १.२४१.६४ ॥
Que Sātyaki lo comunique también a Akrūra, a Kṛṣṇa y a Āhuka, oh sabio, si los parientes deben escucharlo.
1.241.65
वसुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा अक्रूराहुकयोस्तथा ।
निवेदयित्वा कृष्णेन मन्त्रयामास तैस्तदा ॥ १.२४१.६५ ॥
Vasudeva, habiendo oído esto y habiéndolo comunicado así también a Akrūra y Āhuka, entonces deliberó con Kṛṣṇa y con ellos.
1.241.66
इदं कार्यमिदं कृत्यमिदमेवेति निश्चितः ।
अक्रूरश्चोग्रसेनश्च सात्यकिश्च गदस्तथा ॥ १.२४१.६६ ॥
Resueltos así: 'Esta es la tarea, este es el deber, esto sin duda es lo cierto' — Akrūra, Ugrasena, Sātyaki y Gada igualmente.
1.241.67
पृथुश्रवाश्च कृष्णश्च सहिताः शिनिना मुहुः ।
रुक्मिणी सत्यभामा च देवकी रोहिणी तथा ॥ १.२४१.६७ ॥
Pṛthuśravas y Kṛṣṇa, junto con Śini, se reunieron una y otra vez; también Rukmiṇī, Satyabhāmā, Devakī y Rohiṇī.
1.241.68
वसुदेवेन सहिताः पुरोहितमते स्थिताः ।
विवाहं मन्त्रयामासुर्द्वादशेऽहनि भारत ॥ १.२४१.६८ ॥
Junto con Vasudeva, sentados según el consejo del sacerdote, deliberaron sobre la boda en el duodécimo día, oh Bhārata.
1.241.69
अज्ञातं रौहिणेयस्य उद्धवस्य च भारत ।
विवाहं तु सुभद्रायाः कर्तुकामो गदाग्रजः ॥ १.२४१.६९ ॥
Sin que lo supieran Rauhiṇeya (Balarāma) y Uddhava, oh Bhārata, el hermano mayor de Gada (Kṛṣṇa), deseando celebrar la boda de Subhadrā.
1.241.70
महादेवस्य पूजार्थं महोत्सव इति ब्रुवन् ।
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं सुभद्रार्तिप्रशान्तये ॥ १.२४१.७० ॥
Diciendo que era una gran fiesta para la adoración de Mahādeva, durante treinta y cuatro días y noches, para calmar la aflicción de Subhadrā.
1.241.71
नगरे घोषयास हितार्थं सव्यसाचिनः ।
इतश्चतुर्थे त्वहनि अन्तर्द्वीपं तु गम्यताम् ॥ १.२४१.७१ ॥
En la ciudad, para el bien de Savyasācin (Arjuna), se hizo una proclamación: al cuarto día desde aquí, que todos vayan a la isla interior.
1.241.72
सदारैः सानुयात्रैश्च सपुत्रैः सहबाधवैः ।
गन्तव्यं सर्ववर्मैश्च गन्तव्यं सर्वयादवैः ॥ १.२४१.७२ ॥
Se debe ir con esposas, séquitos, hijos y parientes; todos los guerreros con armadura y todos los Yādavas deben ir.
1.241.73
एवमुक्तास्तु ते सर्वे तथा चक्रुश्च सर्वशः ।
ततः सर्वदशार्हाणामन्तर्द्वीपे च भारत ॥ १.२४१.७३ ॥
Así informados, todos hicieron exactamente lo mismo. Luego, oh Bhārata, dentro de la isla de todos los Daśārhas.
1.241.74
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं बभूव परमोत्सवः ।
कृष्णरामाहुकाक्रूरप्रद्युम्नशिनिसत्यकाः ॥ १.२४१.७४ ॥
Durante treinta y cuatro días y noches hubo una gran fiesta, con Kṛṣṇa, Rāma, Āhuka, Akrūra, Pradyumna, Śini y Satyaka.
1.241.75
समुद्रं प्रययुर्हृष्टाः कुकुरान्धकवृष्णयः ।
युक्तयन्त्रपताकाभिर्वृष्णयो ब्राह्मणैः सह ॥ १.२४१.७५ ॥
Alegres, los Kukura, Andhaka y Vṛṣṇi partieron hacia el océano, con carros enganchados y estandartes; los Vṛṣṇi fueron con los brahmanes.
1.241.76
समुद्रं प्रययुर्नौभिः सर्वे पुरनिवासिनः ।
ततस्त्वरितमागत्य दाशार्हगणपूजितम् ॥ १.२४१.७६ ॥
Todos los habitantes de la ciudad fueron al océano en barcas; luego, habiendo llegado rápidamente al lugar honrado por las huestes de los Daśārhas.
1.241.77
सुभद्रा पुण्डरीकाक्षमब्रवीद्यतिशासनात् ।
कृत्यवान्द्वादशाहानि स्थाता स भगवानिह ॥ १.२४१.७७ ॥
Subhadrā dijo al de ojos de loto, por mandato de los ascetas: "Ese bienaventurado señor, con su deber, se quedará aquí doce días."
1.241.78
तिष्ठतस्तस्य कः कुर्यादुपस्थानविधिं सदा ।
तमुवाच हृषीकेशः कस्त्वदन्यो विशेषतः ॥ १.२४१.७८ ॥
¿Quién realizaría siempre el rito de atención mientras él permanece? Hṛṣīkeśa le dijo: "¿Quién más que tú, especialmente?"
1.241.79
तमृषिं प्रत्युपस्थातुमितो नार्हति माधवि ।
त्वमेवास्मन्मतेनाद्य महर्षेर्वशवर्तिनी ॥ १.२४१.७९ ॥
Mādhavī, nadie más de aquí es apto para servir a aquel sabio. Hoy, según nuestro juicio, solo tú debes estar sujeta a ese gran sabio.
1.241.80
कुरु सर्वाणि कार्याणि कीर्तिं धर्ममवेक्ष्य च ।
तस्य चातिथिमुख्यस्य सर्वेषां च तपस्विनाम् ॥ १.२४१.८० ॥
Cumple todos tus deberes, atendiendo a la fama y al dharma, y de igual modo para aquel huésped principal y para todos los ascetas.
1.241.81
संविधानपरा भद्रे भव त्वं वशवर्तिनी ॥ १.२४१.८१ ॥
Oh, noble señora, sé diligente en los preparativos y obediente.
1.241.82
एवमादिश्य भिक्षां च भद्रां च मधुसूदनः ।
ययौ शङ्खप्रणादेन भेरीणां निस्वनेन च ॥ १.२४१.८२ ॥
Tras dar así sus instrucciones sobre la limosna auspiciosa, Madhusūdana partió entre el sonido de caracolas y el estruendo de tambores.
1.241.83
ततस्तु द्वीपमासाद्य दानधर्मपरायणाः ।
उग्रसेनमुखाश्चान्ये विजहुः कुकुरान्धकाः ॥ १.२४१.८३ ॥
Luego, llegados a la isla, los kukuras y andhakas, encabezados por Ugrasena y dedicados al dharma de la generosidad, se regocijaron.
1.241.84
पटहानां प्रणादैश्च भेरीणां निस्वनेन च ।
सप्तयोजनविस्तार आयतो दशयोजनम् ॥ १.२४१.८४ ॥
Lleno del sonido de tambores y del estruendo de timbales, se extendía siete yojanas de ancho y diez de largo.
1.241.85
बभूव स महाद्वीपः सपर्वतमहावनः ।
सेतुपुष्करिणीजालैराक्रीडः सर्वसात्वताम् ॥ १.२४१.८५ ॥
Aquella gran isla se convirtió, con montañas y grandes bosques, tejida de puentes y estanques de loto, en un lugar de recreo para todos los Sātvatas.
1.241.86
वापीपल्वलसङ्घैश्च काननैश्च मनोरमैः ।
वासुदेवस्य क्रीडार्थं योग्यः सर्वप्रहर्षतः ॥ १.२४१.८६ ॥
Lleno de grupos de pozos y estanques y de bosques deliciosos, era apto para los juegos de Vāsudeva, alegrando sobremanera a todos.
1.241.87
कुकुरान्धकवृष्णीनां तथा प्रियकरस्तदा ।
बभूव परमोपेतस्त्रिविष्टप इवापरः ॥ १.२४१.८७ ॥
Y entonces fue una delicia para los Kukura, Andhaka y Vṛṣṇi, supremamente dotado, como otro cielo.
1.241.88
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं दानधर्मपरायणाः ।
उग्रसेनमुखाः सर्वे विजहुः कुकुरान्धकाः ॥ १.२४१.८८ ॥
Durante treinta y cuatro días y noches, entregados al deber de dar, todos los Kukura y Andhaka, encabezados por Ugrasena, se divirtieron.
1.241.89
विचित्रमाल्याभरणाश्चित्रगन्धानुलेपनाः ।
विहाराभिगताः सर्वे यादवा हर्षसंयुताः ॥ १.२४१.८९ ॥
Adornados con guirnaldas y joyas variadas, ungidos con diversos perfumes, todos los Yādava, entregados a sus placeres, estaban llenos de alegría.
1.241.90
सुनृत्तगीतवादित्रै रममाणास्तदाऽभवन् ।
प्रतियाते दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि।
सुभध्रोद्वाहनं पार्थः प्राप्तकालममन्यत ॥ १.२४१.९० ॥
Deleitándose con buenas danzas, cantos e instrumentos, estaban entonces alegres. Cuando Śārṅgadhanvan, el toro de los Daśārha, se hubo marchado, Pārtha juzgó que había llegado el momento propicio para la boda de Subhadrā.